6466 resultaten.
Herfstdag
hartenkreet
4.8 met 25 stemmen
842 Ik stond aan het begin van een pad
in de herfstzon.....
Het wazige licht, bracht me tot
een gedicht!
Het bruine blad lag te verdrogen
onder de bomen,
die stonden heel stil en voelden
dat de winter zou komen....
Dat vertelden ze mij.
Op m'n hand zette zich een bij.
Hij zoemde en ging!
Ik zou voor dit moment
meer willen geven, dan een ding…
Storm
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
709 Wel weert hij zwiepend alle slagen
nu herfst wreed dekt de zomer toe
het laatste groen laat hij dan toch maar vallen
de bladeren waren toch al moe
Als ook de storm vermoeid gaat liggen
in armen van gevallen hout
koestert een rode blos de aarde
en kleurt de zon de wereld goud.…
Wonderlijk bos
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
622 In het bos kan ik helemaal wegdromen,
kabouter- en elfensprookjes naar boven laten komen.
Dromerig laat ik mijn ogen dwalen
om zachte innige beelden naar boven te halen.
Ik kan er luisteren naar het gefluister van het water,
het spel van kabouters en elfengeschater.
Een pimpelmees, rijkelijk geel gekleurd,
zie ik aan het water nippen,…
wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 de herfst dwarrelt in gebroken blad
een gouden waas vervalt
tot bruine aardetinten, grondig opgenomen
door de kou
binnen brandt een kaars, ze vlamt
wat roet langs oude ramen
vuiler
nu de dag weer kort
als ik weet wat er aan schort
verlaat ik de depressie die het najaar vult
met nare dromen
..…
DRIE SEIZOENEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Herfstbladeren liggen
rood en bont: een tapijt
op het trottoir en in het rond.
Daar waar nu kalend een boom
met kleurenspel als op de wagen:
de pracht van een palet.
Nu zal het nog duren dagen,
dat blad opnieuw ontspruit
uit nieuw gevormde knoppen
als zijnde ‘s winters bruid
van het ongeborene.
Even spant de natuur zich in,
stilte, daarna…
Jachtseizoen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
944 bliksemstralen en donderdagen
wachten op de wind
die onweer zal razen
wanneer Thor hem vindt
‘t is tijd voor kale takken
zwiepend langs de muur
het splijten van spanten
in de schrankende schuur
knetterende ruzies
in de zwaarbeladen lucht
kokhalzende meeuwen
holbewoners op de vlucht
platgeslagen helmgras
gezandstraalde brillenglazen…
Septembermiddag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.009 een van ons achter
terwijl de ander stoute schoenen had aangetrokken
en de aarde betrad met een nat en droevig afscheid
waarvan we wisten dat het eeuwig was
en allang niet meer zo spontaan als het begin
dat ons als een geboorte had toe gelachen
ondanks de hersenschimmen die ons toen al
teisterden, met verbijstering en faalangst
omdat de herfst…
de volgende maand
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
556 de bomen strooien blaadjes
in vriendelijke gebaren dwarrelt het omlaag
afscheid huilt in regen
waar ze zacht de grond vinden
ontstaat er het patroon van lang vervlogen zomers
aan de buitenkant een bloem
maar binnen schuift de dag opzij, verloren
langs wat ooit nog levend was
over kromgebogen gras
waait immer wie we waren, wie we zijn…
NOVEMBER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 Er vliegen meeuwen onder stilstaand water
En richting bodem wuift verdonkerd riet
Het is de maand november die dit biedt
Een koppel ganzen vinkt vóór het geklater
De herfst af in een zwaarbewolkt theater
Van regengrijs met buien in het verschiet
Het blad knispert sinds het de boom verliet
Mijn ziel bewaart het tafereel tot later
Wanneer…
Vorig jaar voorjaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Treurig dat deze knoppen hetzelfde lot
te wachten staat, denk ik nu,
als een gedicht dat zich uit de knop wringt
en kleurt en volwast tot in de een na laatste regel
waar ergens een parkeerplaats wacht
en gemeentewerken ongeduldig
met verdwaalde bladeren korte metten
en herfst maakt.…
Oktober
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Mooie wijnmaand, tijd van snoezelen en dromen
bij het vuur dat handen warmt en wangen streelt
terwijl buitenshuis de wind flirt met de bomen
alsof hij met de bonte bladeren geheimpjes deelt.…
alleen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
952 daar sta ik
eenzaam
op het lege plein
de harde wind verdooft
mijn oren
en mijn zielenpijn
alweer vallen
de bladeren
zo snel gaat de tijd
mijn leven zo langzaam
groen en geel de bladeren
en ik geteisterd door venijn…
weer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 vanochtend langs de
kust kans op een bui, de kust
kust de bui en buigt…
Vergeten
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
682 Onbeholpen loopt zij cirkels
Tempo
Dan weer traag
Beent gedachteloos hopeloos
En woordeloos cirkels
Haar sokken slijten
Het tapijt toont sporen verwarring
De donkere lucht weent met haar mee
Al drie herfstseizoenen geleden
Toen hij haar verwardheid vond
Cirkels almaar Cirkels…
Een doodgewone herfstdag
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
516 Koelte vult de lucht
sjaals en truien overal
het is hier herfstweer
Nacht strijkt voorbij, er komt een nieuwe dag
waarop hemel verschillende tinten blauw-grijs zal kleuren
Als het geheim van een zonsopgang begint te onthullen dan vullen
aster en echte guldenroede de open plek als teken van een onuitputtelijke liefde.
Wanneer prille geluiden…
nu en vroeger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 lees wat filosofie
van vroeger dagen
en je vraagt je af
hoe ze zo konden denken
maar dat is ook zelf
een filosofische vraag
je denkt aan het denken
terwijl de avond valt
en veel later aarzelt het ochtendlicht
maar zie daar is de regenboog
en in een donkere regen de zon…
In herfstig bloeien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 Mocht je iemand zoeken
die geen genoegen neemt
met de oude horizon
de vragen reeds gesteld
tijdens een leven zonder geld
ik zal het zijn
nabij jouw nieuwe grenzen
ik zal het worden in jouw wensen
ietwat weemoedig in het veld
en in het duister van jouw dromen
waar demonen wachten op een kans
teken ik spontaan de groenste bomen
voor…
Herfstdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 (mijn vertaling van 'Herbsttag' van Rilke uit 1902)
Heer, het is tijd. De zomer was heel groot.
Leg uw schaduw op de zonne-uren
en laat de wind los over de vloeren
Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn
geef ze nog twee zuidelijke dagen
drijf ze naar vervolmaking en jaag
de laatste zoetheid in de zware wijn
Wie nu geen huis heeft…
mijn seizoen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
630 Onbekommerd
slenter ik door
zachte aarde
en ritselend blad
Laat voetsporen achter
en kijk niet om
De wind veegt
ze met
een nonchalant gebaar
weg
Verdwenen is mijn leven
Ik adem
witte wolkjes
Blaas plagend door
flonkerende nijverheid
En strijk met
een vinger voorzichtig
over de kwetsbaarheid
van de herfst
een geur…
De wilde herfst komt langs de velden vegen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.081 De wilde herfst komt langs de velden vegen,
De nachten worden jagende, de maan
Heeft haar blauw zilvren wapenrusting aan
En giet een stalen schijnsel langs de wegen.
De mensen worden kleiner; ingekeerd
Tot zich, huivren de smal geworden bomen ;
Hun dunne hoofden, naar het licht gekeerd,
Voelen lichaamssappen worden lome.…
melancholie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 de straten zijn leeg
dat is een begin
van een gedachte
over lege straten
maar misschien
is het niet veel meer
dan dat er gewoon
niemand loopt nou ja
maar toch wel in melancholie
die lege altijd weer lege straten
en de lantarenpalen die schijnen
in eeuwig eeuwig vallende bladeren…
N a j a a r
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
541 Langs bosranden
brandt traag het najaarsvuur
bladeren nog kleurrijk
op weg naar verdorring
geven de wind een
spectaculair slotfestijn.
Dan moe gevlinderd
vallen zij neer
dag na dag, uur na uur.…
Blad voor blad
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
853 Ik neem afscheid
van mijn leven
het licht
van zon en maan
van de regen
tikkend op mijn broos bestaan.
Niet meer
aarzelend in de wind
nooit meer zwaaien
naar een spelend kind.
Ik hoef alleen
nog maar te zijn
kan slechts mijn wezen delen.
Ik ben alleen met velen.…
Herfstige overpeinzing
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
590 Het jaar
en zijn getijden
elk seizoen
weet mij te
verleiden
tot overpeinzing
en verrukking
die beurtelings
strijden
om de vreugde
in mijn ziel
dit volledig
te ondergáán
ónder gaan
in dat palet van kleuren
en geuren,
in die
seizoenen
van koude, lauwte,…
op kleur
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
477 ik draag de zon in mij
ik had haar snel bewaard toen gisteren
de middag
zoveel bonte kleuren trok
en stil geluk in simpele bewegingen
door boom en blad
de oude wrok van koude winters
weggeblazen had
rood en goud
rood en goud
nergens nog een twijg, die overstijgend boud
het voortouw nam
om klakkeloos zijn zin te krijgen
nee, ik zoek…
Als bomen huilen (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 ik wrijf een
paar woorden
met handen
vol tederheid
langs de boom
die herfst huilt
zijn tranen
willen mijn lijf
omranden
omdat daarin
een herinnering
schuilt
de zachte aarde
opent zich langzaam
en wil mij dragen
ik hoor mijn naam
bij het vallen van een blad
kom met mij mee
wil een engel vragen
we zijgen even verder
in het…
Oktobervijver.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.072 Zijn 't vlokken sneeuw uit puur-azuren hoogen
Oktoberhemel, kondende ongenâ
Van wufte koning Herfst en wordt nu logen
't Beloofde heil, dat leek mijn hoop zó na?…
Onverwachte groei
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
558 Terwijl de zomertijd
Zich zacht te rusten legt,
Blaad'ren nog net niet vallen
Maar wel verkleuren in tinten
Goud en brons,
Ook de schijnbaar altijd
Groene heg het hoofd langzaam
Hangen laat,
Is daar op die dode plek
Plek waar zomers nooit iets
Groeien wil zomaar de onverwachte
Geboorte van jullie drieën,
Getooid met charmante…
Lila aster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 De hond blafte,
er waaiden berkenblaren
voorbij mijn venster.
Toen was jij aanwezig
voor ik je zag,
zo intens en zeldzaam zacht,
zo weemoedig en vurig.
Ik voelde je
voor jij me aanraakte.
Weekgeel herfstlicht bereikte
met moeite de kamer.
Jij stond daarin
zo sterk en teer,
zo zwak en puur.
Voor je iets zei,
hoorde ik jou,
mijn lief…
plaatselijk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
418 vandaag is hier de sterrenregen koel
maanlicht glijdt voorzichtig
langs een uitgedoofd raam, een naamloos
zuchten sterft vanzelf
ik zocht warmte in de dagsluiting
maar het verging door talloos flitsend
in herhaling treden
heen en terug
de brug houdt spaanders, waar gehakt wordt
lijdt een hart in eindeloze kloppen
‘laat het stoppen’…