Alle inzendingen over echo van zee

35279 resultaten.

Sorteren op:

Eeuwenoud

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 670
Het water van de zee is altijd zout, hoe men de politiek ook vertrouwt, of het nu dames zijn of heren, die met de waarheid gaan jongleren. Hoe zij de strooppot ook hanteren 't eigen gelijk zal prevaleren, 't spel, het is al eeuwenoud, het gaat om macht en om behoud. Te vaak te veel ging het al fout, het water van de zee is altijd zout.…
jan Arno22 februari 2010Lees meer >

Waar stilte mij ontvangt

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 521
jij hebt de macht om met de zee te spreken voor jou rollen de golven aan kammen schuim in overslaan ik zie het water gaan in terugloop van het strand en schreeuw ik kom er aan waar stilte mij ontvangt samen zijn wij weggegaan de zee ruist nog jouw naam…

Drijvende vlucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 528
Tussen hemel en aarde ligt een horizon van zee. Moeders in gammele armen gevangen, op drift door onbetaalbaar verlangen. Het water van de zee is bitter en zilt, door alle leed en alle tranen verspild. Tussen angst en hoop ligt een wereld van verschil.…
Iniduo24 maart 2011Lees meer >

moi

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 702
vind je het die foto als een draaikolk onder de evenaar richting de andere kant daar zijn wij ooit geweest een riviermonding die uitvloeit in de zee de zee eindeloos zoals dit hart jong maar oud tegelijkertijd alles gaat voorbij hout tafel genoten besloten de duivel speelt en ik blijf nog even…

Drijfveertje

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Over het land en over zee. Door wie worden we gedreven? Ooit zijn we uit de zee ontstaan. Wind stroomt nog door onze longen. Water is in ons bloed gebleven. Een mens leeft als een veertje, dat drijft op een diepe oceaan. Zie, hoe veertjes zeilen gaan!…

uit het zicht zwaaien

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 388
op een bed van ruwe stenen hoor ik de dreunende zee op de zandkust slaan ik heb geen weet van de nacht als wolken vol verlangen tijdloos naar de verte scheren het is om dit verlangen om dit moment van geluk dat ik mij geworteld voel moge de zee zich stilhouden als is het maar voor even ik zwaai mijn handen uit het zicht…
J.Bakx19 oktober 2019Lees meer >

Zomerse haiku's 2

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
Na eb komt vloed de zee brengt schelpen en neemt zandkastelen mee. Een lichte zomerjurk waait op Jongen met vlieger heeft iets te vieren. Surfer- het weer slaat om hij ook. Dichter aan zee hij heeft alle tijd -geen inspiratie.…
joepondro22 augustus 2023Lees meer >

Eenzame vrede

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 490
Uit het roze liefdesboek dat je mij gister stuurde vallen letters in de zee het is een woeste zee van weinig woorden en alle golven zeggen: nee stilte als oneindige verte heft de horizon op in eenzame vrede adem ik door in mijn hoofd te zwijgen over jouw prachtige gemoed.…
mobar17 november 2025Lees meer >

NIEMAND WEET WAAROM

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.587
het was een heel diepe sprong de diepte was haar niet bekend maar groot was de liefde die haar vangen zou ze hoorde de echo sterven de kinderen die ze achterliet mama, mama, mama......…

Onderhuids

hartenkreet
4.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.076
Steeds in mijn gedachten zelfs in dromen ben je daar Ik hoor je stem ruik je geur herken je in ieder gebaar Ik hoor de echo van je lach zie de lijnen van je gezicht Weet nog hoe fijn het was hoe ik voor je was gezwicht Weet je nog je mooie woorden die tomeloze liefde voor mij Verlangen naar altijd samen hunkerde dag en nacht naar mij…
car11 april 2008Lees meer >

Zesde zintuig

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.655
de knopen van je spieren en pezen als in een gestokte beweging Zien wat jij denkt en wanneer in het aura van je geest in je ogen als een spiegel die laat zien wat er is Horen wat ik hoor in de wind die ruist de bellen van fietsers een hond die blaft aan de overkant Een koepel geluid vol stilte Een kaatsende diepte Een echo…

Kazemat

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 665
De bunker staat daar maar midden in het Echo bos daar waar klanken draaiende wind keren en wanhopige kinderstemmen de bosrand verlaten de bunker staat daar maar tussen zo maar een boerderij en een kleine ondiepe sloot waar kroos stapjes lijkt te vangen tussen reeds bloeiende bermen en ontkiemend zacht wuivend riet de bunker staat daar…
metha17 januari 2008Lees meer >

afwezig kent geen laatste trein

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 972
van de stad hoor ik harten kloppen het bloed is niet te stoppen in verbluffende activiteit voorbij de tijd van rusten, als ze hun welverdiende maaltijd lusten gaat de drukte onverminderd door bruisend, is de link naar mijn gehoor pas als kleine uren minder mensen langs de muren tellen vlakt het leven af, fluistert duister zacht haar echo…

Verlangen naar vervlogen tijden

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.399
Ik hoor geen echo meer. Er valt niets te kiezen. Ik ga jou verliezen. 't Geruis van de wind streelt me zacht, verwaait de weemoed van de eenzame nacht. De stilte van de nacht brengt onrust in mijn hart. Ik loop verzonken in gedachten, wie zal er op mij wachten ? Flarden, herinneringen doen pijn deze winter zal anders zijn.…

Je blonde lach

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 558
je hakken tikken spanning in de stilte de echo geurt je dichterbij uitdagend kijk je naar de mannen winnaars dromen zich al rijk je blonde lach kleurt warmte je ogen zwierig in hun blik handen zwaaien al je charmes omdat hun wereld aan je voeten ligt vleugjes jij in het passeren ik zie je wiegen uit mijn zicht de spanning wordt met een…

Solipsis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Of is er nog een verborgen waarheid, als echo van een onbekende dimensie? Is alles om mij heen vluchtig en onwaar, iets dat bij de gratie van mijzelf bestaat en zijn alle dingen slechts zolang daar voor wie tijdelijk zijn ogen openslaat? Of blijft alles zoals het is, autonoom en van alle tijden, bij licht en duisternis?…
Iniduo19 augustus 2011Lees meer >

Het dodenlied

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 691
Herkende het dodenlied niet aan het vallen van de bladeren was voor mij iets tijdloos verbonden een gevoel zonder heen gaan van dromen ik dacht ook niet aan jouw stem toen ik iets hoorde in de wildernis was er heel ver weg liefde een echo van stilte in een droom herinnerde mij geen enkele noot of muzikaal verlangen toen je nog naast me…

aire

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.914
Laat in het najaar tot stilstand gekomen is het nog niet te laat het gegeven bos dat uit bomen bestaat de gelezen steil oplopende akker daarachter die de verte opheft uitstappend loopt het verhaal vast in een komma: windschaduw, sela, wit regel tussen aankomst en weggaan de betrapte brief op het pad een pad tussen bladeren, echo noch…

Heimelijke horizon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
Weergaloos klinkt de echo van liefdesvriendschap wanneer de eenzame mannen elkaar ontmoeten in het bedwelmende duister van het Russische nachtwoud donkere vlinders dwarrelen in dronken buiken een baard houdt de wodkafles hoog in de lucht illustere wolken bevloeien intimiteit met regen en in het eenvoudige van de ochtend aan tafel met oma…

Augustus

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Dit zijn dagen Van blijven duren Dit hier en nu Van zomer die zich niet gewonnen geeft Van sloomheid waarmee de uren Schuiven naar vroege schemering Dagen Waarin een zwijgen besloten ligt Om wat daarna Maar nu nog niet Dit zijn avonden Van late stemmen En ergens de echo van een lach Avonden Als een tableau vivant De droesem in een een…
Mia Bemong17 augustus 2022Lees meer >

Een mystieke pauze

netgedicht
4.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 458
ik ken de muziek uit je ogen voel het strijken van je handen langs de snaren van de oude viool daarbij wiegen schouders en heupen in een bijzonder aantrekkelijke balans waarin jij een bent met de warme klank met hart en ziel heb jij de dirigent en zijn stuk vertolkt nog lang hing de de echo in de zaal verstillen mensen in…
wil melker25 januari 2025Lees meer >

Body & soul

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
Mag ik u even interbumperen mijn timmermansblik en het spitzengefühl mijner vingers vertellen u haast evenveel als een echo een pet- of een mri-scan hoe u eraan toe bent althans momenteel in uw status quo sanitatis qua maag darm en nieren hart longen en klieren uw pancreas alvlees en derma epitheel: wat ik voel is een stralend…
Maxim16 juli 2025Lees meer >

Wildernis van nat beton

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.596
meten de muren van ons gemis in deze wildernis van nat beton heeft het grauwe grijs het laatste vitale groen uit de steden verdreven grote machines zingen hun kille refreinen waar ooit de wolf en de reiger stonden wij kijken toe hoe de grenzen verdwijnen hoe de passie van moeder Aarde zachtjes in kille ellende verstomt we vangen de echo…

Daniel Billiet

gedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 15.201
Ik hoor licht en zee tegen elkaar zingen. Schelpen schikken in mijn handen tot een kring op het natte zand. Nonnetjes, standgapers en zaagjes. een paarden zadel en een wijde mantel. In het midden hoorden een wenteltrap en een glanzende tepelhoorn. Wat trokken de wentelende dronken golven van mij mee naar zee?…

Oceaan

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.847
Water, niets dan water in de oceanen van de aarde samengebracht schuimende golven raken met veel geklater de drijvende schepen in volle kracht Water, niets dan water zinkend schip op volle zee vergaan neemt herinneringen mee voor later en rust in stilte op de bodem van de oceaan daar in de diepte van de zee zijn mensenlevens uitgeblust…
Herma11 augustus 2003Lees meer >

Zeeklacht

gedicht
3.9 met 55 stemmen aantal keer bekeken 25.157
Het water van de zee is altijd zout, Hoe men de suikerpot ook mag hanteren, Geagiteerd over het strand marcheren, Terwijl de wind de brandingkoppen krauwt; Een borstbeeld hakken uit scheepstimmerhout, Des nachts, in droom, met meerminnen verkeren, Tarbot fileren of Neptuin vereren: Het water van de zee is altijd zout.…

Steeds

gedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.873
Dit is de zee: een bed met baldakijn voor losse vlechten en losbandig licht, voor blauwe ruimte en voor evenwicht in de beweging van het samenzijn. Dit is mijn zee: de dans tot op de huid met sluiers water, golven en de stroom verslingerd aan de voorsprong op de droom die zijdezacht omsingelt en omsluit.…

Jutter

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.172
trok uit zee Op het strand brak hij het open en een zilvermeeuw die zag hoe zijn oude handen gingen en zijn zoute tranen vingen en hoe lang hij nog die dag de zee omhelsde met een lach…
jan haak19 augustus 2008Lees meer >

De kaartlezers

gedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 14.466
Naar zee, naar zee waar alles begint. Zoveel wisten wij. Maar hoeveel wisten wij niet. Wij raakten het pad kwijt, konden de kaart niet meer lezen en verdronken in zee. -------------------------------------------- Uit: 'De hengstenvrouw', 1997.…

NOODLANDING

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.394
klotsend kletsen koude golven beuken tegen rots in zee waar een drenkeling zich vasthoudt anders neemt de zee hem mee... neergestreken met zijn vliegtuig noodlanding gemaakt op zee 't vliegtuig dreef nog op het water en ze waren met z'n twee...…