34187 resultaten.
het meisje van toen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
673 weer zag ik je foto
het meisje van toen
schuchter en verlegen
bang voor een zoen
maar dromend van jongens
hun lach en gepraat
je wilde een vriend
die alleen met jou gaat
gewoon samen lopen
waar niemand je kent
een bank en de kus
waarmee hij jou weer verwent
de lente was pril
het zomerde even
één kus niet genoeg
hij wilde…
WATERMERK
gedicht
4.1 met 17 stemmen
11.925 schaduw
van zijn schouders hoewel het licht
als water, als een glimlach
uit zijn handen liep
Het was toen dat zijn adem
als een leeuwerik op de wind klom,
het zand zijn woorden vol schroom
verstrooide, als stuifmeel
Het werd avond en toen de ochtend kwam
lag zijn signatuur als een watermerk
in het wezen van alle dingen,
die trillen in herinnering…
Reizen maakt je formalist
gedicht
2.7 met 6 stemmen
11.091 Me ervan bewust
dat elke herinnering een toevalstreffer is.
En 'n vriend knipt gaten in het wandkleed
om later de puzzel van z'n geheugen
met een driehoekig geveltje aan te vullen,
zodat 'n logisch,
voor iedereen zichtbaar geheel ontstaat.
's Avonds pokeren op de kamer.…
Een ding gestand doen is
gedicht
3.2 met 10 stemmen
9.329 IK wordt de ander,
poppen krijgen lichaamswarmte, torso's
worden vormen van herinnering.
Schijn is de kleurrijkste waarheid -
even daar te zijn is heerlijk.
--------------------------------------------
uit: 'De jagers in de sneeuw', 1986.…
met verleden aan mijn handen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
707 de woorden waren oud
gesleten in herinnering
hun warmte was steenkoud
kussen waren uitgebloeid
in geur en kleur
de werkelijkheid ontgroeid
ik moest je zien
in lichaamstaal weer met je spreken
onze liefde kon ik niet vergeten
je huis is één verwelkoming
in uitgestrekte armen
je kus is als mijn warme thuis
ik til je nu de…
bonbon dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 plakkerig waren de dagen
als de vergeten bonbon
die in rood/geel papier
vol chocola en likeur-aardbei
geplet zorgde voor plezier
tussen jou, tussen mij
weet je de kusjes van de dag
weet je de streling op je been
weet je het lachen om de lach
weet je de zon die toen nog scheen
een takje op het water
in de stroming naar de zee
een herinnering…
Zware vracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
973 Het begin van een nieuwe hellevaart
waarop niemand zal worden gevrijwaard
van het ellendig leed dat immer wacht
in de haven van herinneringen,
donker oord van wrede verschrikkingen,
waar al het leven eens werd omgebracht.…
Alzheimer
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.207 De leegte in je ogen
Toont de inhoud van je ziel
Die, geruisloos verdronken
In de rivier van jouw heden,
Je ver weg voert van mij,
Onstuitbaar onbereikbaar
Voor de herinnering
Aan ons kolkend verleden.…
een schrale troost
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
662 waar ik kijk
zie ik herinnering
de tafel ligt ermee bezaaid
restanten van gedachten
een schrale troost
wat harde woorden
vaak emotieloos
in een keer weggemaaid
wij waren een beginneling
wind waait stevig
muizenissen weg
zand verstomt de zee
kleuren trekken langs
de lucht mijn vlucht
neemt de gedachten mee
gedachten over jou
niet…
De schaduw van de wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 De schaduw van de wind
Achtervolgt mij door de straten
Waar de adem van de kust
Niet meer in staat is om te praten
De noordelijke stromen
Zijn allang niet meer verbonden
Om gezamenlijk te schrijnen
Zwakke mensen te verwonden
De schaduw van de wind
Is het restje van de zee
Slechts een afdruk van de tijd
Maar ik neem haar met…
Alles grijzigjes modaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
601 ik spiegel je net anders
dan je jezelf ziet
je gezicht weerspiegelt niet
wat ik voor ogen heb
je talenten zijn versneden
gedrag is heel sociaal
geen wondertjes in heden
alles grijzigjes modaal
ik wil je anders
meer gekte dat normaal
je niet laten binden
overleef maar de moraal
ga zon verhitten
zodat polen dolen
en niet eeuwig pitten…
toen ik de tower zag
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
700 ik vloog en wist
dat ik zou sterven
volgens allah's wil
gingen wij als martelaar
zijn koninkrijk beërven
als helden van de dag
was geboeid met
onmacht tot reactie
besefte snel de omvang
van hun actie toen ik
de tower zag al brandend
na een eerste actie
we rondden nog
een keer in dodelijke
zekerheid wist ik
ineens de tweeling…
Over de balustrade
gedicht
4.2 met 10 stemmen
5.880 Vaak denk ik terug
aan het balkon
waarop we zo graag
zaten voor de thee
De mussen aten altijd
van de koekjes mee
Het huis is nu waar-
schijnlijk nog wel daar
ik ging er na de oorlog
niet meer heen
zie het soms in
een droom nog maar alleen
Wij dragen dan
geen gele ster
allen nog bij elkaar
Voor mijn raam in New York
is er ook een…
gesnoven tot vergetelheid
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
999 een gouden greep van losse vingers
steelt de glans van mijn verhaal
van spuugzat dwalen zonder doel
een zinloos leven in het zicht
doodgaan weten als een plicht
hunkering naar morgen
door de honger van vandaag
de tijd passeren met herinnering
en dromend door ruïnes struinen
van een toekomst in verval
het ongeweten ogenblik van liefde…
Tussen de rivieren
gedicht
3.6 met 15 stemmen
8.303 Ik lig in het gras tussen de Waal
en de Maas. Een dag die er wezen mag.
Zon, zo oud als Methusalem.
Een merel versleept mijn schoen,
de veter speelt voor worm. Ach,
de Waal, de Maas, de Vltava. Terug
naar de bron op dobberende dromen.
Een vis in het water. Witte wijven
schudden ongegeneerd 't eenzaam dons
leeg en ik scheer weer in een…
Laatste tango, eens te dansen
gedicht
2.6 met 83 stemmen
22.393 Ik herinner me een schijf
meloen, een vergezicht
over de heuvels, een huis.
Je zei: 'Lang geleden ging
er iemand dood. Iemand die
probeerde maar wist van niets.'
-------------------------------
uit: Tirade 1996, nr. 1.…
Erf
gedicht
3.0 met 18 stemmen
7.297 Pokdalig erf. De pomp,
de dissel en de molm.
Om de vlier de muggentros,
van energie het nabeeld
in de roestende coulissen.
Oud is de zomer.
Het oog over het rietland
en het ongewisse, te traag
voor iets anders dan stof.
Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
------------------------------
uit : Tirade…
Nooit meer
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.298 heengegaan
Bezorgt me veel verdriet
Ik voel een leegte ontstaan
Omdat jij me achterliet
Nu jij niet meer op aarde bent
Voel ik me heel alleen
Ik heb je oh zo goed gekend
Iemand zoals jij was er maar één
In mijn gedachten ben je nog in leven
Stel ik het moment uit dat je ging
Wil nog veel dingen samen beleven
Maar nu rest er slechts mijn herinnering…
De zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.220 Drager van vele lasten
Verbinder tussen verre kusten
Geborgenheid biedend aan vele vormen
Verslindend en bedreigend door haar stormen
Herinneringen vastgelegd,
op bodem en in mensenharten
Boeien geven richting
elke dag opnieuw te starten
De zee laat los en stroomt zichzelf
is de spiegel van het hemelgewelf
gelijk de mensen, kijkend in…
Binnenwereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
948 tussen weidse verten
en lage trage wolken zomaar
ergens binnen handbereik
uit de diepste troggen van de wereldzeeën
vis ik kleurige meerminnen
en dans met stormvogels
op de rand van een orkaan
de tijd die ik overwin door barrières te breken
laat ik achter op het veld van indrukken
de verzameling beelden in mijn hoofd
die men herinneringen…
De vaderlijke boom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.630 Koud is dan de vage herinnering
aan het veelvertakte vaderwezen
waarin de warmte zo veel verder ging
dan de stramme stammen van het boombeeld
waarover men heel mooi voor kan lezen
in eigen besloten familiekring
waarnaar niemand echt luistert, en dat scheelt.…
Winterwerk
gedicht
3.5 met 19 stemmen
19.267 De sarabande spelen op de vrieskoude
deel. De uilen hebben het klavier onder-
gescheten. Stom staan de dingen
van de zomer om je heen, strohoed,
trompet. Omhoog die bovenstem, waar
vogels schuilen op de balk, en dan omlaag.
Vertraag het lied, houd in totdat bloed
stolt en adem stokt. Kan zij nu gaan?
Doorspelen. In de bas orgelt een toon…
Zwaan
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
920 bij het meer
die ene keer
een zwaan dobberde kalm
het water zo glad als een spiegel
de volle maan scheen
de wolken versluierden de maan
de wereld was stilletjes aan het vergaan
maar die zwaan
die blijft eeuwig
in mijn herinnering
bestaan…
in deze kleine gondel vol gedrochten
gedicht
2.5 met 19 stemmen
11.856 je had je eigenlijk een gedicht voorgesteld
met herinneringen aan de bronx
aan de caribische zee aan een creoolse
uit de antillen: aan joséphine of
aan napoleon daardoor - op elba
had je willen naslaan wat er daar al niet
als een gedicht voorstelbaar was geweest.…
Co
gedicht
2.4 met 18 stemmen
8.923 Jij mag ons hebben deze week, helemaal verzinnen
en daarna ik, co-ouderschap van de verbeelding
Ik geef een nachthemd mee om me gauw aan te
denken als je mijn tepel niet meer weet, vergeet hoe hij
soms op de bedrand valt, verstart. Een sjaal om voor
mijn mond te knopen als het trekken van mijn
bovenlip, trillen van mijn linkermondhoek je…
Lieve Opa
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.901 was nog zo klein opa
Alles ging aan me voorbij
Ik kon dat allemaal nog niet beseffen
De dood bestond niet voor mij
Opeens was je er niet meer
Maar je missen had ik niet gedaan
Ik wou dat ik wist waarom niet
Misschien wilde ik ’t verdriet niet aangaan
Vreemd dat ik je nu pas begin te missen
Verdrietig dat ik me nog zo weinig van je herinner…
Hulp
gedicht
3.0 met 27 stemmen
12.588 Vroeger kwam bij ons een vreemde vrouw
die jurken maakte van kapotte broeken
en soep van groente die was weggesmeten
die lappen breide van verdwaalde draden
en overvloed van bodems los kon schrapen,
die planten overreedde tot gedijen
en koeken vulde met een hart van spijs
en als het nacht was liep ze weer naar huis
en kroop in bed…
Tot ooit
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.822 Kun je je afvragen
De mooie herinneringen
houden we vast
Altijd in ons hart
nooit vergeten
Ik weet dat je op ons wacht
waar je ook bent
Dag lieve schat,
tot ooit…
Samen geworteld
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.244 Voelde ergens die vrees
in samen gewortelde zinnen
een verstrengeling verbroken
behouden vorm van zelfzucht
steeds bang voor heimwee
weggezonken in de natuur
met bewondering geleefd
een aaneenschakeling
van keuzen makend
nam ik afscheid van jouw voelen
mijn voeten te klein voor de deur
en jij met jouw onzekerheid
vaak magisch in…
Zo sta je weer voor me
hartenkreet
4.0 met 50 stemmen
2.006 Vaak zitten we nog aan het water
Samen zonder vragen over later
De zon die in je ogen weerkaatst
Het licht dat jou diep in mijn hart plaatst
Het gaat nooit meer uit
Het brandt
onder mijn huid
De zon in je ogen
snijdt dwars door me heen
in mijn herinneringen aan jou
in mijn wereld van steen
Zo sta je weer voor me
in al jouw stralende pracht…