21461 resultaten.
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 Langs oude, steile wegen
keren onze woorden ooit eens weer
terug naar ’t licht
en raken stil
de grenzen van de tijd.…
Agnostisch
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
917 Geen vesting
kan ons beschermen
tegen het verdriet dat we voelen
in het aangezicht van tijd…
Een bipolaire wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
521 ik hoor de klok
hij snorrelt en tikt
doet verder niks
kent zijn balans
tussen heden en
stervend verleden
ook wij
zoeken evenwicht
in een bipolaire wereld
waar het leven
zich afspeelt
tussen twee uitersten
dat wat wij zijn in
het dagelijks bestaan en
dat wat wij willen worden
het is lopen
op het slappe koord
tussen leven…
Imperfectum
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.302 begon al met het geloei
van varkens in de vensterbank
dat hoorde niet op vrije dagen
met grote plannen
De klanten waren in goede
handen achtergelaten
dat zou ik later wel merken
Ik hoefde alleen maar een paradijs
van de tuin te maken en een
oeuvre van mijn passie
De dagen begonnen echter
met druipende vensterbanken
De zee van tijd…
Zo goed als stil
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
790 Zo stil lig ik in mijn hangmat
Het minimale wiegen
Schrijf ik toe aan mijn hartslag
Of dat klopt maakt niet uit
Alleen mijn hart is in beweging
Heel zachtjes diep ver weg
Haakt het slagen aaneen
Tot elke vorm van tijd
Mijn adem is er niet
Mijn ogen drijven af
Gedachten zeggen zachtjes
Wieg mijzelf tot mezelf…
oorzaak
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.349 dat het in kleine dingen schuilt
stof dat verborgen gaatjes vindt
geen ruimte meer laat, aankoekt
misschien ooit nog eens diamant
een daad ernstig genoeg, moord
op zoek naar sporen van DNA
dichte plekjes openmaakt
een oplossing aantreft voor raadsels
teruggaat in de tijd naar nu
geschiedenis geschreven raakt…
Raster
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
835 Zwarte broddellap
Vastgezet op alle vier de hoeken
Iemand
Liet de grote steek
Vallen die ruimte
Laat voor een scherm
Dat ontbreekt
Niet diegene die
Er bloemen op borduurde
In wit, diepblauw en geel
Ook niet de mieren
Die snelle stekentellers
Zelfs niet de grote juwelier
Die zijn druppelstenen vasthaakt
In de draden
Losjes, edelglanzend…
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 terwijl in onze kleine werkelijkheid
het tempo zich versnelt
lijkt het universum te pulseren
als een enorm hart
in een oneindig machtig lichaam
dat rustig adem haalt
en zich niets lijkt aan te trekken
van wat wij tijd noemen…
Zijn mooiste rafels
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
484 en
hun couleur locale meegeven
nog staan zij te pronken
met geheiligde mysterieuze kracht
de tijd heeft schoonheid en pracht
zijn mooiste rafels geschonken…
wat nu
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.568 Lazen elkaars gedachten
wisten al van veel te laat
hoe we keken tot de eerste lach
het laatste kledingstuk ging uit
en naakt lichtjes huiverden
je was zo handig met schaar en lijm
touwtjes, veren en verbindingsstukjes
geloof en zorgvuldig meten
we kwamen na ettelijk pogen een meter
van de grond en trots dat we waren
tot we weer vaste grond…
De schaduw van de wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 De schaduw van de wind
Achtervolgt mij door de straten
Waar de adem van de kust
Niet meer in staat is om te praten
De noordelijke stromen
Zijn allang niet meer verbonden
Om gezamenlijk te schrijnen
Zwakke mensen te verwonden
De schaduw van de wind
Is het restje van de zee
Slechts een afdruk van de tijd
Maar ik neem haar met…
Oma
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
5.481 Want je hebt nooit tijd,
en het is niet iets dat moet.
Het komt morgen wel,
of anders volgende week.
Maar dan wel snel,
"zijn we maar geweest."…
Eindeloos gevecht
netgedicht
5.0 met 16 stemmen
777 Daar slaat de bel voor de volgende ronde
duisternis stormt uit zijn blauwe hoek,
in extase klapt de wolkendonder
voor het flitsende voetwerk van de nacht.
Daglicht haalt uit, vermoeid en gehavend,
de rode handschoenen nèt iets te laag
een klap, een draai met rollende ogen
en plotseling wordt alles zwart.
Stilte valt over de ring,
licht…
(in de hal)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
8.529 Zo vliegt de dag de tijd vooruit
en is de slang het meest volwassen dier:
rollend, kruipend, de huid verruilend.
Dit denk ik, liggend op de deurmat.
De tijd is één vogel. Voor ons geroofd.
Eén man is het centrum van de vlucht.
------------------------------------
uit: 'Laatste metamorfose', 2004.…
Zomer 2006
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 De tijd vreest de hitte.
Het verlangen naar wat is geweest
knaagt onophoudelijk aan het denken.
Denkers wijzen op de domheid
van dit verlangen.
“Het verleden bestaat niet.
Het verleden is een categorie van de geest”
zegt Brodsky.…
De dood is geen geliefde bruid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.273 Maar wees op alles voorbereid
Ik geef geen dag teveel
En ik kom altijd stipt op tijd
Dat laatste greep me naar de keel.
Maar Hein, zei ik, ik ben nog lang niet klaar
Ik heb nog plannen voor een jaar of tien
En ik ben amper veertig jaar.…
liggen in het gras
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.362 roerloos liggen in het gras
willen dat het anders was
staren in het schemerlicht
wachten op je aangezicht
blijven liggen in het gras
weten dat het niet zo was
ogen sluiten voor de nacht
het is later dan ik dacht…
Later
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.306 Later is opeens geworden
Nu
Toekomst
Zonder aanloop
Dromen en idealen
Verwezenlijkt of nog niet
Later zo dichtbij
Bij mij
De tijd onopgemerkt voorbij
Geleidelijk
Geen grootse gebaren maar
Leven wat geen spoor achterlaat
Maar bestaat
Alleen in de verbeelding en vergaat
Nu
Alles is eengeworden met de dagen die zijn voorbijgegaan…
Zijn apocalyptisch manifest
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
503 klok heeft geslagen
wij staan in deze steeds
complexere dagen met
een mond vol vragen
normen en waarden
vervagen in een
wereld die alleen het
hebben zit op te jagen
waar overzichtelijkheid
klonk in het zachte beieren
van klokken zijn de digitale
uurwerken op hol geslagen
de raderen draaien nog
door het oude vakmanschap
maar de tijd…
Woorden voorbij de tijd.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.210 Het mag , nu de tijd is gekomen
om het onzegbare
te verwoorden en
uit het verleden
te vertellen
om te kunnen verder leven.
Voorbij de tijd
te gaan en te
leren leven
echt.…
doelman Mostert keert het schot
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.690 geplukt uit een onmogelijke hoek
de oude keeper veinst nog immer
dat hij reddingen verricht...
in zijn dromen keert hij schoten
zoals destijds de laatste die hij tegenhield
de bruin vetleren bal met veter
pronkend op de schoorsteenmantel
de foto van vergankelijkheid
als herinnering in blessuretijd
wanneer de man in het zwart
de fluit…
In het park.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 We nemen de tijd.…
Nippen op zijn Frans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.401 laat ons nog even samen
de nacht scheiden van de dag
bij een beker galmende koffie
palaveren over het weer
dat er weer niet was
in de stilte van de avond
mijmeren over morgen
waarom die nog niet is
en nooit vandaag zal zijn
jij en ik en weten
dat het zo slecht niet is…
haar oogkleppen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.054 een oever
met haar knieafdruk en
niemand vindt een zuiver geweten
zo bijzonder
zij telt de onderbroeken
ziet bergen en klimt over de hoogste
de hoop op beter
het zit niet in haar genen
maar morgen dragen alle vliegen
tenminste schone sokken en
weten verzacht
het gevolg van iets teveel
wie is dat
waar ben ik
en toen verspilde tijd…
licht in het hoofd
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.031 de zon schijnt tussen de wolken door
alsof hij nooit is weggeweest
sta op, haal diep adem
je voeten ruiken een spoor
dat over de horizon leidt
door dat bos op die heuvel
nog even dan zweeft een luchtballon
warmte happend voorbij…
Existentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
739 De wervelende tunnel van de tijd
kent geen eind en geen begin –
als het leven zelf zijn wij:
de eeuwigheid ruist diep binnenin.…
Langzaam vloeibaar
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
511 tijd wordt
langzaam vloeibaar
zonder bezigheid
minuten rekken
uren kleven bij
gebrek aan onderscheid
het staccato van
de afspraak timing
in ontmoeten is voorbij
rust verteert het
dagelijks gebeuren
zonder zichtbare activiteit
eindelijk het koninkrijk
stil oplossend in een
naderende eeuwigheid…
Wachten op de dood
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.680 trekken om zijn mond
groeven in doorleefde huid
zijn blik op mij gericht
pijnlijk straalt hij weemoed uit
soms vallen ogen dicht
rustig wiegt de schommelstoel
een leven vol verhalen
met de dood als hoogste doel
waarnaar gedachten dwalen
even trilt zijn linkerarm
vingers wijdgespreid
bloedend hart nog altijd warm
doch ingehaald door tijd…
kalendervlucht
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
1.423 de kalender hangt nog steeds
met zijn rug tegen de muur
het is een maand eerder
met 1 januari op zijn gezicht
er wordt niet meer gescheurd
de dagen niet langer geteld
wat voor zin dat ook heeft
als men er geen extra krijgt
in die lange uren van nood
rest er enkel te vergeten
wat nog is komen kijken
toen er nog leven was
al was het machinaal…
blanco stempels
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.072 ik was mijn brein
liefdevol met water
het zout bijt
maar de vlekken
ze blijven bestaan
zijn de stempels
pas echt blanco
als de inkt op is
of laten ze zelfs dan
een voelbare indruk
in je geest achter?…