34187 resultaten.
stil om jou
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.159 kan schoonheid ooit mooier zijn
dan toen die dag was in alles
ingehouden adem benemend
om te zien, stil verlangend ja
herinnering tastbaar als huid
teder stilte strelend voel ik haar
warmte onderstroom van levend
besef, ik: uitverkoren was ik, ja
verte, zacht zeurende pijn om wij;
kan ooit de diepte vervagen?…
gloeit na als hel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
670 nee ik vervel niet meer
geen nieuwe roze huid
die jeugdigheid
naar buiten uit
scheur stukjes leven
die ooit geluk
hebben gegeven
zo uit mijn vel
het schoont
verlost me van
herinnering maar
gloeit na als hel
zo raak ik de kern
voel me in genaakbaarheid
zo ferm want ik ben
gelukkig alle ballast kwijt…
As in haar hand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
618 Het heeft geen zin
haar handen zijn gesloten
daar binnenin
een vleug van gisteren
jammerend in tijd
De dag rouwt
om weggesloten herinneringen
die verkleurd en verpulverd
het goed en kwaad
belichamen
Al het donker van nu
bergt mijn hart in schaduwen
waar mijn eigen vlam
het zwart verbrandt
tot de as in haar hand…
wacht een wolkje af
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
758 ik zit hier
in mijn blote bast
wacht een wolkje af
maar voel je vingers
dartelen op mijn huid
eindelijk komt ook de lentezon
voor licht en warmte uit
we zijn een lange weg
gegaan de eerste jaren
in vol leven hebben elkaar
zoveel gegeven kom kijk
niet om zie vandaag de zon
die schaduw doet verdwijnen
en toekomst laat verschijnen…
Vooruitzicht
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.114 en doof de herinnering niet
aan de drie gouden zuilen,
als het lot
mij versmeten heeft
en mij vervuilen
laat als een vod.…
Weerloos
gedicht
4.0 met 77 stemmen
20.642 Mijn huis is niet waar ik nu woon
Het is de plek waar ik niet ben
Het heeft geen muren
geen ramen
en geen grond
Mijn huis ligt in mijn hoofd
in mijn verleden
of liever gezegd
het is zelf een verleden
net als ik…
Ontspiegeld glas
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.614 Soms als mijn gedachten zweven
hoor ik je kabbelende peuterpraat
of snelle voetjes op het laminaat
alsof je me een zoen komt geven
ik spreid de armen wijd en wacht
tot ik je lachend op kan vangen
maar het is slechts een verlangen
dat jou voor even bij me bracht
leeg staar ik dan in het verleden
waar jij voor mij mijn leven was
nu doods…
Schepen in de nacht
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.335 Geen wonder dat 'k van schepen hou
die mij passeren in de nacht,
want hij die aan de kade wacht
vindt ooit wat hij eens vinden wou:
de schoonheid van herinnering
aan een schip dat op de oceaan
voor altijd in hem bleef bestaan
en nooit in storm ten onder ging.…
Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.949 ik luister naar mijn herinnering;
een stem wegwankelt, die sterven wil.…
Als ooit...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.653 Als ooit de vogels niet meer vliegen
En wind de bomen niet meer doet wiegen
Als ooit moeder aarde zal verdwijnen
En de zon niet meer wil schijnen
Als ooit de zeeën verdrogen tot woestijn
En er geheel geen liefde meer zal zijn
Dan pas, lieverd, moet je weten
Dan pas zal ik jou kunnen vergeten…
Zo Zacht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.766 In mijn kast daar ligt een dekentje.
Netjes opgevouwen, wit en zacht.
T ligt daar nu al eventjes.
Verscholen in een la
Ik zou het kunnen pakken,
Als ik zit te rillen in mijn stoel.
Of als het ´s avonds donker is.
Maar de lade die blijft dicht.
Ooit was een plekje op de bank,
Daar waar het behoorde.
Wachtend op jouw lijf,
Zich warmend…
Kralen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.527 Als raamlicht dartelt door de glazen kralen,
dan speelt een beeld van jou in elk facet.
Om jou uit het verleden op te halen,
bekijk ik steeds dit kleurrijke palet.
Geen diamant, hoe fel hij ook mag stralen,
waar één moment van ons is ingebed.
Alleen dit snoer kan over jou verhalen
en elke tint komt voor in jouw portret
dat traag verbleekt…
Ik vlucht voor hen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
968 Door dagen, maar vooral door nachten
vlucht ik voor hen
schimmen uit verleden, heden mijn belagers
trachten me te achterhalen
door het wegenlabirinth van eigen geest
bevreesd, klim ik langs bange paden
blindelings tastend, zoekend naar
(ach, laat hij bestaan) die schakelaar,
barrierre tussen licht en duister
hees gefluister overspoelt mij…
springlevend
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.445 voor Christian Bobin
altijd eenrichtingsverkeer
het denkbeeldige gesprek
van man met zijn geliefde
woorden van vertwijfeling
en de wetenschap van het
vergeefs wachten op een antwoord
de dood begrijpen vergt veel tijd
verdriet is het tussenland
als in een onaangename droom
afwezigheid is het grote gemis
de herinnering echter blijft…
Vooruit
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.433 Gevoelens, herinneringen en dromen.
Ooit zullen ze weer wegstromen.
Bijzonder, goed en fijn.
Dat is hoe Mart in mijn gedachten zal zijn.
Allee. Kom aan. Vooruit!
Ook jij komt hier wel uit.…
Leugens in bessentijd
gedicht
2.3 met 51 stemmen
34.607 Welke constructie is steviger, heeft langer
standgehouden. En hoe meer er wonen, hoe
minder je wegkomt. Waarheen. Het verlangen
is een zomerhuis zonder kookplaats en zonder
geschiedenis. Hier ben ik omdat ik hier ben.
Vannacht was ik wakker, het waaide, regen
striemde de kastanje terwijl het al licht werd,
de nacht had geen rust gebracht. Ik…
Pa
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.151 soms hoor ik nog het zachte
ploffen van je dobber alsof
ik jou tussen 't riet ontwaar
terwijl het beeld verbleekt
de zon hier warmer schijnt
weemoediger ondergaat
waar je verstrooide lichaam
met de tijd verzonk, je ziel
voorgoed met je oude stek
verweven blijft…
2 November
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
668 Ik wil niet aan je denken deze dag,
want het is nog maar zo kort geleden
dat je het duister van de aarde zag,
zo onvoorstelbaar diep beneden.
Allerzielen is het, de hele dag
waarop het grind op velen wacht,
wanneer een mens diep bukken mag
uit eerbied met een bloemenpracht.
Laat het voorbijgaan deze dag,
omdat ik nog lang niet kan beseffen…
Het straatje
gedicht
3.1 met 16 stemmen
7.205 Kom in deze straat, de laatste straat,
en ga van huis tot huis. Kom binnen,
loop alle kamers door. De weg is smal,
het dek van zand, de gevels zijn gestut,
de panden krot verklaard. Hier wonen
goede mensen, elke stuiver wordt gespaard.
‘Dit is ons straatje, om ons heen wordt slechts
verladen en geraffineerd, hier wonen wij,
met…
Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren
gedicht
2.5 met 80 stemmen
30.996 Voor het laatst vertoonde zich de goudkleur
van ikonen en middeleeuwse schilderijen op
wenskaarten uit de vijftiger jaren: laatste
opleving van de beslotenheid en het geluk.
Nog eenmaal spanden mensen als een rendier
natuur voor hun ar: breng ons verder! Breng
ons door de poort van het stervende jaar! Ja
hoefijzers en klavertjesvier, zilverglitter…
Oude foto's
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 ongewenste loten
voor en na liep alles door
terwijl frivool betraande protestformules
langzaam werden weggevreten
door destijds lange tanden
pijn vervaagt, als oude foto’s
geelt zacht uit antiek gekarteld sepia weg
wat blijft is goddank selectief geheugen
moois wordt onschatbaar mooier
een milde lach breekt oude gezichten open
zodat herinnering…
Voorbij
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.628 Mijn eerste adem
Van jou
Mijn eerste hartslag
Van jou
Mijn eerste kus
Van jou
Mijn eerste omhelzing
Van jou
Mijn leven
Van jou
-
Maar nu
Na al die mooie jaren
Mijn laatste omhelsing
Voor jou
Mijn laatste kus
Voor jou
Jouw adem stokte
Jouw hartslag verstomde
-
Bedankt voor het leven
Dat jij mij gaf
Dat jij leefde voor mij
Ons leven…
'jongens waren we- maar aardige jongens'
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
971 naar Nescio
het oorverdovend gerucht
't geluid van fietsen
in een stofwolk naar beneden
als beloning na een klim
gezoef van dikke banden
het klapperen van een fietstas
en 't zware gewicht van de tent
achterop de bagagedrager
'jongens waren we- maar aardige jongens'
schreef de schrijver Nescio ooit
in zijn relaas over de titaantjes…
Het overblijfsel
gedicht
3.7 met 16 stemmen
10.357 Er zwerven herinneringen rond
zonder kop of staart
woorden losgeweekt van hun tekstballon
buiten het hoofd waarin ze opkwamen
en in de duinen
wordt duizendguldenkruid vertrapt
door zwaargelaarsde spoorzoekers.
Ze lachen besmuikt
om een afluistercentrale uit de vorige eeuw.…
Verjaardag van Sterre 2006
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
7.433 Een bootje van papier gemaakt
nadat ik erop geschreven had
iets van veel geluk verpakt
in twee bloemrijke kwatrijnen
over genieten en mazzel
dat onafwendbaar komt
het Sterrenschip staat klaar
net als het tij wacht het niet…
Zuidelijke gastvrouw
gedicht
2.5 met 33 stemmen
19.439 zij snijdt nog brood
op de ouderwetse manier
zij neemt het bijna als een baby in haar armen
- zij moet een warm hart hebben - denk ik
een rilling van bijna betrapte herkenning
gaat door mij heen
ik word weer klein
en sta aan tafel
met de punt van het mes
maakt zij een kruis
van korst tot korst
het lemmet klieft
het grijs van golgotha…
je bloemt weer in verkleurde foto's
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
648 je knipt bloemen
uit verkleurde foto's
maakt boeketten van die tijd
de restanten leg je maar terzijde
omdat het niemand verder spijt
ze bloeien in het licht
van alle kleuren
de geuren zijn nog schraal
herinneringen gaan weer leven
in beelden met een nieuw verhaal
de scherpte is afgevlakt
tranen zijn verdwenen
jaren schoonheid komen…
Het straatje
gedicht
4.0 met 13 stemmen
11.155 Wanneer je het straatje nog weet,
ga dan eens terug naar die middag
in het slapende hart van een zomer.
Je zult zien, er is heel weinig
veranderd, omlijst als het blijft
door die ene altijddurende tel.
Bijna niets. Onweer verstopt in
de lucht. Blad slap en donker.
Geen wiekslag. Geen klokslag.
Ongemerkt vertakt zich de tijd
tot vandaag…
tot steen gebakken kou
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
541 je keek om
de hoek versprong
waarin wij als
gevangen leefden
ik zag
je perspectief
ineens had ik
je weer uitbundig lief
wij zijn de dans
ontsprongen
werden uit elkaar
gedrongen
plaatsten muren
die bescherming zongen
met tot steen gebakken kou
gestapeld met berouw
ik kijk om
stille liefdes
zwaaien om de hoek
ik groet…
Oversteken naar Liesbeth
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.920 Ik rook je parfum van kromhout tot elmare,
maar raakte de weg kwijt tussen kiezel en herinnering.
Krankzinnig lachen om die praktische bezwaren.
Een goddelijke komedie, maar was dat juist niet helemaal ons ding?
Cupido schoot en liet me hier gewond.
Want ik wilde met je leven,
maar stierf zacht hier op de grond.…