2670 resultaten.
blauw van kou naar geel
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.140 ik hoor lente
in je stem
zie ondeugd
in je ogen
voel sprankelend
nieuw leven in
zonnestraal beloven
in zachte ondertonen
wortelt een begin
ik ging daar tegen in
jij kleurde blauw
van kou naar geel
de winter was
voor ons te veel
in donkere uren
verstreek de tijd
in noodgedwongen
ledigheid, zij moest
niet langer duren
een nieuw…
ons kind is nu een vondeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
739 ik heb een paradijs gedroomd
jij was de hel ontstegen
we zochten heel voorzichtig
in elkaar naar nieuwe wegen
het groeide in ons allebei
gaf zonlicht aan de dagen
het maakte teksten in ons vrij
door blikken vol met vragen
we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer…
waar wilde bloemen bloeien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.160 ik heb je nooit
zien lachen in de
barsten die je toont
wel wuiven jonge planten
je verlangen en je droom
ik leg mijn handen
op je warme steen
de zon kust er de uren
de nacht valt rauw
en straalt immense kou
ik voel je
scheuren als je koelt
de zaden dwarrelen
naar de plek die
jij geopend hebt
je glooit het naakt
tot hellingen…
verdriet om jou
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.088 mijn wangen toen ik op mijn rug lag
je verdween uit mijn leven als een schaduw op een roetzwarte muur
ik bleef je maar zoeken maar vond je niet
je was net een traan die ik verloor in een oceaan van verdriet
dolend op het kerkhof zocht ik naar mijn graf
want toen je wegging dacht ik dat mijn hart het begaf
urenlang lag ik te kijken in het niks
uren…
Levenslang
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.568 Uren later werd je gevonden
in het donker, koud en bang.
Aan handen en voeten gebonden,
waarom duurde het zo lang?
De dader spoorloos, jij levenslang
als j`er aan denkt word je weer bang.
Daar, drie jaar oud in het open veld
werden voor jou.. je jaren geteld.…
loopt op stof van verre schapen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
3.456 ik zie je vingers dwalen, handen
kunnen ook geen woord vertalen
je laat de binnenkanten zien
met het eelt van veel misschien
je hangt geesten aan de muur
loopt op stof van verre schapen
in uren voel je nog geen duur
je weet dat honger zal doen gapen
je ziet wanneer de mannen gaan
bent klaar als ze weer komen
je schoont de kinderen en…
Phantasia romantica
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.214 Jij bent bezwerend, doch vertederd, ik: geremd en moe,
nog tellend onze laatste uren.
Jij dekt mij toe
en ik, gevangen vogel, denk: wij-samen zijn, zelfs heden reeds
verleden, onherroepelijk.
Kun jij mij overreden? Nu?…
Kun je me vergeven?
hartenkreet
2.9 met 25 stemmen
3.793 Liggend op mijn rug zacht in het gras
enkel dan kan ik dromen
en zie ik de wolken
in de mooiste vormen voorbij komen
Met de werkelijkheid ver achter me
kan ik uren naar de lucht staren
en laat ik je zonder je daadwerkelijk te zien
net als de wolken door mijn gedachten varen
Liggend op mijn rug
zondig ik mijn gedachten en tijd
enkel denkend…
Verglijding
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.920 De sleutel tot een nieuw begin
ligt veilig opgeborgen
De zandloper loopt de uren door
tot aan de dag van morgen
Tijd en ruimte gevlochten ineen
spoeden zich door eeuwige paden
Kosmisch gezien het rijk alleen
grenzeloos vlecht het zijn draden
Waar de aarde tolt zijn eigen baan
de zon schijnt jaargetijden
Dag en nacht, zon en maan…
maanden met een fletse kleur
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
2.901 de dagen afgescheurd
weken van een vaag verlangen
maanden met een fletse kleur
het jaar zal blijven hangen
veel blaadjes zonder tekst
op enkele wat krabbels
de neerslag van iets geks
muziek bij flauwe babbels
een paar zijn zwart
de kleur van slechte uren
wanhoop die lang duurde
tot dood verlichting bood
een enkeling is niet gevallen…
Reis naar nergens
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.296 In gedachten reis ik verder
door de laatste uren van het jaar
waarom zijn die gedragen loodjes
zo verdomd, verdomde zwaar
korte dagen zullen lengen
kille nachten huilen mee
elke ochtend zal licht brengen
soms haat ik die zo geliefde zee
vele stappen die ooit verzanden
in verdriet maar ook in de lach
woorden die in handen landen…
Valentijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.113 Maar lief is mij, hoe kort het ook mocht duren,
de dag, zo ook de nacht en zonder spijt
bewaar ik alle onvolprezen uren.
En weer besefte ik hoe tijd verglijdt
als korrels zout verstrooid in eindigheid.…
Onbestendigheid
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.193 Niets heeft vastheid, niets wil duren:
Op de vlucht der jagende uren
Stuift ons lot daarheen als kaf.
Wat is voorspoed? wat zijn rampen?
Niets dan lichaamloze dampen,
Ras gerezen, ras verdeeld.
Zie de hongerige dagen
Aan elkanders vruchten knagen,
Woedend op hun eigen teelt.…
ons kind is nu een vondeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 ik heb een paradijs gedroomd
jij was de hel ontstegen
we zochten heel voorzichtig
in elkaar naar nieuwe wegen
het groeide in ons allebei
gaf zonlicht aan de dagen
het maakte teksten vrij
door blikken vol met vragen
we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer duren…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
787 keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
naast zwartbasalten dromen
lava zal tot stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het
haastig slaan der uren…
hartelijk
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
936 mijn hart ligt waar mijn geliefde
op mij te wachten staat, handen
in zo vaak gevoelde zijden
ondanks het late uur een lach
die zich om me heen plooit
met weerhaken om nooit te lossen
het klopt ook 's nachts daar
in de stilte van haar slaap
gestaag door de uren heen
die ons altijd weer scheiden
van het diepste ogen blikken
na een laatste…
wat je niet hebt …
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.518 het was niet liefde zoals in ‘t gedicht
wij waren ons nog zeldzamer en dicht
ondanks je muren bouwde ik een brug
tussen te korte uren en ging de weg terug
tot jij uiteindelijk zeggen kon: ik hou van jou
en ’t toch verzweeg uit angst voor oude wonden
jouw gisteren was te veel geschonden
en jij wou niet vergeten
hoe men in haat het meest begeert…
Breekbaar als glas...
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.305 De kamer ademt een stil leven
in deze koude ochtend uren
Een waterige zon breekt de stralen
doorzichtig over de muren
Het transparant van ons samen
lijkt te zijn verdwenen in zwijgen
De liefde heeft zich als ijs bevroren
en laat zich steeds verder uiteen rijgen
De kamer ademt een ijzige kilheid
Langzaam sluit de deur naar heden
Het is…
Dageraad...
hartenkreet
4.7 met 73 stemmen
1.477 om je uren vast te
kunnen houden,
je te koesteren
in de maneschijn...
Maar tevergeefs, kan
er niet omheen,
het is laat, je moet helaas
weer gaan,
lijkt de nacht steeds langer
dan voorheen,
weer een nacht, op
eigen benen staan...…
Telefunken
gedicht
3.7 met 50 stemmen
14.824 Straks word ik opgehaald en sterven kilo's
dode uren op de stortplaats met mij mee.
------------------------------------
uit: 'Dit is mijn dag', 2004.…
Computer
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.735 Jouw grijze kast vormt groot gevaar
zo zeer verslaaf jij, lieve last:
zodra ik op jouw beeldscherm staar
kleef ik voor uren aan jou vast.
Jij wordt mijn virus, jij eens mijn gast
zodra ik maar naar jouw knoppen tast.
Chatfant 19 oktober 2007…
Vaak niet te vatten
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.343 kan ik vaak
wel vermoorden
zo onhanteerbaar als
een kip
bij de slachter
zonder kop vliegt ze op
ploft blind op mijn zojuist
bladvrijgemaakte schedeldak
en gaat daar dan flink irriteren
dat eigenwijze kreng
strooit mijn hoofd vol late veren
ontneemt mij de rust die het dus
voor zichzelf niet zozeer ambieerde
scharrel ik weer uren…
Zuivere parels
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
928 begraaf mijn tranen op het strand
met zachte streken van je hand
zodat ik nu eens kan vergeten
de geheimen van niet-weten
die mijn leven domineren
als een tij dat niet te keren
krachtig beukt op kademuren
alle dagen, alle uren
van mijn onvolkomen leven
dat ik eens terug zal geven
zodat de Man die tranen spaart
de mijne in het zand ontwaart…
Verkracht
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.798 Zwart zijn m'n dagen,
m'n maanden, de uren.
Hard zijn de dingen
die jou staan te verduren.
Negen maanden ongelukkig
in blauw, paars en zwart.
Nu een kindje
ik voel me verward.
Het gras, de zon.
Het was gebeurd.
M'n lijf voorgoed
in twee stukken gescheurd.…
tot ik je ken
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.453 dat ‘k stil op zachte lippen
rust mijn mond
laat zwijgen daar
wat in de droefheid staat
in ’t avondlijke neigen
alleen met jou
spreek ik als bloem
een vlokje sneeuw
misschien achter een schaduw
vanachter ieder masker
bovendien
jij, ik
in sterven mijn
wee ons de tijd
die nooit te moe
rust in de kronen
ongeteld is nog
uren…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 ergens slaap ik wakend in een nest
verlangens, eenzaamheid en stille vloeken
mijn lijf voelt bijna onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt…
Bevroren
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
807 weg van hier
Geen kwellingen meer
Nu sta ik hier in het donker
Te wachten op niets
Kil en koud van binnen
Ik loop naar de zee
Staar over het water
De wind snijdt in mijn gezicht
Ik ren weg
De golven moeten hoger
De wind moet nog harder waaien
Ik val op de grond
Huilend sta ik op
Ik staar naar niets in het donker
Zo blijf ik uren…
Verloren dochter
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.744 Onherroepelijk jankt haar minnaar onder het raam
Dan jaag ik haar pruilend naar buiten
Ontkennen is een inzicht uitstellen
Want de spiegel verraadt de uren
Als dwaalsporen in mijn vel.…
SPROKKEL-ZOMER
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.998 Als een wolk van zalige ogen,
Uit het land waar 't eeuwig zomert
Opgevangen in de teerheid
Van matzilvren spiegels, hangt het
Wonder van de goude middag
Over winterzee en -stranden,
Aureool van weinige uren
Om de lichtheid onzer ogen...…
Fraktuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.610 Waarde en afstand of gereken in uren
voor mij was de grens onzichtbaar ver weg
mijn limiet was een sloot, een muur of een heg
en de dagen konden wel jaren duren
Soms scheurde een spier of knakte een bot
dan even het fraaie spel gestaakt
zwervend en zwierend is mijn jeugd ontloken
Een schram, een buil, een broek kapot
nog maar juist het…