4313 resultaten.
jagen vlammen door mijn lijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
775 ik staar
de wereld kijkt
gestrakt terug
onaangedaan
het beeld beweegt
niet in mijn geest
wat buiten leeft
gaat mij niet aan
toch is er soms
jouw kleur die
aandacht trekt
gedachten iets verzet
dat is de vonk
die mij ontwaakt
waardoor ik lethargie
voor even weer verlaat
dan brandt
het leven in moment
jagen vlammen…
tot leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 hij schreef er al zovele
verbond een hand met een dans
met fleurige bedwelming
de schrijver aan de rol
is aan zijn eind
hij betwijfelt de wereld
die hem het dierbaarst is
en denkt in eigen zinnen
gewoon het zijne ervan
hij loopt rechtop, dat is
de waarhied van een mens
en zoekt de liefde eeuwig
misschien tot morgen, maar dan
verlaat…
het is voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.382 de olijke kapster schaart met ogen
wandelt tussen takken
rozenolie fleurt het zwerk
rillende kraaien op de grassen
de dood is opgeruimd
netjes in de pul op het dressoir
de dag zit in de knip
fladdergons verlaten de geruchten
appeltaart staat op de stoep
thuisloos woont de witte waterroos
het marmert aders blauwglans
de tondeuze slikt eiderdons…
Gebrandschilderd in ramen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 torens
in de hoogte
zie jouw gezicht
gebrandschilderd
in ramen de armen
wagenwijd geopend
maar als ik bid
ben jij gedicht jouw
spreuken tellen wel maar
nooit gehoor als ik je bel
nog hemel ik
kontakten op
we hadden toch
dezelfde provider
helaas is mijn tegoed
gestopt ik heb nog
veel aflaten waarom heb
je mij in nood verlaten…
mijn moeder
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.087 nooit heb ik haar
echt leren kennen
bij ieder bezoek
was het weer wennen
veel te jong
ging zij heen
was het pas tòen
dat mijn wrok verdween
daarvan heb ik
oprecht berouw
nooit zei ik haar
ik hou van jou
sloeg ik mij huilend
in de tehuizen
kranig overal door heen
heb jij me veel
te vroeg verlaten
maar nu voor goed
ben ik alleen.…
Even gelukkig
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
530 willig van liefde in mijn bed
zijn foto wist alle schaamte
bewust zocht ik op het net
En als wij de liefde bedrijven
hartstocht in al zijn vormen
symfonie vol van passie, even blij
hij is betaald, doch even van mij
Dan nestel ik mij in zijn armen
mijn handen strelen zijn gelaat
liefde doet mijn hart verwarmen
wetende dat hij mij weer verlaat…
in een lastig parket.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 moet zo gaan als een
gebroken bezem de straat
door, schoonmakend wat
ik niet moet en meenemend
wat mij niet meer verlaat,
wat me blijft lastigvallen,
woorden stokend in de nacht.-…
het water
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
632 rijken baden nog in weelde
de rivier is een naamloos
graf voor jodenkinderen
een zoon uit ‘t water
gered en voorbestemd
bevrijder van slaven
onbegrepen en gekwetst
eenzame in zijn woestijn
thans herder naast god
wat had hij een medelijden
met de onsnapte naar egypte
die stierf door blinde haat
verraden en gekruisigd
verlaten in…
Litanieën van gezeur
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
541 je hebt het huis
verlaten maar de muur
schreeuwt nog je kleur
de trap kreunt
in haar treden jouw
litanieën van gezeur
stofjes dansen in
het middaglicht tot
deeltjes van je streng gezicht
jij legde met je blik
en hand ieder het zwijgen op
wij waren als verlamd
jij bent gegaan maar
je ziel is thuis gebleven en doet
ons weer naar…
straat in de stad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 ik wist ongeveer jouw nummer
waar je woonde en het raam
waar je uitkeek op de stad
verlaten straat op weg,
jong nog met vraagtekens
misschien wel onbegrepen
inmiddels zie je niet meer
dat joch op de fiets in jouw straat
je bent gegroeid, vergeten
waar het om gaat,
om niets, een kind belt aan
schuif de gordijnen opzij
kijk naar de overkant…
Luchtig
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
552 In jouw omgeving word ik gek:
een gore walm verlaat je bek!
Ik moet haast kotsen van de stank!
Neem alsjeblieft een gorgeldrank.'
Ze werd door hem geïrriteerd
en zei: 'Doe niet gecompliceerd.
't Is simpel op te lossen, want
je hebt je lot in eigen hand.
Ik wil geen dure drank gebruiken
en jij moet doodgewoon niet ruiken.'…
Een ochtend in Sussax
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
668 betrokken mist
ontsnapt aan het
grijs van mijn brein
hangt nu in nevel
boven de oude
schuren van de
buurt
het vermoedt
een grauw
landschap
in de country
nabij Sussax
en sleept mijn
herinneringen
door de asgrauwe
wereld van amper
dertig minuten
opgewarmd met
een eerste Senseo
regulair
hij wil niet mijn
jochie
snuffelt wel
maar verlaat…
(on)draagbaar
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
523 wanneer ik terugkeer
naar het begin
de draden tussen
jou en mij
zijn beladen
en ik kan enkel lopen
met wapens
onder mijn ogen
gericht doet het mij schamen
is het een onvermogen
om jou in mij te dragen
of verdraag ik mijzelf niet
verdwaald in een verstand
vol mist
de dood zal mij
niet vroeg komen
noch zal het leven
mij verlaten…
Geven
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
930 Waar een verlaten schaduw je stem teder laat vragen
wat je wilt vinden.
Wat je ook wilt geven als je niets meer verliest
en blijft stralen in het moment
dat ik je weer mag vinden.…
Het voorjaar komt er aan!
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
974 En dat de winter
ons weer verlaat?
Die mooie tijd
breekt weer aan!
Dan kun je weer een
nestje bouwen gaan.
En vlieg je weer met
takjes af en aan...
Tot je nest weer is gereed.
Voorbij is dan het winterleed!…
Cheeta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 In Safaripark “De Beekse Bergen” is een jongen van 10 jaar door een cheeta in zijn schouder gebeten, toen hij met zijn moeder tegen alle instructies in de auto had verlaten en was gaan wandelen.
------------------------------------------
Je mag beslist niet uit de auto stappen,
De ramen moeten ook hermetisch dicht,
Die regels zijn voor iedereen…
Vogel ( ode aan Slauerhoff)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 Ik droom de reis
naar het verlatene
er te landen
als een reiziger buiten de tijd
Zonder ticket of bagage
snel als het licht kan zijn
langzaam als een oude vijver
overal thuis te komen
Ik droom de donkere wouden
de kale witte sneeuw
alle plaatsen tegelijk
keer er alle beelden om
Geen gids weet nog
Waarheen die reis zal gaan
Varen…
Als ik maar weet....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Als ik maar weet in dit leven
Dat God mij nooit verlaten zal
En mij weer opricht als ik val
Ook al heb ik veel misdreven.
Als ik maar weet in dit leven
Dat God voor mij zal zorgen
Altijd tot aan de grote morgen
Ik mag mij aan Hem overgeven.…
Schaduw
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
794 Duister verlaat jij mij blindelings.
Beeld voor beeld in de nacht.
Mijn schaduw schijnt voortdurend.
Zonder tegenlicht voor jou overdag.…
Een doorgang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Opengebroken straten, verlaten.
Waardoor scheiding vervalt.
Verboden plaatsen, bedrukte emotie.
Opklaringen links als rechtsom.
Op asfalt voelt grind als een parodie.
Besproken wonderen illustreren.
Als bijzaak van de realiteit.
Eén doorgang valt niet te evalueren.…
Expansie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
487 Tegendraads kom je bij me
in veronderstelling van gedachten
niets wat ik beweer geeft een aanleiding
voor het tegengestelde waardoor jij leeft
ergens in een nieuwe wereld
zonder commerciële gekte
verlaat een vogel onze denkwereld
ik voel een bevreemdende waarheid
in een andere omgeving, ergens in een verte
met de eindeloze expansie van…
Lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 ze kerft namen in haar ziel
die niets is wat 't lijkt
ergens sijpelt bloed uit 'n hart
dat onomkeerbaar schijnt
de stenen weg omhoog ligt er
verlaten bij evenals zij
wiens lot bezegeld lijkt
ontrafelt ze raadselen uit de hemel
onontgonnen gedachten
spreken zeker tot de verbeelding
die 'n sinister spoor achterlaat
gelijk de kruistochten…
Twijfels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
773 Je weet niet,
Is ze verborgen of heeft ze de aarde verlaten?
Je weet niet,
Welke politici zijn goed en welke zijn slecht?
Je weet niet,
Welke belevenissen zijn dromen en welke zijn echt?
Je weet niet,
Komt uit een aap de mens?
Je weet niet,
Vervult elke regenboog een wens?…
Grafschriften...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zagemeel al vissenvoer
verzonken in vale vijvers
doorboorde eksternesten,
onttroonde kruinen,
verlaten lijsterplaatsen
alleen kraaien krassen
de ziel met grafschriften
anderen dan ik vergeet je niet
landman gaat stil voorbij
hier rust een leven
totaal vergeten
laat me zonder vergeven
vergroenen door regen
en ontij
mijn naam…
Polder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 Graan, polder, hemel
Rechte lijnen, gele vlakken
Meanderend doorkruist
Door achtergebleven kreken
Land dromend van zee
Warmte spiralend
Boven verlaten akkers
Klimmende leeuwerik
Hoor, het zacht ruisende water
Tijdelijk gescheiden
Van haar bedding
Ooit weer verenigd
Tot die tijd
Gouden vergezichten
Korenblauwe lucht
Stilte…
IK ZAL ER ZIJN
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.152 Voel je niet
eenzaam of verlaten
weet dat het mij
altijd zal raken
uit zal maken
waar je ook gaat
weet
voel en herinner je
ik zal er zijn
liefste mijn
je laten lachen
om en naar
de wolken
die de hemel bevolken
ik zal er zijn
liefste mijn
wat je ook doet wanhopen
weet dat alles voorbij gaat
en morgen misschien
een nieuwe…
Twee armen om je heen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.171 Soms is een knuffel alles wat je nodig hebt
Om voor even alles te vergeten
Twee armen om je heen van iemand die het meent
Gewoon even niet alleen maar samen met iemand die om je geeft
Soms voelen we ons eenzaam, verlaten en alleen
en verlangen we naar iemand die ons een knuffel geeft
Gewoon twee armen om je heen van iemand die je lief heeft…
Witte bedjes - 'Het zieke kind'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 Het steekt
een kind zijn huis te moeten
verlaten; door een operatie
iets uit zijn lichaam in het
ziekenhuis te moeten achterlaten.
Witte bedjes van het gemis;
opdat het leven nadien nooit
meer hetzelfde is. Na een ingrijpende
kinderherinnering, die ingreep omdat
het met pijn niet meer ging.…
Vaste Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 De ochtend smachtend omsloten,
weent grijze tranen
op verlaten straten,
zomerend blauw volledig afgesloten.
Bevangen wil ik vertrekken,
zonder doel, zonder waarheen
maar blijf als een zwerfsteen
en kan me van het droeve niet onttrekken.
Ik wacht naast mijn geliefde
waar ik hopen mag,
op blauw azuren vrijheidsliefde.…
Bloed kruipt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
807 de andere gek
ze schuilen bij mij
en ik bied ze hulp
bij de een droog ik tranen
duw een ander uit zijn schulp
voor de een doe ik boodschappen
bij de ander maak ik schoon
ik draag ze al maanden
het lijkt zo gewoon
maar er zijn van die dagen
dan wil ik niet meer
ben ik moe van het dragen
en leg alles neer
wil ze allemaal verlaten…