1969 resultaten.
Mijn morgenstond?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
381 Mijn woeste water
vloeit blauw
langs haar mild
levende hand
mijn engel danst
op de toppen
van de golven
en van haar kunnen,
stapt moeiteloos
over mijn baren tot
op het gebied waar
we waren gestrand
mijn danseres wiegt
op beide spitsen
van haar benen,
hoog opgeheven
tot op het punt
waarin mijn fantasie
buiten mijn
verbeelding…
Pinksteren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
456 Het vuurtorenlicht
op mijn hoofd brandt dag en nacht
tegen de stroom in.…
Wereldbol
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Handen op kaart
van de wereld,
op landen waar een haard
die kan branden
om te zegenen,
om licht door kruin, door lijf,
handen op kaart aan landen,
aan die mensen
als een laser
zo eenvoudig
als een spreuk onder een vat water,
waardoor water blij
een liefdevolle aai over een dier,
deur openhouden voor een vlieg
of spin
als 't waar…
Parafrase Psalm 139
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 waar ik ga
waar ik sta
jouw oneindigheid
omvat
mijn eindigheid
jouw zijn
mijn bestaan
jouw liefde
mijn leven
jouw licht
schijnt
in mijn
duisternis
jij onkenbaar
maar
onontkoombaar…
Toverspreuk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
428 Eens zullen alle
gewenste minnaressen
hun passie tonen...…
Hamvraag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
463 Kennen de vrouwen
samen het geheim van de
onsterfelijkheid?...…
Tijdsdrempel?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
432 Kuierend door december tinten,
in thuis te komen, mogen bewonen
om te beminnen, een omtrekkende
beweging tussen bestaande richtlijnen,
die ontspruiten uit gedeelde blijdschap
dat pallet kleurt het hele wezen,
in alle geuren, die samenvloeien een
wisselend raamwerk van de dromen, dan
ben ik je zeer nabij, vandaag en…
De weg kwijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 lange routes heb ik gelopen
langs paden die me lief zijn
bomen die me beschermden
tegen soms te felle weerschijn
voorbijgangers die naar me lachten
kregen een stralende lach terug
naar tegenliggers die dat niet deden
knipoogde ik heimelijk achter hun rug
blindelings kende ik de wegen
die leidden naar verbondenheid
als de nacht eens iets…
Klankschalenkoningin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 (voor Marys)
Als een Wicca-hogepriesteres slaat ze heel secuur
tegen de kristallen klankschalen rondom haar reine
gestalte, gehuld in een Spiderwomanpak met web
door de hoge klanken bedwelmd trippel ik als een
gehypnotiseerde spin langs de zwarte draden van
haar soepel vallende spinneweb op zoek naar de
kern van haar verlichtingsgeluk…
Limes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Mijn leven lang woonde ik
aan een rivier, een grens
die ik niet passeren kon,
voor geen geld
passeren wilde,
en toch,
verlangde ik naar
de landen aan de overkant.
Ik vreesde hen vervuld
van duisternis, ravijnen die
woedend mijn voeten openscheurden,
maar de laatste jaren werden
de fluisteringen steeds sterker,
woorden die vreemd zinnig…
Boom met duizend kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Diep verscholen in een bos
Staat een boom met duizend kleuren
Hij heeft een vreugdevolle tijd beleefd als majestueuze beuk
Toen eekhoorntjes zijn verse nootjes aten
onder zijn kruin van dode takken
En hij zo de basis mocht vormen van hun levensverhalen
Terwijl zijn witte bast langzaam afbladderde door het gekras van kleine spechtenklauwtjes…
Awenyddion
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
401 Ik word bereden door een stromende geest; ik shake, rattle and roll terwijl
een honingzoete woordenvloed naar buiten rolt als voorgelezen van een
overspannen autoque voor mijn geestesoog.
Bezeten grossier ik in cryptische profetieën die listig vermomd in versvorm trefzeker
over mijn tong mijn mond uit buitelen als gesuikerde melk in krentenpap…
Nornir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Wijze weefster van het lot, van de bron
waar alles begon tot
aan het eind van mens en god
bepaalt u de levensloop; weegt en wikt,
schikt zowel koord als knoop;
schenkt tegenspoed, geluk en hoop.
Urd, Verdanti, Skuld,
spin mij een fleurige draad,
lang, en met een overdaad
liefde, die niet vergaat.…
Cernunnos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Cernunnos,
Gehoornde heer van het Woud,
Brenger van Overvloed en Vruchtbaarheid,
Duistere God van Leven, Dood en Wedergeboorte,
Ik roep u aan:
U bent de balans
tussen torc en slang,
dag en nacht, hier en daar.
U bent de vrede
van het midden, de stilte
van de innerlijke stem.
U bent de focus
op de essentie van het Zelf,
het Leven…
De zon is een donkere plaats
hartenkreet
3.9 met 54 stemmen
518 De zon is een donkere plaats.
Deze plaats heeft zwarte bloemen
De bloemen branden mijn ogen
Mijn ogen springen in een brandveld
Het brandveld is mijn verloren paradijs
De donkere duivel staat ook hier voor de paradijsdeur,
Hij staat met zijn glimmende hart in zijn handen
Hij offert zijn ziel
zodat hij het paradijs weer kan binnengaan
Nu is…
Geen weg terug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Het stond daar
tegenover mij
uit het zicht
onbeweeglijk en vaag
in het schemerlicht
Ik schrok
onderging de straf
en traag
zonder wrok
wendde ik mij af
Al wil ik terug
dan kan ik niet
Al moet ik terug
er ligt niets in het verschiet
Er is geen terug
naar wat ik achterliet
Zo zwerven mijn gedachten
op een weg
die ik niet heb…
Licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Als het licht wegsterft
van de dag drijf ik weg
van mijn woorden
op het lied van een merel.
Een ander ritme
zet de toon
voor mijn hartslagen.
De droom valt in slaap
en geeft alle ruimte aan leven
voorbij het doen,
er is niets anders dan dit
zijn,
dit ontwaken
in wie ik ben:
ten diepste
ongrijpbaar in de nevel
het uitspansel…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 Met mijn rug
zit ik stevig tegen de stam
mijn billen op de grond
tussen de wortels;
Diep verbonden
met de Aarde
die me draagt
ik wortel
in diepe lagen
de oude lagen
waaruit ik voortkom
waarin het zaad
van mijn bestaan
ontkiemde
dat geeft me m’n basis
de Aarde voedt me
via m’n wortels
stromen haar gaven
naar stam en kruin;
Ik voel…
Who's afraid of red and green
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
539 Zwaaiend met een vleermuisvleugelkwast
In tweedekker die kerosine slurpt
Zet hij miss Amy Whitehouse op en dan
Na vierentwintig uren in haar graf
Van groen en stikkedonker ziet hij vaal
Een slaapverwekkend maneschijnsel gloren
Vastgebonden, los en vrijgezonden
Broeierig in schommelende schuiten
De kapucijner mantels en kazuifels
Volumineuze…
Who's Afraid of Jean-Pierre Ami
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
545 O JPA, Jean-Pierre Ami,
Waar waart gij met uw geestesoog
Rustte iets in 't boze oog
Van 't peilloos diep van uw gemoed?
O JPA, mon chèr ami,
Welke kleuren, welke menie
Mengde u met euvelmoed
In 't labyrint der Alchemie?
Een artiest vraagt om klaar water
In de mangel van de kwestie
Ach, verwijlt gij dan altoos
Nog met uw verfblik…
Geen gast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Stilte is geen gast
in dit leven.
Het is het water,
dat schoon spoelt,
de adem die het stof
van de dag blaast.
Ik leg altijd maar
elk gesproken woord
op een wankele stapel,
elke gehoorde zin op tien anderen
en archiveer niet
totdat ik thuis
weer bij stilte op schoot zit.…
Inclusief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Je wilde weten wat alles inclusief was in 't menu,
of groenten en welke, of ijs, hoeveel, diverse malen vroeg je 't personeel.
Aan mij vroeg j' ook hoe 's nachts we en wat we
Nu vertel ik je hoe inclusief het wel was.
Hoe wellustig ieder at
op 't terras alsof voor 't eerst
De libellen verschillend van kleur, hoe pijlsnel en laag ze gleden en…
Dichterswater
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
531 Dagelijks drijven in mijn bad,
is me gedragen voelen,
door levenswater.
Is me weer gekoesterd voelen,
door mijn lieve moeder,
die nu warm als water is.
Levenswater is geborgen zijn,
in goddelijke baarmoeders.
Is waarin dichters drijven,
zoals in diepe oceanen,
wanneer ze dichten gaan.…
Overweging over wegen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 Hoe jij daar stond
Schuin tegen deurpost
Lachende spiegel?
En weer reden we over wegen, bruggen
Liet je de nieuwe snelweg zien
die nu naar Leiden leidde,
vroeg je waarom ik in 't verleden
van 't ene werk en plaats
naar d' andere verhuisd was
'k Probeerde logisch te achterhalen
hoe mijn wegen leidden
Luisterend naar wirwar van…
INZICHT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 jij liet mij zien wat
niemand anders kon
liet mij geloven en beleven
wat je ter plekke voor mij verzon
jij creëerde een wereld
die wel en niet bestond
liet mij de boodschap horen
die de stilte ons al die tijd toezond
jij zorgde ervoor dat
ik mijn zinnen weer hervond
liet mij voelen dat het nog bestond
wat ons al die tijd verbond…
Geheimzinnig.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Ik zie twee gele ogen opdoemen uit de duisternis.
Een spiegelbeeld van de kern van zijn.
Een schaduw valt over het laatste restje licht.
Een groot zwart gat.
Het is een vos die mij aankijkt.
Neerslag klatert op mijn gezicht.
Mijn ziel is doordrenkt van angst.
Wat wil hij van mij?
Diepe smart laat een leegte achter.
Het aardse bestaan…
Annunciatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Lavagna in het voorseizoen: zie
de haven
boten nog in ruste
buigen naar elkaar
groeten
het voorjaar
schraapt hoeven en sluit
af en toe de ogen tegen
zonlicht dat al wit wordt
timmergeluiden
klinken op van boten
en rijken komen van verre
met geschenken want
de Oriënt is niet ver
koks rakelen sluimerende vuren op
ratelen keukengerei…
verbondenheid (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
504 onder de dichte
brede kruin van
de bloeiende
mangoboom
zweeft het timbre
van vaders stem
in trage tijd
reist hij naar het
verleden van
verre voorouders
de oude wandelt
met de doden
met bedachtzame
woorden vangt hij
hun levens vroeger
is dichtbij de oude
mangoboom heeft
weet van de mensen
de verhalen en de
geesten…
De moed tot overgave
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Al is het herfst, er zijn ook mooie dagen,
waar regenlucht de zorgen wast, de kleine
en de grote vragen, de overtolligheid,
de bladeren wil doen dansen in de wind,
nog even eer ze weer tot humus worden
en de nieuwe kracht tot leven.
Sta stil, al is het maar een korte tijd,
want er is veel wat nu plots helder wordt,
wat in het kalme licht verschijnt…
Uit Licht En Donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 de nacht is donker en stil
ik ben een mens die daar
niet aan toegeven wil
want wij zijn gemaakt
uit sterrenstof
uit verdwaalde stukjes zon
van waaruit ons zijn begon
daarom is het alsof
we alleen maar zijn gericht
op het verblindende verliefd
makende licht
maar we moeten aanvaarden
dat er donkerte is rond de aarde
sta eens in het…