3050 resultaten.
Akkerman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 De mooiste boeketten worden
aan zijn oog onttrokken,
stuurt hij bloemen het bos
in zonder één woord.
Zo peinzend is hij
in zichzelf verzonken.
Tegen de wind monkelt hij:
Bedankt voor de praat.…
Wortels
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
586 Het bos vergroeit
van inspanning,
daarin zweet het
mos, groeit dicht,
het blijft bestaan,
de adempauze heeft
het uitgeput, het
bloeit en verdort,
het past zich aan,
het licht wil niet
dat z’n takken breken
in de wind, hoor
hem smeken met
de droge lippen.…
Toon van de dag
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
573 Je bewoont waarin je het
beschrijft, een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen, die je
drijven met wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
in de essentie van je domein,
de kern verbleekt in een
tegengesteld contrast.…
Het zwijn en zijn zonnestralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
882 Stofjas
in de stroom
danst met vonken
voor hij vlam vat
en het zwijn
dat daar de ham at,
naast de stronken
in dat oude grijze bos,
kan vanuit zijn kikkerperspectief
maan noch zonnestralen zien.
De halfgod lacht.…
HET ANTWOORD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Of zal de golfslag het me overdragen
Of Carmen Sylva met wat goede wil
Het zomert in november en ik tril
Met helmgras mee gedurende wat dagen
Inzicht heeft hier een goede kans van slagen
Al krijg je het verkeersgeruis niet stil
Gezeten op de hoogste uitkijkpost
Zie ik weer badkoetsjes het zilt inrijden
Piet Mondriaan schilderend duin en bos…
DE DAG
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 Frisse morgenzon
brengt door het bos lichtvlekken
vol zacht gesprankel,
die als een smidsvuur wekken:
nieuwe daagse bezigheid!
Late meimiddag
hangt loom lichtgrauw om huizen
dichtbij de bosrand:
stille gemoedelijkheid,
die heel de wereld verzacht.…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw bloemen nog te dragen
het kolkend water
heeft je meegesleurd
woest vliedend door het bos…
Ja jij hier op mijn pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 De maandagmorgen, met jou in beeld
maakt mij nieuwsgierig, wat er in je speelt
Het zijn mijn gedachten, ze halen jou in
gevolgd door de beweging, een sportief begin
Zo beiden joggende door het bos
komen we op deze morgen iets meer los
Ik wens je een fijne dag vandaag,
Jij spreekt mij aan, dat is waarom ik het er op waag
genietend…
Wanhoop en extase
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 In de greep van de
de morgenstond
bijt het bos op het
bitter van de mossen
met de nasmaak van
de nacht nog in volle mond
vloeit de dauw uit gesloten ogen
In het voetspoor van
z’n uniformiteit, schuurt
het eerste licht langs
de hoogste takken,
strekken schaduwen zich
tot levende sculpturen,
gekerfd in de magere
schors van de vluchtige…
Soms is een grens jouw eigen gegeven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
592 16-6-2014
Ieder mens heeft wel wat te wensen
Maar
Waar stel jij je grenzen
Ik ben soms dwars
Ik ben soms brutaal
Noem het boos
Noem het dom
Ik vind dat niet krom
Ik ben dan gewoon ik
Precies dat getik
Op de tafel van mijn eigen leven
Soms is een grens ook jouw eigen gegeven
Ik kan hiermee leven
Ik kan hier zelfs over dichten
Want ik…
Vergeten stukjes leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
550 alles gaat weer
op de schop
geen scheiding meer
van lichaam ziel en geest
beleving wordt
dus het ultieme feest
in delen
ook met velen
worden wij een
de leefomgeving
gaat ons allen aan
wij zijn samen het bestaan
koffie is een bruin beleven
dineren culinair begeren
de natuur dat zijn wij
in bos en uitgestrekte hei
de film transformeert…
aire
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.914 Laat in het najaar tot stilstand gekomen
is het nog niet te laat
het gegeven bos dat uit bomen bestaat
de gelezen steil oplopende akker daarachter
die de verte opheft
uitstappend loopt het verhaal
vast in een komma: windschaduw, sela, wit
regel tussen aankomst en weggaan
de betrapte brief op het pad een pad
tussen bladeren, echo noch…
Narcissus
poëzie
3.6 met 5 stemmen
6.773 in het hart van het water vind ik
een jongen dromend tussen bloemen
en alle jongens van de wereld
zingen in het bos ik ben verliefd
en ga jij mij vinden in de hemel
daar zal ik zijn want zelfs de wolken
zijn eenzaam en masturberen met de zon,
huilend in het natte kleed der aarde
de dagen zingen langs de orgels
van wind naar het strand waar…
Nooit meer vrij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
599 Niemand, niemand, niemand
zal tussen ons kunnen staan
nooit zal de intense liefde afnemen
ondanks dat ik bij je weg ben gegaan
Mijn grootste pijn is dat jij je nu afkeert
terwijl ons afscheid liefdevol was, niet boos
wij geen vrienden meer kunnen zijn
omdat je een rancuneuze nieuwe liefde koos
Je verdwijnt weldra uit mijn leven
vol ingefluisterde…
VAST& ZEKER...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Je handen
hield ik
om beurten vast
Met je voeten
zocht je
zelf houvast
Het pad
grillig en spekglad
zelfs soms onderwater
Je zette
met je nagels
sporen in de bast
van bomen
met hun wortels
ankers aan 't smalle pad
Het water
klonk door 't bos
van ver en dichtbij
Het ruisen
en het kolken
als ware het 'n lied
Waaraan…
Met paarse streken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik heb het bos
achter me gelaten
nog groenen drogende
bomen of ik terug wil komen
leg net de laatste hand
aan de bosrand in zijn
overgang naar hei met
herten spiedend op een rij
oplichtend wit
met paarse streken
geven lucht zijn horizon in
weidsheid en vrij perspectief
ik zoek het zand
de kaalheid van de droogte
waar de scheve…
Aan het pad...paddestoelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 Mijn woede
wilde ik
koelen
Temmen
mijn boosheid
....kwaad zijn
Ik trok
het bos in
liep 'n pad af
Het rook
naar regen
naar den,spar
Wat kon ik
star
en onverzettelijk zijn
Was het wijs
voet bij stuk
te houden?
De lijn
vast houden
door glazen gaan?…
Een natuurlijk kado
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.026 Zo vraag ik voor de vele dieren
hun vrijheid in het woud
en dat u de mens laat weten
dat zij het bos behoudt.
Dat vraag ik deze keer aan u,
sinterklaas, ik wil geen speelgoed,
marsepein of koek en ook geen
speculaas!…
een mooi gezicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 Het gezicht rimpelloos
uitdagend en nooit boos.
Jong en sexy
lippen zo rood als rozen
doen menig mannen blozen.
Haarlokken schitteren
in het licht van de zon.
De ogen flikkeren
ondeugend en zo verleidelijk.
Het leven heeft het gebeiteld
in geluk en liefde.
Het is nog zo broos
breken zal het misschien nog.…
een mooi gezicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
739 Het gezicht rimpelloos
uitdagend en nooit boos.
Jong en sectie.
Lippen zo rood als rozen
doen menig mannen blozen.
Haarlokken schitteren
in het licht van de zon.
De ogen flikkeren
ondeugend en zo verleidelijk.
Het leven heeft het gebeiteld
in geluk en liefde.
Het is nog zo broos
breken zal het misschien nog.…
De vrouw en het kiesrecht!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Ik ben echt pissig, nijdig, boos op de vrouw
want het is zij, die niet meebeweegt
tot een minimale vertegenwoordiging van de vrouw
in de eerste en de tweede kamer en het bedrijfsleven
in de maatschappelijk, politieke, zakelijke vertegenwoordiging
is er een glazen plafond, maar dat is bedacht door mannen
want wie goed kijkt als vrouw,…
Foto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 hand lopend
Een meisje van drie
en mijn dochter, vrouw in een jurk
Ook als een meisje,
het tasje dat ik ooit voor haar kocht
langs haar schouder op haar rug,
haar blote huid bleek nog
Hun haar beide bruin en half lang
Niemand leidde, ze hadden elkaar beiden
die dag voor 't eerst ontmoet
De vader daarachter maakte de foto
op een pad in het bos…
Het grote 5g tapijt
netgedicht
3.7 met 526 stemmen
467 zij rolden
haar snel uit
het grote 5g tapijt
snelheid en geluid
alleen nog met
publieke ruis
in strak zender
en antenneframe
leek de stad
een stalen bos
maar de co2 uitstoot
bleek een grote flop
straling bereikte
grote hoogte omdat
wij steeds scherper
wilden kijken ook
diepte bracht ons
onbekende ziektes
hopelijk zijn die…
De roep van het hert
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 Ik rijs vandaag als een boom
in het bos, als een vogel
die verlost is uit z’n kooi;
liefde welt in mij omhoog,
levenslust stuwt me reeds voort
op het eeuwig wilde spoor.
Cernunnos, Ik rijs met U,
nu ik steeds Uw lokroep hoor.…
Drie maanden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 het was in september
dat ik je heb ontmoet
alsof we elkaar herkenden
het voelde zo goed
het was in oktober
een herfstbos vol geuren
we praatten en praatten
in dat bos vol kleuren
toen werd het eind november
we hebben steeds geweten
dat het niet zou mogen zijn
we wilden dat zo graag vergeten
het is nu jaren later
opnieuw is het september…
Ouwe fiets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
458 alleen maar vozen
En oefent om z'n semina te lozen
Op uit de gracht geviste fietsenwrakken
't Wordt tijd dat wij hem in de pan gaan hakken...
...Wacht u voor de smeerpraatolie
van de ouwe vieze man
Hij denkt dat hij op netgedichten
vies kan doen en vuil en voos
Nog erger dan Jules' deelderdoos
vlak voor z'n tetter - ik word boos…
Hun adoratie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 ik zag je
gracieus silhouet
in de geur van bos
als schaduw op het
licht groene mos
waar je voeten
dwaalden langs
zonnebanen die
elkaar ontmoetten
voorbij de oude
stammen waar het
leven getekend
stond op de bast
jij was de gast
op de open plek
waar herfstblad
de loper schitterend
kleurde met oogsttinten
in een dansant
verschijnen…
Toedeloe!
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
606 Ik ben het zat, ik wil het niet meer horen
al dat gezeur dat komt mijn neusgat uit
ik draai mij om en richt voortaan mijn oren
naar bos en boom, waar blij een vogel fluit
Ik ben het beu, ik wil niet meer gedogen
al dat gezwam dat grijpt me naar de strot
ik keer mij om en richt voortaan mijn ogen
naar wei en hei, voor bij- en bloemgenot
Ik…
Verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Bekend zijn de bomen van het leven,
onzeker de paden van het bos.
Liefde is het mooiste dat je kunt geven,
laat elkaars hand nooit los.
Samen deel je vreugde, voel je verdriet en pijn.
Samen blijf je verbonden ver voorbij de lijn.…
Onderweg [2]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 Vanaf de rivier overal bos
met ridderzwam, elfenbankjes
en witbebaarde bomen
Soms valt er een stilte
en hoor ik de boomkruiper
hier en daar is er een steen
die beschreven staat
op de kaart van dit gebied
die geen kaart is
maar een opsomming
van kruispunten, bruggen
en solitaire bomen
Vanavond zal ik rusten
in een gemakkelijke stoel…