2568 resultaten.
Het geluk van vandaag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
654 Voorbij onbegrepen verdriet,
groeien pasgeboren jaren,
die hemeldragend trillen.
In bevlogen gedichten.
In snaren van violen,
die elke dag weer,
te horen zijn.
Er bestaan nabije werelden.
Een jonggebleven dichter,
die tijdloos koffie drinkt,
garandeert je dat.…
Lichte nachten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 zacht streelde
natuur de groene
uitlopers van aarde
jij kende het proces
als choreograaf in kleur
timede met zonnewarmte
het bloeien speelde met
wind het voordeligste
groeien in gesprek
met de nieuwe maan
juist in de
lichte nachten
draaiden wortels
en stam de hele fabriek
op het ultieme wachten
pas als jij lachte
vol liefde de…
Vrucht door snoei
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
429 Zoet zijn de bramen in het wijndomein
Maar groeien moeten nog de druiventrossen
Straks komt de fluisterboot wat gasten lossen
Een groen prieel tempert de zonneschijn
De mens gedijt op warmte, vogelzang
Gelijk de appels, kersen, pruimen, peren
De populier en els zijn sterk en weren
Te harde wind, hun haag is van belang
Subtropisch zijn…
(staak de) strijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 in eindeloze strijd tussen Israël en Hamas
verscheurd door woede strijd en haat
lijden velen onder zinloos geweld en kwaad
leven mensen in de schaduw van de dood
kinderen spelen niet in zorgeloze vreugd
groeien op met geur en geluid van verderf
die van dag tot dag weer de hoop vernietigt
op het echte leven met, voor en naast elkaar
waar…
Magnoliawals
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
492 De Walstraat waar magnolia’s groeien
betoverd, getooid met een lentekrans
weerspiegelt de singel hun eerste dans
een wals waar wit en roze ineenvloeien
Het grote voorjaarsbal is begonnen!…
Chaos
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
715 Als zwart een gele lijn is
En wit zijn rode stippen
Als rozen vliegen door de lucht
En vogels doornen groeien
Als water niet kabbelend stroomt
Maar koprollen maakt
En bomenwortels dansen
In een sterrennacht die staakt
In welke wereld leef ik dan
Wat is de werkelijkheid
En wil ik die wel hebben
Of wil ik die juist kwijt
Ik wil…
Verdwaalde vlinder
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
472 Je spijbelt van school
deze droeve woensdagochtend
in het chagrijnige regenland
transparant is de ballast
die jij hebt weggedaan
om verder te groeien
een oude koffiemok
met als opschrift
Amsterdam leeft
gedichtenbundels en een atlas
het verschil tussen non fictie en fictie
nog maar nauwelijks aanwezig
deze druilerige ochtend vroeg…
Ambivalente waarheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
3.361 een vage denkwereld danst een schim
een verward persoon met nare gewoontes
hij is in mijn hoofd komen wonen
met niet veel meer om het lijf
dan gedachten aan schone kleren
eindelijk neemt hij plaats naast mijn stilte
een oprechte waarheid vol dwaze dromen
we verwarren onze ejaculaties met toverkunst
zo blijven we allebei met het gras groeien…
het mes van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 snijdt de schaduw open
en daaruit kruipt een vogel
zonder veren zonder naam
stenen praten in het riool
ik hoor hun natte tanden
de straat buigt als een rib
onder een te zware hemel
ogen groeien aan de lantaarns
zij knipperen rood en monniks
een kind eet wind uit zijn hand
en spuugt sterren terug
ik stap in een plas
die dieper is dan…
het ezelskakebeen laat klappen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
943 ze hebben ons gebonden
met normen en hun waarden
staan gelezen in de aarde
wij hangen U nabij
wij zijn niet vrij
belast met zonden die in het
aardse paradijs nog niet bestonden
leven met die schaduw zo nabij
is het groei
die bloei noodzakelijk maakt
die ten koste van de zwakken
het ezelskakebeen laat klappen
gemarteld en bespuuwd…
Vallende
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
873 Vallende is ze dus: prettig zwevend, bijna vliegend
Vol van vertrouwen en dat weegt gelukkig weinig
En vanuit een onspannende rust daalt ze af naar beneden
Langzaam vanuit de hoogte groeien contouren tot concrete vormen
Ze bereidt zich voor op een zachte landing
Heeft ze de bewuste plek al goed voor ogen?
Of is ze er toevallig al?…
Liever dan een mens te zijn...
poëzie
4.4 met 10 stemmen
2.834 Liever dan een mens te zijn, werd ik een wolk,
Te drijven tussen woeste vlammenzeeën;
Zij groeien aan het ochtendfirmament.
Liever dan wolk te zijn, werd ik een boom,
Hij staat hoog op in het heet licht te kijken,
Iedere gedachte is een blad.…
Samen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.785 We delen ons gedachtengoed
zodat het volop kan bloeien
als een cel die delen moet
om verder te kunnen groeien.
Een lach, een blik, een handgebaar,
genoeg aan enkel woord
Als een kwint- en tertsenpaar
domineren wij ons septiem akkoord.…
ik zie je strelend knijpen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.498 ding in
elegante hunkering
om keihard toe te slaan
je kijkt de tegenstandster
aan, ziet twijfels in bewegen
je weet de slagen zo te geven
dat ook haar schaduw ze laat gaan
je pakt de bal
ik zie je strelend knijpen
in die hardheid zou je willen
bijten, je ogen proeven hem nu al
je ranke lijf slaat hoger op
in spanning die gaat groeien…
Julie
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.030 Langs de zomerbeschenen granieten
steen begint in een hoek witte klimop te
groeien alsof je nog zou leven en volop aan het bloeien bent.
Julie, mijn kind, let niet op deze milde
en onverwachte tranen. Vergeef me
ook het beeld dat in me schijnt alsof je
op de vleugel Chopin zou hebben gespeeld
op lichte lentedagen.…
Bloedbroeders
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.197 elke schavuit die ziet zijn voordeel in
laat met dromen vrijend tunnels groeien
want de plannen zullen liefd’vol bloeien
het lijkt des misdaad`s loon in win win win
Een enkeling die even verder filosofeert
ziet het zittend schurktal, zeg…
binnen een krap kwartaal halveren.…
Domino
gedicht
2.2 met 269 stemmen
114.643 Er zwemt een barst door het huis
Niemand die luistert
Uit de schaduw groeien schaduwen
in het onderwaterlicht
dat passerende auto's werpen
op de muren rondom het bed
In de diepblauwe stilte
herhaalt een jongetje lipzacht
al wat gezegd is die dag
en stopt woord voor woord
de gaten in het geluid
dat huwelijk heet
De vloer golft
De…
Een vriend!
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
2.803 Een vriend om van te houden
Een vriend om mee te delen
Een vriend om vast te houden
Een vriend om mee te spelen
Een vriend om je blij te maken
Een vriend om mee te praten
Een vriend om nooit meer kwijt te raken
Een vriend zal je nooit verlaten
Een vriend om mee te stoeien
Een vriend om bij uit te huilen
Een vriend die je hart laat groeien…
ik zocht een meisjeshart
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
2.013 hoe
het leven was, nu speel ik pas
en weet je blonde haar
je ogen zo apart dat twee
keer kijken nodig was
je wereldje verdween
die koude nacht toen
je vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je verder stikken
we zochten bloemen in het veld
het groen werd ons gegeven
groeien…
geef het prille groen aan bomen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.694 onlust
en verstilt de vragen
het brengt het knagen
tot een vage rust
het leven is te dragen als
de nacht wordt aangemaand
meer daglicht toe te laten
het geweten wordt gesust
ga de duisternis maar haten
omdat het licht te donker wordt
het goede heeft niet in de gaten
dat het langzaam wordt vermoord
geef het prille groen aan bomen
groei…
nevels die de stilte droegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
dan liever oud
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.054 m'n spiegelbeeld is gul met rake klappen:
haren groeien niet meer overdadig
rimpels in 't gelaat zijn ruim voorradig
de broekriem heeft het punt bereikt van knappen
waar is nou die godenzoon gebleven
de tand des tijds blijft onvermurwbaar slopen
en zal mij weldra tot een knieval nopen
toch heb ik de moed niet opgegeven
er dagen mooie feeën…
Mijn liefde
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
2.400 Dat is voor mij echte liefde,
de kans krijgen,
om te groeien,
om weer verder te gaan.
Sterker dan ooit...
Weer samen.…
dacht zich Jezus van professie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.104 piepten lief
vergat de stam te dichten
tegen iedere storm bestand
ving wind uit hoge bomen
had de kracht niet in de hand en
smakte met een klap tegen het land
dacht zich Jezus van
professie claimde dichtkunst
in progressie schuwde geen
experiment kwam in commentaren
en recensies aan een gewelddadig end
dat zijn wortels mogen groeien…
't Gebed van----
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.677 eeuwig, voor
Altijd, voor nu
Met jou, ballerina, wil ik
Dansen
---Hoop die de toekomst gloort
en bergen doet rijzen
Tweespalt voorkomen of anders
Hersteld
Laten we roken de vredespijp
Laten we drinken de vrede en
Afzweren, 't is nodig, dat zinloos
Geweld
Met liefde die bloeit onder een
Opgaande zon
't Groen straks weer doet groeien…
Verlangen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
713 Verlangen is steeds weer anders, is openheid
naar het land achter de horizon,
naar wat kinderen zien en dichters;
is oor zijn voor de woorden van de profeten,
is horen het lied dat nog aarzelend wordt ingezet
maar de kracht heeft uit te groeien
tot een belofte
die nooit helemaal kan gehouden worden
maar die je opent, steeds weer verder,
tot…
de geboorte van de eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
947 verlatenheid
ik zoek vaak
doch ben niet
altoos bij machte,
verblindend onbewust,
de weg te vinden
naar de eeuwige liefde
en door verleiding
van al het aardse
soms door dromen
in slaap gesust
mijn echtheid
vertoevend nabij de ziel
kan slechts bloeien
in de tuin van
onvoorwaardelijke
genegenheid
als ik naar de ander wil groeien…
en als zijn blik ontdooit
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.153 en als zijn blik ontdooit
novemberwind dompelt gezichten
in ‘t water van de zee
in haar gaan zij onder
blikken die vasthouden
groeien later in ’t ijs
de boten liggen aan de ketting
en de man in ’t bloed
gaat ruggelings een eenzaam pad
dat hij onder gevallen loof vermoedt
de as van het vuur is nu nat
en hij zwijgt de zomer
zo licht…
treurwilgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 als edele ridders staan zij
langs de waterkant in een rij
jarenlang staan zij daar te treuren
zijn door niemand op te beuren
echter de lente kleurt hun hout
met fijn groen en fonkelend goud
in deze groengouden sluier glinsteren
de tranen die de wilgen al zolang hinderen
verdriet omdat zij alleen naar beneden kunnen groeien
niet in staat…
De laatste uren van dit jaar
netgedicht
4.7 met 24 stemmen
726 De kleine dingen, die blijven belangrijk
want zoveel dat niet de kranten haalde
heeft mensen geraakt en veranderd,
heeft kinderen doen groeien.
Laat ons maar danken en elkander dragen,
want kort is het leven en soms hevig de haat.
Veel gaat voorbij, alles eigenlijk, maar
dat weten we soms pas te laat.…