6196 resultaten.
De zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.220 de spiegel
hetzelfde beeld, toch losstaand op zichzelf.…
Momentopname 2009
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
596 Onze verantwoordelijkheid
voor ‘t welzijn van de aarde
wordt met de mond beleden
warme adem zonder waarde
de mens verstoort ‘t milieu
geen auto die zichzelf rijdt
Gaat ‘t om materiele zaken
zoals olie op de noordpool
planten we onze (geur)vlag
renoveren gelijk de vloot
schuwen geen koude oorlog
om het laatste restje…
SLANK ZIJN
hartenkreet
0.6 met 5 stemmen
898 Verschrompeld zag haar jonge vel
omdat haar lichaam almaar kromp
Aan de gevolgen dacht zij geen tel
ze achtte zichzelf nog altijd plomp
Uitgedroogd verdorstte haar huid;
botten staken erachter duidelijk af
Iedere dag ging zij verder achteruit
daardoor stevende zij richting graf
Verleppen deed haar verharde vel
elastisch was ’t voor geen…
Slachtoffer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Zij herkennen iets van zichzelf in mij,
maar weten nog niet wat.
Mensen lachen zichzelf uit.
Eigenlijk zijn ze zelf het slachtoffer.
Slachtoffer in een leven: vast van wat los
had moeten blijven.
Zij erkennen nog lang niet, wat een vermoeden is,
dat sluimert stil in de geest.
Het nadenken doet voor hen te veel pijn.…
De zeester
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
590 Er is een zeester diep in de zee
Je zult hem af toe zien
Als die komt boven drijven
Eerst durfde hij zichzelf niet te laten tonen
Aan de oppervlakte van de zee
Het was daar voor hem te heftig en te druk
Door de golven die langs hem heen gingen
Te diep in de zee was hij verborgen
Door een storm was hij bijna zichzelf verloren
Dat hij dacht…
Russel's Paradox
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
711 Er is een lijst die zich niet noemt,
een hand die telt maar niets omvat,
een spiegel waar geen beeld in woont,
het boek dat in zichzelf verdwaalt.
Er is een barbier zonder mes,
hij scheert zich niet, hij scheert de rest.
Zijn schaduw volgt hem met de vraag:
bestaat hij nog als hij vergaat?…
Liefde 60 keer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 is het de liefde
die zichzelf blijft
herhalen
tot het antwoord buigt
ja denk dat dit de weg is
of is het angst
die geen leegte verdraagd
en daarom mijn inbox
bestookt
met dezelfde naam
ik vond geen warmte
ik vond herhaling
druk
bewijskracht
liefde die zichzelf
zo vaak moet benoemen
dat het woord
zijn adem verliest
en…
EEN OGENBLIKJE GELUKKIG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
779 Snij jezelf vannacht, klonk een stem
laat je bloed nu gerust maar stromen
Snij, maande haar innerlijk met klem
laat nu eindelijk wat vreugde komen
Snij jezelf, bevrijd je eindelijk even
zet de deur maar open voor je smart
Je wilt toch ook vreugde in je leven?
geef dan toch wat ruimte aan je hart
Snij jezelf, geef nu lucht aan je pijn
biedt…
Niek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
420 Jezelf via een website presenteren
Dat deed de jonge werkeloze Niek
(Die naam klinkt al bij voorbaat sympathiek)
Na maanden vruchteloos solliciteren
De moeite waard, dus kijkt u even mee
En wie weet helpt dat hem uit de WW.…
muren voelen weerloos aan
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
780 ik zie de dag
geboren worden
uit restanten nacht
vochtig van de dauw
ik vraag de zon
vandaag te blijven
haar zwijgen
schijnt al blauw
haar licht geeft
ruimte voor bewegen
jouw muren voelen
weerloos aan
sluit je dromen
in je ogen wil ik het
losbandig leven lezen
de stoutste dingen zien…
Nooit meer
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
3.992 Ik ben geen poëet of filosoof
Beleef gewoon de realiteit
Waarvoor jij nu je ogen zo graag sluit
Drang en lust,
Plots werd je bang
En sloeg je op de vlucht.
Goed wetend waar je aan begon.
Maar het excuus wat je achteraf verzon,
Sloeg bij mij in als een bom.
Ik maak me niet meer kwaad.
Hoogvliegers,
Vallen meestal laag!…
voelen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
967 ik sluit mijn ogen
glij met mijn hand over mijn gezicht
voel de vormen
voel de gladheid
voel de oneffenheden
ruwheid
soms wou ik dat ik naar binnen kon gleiden
tastbaar voelen wat ik voel
gewoon voelen lukt niet meer
ruwheid
het voelen en het weghalen
opnieuw beginnen
glad van buiten
glad van binnen…
avondrood spiegeling....
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.362 ben ik vergeten
hoe dagen vergaan,
in de avondrood spiegeling
tranen ontstaan
waarin ik de wens
dat nachten bekoren
mooier dan dromen
sluit in mijn hart
omhels ik verlangen
het ochtendgloren
waar zonlicht rakend
sluiers breekt
door tranende ogen
die even gesloten
nooit meer vergeten
hoe dagen vergaan…
Kleinbehuisden 1 januari
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
1.298 Zo vieren wij het nieuwe jaar
met een ren en duik naar elkaar
van het frigo toilet naar bed
naakt klappertandend van de kou
maar dat is slechts een moment
dan sluit het dons zich over ons
ontdekken we een lichaamslijn
die onze beide lijven
huiver strelend snijdt
voeden we ons met de illusie
van een even eeuwig zijn…
ben alleen met al dat licht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 de nacht is donker
van mijn dromen
maak me wakker
voor vandaag
geef me licht dan
kan ik bij je komen
want ik verdwaal
ook als ik waak
ik besta alleen
uit kleuren
angst krijgt geen gezicht
ben alleen met al dat licht
ik wil het leven vaak niet weten
droom liever in mijn eigen kleur
als ik het licht niet meer kan weven
sluit…
Hindervlinder
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
613 mij tilt geen hinder
ik vlinder erover
hef mijn hoofd
veruit daarboven
eigen rust
maakt stilte vrij
geen zachtheid gaat teloor
ik hoor het luide wel
maar afgesteld
het bonken sluit ik
benoemend buiten
in dit vrij verbeelde veld
dringt kabaal
geenszins tot mijn denken door…
Suites voor Annemieke XXXII
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 rode bladeren
uit de bevroren nevel
een gevallen mes
je gaat door die deur
maar je verlaat me nooit meer
praat in mijn dromen
let op problemen
als dit foutbericht verschijnt
sluit het programma
het stille water
en de dode bladeren
luidkeels barbara
met een zwerm spreeuwen
een koor van vrouwenkelen
in oud hollands groen…
Labyrint
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 Het is zo donker voor haar
zelfs zomerse dagen sluiten
gordijnen en waar niemand luistert
huivert tijd van wit naar duister
haar jonge huid ademt geen licht meer
ook op de achtste verdieping
blijft het schemeren
een stap schept ruimte
waar armen vrijheid begroeten
wordt het leven ademloos
het was te donker voor haar…
voorbij de einder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 zijn tijd gekomen
ontstijgt een meeuw de kust
om boven voorgoed
de ogen te sluiten
nabij de branding nog
een enkele vaalwitte veer
eensklaps verstard de spieren
zeilt hij nog talmend door
voluit gestrekt
de stille vleugels
onopgemerkt zal
hij achter de horizon
het kalme water raken
uit “De Zee en Ommelanden”…
vier zomer haiku
gedicht
3.0 met 370 stemmen
64.153 waar groot hoefblad groeit
is de oever verdwenen
daar schuilt de kikker
als de avond valt
en de bloemen zich sluiten
danst de mug zich warm
lisdodde kijkt uit
langs weiland en waterkant
doodstil vlucht een vis
nauwelijks merkbaar
drijft het waterlelieblad
maar de tijd verstrijkt
-------------------------
uit: 'Bladeren', 2007…
overgang
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
653 nooit was ze alleen
het huis had sterke vleugels
en ogen die ze kon sluiten
veilig verborgen
toen de dag nieuw werd
huilde van nood
wuifden enkel kale takken
welkom en ze vertrok
beladen met verleden verdriet
de wereld rond
tot aan de ring van vuur
en er doorheen
gelouterd tot feniks
hooglied van de zon…
Als het donker wordt
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.710 hoe vaak hebben we gezegd
zo elke dag te willen sluiten
tot we beiden buigen
voor de tijd
hoor je hoe de uil ons groet?…
Haat
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.921 De tranen zitten erg hoog
hopelijk hou ik het droog
ik kijk naar de tv
en wat ik zie dat valt niet mee
het is ook hartverscheurend
wat je ziet is niet opbeurend
mensen met zoveel haat
je weet dat het bestaat
gelukkig is het ver van je bed
en de tv is zo weer uitgezet
maar als ik dan mijn ogen sluit
zit het in mijn hoofd en dat zet je niet…
Sirene
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.611 Hoe groot jouw dieperik is
minstens zo groot als die van mij
leer ik steeds meer bevatten
Daar waart een lichtje rond
op zoek naar jou, verscholen
verdwaald in schelpen duisternis
Jij vat het lichtje aan
sluit het voorgoed in
zodat over duizend jaar
een parel verschijnt
in het hart ons stralen
van een nieuwe maan…
Verstrengeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.046 jouw woorden
in de mijne
op het hoekje van het blad
waaraan ik schrijf
gemurmel en gekir
ik dek ze toe met stilte en geduld
gejengel
strekt mijn armen uit
maar keert me om
en sluit de deur
ik ben er niet
ik hoor ze niet
ik zie ze niet
ik wil ze niet
ze krijsen het nu uit
getergd
neem ik ze dan maar op
omzichtig
tussen…
draadloos
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.036 Wiske heeft weer pijn
Wiske heeft altijd pijn
maar dat vergeet ze wanneer ze
kokend water giet over het zwarte goud
- als een rover snuif ik het aroma op
en de slager moest sluiten
geen stroom zie je
gelukkig heb ik gas
- cafeïne is mijn redding
en ik bedoel maar
die eend zit daar
op een lelieblad stilleven te wezen
en niemand heeft het…
Houd mij vast
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
665 in het naakte van jouw gezicht
tekenen schaduwen licht
uit verschillende hoeken
de spiegel weerkaatst
als een kleine heldere boogstraal
die me achtervolgt
kijk er dwars doorheen
houd mij vast, sluit me niet buiten
maar laat me binnen
in momenten van tijd
ontroert, verblijdt het je hart
wanneer je dreigt te vallen…
Papa en mama gefeliciteerd..
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
6.575 Ik wil jullie in mijn armen sluiten
en een stevig knuffel geven.
Ondanks alle pijn en ellende
zijn jullie toch
bij elkaar gebleven.
Hiervoor ben ik jullie dankbaar.
Lang leve het bruidspaar!…
Rubberen kogels...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
683 resten van de nacht overwoekeren de stad
gespuis en hoeren kruipen richting donkere tijden
hebben hun levens aangepast
aan de zinloosheid van het bestaan
sirenes verstoren de stilte
gordijnen bewegen
ik sluit mijn ogen uit pure gewoonte
en drink me zat
tot dat men mij vergeten zal
ik heb geen antwoord op de vragen,
nee,
die heb ik nooit…
Zij wil los
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.266 Zij sluit de deur achter zich
sluipt de trap af naar beneden
waar de buitendeur wacht
wil op het nachtslot gezet
De sleutel in de brievenbus
tinkelt een afscheidslied
in haar klinkt een lentegedicht
Het is mooi geweest, het is mooi geweest
maar nu trekt het groen haar weer aan
zij moet ver van hem vandaan
Het was niet goed, het was niet slecht…