35279 resultaten.
Eeuwenoud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 Het water van de zee is altijd zout,
hoe men de politiek ook vertrouwt,
of het nu dames zijn of heren,
die met de waarheid gaan jongleren.
Hoe zij de strooppot ook hanteren
't eigen gelijk zal prevaleren,
't spel, het is al eeuwenoud,
het gaat om macht en om behoud.
Te vaak te veel ging het al fout,
het water van de zee is altijd zout.…
Waar stilte mij ontvangt
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
521 jij hebt
de macht om
met de zee te spreken
voor jou
rollen de golven aan
kammen schuim in overslaan
ik zie
het water gaan
in terugloop van het strand
en schreeuw
ik kom er aan
waar stilte mij ontvangt
samen zijn
wij weggegaan
de zee ruist nog jouw naam…
Drijvende vlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Tussen hemel en aarde ligt een horizon van zee.
Moeders in gammele armen gevangen,
op drift door onbetaalbaar verlangen.
Het water van de zee is bitter en zilt,
door alle leed en alle tranen verspild.
Tussen angst en hoop ligt een wereld van verschil.…
moi
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
702 vind je het
die foto
als een draaikolk
onder de evenaar
richting de andere kant
daar zijn wij ooit
geweest
een riviermonding
die uitvloeit
in de zee
de zee
eindeloos
zoals dit hart
jong
maar oud tegelijkertijd
alles gaat voorbij
hout
tafel
genoten
besloten
de duivel speelt
en ik
blijf
nog even…
Drijfveertje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Over het land en over zee.
Door wie worden we gedreven?
Ooit zijn we uit de zee ontstaan.
Wind stroomt nog door onze longen.
Water is in ons bloed gebleven.
Een mens leeft als een veertje,
dat drijft op een diepe oceaan.
Zie, hoe veertjes zeilen gaan!…
uit het zicht zwaaien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
388 op een bed van ruwe stenen
hoor ik de dreunende zee
op de zandkust slaan
ik heb geen weet van de nacht
als wolken vol verlangen
tijdloos naar de verte scheren
het is om dit verlangen
om dit moment van geluk
dat ik mij geworteld voel
moge de zee zich stilhouden
als is het maar voor even
ik zwaai mijn handen uit het zicht…
Zomerse haiku's 2
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 Na eb komt vloed
de zee brengt schelpen en
neemt zandkastelen mee.
Een lichte
zomerjurk
waait op
Jongen
met vlieger heeft
iets te vieren.
Surfer-
het weer slaat om
hij ook.
Dichter aan zee
hij heeft alle tijd
-geen inspiratie.…
Eenzame vrede
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
490 Uit het roze liefdesboek
dat je mij gister stuurde
vallen letters in de zee
het is een woeste zee
van weinig woorden
en alle golven zeggen:
nee
stilte als oneindige verte
heft de horizon op
in eenzame vrede adem ik
door in mijn hoofd te zwijgen
over jouw prachtige gemoed.…
NIEMAND WEET WAAROM
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.587 het was een heel diepe sprong
de diepte was haar niet bekend
maar groot was de liefde
die haar vangen zou
ze hoorde de echo sterven
de kinderen die ze achterliet
mama, mama, mama......…
Onderhuids
hartenkreet
4.6 met 33 stemmen
2.076 Steeds in mijn gedachten
zelfs in dromen ben je daar
Ik hoor je stem ruik je geur
herken je in ieder gebaar
Ik hoor de echo van je lach
zie de lijnen van je gezicht
Weet nog hoe fijn het was
hoe ik voor je was gezwicht
Weet je nog je mooie woorden
die tomeloze liefde voor mij
Verlangen naar altijd samen
hunkerde dag en nacht naar mij…
Zesde zintuig
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.655 de knopen van je
spieren en pezen
als in een
gestokte beweging
Zien wat jij denkt
en wanneer
in het aura van je geest
in je ogen
als een spiegel
die laat zien
wat er is
Horen wat ik hoor
in de wind die ruist
de bellen van fietsers
een hond die blaft aan de overkant
Een koepel geluid vol stilte
Een kaatsende diepte
Een echo…
Kazemat
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
665 De bunker staat daar maar
midden in het Echo bos
daar waar klanken
draaiende wind keren
en wanhopige kinderstemmen
de bosrand verlaten
de bunker staat daar maar
tussen zo maar een boerderij
en een kleine ondiepe sloot
waar kroos stapjes lijkt te vangen
tussen reeds bloeiende bermen
en ontkiemend zacht wuivend riet
de bunker staat daar…
afwezig kent geen laatste trein
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
972 van de stad
hoor ik harten kloppen
het bloed is niet te stoppen
in verbluffende activiteit
voorbij de tijd van rusten, als ze
hun welverdiende maaltijd lusten
gaat de drukte onverminderd door
bruisend, is de link naar mijn gehoor
pas als kleine uren minder
mensen langs de muren tellen
vlakt het leven af, fluistert duister
zacht haar echo…
Verlangen naar vervlogen tijden
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.399 Ik hoor geen echo meer.
Er valt niets te kiezen.
Ik ga jou verliezen.
't Geruis van de wind
streelt me zacht,
verwaait de weemoed
van de eenzame nacht.
De stilte van de nacht
brengt onrust in mijn hart.
Ik loop verzonken in gedachten,
wie zal er op mij wachten ?
Flarden, herinneringen doen pijn
deze winter zal anders zijn.…
Je blonde lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
558 je hakken tikken spanning in de stilte
de echo geurt je dichterbij
uitdagend kijk je naar de mannen
winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
je ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan je voeten ligt
vleugjes jij in het passeren
ik zie je wiegen uit mijn zicht
de spanning wordt met een…
Solipsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Of is er nog een verborgen waarheid,
als echo van een onbekende dimensie?
Is alles om mij heen vluchtig en onwaar,
iets dat bij de gratie van mijzelf bestaat
en zijn alle dingen slechts zolang daar
voor wie tijdelijk zijn ogen openslaat?
Of blijft alles zoals het is,
autonoom en van alle tijden,
bij licht en duisternis?…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 Herkende het dodenlied niet
aan het vallen van de bladeren
was voor mij iets tijdloos verbonden
een gevoel zonder heen gaan van dromen
ik dacht ook niet aan jouw stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me…
aire
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.914 Laat in het najaar tot stilstand gekomen
is het nog niet te laat
het gegeven bos dat uit bomen bestaat
de gelezen steil oplopende akker daarachter
die de verte opheft
uitstappend loopt het verhaal
vast in een komma: windschaduw, sela, wit
regel tussen aankomst en weggaan
de betrapte brief op het pad een pad
tussen bladeren, echo noch…
Heimelijke horizon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 Weergaloos klinkt de echo van liefdesvriendschap
wanneer de eenzame mannen elkaar ontmoeten
in het bedwelmende duister van het Russische nachtwoud
donkere vlinders dwarrelen in dronken buiken
een baard houdt de wodkafles hoog in de lucht
illustere wolken bevloeien intimiteit met regen
en in het eenvoudige van de ochtend
aan tafel met oma…
Augustus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 Dit zijn dagen
Van blijven duren
Dit hier en nu
Van zomer die zich niet gewonnen geeft
Van sloomheid waarmee de uren
Schuiven naar vroege schemering
Dagen
Waarin een zwijgen besloten ligt
Om wat daarna
Maar nu nog niet
Dit zijn avonden
Van late stemmen
En ergens de echo van een lach
Avonden
Als een tableau vivant
De droesem in een een…
Een mystieke pauze
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
458 ik ken de
muziek uit
je ogen
voel het
strijken van je
handen langs
de snaren van
de oude viool
daarbij wiegen
schouders en
heupen in een
bijzonder
aantrekkelijke
balans waarin
jij een bent met
de warme klank
met hart en ziel
heb jij de dirigent
en zijn stuk vertolkt
nog lang hing de
de echo in de zaal
verstillen mensen
in…
Body & soul
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 Mag ik u even interbumperen
mijn timmermansblik
en het spitzengefühl
mijner vingers vertellen
u haast evenveel
als een echo een pet-
of een mri-scan
hoe u eraan toe bent
althans momenteel
in uw status quo sanitatis
qua maag darm en nieren
hart longen en klieren
uw pancreas alvlees
en derma epitheel:
wat ik voel is een
stralend…
Wildernis van nat beton
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.596 meten de muren van ons gemis
in deze wildernis van nat beton
heeft het grauwe grijs het laatste
vitale groen uit de steden verdreven
grote machines zingen hun kille refreinen
waar ooit de wolf en de reiger stonden
wij kijken toe hoe de grenzen verdwijnen
hoe de passie van moeder Aarde
zachtjes in kille ellende verstomt
we vangen de echo…
Daniel Billiet
gedicht
3.2 met 30 stemmen
15.201 Ik hoor licht
en zee tegen elkaar zingen.
Schelpen schikken in mijn handen
tot een kring op het natte zand.
Nonnetjes, standgapers en zaagjes.
een paarden zadel en een wijde mantel.
In het midden hoorden een wenteltrap
en een glanzende tepelhoorn.
Wat trokken de wentelende dronken
golven van mij mee naar zee?…
Oceaan
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.847 Water, niets dan water
in de oceanen van de aarde samengebracht
schuimende golven raken met veel geklater
de drijvende schepen in volle kracht
Water, niets dan water
zinkend schip op volle zee vergaan
neemt herinneringen mee voor later
en rust in stilte op de bodem van de oceaan
daar in de diepte van de zee
zijn mensenlevens uitgeblust…
Zeeklacht
gedicht
3.9 met 55 stemmen
25.157 Het water van de zee is altijd zout,
Hoe men de suikerpot ook mag hanteren,
Geagiteerd over het strand marcheren,
Terwijl de wind de brandingkoppen krauwt;
Een borstbeeld hakken uit scheepstimmerhout,
Des nachts, in droom, met meerminnen verkeren,
Tarbot fileren of Neptuin vereren:
Het water van de zee is altijd zout.…
Steeds
gedicht
3.6 met 21 stemmen
10.873 Dit is de zee: een bed met baldakijn
voor losse vlechten en losbandig licht,
voor blauwe ruimte en voor evenwicht
in de beweging van het samenzijn.
Dit is mijn zee: de dans tot op de huid
met sluiers water, golven en de stroom
verslingerd aan de voorsprong op de droom
die zijdezacht omsingelt en omsluit.…
Jutter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.172 trok uit zee
Op het strand brak hij het open
en een zilvermeeuw die zag
hoe zijn oude handen gingen
en zijn zoute tranen vingen
en hoe lang hij nog die dag
de zee omhelsde met een lach…
De kaartlezers
gedicht
3.6 met 17 stemmen
14.466 Naar
zee, naar zee waar alles begint.
Zoveel wisten wij.
Maar hoeveel wisten wij niet.
Wij raakten het pad kwijt, konden
de kaart niet meer lezen en
verdronken in zee.
--------------------------------------------
Uit: 'De hengstenvrouw', 1997.…
NOODLANDING
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.394 klotsend kletsen koude golven
beuken tegen rots in zee
waar een drenkeling zich vasthoudt
anders neemt de zee hem mee...
neergestreken met zijn vliegtuig
noodlanding gemaakt op zee
't vliegtuig dreef nog op het water
en ze waren met z'n twee...…