451 resultaten.
De kerstboom
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.064 de boom hij staat verlicht
een boom te zijn
alle takken zijn behangen
met zilver rood en groen
en boven op zijn kruin
een piek tot aan het plafond
ze hebben hem bespoten
met chemische witte sneeuw
het verstikt zijn ademhaling
en naalden zitten los
je ziet hem bijna denken
was ik maar terug weer in het bos
tussen al mijn groene…
Kameraad uit niemandsland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 Ze vertellen dat er zure regen komt
alleen in woordloze gebaren over liefde
om het seizoen te vieren in al haar naaktheid
hij begraaft herinneringen naast het liefdesbed
zijn handen voeden schimmen op het behang
met wat de stille slaapkamer heeft te bieden
er is een engelgezicht van een kameraad uit niemandsland
omdat er liefde nodig is om…
Betaalde liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.644 Ze is gekooid, de dure dame
Ondanks haar schoonheid in mineur
Zonlicht schijnt door rose ramen
Maar haar gevoel mist elke kleur
Zo charmant, de laatste mode
Die ze als een harnas draagt
Kil van binnen, als een dode
Waar verdriet aan alles knaagt
Ze kent zijn tekens van verlangen
Weet precies wat komen gaat
Speelt het spel, met goud behangen…
Betaalde liefde
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.312 Ze is gekooid, de dure dame
Ondanks haar schoonheid in mineur
Zonlicht schijnt door rose ramen
Maar haar gevoel mist elke kleur
Zo charmant, de laatste mode
Die ze als een harnas draagt
Kil van binnen, als een dode
Waar verdriet aan alles knaagt
Ze kent zijn tekens van verlangen
Weet precies wat komen gaat
Speelt het spel, met goud behangen…
zwanenzang
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
771 zwanenzang
mijn pen stokt vandaag
als ik een onbeschreven
blad tracht te ontmaagden
ik worstel met
een vervlogen drang
ben thans aangeland
in het gevreesde bordeel
van verlopen dichters
allen bloot geëtaleerd
op oud rose behang
alwaar woorden
zijn verworden
tot zuchten
en inkt is verdroogd
tot nutteloos zaad
ik hoor…
De hoed van Rita
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.351 De hoedenparade is voorbij
Maar één bleef bij mij hangen
Het was de hoed van Rita Verdonck
Die haar gezicht echt deed behangen
Hij was bijna een meter groot
Kon net nog één oog zien
Onder dit deksel verschool zij zich
Zo'n exemplaar heb ik nog nooit gezien
De hoed was wit met blauwe bloemen
Lachwekkend was 'ie wel
Ik zou hem de naam UFO…
Inburgering
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.056 Vraag mij niet ooit terug te keren
naar onze bloedstollende sleur
tussen vergeeld behang verkeren
ontneemt het leven elke kleur
op kruiend ijs wil ik verdwalen
in een vuurrode vlammenzee
ik burger in bij kannibalen
met negerinnen op de thee
vergeet voorgoed alle verhalen
uit onze perkamenten rol
je zal mijn kruin nimmer zien kalen
ik…
Echoput?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
699 Zo maar gelaten, een
ongemeubileerde kamer
met de gordijnen dicht,
kieren zonlicht in de
leegte waar het evenbeeld
van achterhaalde motieven
op verbleken, strepen op
het behang waarvan de wind
en waarden zich hebben losgerukt.…
en nee, ik heb geen ego
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
584 bij gebleven
maar goed, misschien is 't wel beter
want ook ik scheid kaf van koor
en misschien heb je 't nu wel door
dat ik zonder te rijmen een steek verder kom
en voor wie wil zijn ze welkom
de mensen die een nieuw fenomeen willen zien
heb ik de vele gedichten geprint en wel
thuis op alle wanden geplakt
want dat is goedkoper dan te behangen…
Zelfs dát niet
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
533 Wie promoveert er nou tot
Waanzinnige Keel Van Behang?…
Verbintenis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
252 Alle breekbare bladzijden
uit het boek der prille liefde
leest hij voor in zijn gedachten
het zijn eenvoudige feiten
over bonte bloemen en het behang
en het belang van aandacht geven
hij vertelt het niet aan iedereen
dat hij haar liefheeft met zijn stilte
door een verlangen in de nacht
hij legt zijn honger in de dakgoot
bedekt de toekomst…
winter
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
902 als de bomen bladerend, blad verliezen
vogels vroeg een vlucht verkiezen
boven de stad gehuld in mistig grijs
waar na een koude nacht het eerste ijs
takken kromt met rijp behangen
die weemoedig naar de zon verlangen
hoop ik op een spoedig slot
van straffe wind en gestampte pot
oh winter passeert toch zonder slag of stoot
het maakt mij koud,…
VERSTREKEN
gedicht
3.3 met 229 stemmen
46.218 vegen van zomer
een dronken behang
voelbaar de liefde
van levensbelang
droomde van leven
een gouden glans
de herfst is een streven
de liefde een dans
ik wil je nog even
lief geef me een kans
de kilte de stilte
de winter brak
de kilte de stilte
ik huiver ik snak
de kilte de stilte
en liefde ontstak
gebroken ontloken
dit laatste…
je lach is al verleden tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.046 het uitzicht
kijkt naar binnen
kleurt het behang
seizoenenlang met
licht uit het verleden
je hebt gebeden
dat je oud mocht
worden, hebt gestreden
voor de laatste jaren
rust en vrede
ogen dromen en
je lach is al verleden tijd
je handen spelen
achteloos met pluizen
de asbakken zijn vol
je vest van wol is zacht
net als je wangen…
en een lange herfst vruchtte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
834 ik heb de
dagkalender weggegooid
weken waren al verscheurd
wat in maanden was gebeurd
leeft als herinnering
is opgetekend
in een rol behang
van meterslang met
warme kleuren die
nu mijn kamer sieren
dit jaar was veel te vieren
lente groende in verbloemen
zomer bundigde zich uit
en een lange herfst vruchtte
tot ver in de wintertijd…
voor vader
poëzie
3.3 met 41 stemmen
25.046 .
-------------------------------------------------------------------
uit: 'Het innerlijk behang en andere gedichten', 1952.…
Licht uit verleden
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.911 ze tekende mijn beeld
op haar verweerd behang
dat vertederde mij onverdeeld
plots was ik niet meer bindensbang
wij werden vrienden voor het leven
minnaars vol geluk in harmonie
tot het na veel gepieker en geworstel
voorbij was, einde van de symfonie
nog onlangs ontmoette ik haar
ze kwam langs op Internet
was naar Amerika gegaan
en was nu…
Een kleed voor de ouderen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
859 ik zat graag in vaders’ stoel
uit het kleed geklommen
had ik de gehele kamer
aan mijn voeten liggen
een reis naar het onbereikbare
vanaf grote hoogte denken
als ik later groot ben
ga ik meubels verplaatsen
het vervaagt heb ik gemerkt
het kleed werd mij te klein
behang verkleurde traag en
alles bleef geruisloos staan
éénmaal heb ik…
je slankevingerhand
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
589 je komt met handen wit
kleurt in overwegen
hebt zoveel gegeven in een
tijd die je niet eigen was
gewoon op voorhand
van goed leven ging
jij voor alles in gezin
en met de kinderen beleven
jouw belang was
even zwart op het behang
en spreekt met wit in
een langdurig niet begrijpen
blijven was steeds meer vergrijzen
je slankevingerhand…
ontmoette zo je lach
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
745 je raam sprak donker
kon geen licht verstaan
je schaduw op behang
was er nog niet zo lang
gebogen over boeken
het internet paraat
zag ik je woorden zoeken
studerende tot avonds laat
dromend keek je vaak
naar buiten hoorde dan
dezelfde vogels fluiten
ik ontmoette zo je lach
zag gordijnen plotseling
verdwijnen en dozen stapelden…
Die muur zo onyxlang
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
665 weet je
ik ben bang
bang voor het
plotselinge einde
ja ik zie
heb ze allemaal gezien
mij overkomt dit niet
dat einde ik ben bang
kies mijn woorden
nu secuur
als ik geplaatst word
op die muur zo onyxlang
ik wil niet
eindigen achter behang
ja ik ben bang
dat weet je
nog leef ik hier
jij daar en weet je
kleine schat ik heb…
Poëtica
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.673 Op het behang is altijd een plek
die wacht op het vocht. Een vuile bek
zoekt in de laden naar onzegbaarheden.
Alles wat toonbaar is moet overschreven,
ieder gedicht gewassen in inkt
die blind van de moerassen zingt,
waarvan men ziende niets kan weten.…
De bloemen die zij nooit kreeg
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
880 kleuren bij haar
van nummer negen
zo leuk bij het behang
het getik van hoge hakken
en geile gilletjes
passen perfect bij zo’n madam
nee, zij is niet blond
maar wel strak in de verf
gezet, daar houdt hij van
tegenwoordig dan, hij drinkt
nu rode wijn, draagt een pullover
en zij pinkt pluisjes uit kasjmierwol
de uitslover, weg met…
Uitgestaren?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 huisvest tussen haren
van ongeschoren vel en geblazen blaren
zijn de ogen, starend naar het weinige
aan alles hier ontbreekt ’t geinige
er liggen slechts restjes op de hoogste tak
de veren gebonden in een knapzak
bovenin het vertakte hout
gemaakt uit het ambacht aloud
en nu loopt de Koude Turk
van de getto tot aan Urk
behangen…
glazen bed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
594 ze graaft door
lagen behang
verf en gips
uit het plafond
snijdt ze een
halve maan een
kijkdoos voor de
heldere hemel
sterren manen en
planeten scheren
langs elkaar heen in
het grote universum waar
kleurlawines uiteen
spatten terwijl zij de
oversteek maakt in
een gammel linnen
bootje naar het
kleine universum waar
niets…
Teil teil teil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 onder een blauwe lucht
wolken als verre
herinneringen
Tweede Boerendiep 20
bij Musselkanaal
duur opgeknapte
woonboerderij
met een verhaal
van bijzondere dingen
want hooiopper erbij
daarvan
de wanden allemaal
behangen
met zinken teilen
in soorten en maten
zoals mijn ouders vroeger
er één bezaten
om in de tijd van toen
mijn broertje…
Theezakje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 tekst label theezakje
van restaurant op hoek,
knooppunt
van herinneringen en gevoelens
hier in alle rust enige klant
Uitzicht op zonnige hemel,
oud pand, kinderspeelplaats,
trams behangen met reclames
ouders met fietsbakken
vol kinderen,
oude lantaarn
Concluderen dat er niets
geen pijn, verdriet
integendeel,
alleen levendigheid…
rust in de daadkracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
664 reden
van bestaan met het mes op de keel
mijn mond spaarde ik uit
aan mijn vijf paar handen
het schaduwspel van het woord
dat zich door de kieren stouwde
vouwde zich om de gedoodverfde ruimte
en baarde daar het inktzwarte silhouet
van een verdwaalde intentie
de honden schreven hun namen
in die duistere kamers
aan de achterkant van het behang…
Zaagsporen
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.296 Een wakend oog, mijn opstaan
er zijn geen grenzen aan de dagen
heldere nachten bij volle maan
vetverchroomde volle magen
Een starend oog, mijn leven
er hinkelt een treurwilg door het beeld
vage zaagsporen, achtergebleven
onze huid als behang verspeeld
Een slapend oog, mijn dood
er roest een spijker in mijn hart
verzwolgen in de moederschoot…
Zaagsporen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.639 Een wakend oog, mijn opstaan
er zijn geen grenzen aan de dagen
heldere nachten bij volle maan
vetverchroomde volle magen
Een starend oog, mijn leven
er hinkelt een treurwilg door het beeld
vage zaagsporen, achtergebleven
onze huid als behang verspeeld
Een slapend oog, mijn dood
er roest een spijker in mijn hart
verzwolgen in de moederschoot…