177261 resultaten.
onvermogen
gedicht
3.3 met 97 stemmen
21.290 in de spelonken
van mijn geest
in duisternis gehuld
tussen de stronken
van mijn vrees
ligt mijn verloren schuld
in de kerkers
van mijn verlangen
in ware droefenis
tussen zwak en sterk
gevangen
ligt mijn vergiffenis
in de plooien
van mijn geweten
in vreemde vorm verbogen
tussen ...
een broeierig jaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
592 de snede die 2022 van 2023 doormidden
kerfde was de aftrap van weer dezelfde
ontgonnen fenomeen, liefde en dood omhelst
door spijbelende verlangens van één ieder
die de wereld door andere kijkers beziet
naar mezelf gericht hangen de vleugels
telkens in onvoorziene winden
om ze tenslotte ...
van alle tijden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
505 we verankeren ons schip
slechts voor korte tijd
dragen elkaar door
de slaperige mist
zie onze gezichten omhoog
zwerven naar de wolken
we omarmen de sterfelijkheid
als het beste gedicht
Relax!
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
474 Doet u mij maar twee smileys, een voor straks
Als hij weer blootsvoets heeft gezegevierd
Het rubber door virages is gegierd
Die ander nu, naar schrijver
dezes - Max
't Is saai, voorspelbaar, nooit gebeurt iets geks
Piloot in zijn capsule -
ach, relax!
[ Iedereen barbaar ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
388 Iedereen barbaar,
iemand die alles vernielt --
wat hij niet begrijpt.
Ooit...
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
627 Leven met jou als moeder, is leven met verdriet.
Leven met jou als moeder, is het leven niet.
Wat jij aanricht, is meer dan alleen pijn.
Soms hoop ik nog dat je kan veranderen.
En denk hoe fijn het dan zou zijn.
Maar na 37 jaar begin ik het toch wel te zien.
Je wordt steeds iets min...
In memoriam matris (6)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Het oude kerkgebouw
waar jij zovele malen kwam
in diep geloof
door weer en wind
ondanks de kinderzorg.
De priesters de gebeden de gezangen
die ons de troost van eeuwen schenken.
De hoop dat jij het leven hebt bereikt
dat zin geeft aan ons aards bestaan.
Maar desondanks de tranen van ver...
Het bankje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 bij de vijver
een bankje
wat verweerd
een rugleuning
met de letters J en A
een hartje
een pijl
nauwelijks leesbaar
een man en een vrouw
op het bankje
bejaard en broos
vandaag zestig jaar
bij elkaar
hij pakt het mesje
en kerft
een J en een A
een hartje
een pijl
goed leesb...
Boulevard van dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
427 het patina
van deuren lijsten
stijlen knoppen
en vensterbanken
maakten als eersten
contact met de mens
in voorzichtig tasten
naar verstaanbaarheid
met een dieper voelen
in emoties en een
scherper beschouwende
blik dan normaal
het raken van de
wereld rondom
ervaarde de mens in
vree...
Sloffen
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
712 Wat Max contractueel aan had gemoeten,
Waarin hij elke concurrent verslaat,
Heeft echt geen invloed op het resultaat
En zeker niet de schoenen aan zijn voeten.
Verstappen is gewoon onovertroffen,
Die wint een autorace nog op zijn sloffen.
Het gevallen meisje
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.734 Gevallen, ja, gevallen,
Gevallen en veracht!
Doch weet ge, zonder mallen,
Wat de arme daartoe bracht?
Nu loopt ze langs de straten
En kent geen uur van vreugd,
Sinds ééns zij heeft verlaten
God en het pad der deugd.
Doch wilt haar nu niet smaden -
Wie bracht haar in verdriet?
Een man...
NIEUWBOUW
gedicht
3.9 met 21 stemmen
9.654 Steen en stoffigheid. Betonnen blokken
worden woning. Kooi verrijst op kooi.
In de volte waar wij zullen hokken
loert de leegte nu al op haar prooi.
Krantenschrijvers fronsen. De neurosen
druipen straks als vocht de muren af.
Kroon der scheppin...
In memoriam matris (5)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 Tegen de befloerste muren
der rouwkapel
staan wij gebogen,
de zonen en de man,
omheen de eikenhouten kist.
De buren, de goede vrienden
schuiven schuw, onwennig voorbij.
Onhandig sprenkelen zij
het gewijde water,
dikke, glinsterende druppels,
in het licht der lantaarns.
De geluiden bui...
Huidbarrière
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 Als ik mijn nachthemd uittrok na ontwaken
En met de spiegel werd geconfronteerd
Kon ik volledig in vervoering raken
Sneeuwde ik vlokken, leek geobsedeerd
De rode vegen op katoen en laken-
Schandvlekken die dat razendsnel bemorsten
Waarom kon ik niet van gezondheid blaken
Moest ik aan schilf...
ga liggen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
514 ga liggen
in het groene groene gras
en kijk naar de blauwe lucht
en kijk
en kijk
en voor je het weet
val je met een zucht
naar boven
in de blauwe blauwe lucht
[ Het magische zwaard ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 Het magische zwaard
laat zich niet lostrekken door --
aandacht voor de steen.
Gespannen snaren
netgedicht
5.0 met 177 stemmen
452 zacht strijkt
jouw liefde over
de gespannen
snaren van
mijn viool
de klankkast
geeft de body
en mijn vingers
moduleren de
rondheid van toon
samen bepalen
wij de melodie
die in blij
geven en nemen
vertolkt als refrein
ogen schitteren
ijle klanken
die warmte
kleuren in het
su...
Haar vrijheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
587 ooit had ze
persoonlijke vrijheid
een vuilniszak vol
ze leverde in
ze leverde veel in
toen had ze genoeg
aan een diepvrieszak
ze stopte de diepvrieszak
in het vriesvak
wat ze nog had
aan persoonlijke vrijheid
wilde ze lang bewaren
wilde ze heel lang bewaren
af en toe pakte ze...
www.gewicht.com
gedicht
3.0 met 27 stemmen
10.868 Hoeveel aandeelhouders dansen
op de punt van een naald? Gewichtloos
web voor wie gelooft. Het schittert
op een scherm. Uit de mobiel kwijlt
een ijle Beethoven. Wat je zegt raast
jaren rond de aarde, een pulserende
stroom noodkreetjes. 'Lekker chatten
met mevrouw Van der Geest in Australië!...
ik heb mij met moeite alleen gemaakt.
poëzie
3.1 met 74 stemmen
25.011 je zou niet zeggen: je zou niet zeggen dat
het zoveel moeite kost alleen te zijn als
een zon rollende over het grasveld
neem dan - vriend!- de mieren waar
wonend in hun paleizen als een mens
in zijn verbeelding -; wachten zij op regen en
graven dan verder: het puur kristal
is hen zand gewo...
Waanzin
snelsonnet
3.6 met 13 stemmen
627 Er is een oorlog gaande verderop,
En alles wat we doen is die verlengen,
Door wapens, kogels, tanks daarheen te brengen,
Waarom hoor ik haast niemand zeggen: ‘Stop!’?
De afloop is op voorhand al bekend:
Wéér een herdenking bij een monument.
Eden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 De weg is nog lang
waarop men verder kan gaan.
Tot in het Eden.
Geen Premier, Maar Primeur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Zijn overdenkingen besloegen dagen,
Maar toen kwam Omtzigt tóch in het geweer.
Hij doet meteen iets voor de eerste keer,
Iets wat wij in Den Haag niet eerder zagen:
De eerste man die voor een zetel gaat,
En liever lager in de peiling staat.
BEURSBEZETEN
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
565 Ik kocht op een bouwbeurs een drietal meter gummibuis,
’t bleek tevens vouwbeurs, daar vond ik ‘n origamimuis,
ook touwbeurs, daar kocht ik dus wasdraad,
en rouw-, brouw- en trouwbeurs, inderdaad !
dus kwam ik ook met een urne, biergist en ‘n vrijgezel thuis !
de uittocht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
518 dit lijf
een hoopje nog van maag en darm
van vlees en been en brein
een arm gebroken in nog warmend gelig gras
een buik gespietst op groenbemoste hoogterotsen
dit lijf
vol pijn
dat wacht
duldend en alleen
als de dieren
op de uittocht
Zomerse haiku's 2
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 Hittegolf
bij de zomercoach kunt u
een waaier aanvragen.
Na eb komt vloed
de zee brengt schelpen en
neemt zandkastelen mee.
Een lichte
zomerjurk
waait op
Jongen
met vlieger heeft
iets te vieren.
Surfer-
het weer slaat om
hij ook.
Dichter aan zee
hij heeft alle tijd
-geen i...
Ver-ander
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
661 Neem een persoonlijkheid
die bij je past.
Vergeet het leed
dat alleen maar slijt.
Kies de jas die jou verblijdt!
Laat de last van het verleden
maar door je mouwen glijden...
En ga op weg naar de ander.
Je bent jezelf niet kwijt
als je nieuwe naam verschijnt:
Dankzij B.
ben je nu die...
Bijzondere broer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
543 Als ik geen bijzondere broer had,
kon ik altijd met hem spelen.
Wanneer ik geheimen had,
kon ik die met hem delen.
Als ik eens een probleem had,
dan zou ik hem advies vragen.
En als ik een gekke bui had,
kon ik hem lekker plagen.
We zouden als we groot waren,
samen kunnen gaan stappen...
[ Je moet met me mee ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 Je moet met me mee,
ik wil niet in mijn eentje --
door de regen gaan.
In memoriam matris (4)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
527 Dit zijn de dagen
dat velen ons verdriet helpen dragen.
‘s Avonds stromen de buren samen
in de kapel van het oude gehucht,
waar wij onze moeder ontgroeiden
maar gevangen bleven in haar hart.
Hier is het licht der vele kaarsen,
de troost der 50 weesgegroeten
gemompeld door de eenvoudig...