Alle inzendingen over werk

Onderwalde ogen onderlijnen apert een levenslange arbeiderscarrière Laaiend hels ging lawaai kloppen Grijnzend ongrijpbaar ritme bonken Jeugdige dromen verpulverden stilaan tot dorst verwekkend alledaags stof 'Ik werk van mijn 13,5de' zucht hij dof trots 25 jaar in den bouw, 20 jaar hier Soms spuwt deze grijze vos driftige tirades over…

onder het water weerspiegelt de hemel - vissen in vogels dagen ploeteren door minachting gegrepen het andere mens lemmerse griffier gaat per koninklijk besluit naar sint nicolaasga er staat een bloem op het perron van forum en hij heet just het trammetje dat naar het eindpunt rijdt - belemmerd en gekaapt…

Een oud gezicht in de facturatie. Een kasticket met een blik die betekent wat je aanbelangt in je heimelijke kamers uit je betrokken wolkenhemel op je betraande vingertop. Mont Blanc met blauwe regen. --------------------------------------- Uit: 'Turbulenties!', 2017.…

Teruggekeerd van een wandeling langs de vreemde markten van de stad, waar ze onder de geurvlag van honing en kaneel levende aapjes en geplukte eenden verkochten, trof ik mijn hotelkamer als volgt aan: De zandkleurige kussens waren geschud, het bed was opgemaakt, de handdoeken waren vervangen, de vloer was gezogen, de ramen gelapt, het plafond…

Een met wanen ver in West, een schooljuffrouw op hoge poten in de Clauskindereweg, maak met haar niet die grap een stewardess aan de Sloterplas met twee jongen nog een haperend hoofd, een toetje als je het ons vraagt. In de eerste keuken van die dag schuur ik het gele vet van de tegels, wat geheid het hele zomerrantsoen van twee uur kost, maar…

's Avonds op kantoor Het raam staat hoog Langsdenderende treinen waaien koelere lucht binnen Mijn collega denkt Ik ruim de mappen op De tijd zou hier stil staan als er geen licht door de kamer reed Ik trek het raam dicht en het rolgordijn Hij doet het licht uit We gaan Zonder iets te zeggen sluit hij af Tot morgen weer…

Ik ben de ontvanger ik switch u aan de wachtrij is niet lang onder de knop neem ik u op en hoor u dankbaar aan Ik luister hoor alleen uw stem ...u bent...en hebt een kind of twee... maar 'k hoor alleen uw zoetgevooisde stem van overzee Ik ben de ontvanger u ziet mij niet maar ik hoor u des te meer ...u vraagt en wenst en…

Toujours la même, la même histoire 't Is weer hetzelfde lied, Wat ik voor morgen maken moet Onthoud ik telkens niet Twaalf maanden in een compact ding Een businesslijst voor taken 'To do' voor je privé beslommering, Voor eìgen zaken Het wereldweb dat mij verbindt Toont als publiek perpetuum Wat ik bedreef, in woord en daad Maar wat…

De oude klokkenluider Loopt elke dag de trap op en af In de ochtend middag en in de avond Zodat hij het licht volgen kan De trap in de toren Hij sloft Naar boven Gebogen Zijn hoofd Elke dag bij het vallen van de nacht is het alsof hij de vlam dooft Het luiden van de klokken Een bekend geluid Vertrouwd Voor ieders ziel en geest Luiden…

Een scheepje in de haven landt Gevuld met specerijen; En menig flinke, jonge kwant Met buidels, vol tot aan de rand, En harten, vol verblijên. Wel geurig kruid, wel blanke munt, Wat zult ge nu gaan dwalen; 't Is, of ge nimmer einden kunt, Zo komt, van ieder hoek en punt, Een ieder van u halen. Maar... als dan 't schip is…

Geen kroon bevlekt zijn machtig hoofd. geen scepter houdt zijn hand; hij wordt nochtans geliefd, geloofd, in 't schone vaderland. Wat geeft hem koningschap en macht, naar goud heeft hij geen dorst; wat is de ster, bij zonnepracht, bij hem, wat is een vorst? Hij heeft zijn lief, hij heeft zijn lied, zijn volk, zijn vaderland; hij…

Weer heeft de wekker de manager gered, staat de gsm te popelen voor de flexer. Geld stelt het leven vast. Aldus de bankbediende. Gezondheid en tijd - daar gaat hij van uit. Zeker, verpleegkundige, elk uur zorgen uw handen dat breekbare ouderen hun levensavond halen. Bravo, ecologe: milieu bepaalt de cultuur. Leve de branche die hygiëne…

De top krijgt vorm door te schatten. De basis creativiteit. De hoogte niet gebouwd met talent, wilskracht, Door mensenhanden steen voor steen Inspirerend opgetrokken staat de piramide er Door mensenhanden steen voor steen…

ze zijn met zovelen en ze verkopen hun ziel om te kunnen leven maar dan wel geknield ik zie ze in bussen in auto's, op de fiets met mij zelf er tussen en een blik in het niets in de vroege morgen op weg naar het loon met de nood om te zorgen dat is normaal en gewoon ...en wat wil je worden? vroeg de man op mijn school mijn stem klonk…

Slaap niet te vatten door ziekte gesloopt Licht van de wereld en geld niet gegund Genadeloos sloegen draken mij neder Eigenzinnige mensen komen weder Al zou het dan slechts zijn voor zoete wraak Mijn pen genade- loos en altijd raak Vermoord, door hun meedogenloos geweten Met persoonlijkheid, dubbel gespleten...…

Het leven was geen makkelijke tocht Zei ze en ik, ik heb het genoteerd Ze had haar les niet een twee drie geleerd Had lang naar liefde en respons gezocht Ze wist nog goed hoe of ze driftig vocht Als Don Quichot de waan had getrotseerd Het leven was geen makkelijke tocht Herhaaldelijk vloog Venus uit de bocht Ze had zich menigmaal daarbij bezeerd…

het schip dat wij voeren jachtte door bekende wateren of dobberde door nieuwe groeiend naar volwassenheid met en voor mensen reizigers van het ruime sop werd het langzaam maar zeker van lonkende haven tot thuis daar afmerend en ankerend ons met en aan elkaar lavend konden wij laden en sterken alvorens de tocht te vervolgen als dan…

Het gaat niet altijd helemaal goed in Faas Vastgoed. Faas Vastgoed is te vergelijken met voor- en tegenspoed. De financiële crisis zorgde ervoor dat de hele Faas-vastgoed-markt was ingestort. Als makelaar gaf mij dat veel ademtekort. Vallen en opstaan in Faas Vastgoed dat heb ik ervan geleerd. Nu wordt er ook weer gespeculeerd. Een…

Een zekere iemand kwam bij zekre Predikant, (Ik meen 't was in Zuid-Beveland.) Die hij zeer nedrig bad aan hem een gift te geven, Tot ondersteuning van zijn leven. Hoe! sprak de Predikant, verwonderd zijnde: gij Komt mij ordentlijk voor, en vraagt ge een gift van mij? Ja, zei hij, ja, mijnheer! 'k ben tot die stap gekomen, Opdat mij '…

In het bleke ochtendgloren Stapelt Dora nachtclubstoelen, Want dat doet ze van tevoren Omdat ze de vloer moet spoelen. Zo maar schrobben is zo zonde; Even doet ze snel de ronde Om vooral de driekwart peuken Voor het knechie in de keuken En de bandjes van sigaren Voor haar nichie te bewaren; En vergetene corsasies Zet ze thuis…

In onze krant was een luxe–escorte aan het woord. Zij getuigde open en bloot over haar leven en werk. Ze was verlekkerd op de topkeukens. Wat restaurantkeuze betreft was ik behoorlijk jaloers op die dame. Maar ik besef wel dat ik niet de ambitie, het lijf, de uitstraling, de gladde huid, de D-cup, de lenigheid, het inlevingsvermogen, het libido…

Daar staat een hoge hijskraan Hij heeft niet zo'n leuke baan Wel een heel mooi uitzicht Zijn blik is over de stad gericht Zijn hele leven in hitte en kou Meestal op een grote bouw Zijn hele leven erg zwaar tillen Dat zou ikzelf nooit willen Nooit zal je aan hem merken Dat hij geen zin heeft om te werken Maar soms dan wordt het hem…

1 mei 2007 de dag van de arbeid arbeid, die mij werd ontnomen met een brutaal flitsontslag "goedschiks of kwaadschiks" sprak directeur T.G. te R. 13-04-07,16.55 Op maandag 1 mei 2007 werkte ik nog vier ondernemers-klanten af en in eigen tijd naar juridische bijstand "die brief kan je zelf wel maken" sprak de advocaat H.S te R.om 17.15…

De kok roert wat in zijn pannen. Hij werkt onder hoge druk. Het verwennen van zijn klanten is zijn passie. Zijn gerechtigheid werkt voor ons geluk. Het eten dient ons te smaken. Smaakpapillen proeven over grenzen heen. De haute cuisine in kleine porties. Een echte liefhebber dineert nooit alleen. De kok koestert al zijn spijzen. Het…

Tussen zeven katten woon ik om nog te zwijgen van paarden en honden. Het gras rond mijn huis is te lang. En wat zou dat. In alle vroegte beklim ik de trein, draaf door het land, praat met deze en gene, haal veel te veel verhoop. En wat zou dat. Hee de week ben ik driftig op stap en als ik thuis ben meestentijds afwezig. Je zult er maar…

Buiten strijkt men over zwavel, binnen geurt het naar oudjaar, Remco sprak in dichterswoorden op tv, het voelt zo waar, zoals hij zijn vak beschrijft, ach, wat kennen wij elkaar, maar zo dicht, ja dichter nog raakt hij mijn verdiepte snaar alsof hij leest hoe in mijn hart elk nieuw gedicht ontspringt, hoe herkenning 't hart ontregelt,…

ziekte, rouw, de strijd om het bestaan hadden mij geraakt, maar niet getekend nu slaat volwassenheid mij in 't gezicht alleen de zee die werd verzilverd door de late middagzon die mij heel even liet geloven in een wereld zonder managers de zee blijft ruisen in mijn oren…

Ze kreeg een bouwdoos, zette vier palen in een gatenplaat, schoof langs de gleuven voor- en achtergevels op hun plaats schuren geurden naar ingedikte tractorolie oogstverhalen, schoffels hingen schuin tegen de zomerwind, deurklinken gingen in verzet planken opgebroken, opengezette hokken, ze wiste de witte plekken op behang, zwakte het…

Ik droomde over jou. Jij lag naast mij met je ogen dicht en je arm om mij heen. Zo sterk verbonden met iemand. Dat het te veilig was om weg te gaan. In mijn droom droom ik over drukte, mensen en geluid. Veel geluid. Jij trekt mij nog steviger tegen mij aan. Plots ben ik weer terug in die veilige wereld van jou. Wat zou ik hier graag blijven…

Lucht luidt de avond in daglicht maakt zich uit de voeten Wind zucht door de kruin van bomen er geldt niet langer: 'n heilig moeten van het dagelijks werk de uren als klokslagen al geteld Dimt het licht we strekken onze ledematen buigen niet langer voor baas noch geld.…