31059 resultaten.
Huisjesmelker
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
834 Het raam waar geen licht door viel
Struikelde de plant naar beneden
Waar schimmel hoogtij vierde
En de moed op beterschap kelderde
Melkte de baas zijn koe
Zonder groene weide
Graasde hij alles binnen
Zonder blikken of blozen…
De spiegel
poëzie
3.7 met 32 stemmen
8.464 Die telkens in de spiegel ziet,
En zich met schoonheid vleit,
Beseft de ware schoonheid niet,
Maar jaagt naar ijdelheid.
Dit glas maakt trots, of geeft ons pijn;
Wil 'k weten, wie ik ben,
Dan moet Gods woord de spiegel zijn,
Waar ik mijn hart uit ken.…
Besloten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
689 Zullen klanken
die schelp raken
waar horen
niet meer luistert
naar het gesprokene
de hel ruilt zij
voor een hemel
waar eenzaamheid
geen stoel meer krijgt
alle plaatsen bezet
sluit zij gordijnen
en spreekt niet meer
de taal van leven…
Dementie
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
2.971 Vervlogen tijd
Vervlogen gedachten
Wetten der logica
Waar niemand meer op zal gaan wachten
Verwrongen beelden
Kris kas door elkaar
Wat is nog werkelijkheid?
Wat is nog waar?
Wie is nog zichzelf?
Is die hij was
en doet zoals hij deed
Hij is dement
Hij is het, die het niet weet…
Niets
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.411 Soms, als het ons even teveel wordt,
wil je naar een plek waar het leeg is.
Ergens waar niets is
geen gedachten, geen stemmen
helemaal niets.
Een plek zonder kleur
geen enkele afleiding
het is zwart.
Ik staar in de leegte
mijn hoofd ongevuld
niets dringt door.
Ik zie niets, ik hoor niets, er is niets...…
herft verzen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.650 Het is niet waar, het is niet waar.
Mij schiet een enkel woord te binnen.
Herbeginnen.
Ik wil geen huis, geen maan
ik wil gestorven zijn en weer ontstaan.…
De tijd
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
2.554 Je kijkt eens om
je mist je kleintjes zo
je deed je werk
terwijl ze speelden
onder je bureau
Waar zijn ze dan
O... kijk, ze zijn volwassen
waar is de tijd dat
ome Ben nog op kwam passen
De tijd is in je kinderen
zelf gebleven
er is niets weg
er is eenvoudig doorgegeven…
gebed voor de verdwenen lente
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
639 waar ben je gebleven lentelicht?
waar is je ontluiken?
je ruisen?
je schittering?
moge het groen
de lucht de geur
het gegons en gezoem
ons verlossen
van deze over alle seizoenen heentrekkende eeuwige herfst
(uit de reeks gedichten over "climate change")…
VERVLOGEN HOOP
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
547 -als hoop vervliegt waar verblijft het dan totdat het keert naar mij?…
26
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
2.102 “Wij beëindigen de zwangerschap”
en keek me afwachtend aan,
Verwachte hij,
dat ik
In tranen zou storten
In die stille gebeden,
Waar ik bad voor kracht,
Waar ik bad en bad
en mezelf overgaf,
was geen plek voor tranen,
Er was hoop.
En zie,
Een zoon……
Veranderen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.476 Ze is waar ik haar mijn dromen
en woorden geef
en ontwaak zoals ze mij laat ontwaken.
Met haar ogen zoekt ze mij
waar ze een vlinder mag zijn
en ben ik het gezicht
dat ze in al haar dromen
bewaart.…
het gedicht is dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
602 woorden vormen papier
waar de mond spuwt
waar gal de lendenen verlaat
ruzie is de snelste vorm
van communicatie
het gedicht is dood
vormloos geef ik hier
mijn titel bloot
ik daag uit, een weerwoord
is er niet
dat had ik al gedacht…
dichtbij
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
736 als de dood dichtbij komt
en liefde verder weg
schuil ik, mijn vriend
daar waar de schoonheid woont
mijn hart een plek aangeeft
waar kracht is terug te vinden
brengt de muziek mij bij de bron
ontroering bij het leven…
Lentekriebels
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
924 Er is
een onrust, een beven
in het water
ontembare onrust
Er wordt
gefladderd, geflaneerd
buigingen gemaakt
en dansen
Mannetjes en vrouwtjes
zoeken en bieden kansen
'de ware' te worden
'de ware' te zijn
Ze zwemmen
dadelijk in lijn
want zwemmen...
staat voor overleven.…
Op drift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
900 Waar ben ik
nu mijn leven stuurloos is
nergens een boei of haven
zelfs geen hand in zicht
om te bereiken
het land waarop ik ging
verzonk de richting
van het spoor
wist ik waar
en ik zou gaan tot morgen
maar de nacht
drijft me verloren…
Back Home
gedicht
2.7 met 7 stemmen
5.184 Het leven raast
tussen steden
en terloopse slaapplaatsen
elke dag
een ander ontwaken
mijn huis
is waar
mijn lichaam is
in de steensteeg
van vervalstad
of in de luxe
van het dollarhotel
ben ik thuis
waar mijn lichaam
ook wezen mag.
------------------------
uit: 'Deze dagen', 1998.…
dat ben ik
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
851 Je bent zoals je bent
zorg dat je jezelf erkent
speel geen toneel
eens wordt dat je teveel
toon je ware ik
wees geen bangerik
zeg gewoon waar het op staat
ook als het niet goed met je gaat
dan hoef je je niet te verschuilen
en kan je misschien bij iemand uithuilen.…
Woordeloos gesprek.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
605 Met gevouwen handen
zoek ik rust in een kerk
waar stilte mij omringt.
Bij flakkerende kaarsjes
komt er vrede in mijn hart
als ik binnen ga in mezelf.
Waar ik in een woordeloos
gesprek luister naar de
stem van mijn eigen ziel.…
tranen om Dachau
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
597 naam en plek spreken hier nog
in schrijnende beelden
waar oude barakken hun duister
verleden nog tastbaar belichten
waar vergrijsde mensen huilen
om verzwegen jaren
tussen ijzige prikkeldraden
nimmer gewist…
Tevergeefs
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
920 tevergeefs
het wachten
op de terugkeer
een teken, een woord
blijven ogen
voor altijd gesloten
wegebbende glimlach
veranderde
jouw bestemming
plots van het aardse
naar het hemelse
waar engelen zich
nu over jou zullen ontfermen
waar je voor altijd schijnen zal…
meer
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.746 meer dan ooit
is de waarheid
alsof
gouden goden
in ogen kijken
zo waar als ze is
geland
in het niet
van mijn hand
in de lijnen
van vergeten zijn
ben ik klein
zonder jou
als ik bid
naar de sterren
in het licht
van de zon
waar wij zijn
zoals we waren
toen het begon…
helemaal alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
764 Helemaal alleen
Waar moet ik heen
Ik ben je kwijt
En ik verwijt
Mijzelf er om
Wat was ik super stom
Je stond voor me klaar
Maar ik wist niet waar
Nu is het te laat
Je bent nu kwaad
Ik ben alleen
Niet met jou om me heen
Wat was ik dom
Ik wil dat jij weer kom!…
Franse wijn
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.667 "Dégustation de vins français"
Dat is het enige wat ik ken
In deze streek van mist en regen
Waar ik gevestigd ben,
Dat nog wat zon zet in de hemel
En blijdschap in een dor gemoed,
Want waar het leven onbeleefd is
Zijn Franse wijnen dubbel zoet…
Help
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
465 Ik wil hulp, ik ben alleen
ik krijs, ik trap, ik schop
ik roep Help, waar moet ik heen
ik huil ik simp ik weet niet waarheen
daar waar men altijd en immer
terecht kan bij mij met wat dan ook
ben ik alleen en intens verlaten
daarom zeg ik ik hoop
dat iemand me hoort!…
Hekeldicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
649 Hoewel ik heus geen hekel heb aan dichten
(Uitstekend gaat dat na een goed glas wijn -
Mijn hekeldichten lopen als een trein),
Is er één versvoet waar ik voor moet zwichten.
Daar kwam ik achter na uitvoerig testen:
Waar ik de pest aan heb zijn anapesten.…
Papa
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.003 Papa
Ik voel me zo alleen
Waar ben je nou
Ik kan nergens heen
Het is zo gewoon
Dat jij er altijd bent
Ik weet het niet meer
Ik ga maar door
Ik doe mijn best
Ik hoop dat jij het ziet
Waar ben je nou
Ik heb verdriet...
Papa
PAPA
....papa...…
8 JUNI - WERELD OCEANEN DAG
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
643 Vandaag graag aandacht voor de oceanen,
dat water vol gedumpte plastic troep,
die rijk met zwerfvuil opgevulde soep
waar vissen zich een weg door moeten banen.
Waar gaat het heen! Wordt dat geheel en al
een wereldoceanentranendal?…
Einde
gedicht
3.5 met 2 stemmen
11.715 Waar zal die laaiende gestalte
van mij dan uit bestaan
en waar kwam die al te late
eerste vonk vandaan?
------------------------------------
uit: 'De mooiste gedichten', 2015.…
Het bos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 kom, laat ons wandelen
in de stilte van het bos
waar bomen zielsrust druipen
zwijgen zelfontmoeting is
even geen verwachtingen
geen ruis van tijd en ego
maar lopen over oergrond
waar licht een nieuwe taal schept.…
tweet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
437 je schrijft
me in 140
tekens waarmee
je me op een
dwaalspoor zet
wat waar is
is tegelijk
eenvoudig niet waar
in 140 grijze
karakters twitter
je ons naar
het einde
ongehavend
vallen ze door
het open raam
je zegt
niet zoveel
qua limiet…