Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

Bewegingen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 612
kleine theatrale zag ik iets in de bewegingen metafysica van het gevoel en je danste niet in werkelijkheid of in de nacht in fonkelzalen je danste overdag, op eilanden vol zielenvrees herkende jij de hunkering van de Godenzonen de lenige gymnasten aan elastieken verbonden met de grijze toverwolken bracht je hartelijke dromen nieuwe adem…

Uitgeput en vaarwel!

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 895
Uitgeput, niet meer in staat een vin te verroeren, vervliegt de laatste adem, ze zakt nog dieper weg, vervolgens geeft de laatste zucht aan, dat het met haar leven van uitputting is gedaan! Vaarwel…
An Terlouw11 november 2011Lees meer >

mijn kind

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
ik draag je altoos warmer in mijn hart en mis de aanraking van handen mijn herinneringen landen in de liefde van vandaag nog zie ik jou, je haren glanzend, als een gouden mist ik wist dat je bijzonder was maar nu mijn tijd jouw adem wist en niet ziet wat de klankkleur is van warme levenbanden blijf ik achter, in belijdenis en laat…
switi lobi23 december 2011Lees meer >

DE LAATSTE TOOST

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.077
wat een mooie dag voor de dood laten we gewetens toosten oogwit strikken voor aderlatende wijn net iets te euforisch zijn laag verlangen zingen in grenzeloos mineur tonen lezen uit weggedragen handen en laat ons dan nagelaten adem twijnen ineengestrengeld zwijgen de laatste gedachte een afdruk in zinderend heet zand…
JELOU11 januari 2012Lees meer >

Gedichten zijn als vissen in het water

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 522
Door kieuwen van beleving ademen zij helder in het licht dat beelden breekt en transformeert tot torenhoog weer nieuwheid wordt geboren. Gedichten zijn als vissen in het water dat kalm en vredig stroomt of klaterend van rotsen stort en alles meesleurt in een dans, een ongekende werveling van krachten.…
Adeleyd26 januari 2012Lees meer >

Gedachten schikken

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 761
ik houd zo van de stilte het ruisen van de wind langs het blad dat zachtjes bijna onmerkbaar trilt de sereniteit die mij raakt, maakt dat ik mij moet bezinnen mijn gedachten schik toekom aan mijn eigen de vertrouwde ik ik houd zo van de rust in de geboren morgen wanneer alles onaangeroerd voorzichtig adem haalt de pracht na de…

iets blijft - voor R & G

netgedicht
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.320
wedergeboorte prijsgeeft beklimmen zij de hoogste steigers om zich in kleuren en geuren een ornament te kronen hij en hij samen de ziel van hun huis zingt uit kloppende kamers van eros en amor uit volle borst zingt zij in een - zich steeds herhalend - refrein tot op t sterfbed toe en ver daarbuiten want er is iets dat altijd blijft in de adem…

frêle levensdans

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
waar haar spiegel water raakt in kleine passen beelden schept, voorwaar haar zachtste zelf laat zien danst ze lichte teugen adem als een zeepbel boven kleur duizend vadem diep de wereld schiep een beeld, een kind uit harde stoffen doch haar stolsel liep uiteen slechts door mijn hart getroffen…
switi lobi16 december 2012Lees meer >

Verleden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
Terwijl vervaalde beelden in lege oude versleten kleuren van verleden het nu achterhalen en de adem van toen als een rauwe zoute wind het heden van zijn illusies ont-vilt. Nog slechts schor en zacht gefluister van stil gemis om wat nooit gevonden werd...…
katty3 januari 2013Lees meer >

de smaak van aarde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
heeft gegrepen een ongekende vogel uit het beeld verdwijnt als je oren je ogen niet meer volgen wat verborgen zit haar rijkdom openspreidt keer je dan je laarzen draai je dan je rug maak je van je stappen een opgeblazen brug of laat je je verdrinken in de diepte van de lucht in de vluchtigheid van grond met in het zog van adem…
sydhart30 januari 2013Lees meer >

dit is de laatste avond dat wij spreken

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 23.495
het wrijven tussen huid en huid doet alle woorden in jou groeien; mijn warme adem wist ze uit. verhevig het bewegen en leg het spreken stil tot alles is verzwegen. vervang het woord door een gebaar en spreek niet meer want wat gesproken is, is niet meer waar.…

Zomer in Rockanje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
De zee Water, adem Het zachte strand De kleuren die lachen We vinden de sporen Van die verloren tijd hoepelende meisjes Een zandkasteel van oude lucht Het geluk van limonade slome dagen in Juli we komen er nu langs koppeltje duikend in ons hoofd We zien de zee die altijd blijft altijd blijft zingen…

Lichaamstaal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
ik volg de sporen in denkbeeldige sneeuw of zijn het mijn stappen, doch onbetreden wat ik onthouden moest, ben ik ook al vergeten want wat ik wist, is te lang geleden ik heb blinde muren opgetrokken om kilte te weren die schuurt als zand ik hou mezelf een universum voor parallel, en ik sta aan de andere kant ik luister naar mijn adem die…
Iniduo30 september 2013Lees meer >

Weerzien

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
achter de regenboog, langs de nulmeridiaan blijft het water vlak, ergens zonder rimpeling zal een zwaluw weerklinken in aardse schoot de blik vooruitgeworpen op gewonnen tijd gekeerde oneindigheid, herroepelijk hopen gedurig ontsproten aan bochtenloos omzien aan bezield ademen, of een benauwend hartzeer een helix van ooit, gevangen in verloren…
Iniduo11 januari 2014Lees meer >

Ontvangen...verlangen

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 622
vanwaar de maan haar stralen zendt blikt mijn oog omhoog milde prikkels ik ontvang ze met een open hand breng ze op het land naar een mooie bloem die de vlinder boezemt daar waar de zon de aarde raakt spreekt het verlangen blijven woorden op mijn lippen hangen ik zal ze bewaren eens misschien zal mijn adem ze spellen…

ik zal leven

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 864
straks zal ik aan de rand van de zee voelen aan alles waar ik geen hand op kan leggen met de jaren dansen, met een meeuw als gedicht geschreven nog voor hij vliegen kan ik zal als wind leven het water waarin jij me optilt, buiten adem en vol vloed lichter dan een cirkel mijn armen rond je hals leggen zo graag en nog liever in één beweging…

Boombaard

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
hier ben ik tijdeloos een koning van het bos waker van het groene oord waar bomen mogen groeien dieren schuilen onder struiken slapen daar beschut op de open plekken sieren varen, bes en mos mijn voet mens, dwaal tussen mijn lover geniet van rust en stilte dan kom je weer op adem als het leven je benauwt…
Marion Spronk23 september 2014Lees meer >

Wat je me achtergelaten hebt

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
lichtvoetigheid die In al haar schoonheid Hier voor me ligt - Het zachte dat voor mij Aanraakbaar is en mijn Harde gedachten bijstelt, Mijn wrede gevoelens in toom houdt En waar mogelijk verzacht, Mijn nog niet gedane daden Binnen de perken houdt, zodat Ook voor mij het leven na De daad leefbaar blijft, Lichtvoetigheid die mij adem…

Thuis

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
Hoge toppen diepe dalen maar altijd rustig door blijven ademen. Het gezegde is wat voorbestemd is zal altijd gebeuren. Is het niet vandaag of morgen ooit openen er een paar deuren. Tijd is iets onaantastbaars maar nooit verloren. Blijf geloven in liefde..…
G30 oktober 2014Lees meer >

tijdloos Westerbork

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
in de adem van verdriet ruist elke naam opnieuw het zijn de open vensters, in een donkerblauw verschiet…
switi lobi25 januari 2015Lees meer >

Zeespiegel of matglas

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Die daalt en stijgt Bij de gratie van Het tij dat goddank Niet door mensenbrein Werd uitgevonden, Maar ons wel de Ultieme vrijheid verleent Om zorgeloos te ademen - Geen plaats op aarde Waar groter vrijheid Ervaren wordt en de Mens zichzelf ten volle Kennen laat - zo veel meer, Zo veel scherper, zo veel Helderder dan het…

De andere wereld

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
Lucht die door onze longen stroomt, is adem die ons met de ziel verbindt. Menselijke kennis is beperkt en klein. Onschatbaar groot is een andere wereld, die voor breinen diep verborgen blijft. Alleen daar wordt geweten wie we zijn.…

Leefruimte

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 443
Alles dat leeft en groeit sterft zichzelf als er geen lucht meer ontstaat rondom het ingedamd bestaan het wordt aandoenlijk zichtbaar als ik naar mijn rotstuin zie waar keien tegen de wortels drukken dan moeten ze worden verplaatst waardoor er wat meer ruimte ontstaat zodat planten kunnen ademen en uitdijen om zich te willen vermeerderen…

40

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 10.916
Horen en zien zullen me vergaan als de rukwind van de dood me van mijn adem berooft. En mijn woorden? De wind zal ze meevoeren en over de aarde verspreiden ------------------------------- uit: 'Verloop van jaren', 2015.…

Bruggen zeven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
Omdat het niet om status gaat nu we telkens naakt staan in de liefde en onze namen in duinzand verliezen het is een vorm van eenzaamheid niet al het materiële overboord het schip zal niet in woorden stranden een gedachte door tijd te snel ingezet maar als een gebrek gebleven bij het beleven van kleine eenvoud die naar adem snakt in niets…
mobar24 februari 2016Lees meer >

Vroeger

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
het waait.., zaden dansen rond mijn voorwiel ik kijk ernaar terwijl ik fiets, op weg naar school ik adem de frisheid in, die zonder dat ik het weet mijn gedachten koestert, voor wat leven voor mij in petto heeft daar moet ik zijn, ik zie hem al, dat oude gebouw en dat eeuwige geschreeuw in de verte ben nu nog hier, ik fiets, en verwonder…
Utopia23 maart 2016Lees meer >

Herfstblues

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
Herfstdraden dragen druppels tussen zon en schemerluchten ademen voetstappen op het zachte pad bedekt met kleurrijk sterfte zij draagt het leven op aan de geboorte van een nieuwe tijd fluisterend stil komt de natuur tot een grijze rust stil maar wereld er ligt hoop in elk gestorven blad dat heimelijk de aarde kust…

Stil begrijpen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Ik adem langzaam. Ik zit met haar aan de oever van een rivier, in mijn hand een beker wijn. Het water stroomt,en stroomt, en stroomt,… Een roofvogel tekent weidse cirkels in het luchtruim. Onder hem de kale rotsen,stille getuigen van iets ontastbaars. Op een verre helling de herder met zijn kudde. Ik mediteer.…

Gedreven door de wind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Plassen, poepen en ademen. Zo wisselen we onze stoffen. Geboren worden en weer sterven. Alles keert naar alles weer. Ik zie wilde gedachten stromen. Stromen zoals het water stroomt. Dansen zoals vlammen dansen. Leven zoals wolken jagen. Gedreven door de wind.…

Energieveld

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
geronk van motoren ontsieren de stilte verjagen de vogels van hun territorium verbroken tederheid de nacht is een boze droom dat zonder schroom de aura binnen wil dringen een grommende hond ik zing met de vogels vanuit het tranendal tot de morgenstond met het licht op mijn gezicht en de zoete adem van het gedicht voel ik de warme wind…