42172 resultaten.
Héél worden vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 De aarde leeft zoals cellen leven.
Zoals een cel leeft in een mens.
Zoals de kern in een atoom.
Zoals schrijvers dichten.
Cellen kunnen onmogelijk bestaan,
zonder andere cellen om hen heen.
Deel zijn kan niet zonder heel.
Planeten niet zonder zonnestelsels.
Zonnestelsels niet zonder melkweg.
Kinderen niet zonder moedermelk.…
Superieure dieren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Mensen zijn superieure primaten,
die topdieren denken te worden.
Die zo slim kunnen denken,
dat ze doodlopers werden.
Dieren zijn intelligente mensen,
die niet aan vlijt ten onder gaan.
Die alleen hard werken willen,
wanneer dat echt zal moeten,
om te mogen voortbestaan.
Wijze mensen leren van dieren.
Weten wat hen te laten staat.
Onze…
Empedokles
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 Wat is er beter
om vlak bij het vuur,
bij de ijzeren bron
de aarde te zijn,
ondergedompeld
in water,
om te verdwijnen
in de nacht van de sterren?
Hoor de roep van de meeuw
in de rode lucht van de zon.
Voel hoe de aarde wentelt.
Het is tijd
om de zee in te gaan.…
VVdeel en heers
snelsonnet
4.8 met 17 stemmen
869 De aarde lijdt; loopt bijna op z’n end
Maar ach wat kan de VVD dat schelen
Vooral de oliewinsten lekker delen
En verder zit men rustig op z’n krent
De aarde staat in brand maar Rutte lacht
Tenslotte gaat het enkel om de macht…
OH DIE AMBTENAREN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Ze werken zo hard
Ze werken keihard
Het zijn keien
Van mannen en vrouwen, mensen
Die ambtenaren
Zo tegen het miljoen aan
Ze zijn verwerkt in de 2e Kamer
Als achtergrond
Maar als je goed kijkt
Dan zie je dat ze van klei zijn
En nat, dat ze ook nat gaan
En verpulveren in je handen
Losse aarde, klei, zand: drijfzand
En dat in een waterland…
VERSCHULDIGD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 wat zijn we haar schuldig
zij die lange tijd met ons
heeft rondgelopen
zo tolerant en geduldig
we lieten als dank
slechts puin na in hopen
ook al waarschuwde zij
ons veelvuldig
wat kunnen we haar alsnog
teruggeven van enige waarde
onze lieve moeder
onze hoeder onze moeder aarde
met wat we haar tot dusver gaven
zijn we bezig ons eigen…
GEEF MIJ DE DROOM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Geef mij de droom
zonder angsten te leven
dat geen kinderen onder ’t geweld gebukt
moeten gaan, geen vrouwen op de vlucht
geen mannen eenzaam aan het front
en niemand het zwaard zal hanteren
en zij die de wereld moeten leiden
de boodschap van Vrede verspreiden
’t voorbeeld volgen van de Opperste Macht
en de aarde maken tot een paradijs…
Waar Gaat Het Mis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 een bij doet
wat hij doen moet
elke vogel zingt het
hem toegewezen lied
een muis gedraagt zich
zoals een muis nu eenmaal doet
dit ter ere van dat wat
voor al het leven op aarde goed is
echter tot ieders groot verdriet
houdt niet iedereen zich hieraan
een schakel in het geheel
meent zijn eigen weg te mogen gaan
die ene schakel houdt…
Stille Meeuwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 mijn bed
een poster van plafond tot benee
van boven zee zwevende meeuwen
hoog langs het zwerk
vannacht namen ze mij met zich mee
ik voelde de wind als
het föhnen van mijn haren
en onder mij de wild
opspattende woelige baren
en toen ik wakker werd
van het tijdens het nachtelijk uur
beleefde hemelse avontuur
besefte ik toch weer
op aarde…
GESLOTEN OGEN
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.390 is te snijden als ’t rumoer verstomt
we zijn niet langer je aardse reisgenoot
nu van hierboven de nieuwe Leider komt
we geven je graag in zijn liefdevolle armen
maar blijf hierboven ook over ons neerzien
om ons in moeilijke momenten te verwarmen
dan ligt de hemel dicht bij d’ aarde misschien?…
Bekleurenswaardige herfst
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
560 Tijdens lange nachten
vergleden de dagen,
tijd verzadigde de aarde
volmaakte stilte
wakkerde haar in nevelen
gehulde bladeren aan
tot rust, kleur en aanvaarding
van ontheemde zaken,
de herfst begint te dagen
vervlogen tijd
zij is niet meer in te halen,
wel dweepzuchtig genoeg
om haar voldaan bestaan
in woorden te bewaren.…
Mensen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
503 Mensen zijn kwetsbare wezens
die weerloos in het leven staan,
die de woeste, wilde natuur
als vliegjes dood kan slaan.
Wees voorzichtig met mensen,
ze zijn een plaag, een tumor en een pest;
willens, wetens en gewetenloos
verwoesten ze andermans en eigen nest,
verkrachten ze ons aller Moeder,
prostitueren Haar als wingewest.…
Heelallessie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
614 Jij bent mijn hemel en mijn ster
Van zon en maan de waarde
Het draait om jou... al ben je ver
Mijn wereld en mijn aarde…
Spiegels van de tijd*
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 De tijd vliegt maar de dagen gaan traag en
dan ineens is er weer een jaar voorbij
dagen verschieten tot witte vlekken
hoe meer ik zie hoe minder ik geloof
Achter de dijken onder de hemel
huilen de wolven in de koude nacht
het ettert in de buik van de aarde
spiegels stijgen tegen de klippen op
Meestal is stlte beter dan woorden
stilte laat…
Opgeraapt geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Mijn perspectief tussen het roestblad
is een droomhuis aan de bosrand
onderweg opgeraapt in de herfst
Rijke kleuren in de zon strelen
de houten huidschilfers
van moeder aarde
en ik wandel voorbij
even hier
te gast…
Elementen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
503 En alzo de rijpe vruchten
van Aarde redde.…
Mesokosmos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
394 De lucht is blauw en koud vandaag
alsof de dampkring dunner is
en ik de lege ruimte ervaar
waaronder de huizen klein en laag
zijn zonder enige betekenis
vluchtig en inwisselbaar
De oude houtfabriek lijkt lek
Rechts opzij aan de onderkant
stijgt er rook op uit het pand…
Heks III
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 Ik ben priesteres
van de Grote Moeder,
haar dochter
en haar hoeder;
Ik wortel in haar,
zij gaf mij leven
opdat ik dat in liefde
door mag geven;
Ik adem haar adem
en zing haar lied,
ik dans in haar armen
die mij beschermen,
troosten en verwarmen.…
Vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
621 Het is zo stil
De mensen vieren kerstfeest
Het feest van vrede,
hemelsbrede
Dus val ik hier
toch even in de rede,
't is goed als men dit leest:
het is pas vrede
op de aarde
wanneer de mensheid
er is geweest…
EXIT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 Op de klok van de eeuwigheid
bedeeld met een seconde tijd
hebben we het onmogelijke gepresteerd,
de aarde volkomen verkwanseld en versjteerd,
zodat er niet veel meer van ons resteert
dan een proef van weinig waarde,
een schimmelige laag, die het verdient
door een brute vlaag te worden weggevaagd
naar een verre ster om na nogmaals proberen
weer…
Kol-abri
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
666 Denk jij
tot in het oneindige
met je eindeloze tong
in kelken te kunnen tasten
en bij je kroning
tot kleurige koning
garen te spinnen
door eeuwig
honing te winnen?
Dat had je gedacht.
Wij leren je wel vasten
en zetten je voor altijd in de wacht.…
zonder oogst (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 nog proberen wij
in te grijpen maar
het is al te laat
natuurlijk blijft
de aarde groen
maar zonder oogst
van vrucht en bloem
wel hitte wateroverlast
stormen en tornado’s
heftige valwinden onweer
gigantische blikseminslagen
in luchten die in tal van
variaties hun slechte kanten
laten zien en voelen
wat er nog leeft
wordt snel omgebracht…
Zonder leven (2)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
536 in de veelheid
van leven en
bewegen
ben jij bewogen
met eigen ogen
door de natuur
het schitterend
passend systeem
kapot zien gaan
omdat de
synchronie door
mensenhanden
is gaan stokken
de natuur en wij
zitten met
onherstelbare
brokken nu ook de
schepper is vertrokken…
Duurzame bloeiers
netgedicht
1.0 met 13 stemmen
445 tussen
het groen
van kleurende
bloemen zag ik
ook de door -
zichtigen staan
naast de
roodroestend
ijzeren en op een
wat mindere plaats
de plastic gevallen
een klein perceeltje
voor een select
gezelschap
metalen bloeiers
die al van ver
het zonlicht
weerkaatsend en zo
alle aandacht vragend
overbodig blijkt
het bordje
verboden…
De apoteose
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 als we lachen
werken we altijd
een klein geheim
patroon af waarvan
het begin bekend is
zo dat de ander
makkelijk kan invallen
het taaltje
is eigen en voelt
warm aan ookal
is de boodschap
niet prettig de
troostende hand
is altijd dichtbij
niet alleen het
lachen maakt de
spanning tussen ons
heerlijk om aan
te voelen en te weten…
De zachte apocalyps (3)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
605 in den beginne was er
het woord
god schiep de mens
hij werd gehoord en
doodde zijn broer
zo verhaalde het woord
dat is blijven hangen
in de hele overleverende
geschiedenis en de
uitleg is gebruikt door
mensen en schavuiten om
er zelf beter van te worden
ten koste van de medemens
de verhalen uit de diverse
culturen zijn eenduidig..…
De zachte apocalyps (4)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
452 alle organisaties worden
met straf en beloning
geschraagd gehoorzaamheid
en trouw aan zijn noodzaak
op straffe van uitsluiting
en negeren en soms de dood
waarbij het laatste oordeel
de grootste magistrale straf
publiekelijk wordt uitgedeeld
zijn eeuwige volmaakte geluk
wordt opgebrand in de hel
en daarvoor waren
en zijn wij niet op aard…
Ruimtegruis
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
509 ik heb nog niet
zo lang geleden
het eerste ruimtegruis
in de oogopslag
van mensen gezien
als stukjes aandacht
merkwaardig zonder
enige verbondenheid
met moeder aarde
in buitenissige kleuren
en adembenemende
vorm en outfit
nog waren het
incidentele
ontmoetingen
maar hun aantal
werd snel groter in
modiaal constateren
bijzonderheden…
Immense stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 geruisloos
daalde de
immense stilte op
de wereld neer
decibel voor
decibel verdween
en nam de
laatste echo mee
naar het
waarheen
liet zich raden
in eeuwig dalen
ver weg van het
wanhopig gegil
en geschreeuw
om communicatie
armen klagen
de hemel aan met
beschuldigende vingers
roepen zijn naam
maar de atmosfeer
palmt de geluiden…
Kaalslag en dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
407 wij zijn de strijd
aan het verliezen
van de wereld
om ons heen het
kwade genius
in de mens
heeft de
overhand
ook de natuur
staat dik op verlies
stikstof en co2
zijn restproducten
van onder menselijke
regie gepleegde
arbeid van hand
en machine
de soorten in
de plant en
dierenwereld
sterven in
ras tempo uit
diversiteit om…