3890 resultaten.
Met de puntige staken
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.190 heb de hemel bestormd
op weg naar succes
met het mes in mijn rug
helse poorten geopend
me gebrand aan het
laaiende vuur en moest terug
terug naar het hek
met de puntige staken en
de krakende deur van mijn huis
kuste vragende ogen
schudde hun handen vond
in gezin en familie weer thuis
maar als de maan
vol oranje opkomt slaat weer…
Met de puntige staken
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
534 heb de hemel bestormd
op weg naar succes
met het mes in mijn rug
helse poorten geopend
me gebrand aan het
laaiende vuur en moest terug
terug naar het hek
met de puntige staken en
de krakende deur van mijn huis
kuste vragende ogen
schudde hun handen vond
in gezin en familie weer thuis
maar als de maan
vol oranje opkomt slaat weer…
aardedonker
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
500 tussen muren en glas huist
de kamer, breder door het zwart; kouder
in gevoel, nu licht verstoken blijft
alle ruiten ademen
elke deur verdraait de glans
van
kleine denkvermogens
even lijkt het, of mijn slaap verloren raakt
maar dan
kruipt warmte onder dekens
tussen lijven die de nacht bezoeken
en de zinnelijke nood
te raken waar…
Naar Eddy van Vliet: Dood
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
586 Talm niet
voor mijn deur. Kom binnen.
Lees mijn boeken. In negen van de tien
kom je voor. Je bent geen onbekende
Houd mij niet voor de gek met mannen
waarvan niemand de namen durft te noemen.
Leg mij niet in een bed tussen kwijlende
gedachten die van geilheid niet weten wat ze zeggen.…
Ik schreef eens een gedicht...
gedicht
2.5 met 44 stemmen
21.871 Vliegen zoemden, stofjes dansten, precies
zoals ik geschreven had,
en de deur ging open en op de drempel stond -
maar dat had ik niet geschreven, dat wist ik zeker!
En het gedicht verscheurde mij, gooide mij haastig weg.
---------------------------------------
uit: 'Als we vlammen waren', 1996.…
Het echte leven
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.417 Het leven heeft dan
op mijn deur geklopt.
Woorden ben ik dan gepasseerd en
wat overblijft is enkel sprakelosheid.
Ik ben eigenlijk sprakeloosheid geworden
want van binnen vormt zich
géén enkel woord.
Dan ben ik in het ritme gestapt
van het echte leven vol
allertheid en schoonheid…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 loklicht
en bewegend in priemgetallen
bovenkomen en verwekken
als kunstvorm
de aarde als dekmantel
kleur als kapsel
paladijn terzijde
een kort manifest
terug naar het onderaardse
onzichtbaar geduldig wachten
op het onverwachte
diep in mij klopt vandaag
het hart van de cicade
morgen tik ik als halfgodin
mijn stellingen op
matglazen deuren…
Woning
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.062 Van de ochtenddauw
tot in de stilte van de schemering
heb ik mijn denken in bruikleen
ik tast langs het draad
waarlangs mensen elkaar negeren
de lange schaduwen beschermen mij
tegen de terloopse waarheid
van het licht dat mij hier vindt
terug klim ik op het podium
waarop elke dag een deur is
jaren snaren zijn
waar hoon en hosanna…
Bestemming onbekend
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.067 Bezittingen verkocht de deur is afgesloten
Weg van deze plek hier is hartebloed vergoten
Bestemming onbekend ik heb geen route uitgezet
Naar waar niemand mij nog kent spontaan en onbesmet
Als zelfverklaard verliezer wandel ik mijn hazenpad
Op weg naar een huzarenstuk in een naïve nieuwe stad
Een hoed op nieuwe pleinen bezield door scoringsdrang…
sleur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
966 Een rotwoord dat sleur
een gevoel niks meer leuk te vinden
altijd maar weer binnen door dezelfde deur
slapend in bed waar we elkaar ooit beminden
werken, eten en slapen daar blijft het bij
af en toe een ruzie opgelost met weg te lopen
de enorme drang laat me los ik wil vrij
op geluk en plezier hopen
een rotwoord dat sleur
alles donker…
Rode wijn met thee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Harten die om deuren buigen.
Cognac, nodeloos, koud gezet.
'Draag je mijn stukken?',
hoort hij vragen.
Onderwijl zijn ogen nat.
Druppels langs een glas,
een fles
die ooit veel voller was.
Dan in de verte,
een waardeloos kermen,
kreunen,
dat met wijn en thee
langs lege kelen schraapt.
Neen:
de wereld is niet volmaakt.…
Amber Dubbers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.233 Lief zusje,
Je had ruzie met pap en mam,
Met een hoop kabaal
sloot jij de deur achter je,
Ik rende je achterna,
en ik zag het, ik hoorde het,
Gierende remmen, een gil,
ik rende naar je toe
met pap en mam achter me
stonden we bij je,
je werd wakker,
we waren blij dat je niet dood was,
maar je begon te bloeden,
uit je neus, je mond…
ALZHEIMER
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.047 Vanmorgen ben ik bij mamma geweest
ze zei: "Goedenmorgen meneer, komt u voor mij"
direct kreeg ik een kopje thee
ik pakte één van haar vele fotoboeken
ze keek mee en zei: "mijn zoon Jorris lijkt op u,
die is al weer jaren dood, ik denk veel aan hem"
bij het afscheid kreeg ik een ferme handdruk
komt u nog maar eens langs, heel gezellig
toen de deur…
Verschil mag er niet zijn
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.076 Daar waar je vroeger ziekenfonds was of particulier
zat verschil in behandelen, de deur op een kier
nu in deze tegenwoordige tijd
maakt men ook al voor de hogere inkomens uit
naar welke arts je gaat.…
verleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
731 zomer, alweer verleden met veel afspraken
je nam afscheid met enkel een roos
bij mijn deur achtergelaten.…
ONDANKS DE LENTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
691 Toen ik de zware deur opendeed
even stil stond om die kamer te overzien
Pa op de rug aankeek voor het tafeltje
met het Brabants bont tafelkleed
hij in alle stilte langzaam naar mij omkeek
en fluisterde: ‘ ik ben gestorven Lau,
om de tijd te doden dam ik nu
met Wilhelmina pepermuntjes ‘.…
whiskey
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
646 soms is er een kwade geest
een mens
tussen wollen beesten
hij sluipt in haar schedel
het verweer
verzegeld tot in de schoot
dag na dagen
vreet hij dit en dat, in korte
en lange vonken tot hij volgevreten is
met bloemetjes shirten en weggezakte
vruchtbaarheid
hij kent de weg, doet ramen
en deuren dicht, in haar hoofd
op tafel
niets…
Sterrenwachtcyclus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
542 We zijn het plot
van de verscheurde brief
samen in dezelfde
adem van de achterbuurt
ik zie je daar nog staan
in stilte van het oerland
tussen dansende mensen
alleen met het besef
van het verliefde begin
er gaan allerlei deuren open
kamers vol wellust en mystiek
laten hun meest intieme geheimen zien
je hebt het met een lach…
Bosvogeltje
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.383 De armen van mijn dagen
wachten om je minuut te omhelzen,
de deur
wil je binnenkomst zijn,
maar
voor de tijd, de ruimte en de liefde
ben ik niet genoeg
om jou te vinden.
--------------------------------------------------
uit: "'Liever niet", antwoordt de liefde', 2013.…
Van psychiaters, psychologen en honden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Stapelgek ben ik, ik geef het toe,
Heb al mijn toekomstdromen in drank
En middelen op zien gaan,
Mijn theater heb ik coute que coute
In de benen willen houden, het geld
Dat ik van jou zou lenen heb ik
Allang uitgegeven, politie en deurwaarder
Staan voor de deur
Het maakt me allemaal niet meer uit
Hoe ik hier uit zal komen, ik doe…
Zeg me
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 En toch moeten ramen en deuren dicht,
hebben mensen bij brand tranende ogen,
hebben mensen bij overstromingen
de naarste ziektes, maar er is nooit iets mis,
je hoeft je nooit druk te maken!
Roken is slecht, drinken is niet goed,
gezondheid gaat naar de knoppen,
maar er is niks wat kwaad kan!…
koudedrempel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 aan het einde van dit jaar
de deur nog dicht, maar aan de drempel
likt reeds licht
een tochtgat waar de sleutel knarst
want er is hoop en nieuwe wind
het Kerstkind ligt alweer begraven
in de oude doos
morgen naakt de tijd,
op weg naar verder en de weidsheid
van een toekomst op papier
mijn huldedronk is droog
bevroren op mijn lippentaal…
Huisvlijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Van hennep haakt ze strak een deur
met witte steken opgesierd als droeg
hij fier een kraag van Brussels kant.
En uit de rode schoorsteen blazen
grijze watten wolken stil omhoog
terwijl zij rustig voortborduurt.
Met zuiverzijden kruisjes berekent ze
haar leven op het gele tafelkleed
wat was, wat is, wat komen zal.…
Boos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
765 Een schreeuwende, stampende peuter is kwaad
Weet zich met zijn emoties geen raad
Moeite met het luisteren naar zijn moeder
Vindt haar maar een loeder
Een vuurspuwende puber, die gooit met deuren
Zo boos, kan alleen maar treuren
Niet vatbaar voor een discussie
Onbegonnen missie
Een boze, oude man in het bejaardenhuis
Voelt zich daar…
Te vroeg gevallen fruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 In de lente is het
Zo voorspoedig begonnen
De bloesem overweldigt
Al het oude, wijst het
Donker van de winter
Resoluut de deur
Het nieuwe leven
Gaat los, de knoppen
Barsten open
Wind, water en warmte
Doen de rest -
Het fruit begint te rijpen,
Wel anderhalve maand te vroeg,
Een fikse zomerbries
Komt onverwacht, het fruit…
Een blonde jongeman
gedicht
3.0 met 1 stemmen
9.299 Een blonde jongeman klopt
aan mijn deur
je bent niets verandert zegt hij
bonenstaak
ik slinger naar de keuken
wat wil je?…
Haar tranen
netgedicht
4.1 met 155 stemmen
669 Dan: alsof de sluizen,
hun deuren openen
komt de waterval,
over heur wangen gelopen
'k weet 't niet meer,
ben zo triest
en ik: ik huil mee,
omdat 'k niks anders wist.
Verdriet zo intens,
verdient echt geen mens!…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 Ze liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar…
kennisgeving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
483 tot ons aller besef
is uit zicht verdwenen
het strand in gedachte
emmer en schep in de hand
jeugd die prilheid verloor
tot wasdom gekomen
met twijfel als enige
en algemene zekerheid
we leefden als
langeafstandszwemmers
landloos gebleven en
naar open water verwezen
we hoefden geen bloemen
of bezoek aan huis
deuren en ramen…
Hun zwepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
466 ik open deuren
maar wind breekt uit
jaagt schaduwen na
door het gebarsten licht
wankelend scherft
realiteit uit eigen
spiegelbeeld het is
weer mooi geweest
in vervlakking eist
de top beloning
hun zwepen hebben
lang genoeg geslagen
striemen tekenen de huid
als aanklacht in de kleine
letters van het leven
zij zijn volledig uitgebuit…