876 resultaten.
koldermolens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
742 Ze malen tranen
uit mijn ogen
als ik het
vlakke land bekijk
worden wolken
luchten bedorven
als ik wandel
op de dijk
honderden witte
zenuwlijders
wieken door
mijn vergezicht
ook met zonneschijn
en regen
in het donker
en het licht
nergens heeft
een oog nog rust
straks ook niet
meer op de duinen
en aan hollands
smalle kust.…
Gezwinde pas
hartenkreet
0.6 met 7 stemmen
930 Trimmend op dijken
Samen met jou
Lopende links met
Gezwinde pas
Vlug voortbewegend
Samen rennen
Wandelend links met
Rek-en-strek. Ras
Pakken wij joggend
De draad weer op
Om cooling-down weer
Heerlijk fit te zijn
(Voor Roos)…
Nieuwkomer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
634 Ik ben in Holland
met de hoge dijken
hondenbelastingen en allochtonenwijken
Verplichting te solliciteren
Gedwongen om de taal te leren
Dat had ik helemaal niet in mijn land!
Daar had ik een piepklein keukentje
Met een grote pan,
daar zaten we, met ze allen, urenlang.
Dan vraagt U mij:
"wat doe je hier, ben je dan verdwaald?…
Geen einde aan
netgedicht
3.3 met 77 stemmen
9.828 de zon ging onder
maar wij bleven staan
op de dijk in het gras
aan het water verloren we
elkaar in de ogen was het blauw
nog dieper
en de wereld ging voorbij
terwijl we toekeken
en de tijd verdween
niet was blijven plakken
de horizon was daar
terwijl we groeiden
aan elkaar…
Waarheid van de leugen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Vertekening van de werkelijkheid
Verbeelding van de waarheid
Verdediging van de trots
Veroordeling van de onschuld
Verspreiding van het slechte
Vernietiging van het eigen
Wij, die zijn ondergedompeld in het onjuiste
Verdrinkend in de de diepte van het vloeiende
Water als normaliteit
Doorgebroken door de dijken, om de mensen te bereiken
Onwetend…
ingekeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 een god zat in zijn eeuwig wachthuis
hij zag de groezelige tranen
hij hoorde het zanderig kreunen
deze god zag al die beroering wel
op de smalle weg
een dijk tussen de meren
de ijskoude zon boven
langgerekte lichtpaarse wolken
god’s blik was ingekeerder dan ooit…
't Zeeuws-Vlaamse land
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.328 Gescheiden door de Westerschelde
't Zeeuws-Vlaamse land, de overkant
Het land van rust, van kabbelend water
Haaientanden op het Cadzandse strand
Een open land, omzoomd door dijken
Daarbinnen is de aarde verdeeld
Vanaf het voorjaar tot de late zomer
Worden hier ontbijt, lunch en diner geteeld
Het Volkslied zegt "Een land apart"
Het loopt…
Rosegarden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
530 Dus kappen nou met jouw carmína burána
Van dudeljo wielewaal z'n hoogste lied
Ga dan naar tirol, luister
naar yo-yo ma
Maar kom niet elk voorjaar
de duizendste maal
Met roze bril, boompjes- en beestjesgez*k
Ik gooi je het huis uit,
zet jou aan de dijk!"…
zeeën
hartenkreet
1.7 met 13 stemmen
1.795 smeert het zout zich in oude kieren
en mergt de zeegronden uit
die de weg naar vaste dijken lijdt
kotst de rots het zoete uit
om wilde golven te doen breken.…
droevelingskes ( Tussilago farfara )
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.377 als ge ’nen helen dag
op trot zijt geweest
het zonneke onze ruggen
verwarmt en de dijken
tegen ons uitrusten
staan daar droevelingskes
te bloeien, hun kopjes
wiegen in de zilte wind
composieten zonder blad
zij ziet mij nog geren
als we op een polleke gras
de blommekes bewonderen
zoeteke verbloemd nikske…
Waardland
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
882 brak en drassig gruwt het
vlakke waardland van de zee
en haar niet aflatende kuren
steeds gooit zij haar golvende haren
heimelijk over zijn naakte huid met een
boosaardig schuimbekkend geluid
zullen dijken en vliedheuvels
haar wassende ergernis nog keren
of kolkt zij over in stormgedruis
brak en drassig beeft het waardland…
basalt H.C.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
773 in de woeste, bezeten kop
teistert het spookhuis van de kindertijd
basaltblokken houden onwrikbaar de wacht aan de dijk
onstuimige kleuren spatten uiteen
gaan over in het wijde water
woeste verfstriemen belagen het doek
golven slaan in dikke klodders op het strand
alle remmingen kwijt…
Geen druppel zon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
709 luchtige slagen storten neer
op warmteverlangend vandaag
onvermoeibaar en gestaag
vormen plassen rivieren
ondanks dijken van verweer
flitsen tekenen het licht
omarmd door aanzwellend gedonder
opgesloten zon verdwijnt zelfs zonder
ooit met daglicht te hebben gespeeld
verlaat de strijd zonder gezicht…
onderweg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
631 weilanden, ze twijfelen
zich groen en geel
laag bij de grondse daken
knikken hoofs
tussen roodachtig roest
op de velden
bolle wolkjes
toeven boven de kust,
wachten met tuiten huilen
moeiteloos loopt een pad
de dijk op,
een vogel staat te wankelen
even uitwaaien…
De luwte van je ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 zag je
lopen in de wind
stevig stappen maar nog
sierlijk als een kind
haren dansten
kregen vleugels
werden blond gedragen
door de sterke vlagen
en in de luwte
van je ogen
vond ik rust toen
ik je kuste op de dijk
met liefde
binnen handbereik
bracht het windje in de rug
ons toch niet sneller terug…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Het heelt
het spiegelbeeld
van bomen
populieren die
het Brabants landschap sieren
Nooit verveelt
de zoom van de stroom
oever en wal van rivieren
Ze doorsnijden
er Brabant
met 'z'n hebben en houwen':
de dijkjes en dijken
schutten en sluizen
ettelijke gemalen
vertellen de verhalen
van strijd en verweer
tegen te hoog water.…
Kerkzang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Ik hoorde
hen zingen
galmen
is 'n beter woord
Buiten werd
de zondagsrust verstoord
door motors
die stuntten op 1 wiel
Op de dodenakker
achter de kerk
was een levende ziel
'n boeketje bloemen in de hand
Dit is het land
terug gegeven-met dijken-
door God
aan jonge mensen.…
IN DE ECHO VAN DIE STILTE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 In de echo van de stilte
Zit veel meer stilte dan in stilte alleen
Die echo is niet kil, niet koel, maar ‘cool’
De nagalm, echo van die stilte
Verzilten je zout in zoet
Versterkt je dijken tegen overstromingen
Van emoties, kwellingen, opwellingen
Ben ik soms toch bang, heb ik angst
Dan stort ik mij in die stilte en met name
In de echo van…
Wel of Niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Misschien hebben ze wel behoefte aan dijken…
Oh, ze hebben ze al, zelfs kunstmatige eilanden!
Is er nog wel reden om te landen?
Ze halen hun drinkwater nog uit rivieren en meren…
Ja, maar het lijkt er ook op dat ze zich tegen ons zullen keren!…
IK DOE ALSOF ER NIKS AAN DE HAND IS!!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
535 Mijn leven wordt beheerst
door de ernstige ziekte
van mijn dochter Giulia
Het vult mijn doen en laten
mijn geest stroomt over
tegen een uitgedroogde dijk
Ik pleng geen tranen
ik moet sterk zijn
want zij is sterk, oersterk
Maar dat is geen garantie
er is geen garantie op leven
maar ook niet op 'Hoe Dood'!…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
Polder
gedicht
3.5 met 43 stemmen
14.560 Je ziet zo'n polder denken
aan het grijzig-groen
beweeg van wilgentwijgen,
het snelle rijgen van
signalen langs het riet,
de simpele overdracht van
sloten op kanalen,
het vastleggen van breedbeeld
luchten in de weke delen
van een plas en aan het
bedachtzame omspelen van
getande dijken.
----------------------------------------------…
Stilte is wurgend
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
835 wat ik zou willen
is tegen je gillen
schreeuwen
je muren omver
dijken breken
om commentaar
los te weken
de stilte
is wurgend
kilte nabij
mijn bloed
lijkt bevroren
waarom gebeurt
dit met mij
initiatief
is verloren
spanning is weg
geduld slechts
een fractie van
vroegere actie
waarom wacht ik op jou…
tegenstrooms
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
583 tevergeefs
tegen beter weten in
verwoede pogingen
om het te winnen
van de zee
zelfs het tij
schuimkrult schaterend
haar schouders op
tegen standvastige dijken…
En ik neem je mee.
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.287 Langs groene velden
en kleurige weiden
Over smalle wegen, langs dreven,
weilanden en bossen
over dijken en langs meren,
voorbij het oude stoomgemaal
In de verte kun je
er de paardestallen zien staan
Enkel vreedzame natuur,
van hier en van over de grens,
een gevarieerde route zonder einde
En ik neem je mee.…
ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 dagje op het strand
voeten in het zand
vlieger in de lucht
de wind slaakt een
stille zucht
blauwe hemel
witte strandhutjes
kinderen lopen over de duinen
terwijl verderop mensen
over de dijk struinen
zuivere zeelucht
nog even uitwaaien
vakantiegevoel
ik wil jou
vasthouden
tot volgend jaar…
groener
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
551 het wordt steeds groener in dit land
met al die hoge temperaturen
het is een teken aan de wand
en zal ons straks nog flink bezuren
dan groeien hier bananenbomen
en laat de hitte ons bezwijken
het zal ook zeker overstromen
met al die veel te lage dijken
dus misschien bent u wel blij
met al dat mooie extra groen
die pret is zo voorbij
wellicht…
Euro Visie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
648 De Toppers gaan in Moskou de finale voor ons halen
Na jaren zero points wordt dat echt wel weer eens tijd
Maar stuur dan ook die andere vaderlandse nachtegalen
en laat ze lekker blijven, dan zijn wij ze lekker kwijt
Dág Bauer, Roelvink, Weber, de Dijk, dat enge Bluf
en als dat ook mislukt hebben we Patty nog met LUF…
Peinzen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.028 Vraag me niet waarom de regen valt
ik kan geen antwoord geven
hoelang de zon de aarde warmen zal
en alles laat herleven
maar als de wind het koren streelt
of water stuwt over de dijken
zal ik met een oogopslag
de diepte van je ziel bekijken
en vind ik daar een wederwoord
dat terugblikt op het mijne
stel dan nooit geen vragen meer
maar…
Het brakke water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
409 Vinger in de dijk
van een zee.
Kattend op
het meerschuim van het haf.
Wenkbrauwen fronsend
afdruipen naar
een binnenwaterend land
zonder ongerijmde kusten.
Lonkend naar woorden
van identiek karakter,
overigens geschreven
met allengs verwaterde inkt.
Maar ach,
het blijft stil
rondom de borrelpraat
naar het zilte zoet.…