Alle inzendingen over dorsten

862 resultaten.

Sorteren op:

het ongeschonden Wad

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Verwachtingsvol zijn de ogen die naar me staren als ongeletterdheid de dorst is van trouw laat me dan maar zwijgen om slechts met denkbeelden te zeggen dat de avondzon zich laat verzinken in de diepte van mijn Wad en in de wolken lees ik de spiedende nacht die met hun witte rook de bazuinen vullen met adem van het eindeloze tij…
elze30 juli 2008Lees meer >

Zomerse douche

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.213
Schaduwen van de wolken heersen Bladeren fluisteren donkergroen De wind stuurt water van de hemel Langs en in bomen, over steen Het vuil vervalt bij deze schone dag Van blijdschap dansen takken De droge dorst verlaat vragend wat is Het gras wacht op de bakken…

Gele rozen

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.341
Muggen dansen elegant licht en luchtig, ijlend dorsten naar de pirouetten verre dromen beestenbloed de lokroep van lavendel beest flaneert heupwiegend bruine ogen zoekend naar in ravijnendiepe schaduw kijkt de afgrond terug in haar de gele rozen huilen…

Het aardse hart

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 559
om wie ik ben leest mijn vrees, het beeld dat ik droeg scherpt nog telkens mijn aardse hart was ik beneveld dan dorst mijn besef zich in donkere vaarten en sterf ik vroegtijdig een eigenhandse dood en steeds weer o telg van kwade wonden is het gemis aan liefde te voorhanden in het stadsrumoer…
elze10 maart 2011Lees meer >

De brakheid van bestaan

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
ze brengen mij een handvol water uit de zee om me heen ik die kwistig strooi met gebeden uit het flakkeren van een kerkkaars als vloeibaar goud voor hen die dorsten met het water aan de lippen maar in de brakheid van bestaan moeten wij voor zuiver gaan de lijnen naar het paradijslijk groen mogen geen afvaluitstoot hebben…

TRA

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Krom gevangen blijft mijn rug verlangen naar het groteske bos waar mos mijn voeten kust last berust in schaduwzijden hars gespreid met armen wars van schors waar dorst de zoete heimwee zucht op zoek naar lucht en kind van toen.…
JELOU13 januari 2012Lees meer >

Studie in blauw

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 838
In zichzelf vindt de kleur begin en einde, hermetisch gesloten kan nergens anders zijn om te ontsnappen aan een voortdurend leven dat in de nacht naar buiten komt met een grote dorst aanvangt het licht van biljoenen jaren ver opvangt dronken een dansje op leylijnen maakt…

Tot grijsgebied

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 460
met vurige ogen schepte jij zwart weg achter wit dat als bron overliep en tot grijsgebied verkleurde contrasten vervaagden en essenties konden zonder doorslaggevende motieven niet relevant meer zijn het was pijn die dorstte naar licht om de scherpte niet meer te voelen van het geluid uit duizenden kelen…

Varken

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.843
Er was er eens een varken dat haast niet eten dorst hij dacht als ik straks vet ben verdwijn ik in de worst. Daarom blijf ik maar mager ik eet niet van mijn voer want een mager varken slachten dat doet geen ene boer. Al heb ik nog zo'n honger dat ik het haast besterf dan loop ik toch nog veilig hierzo op het erf.…
Seipie21 oktober 2003Lees meer >

Jij, bloemige

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.148
Ik dorst; zo zondoorschenen glanst je mond uit rozenblad gekerfd. Verstrik; om je ogen, groen, spelen de ranken van je haar. Jij bloemige, aan je zoete kelk wil ik me laven, vruchten wil ik in je zetten en je bladen strooien op zonbeschenen paden.…

Psalterfles

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 437
Druppelend uit de psalterfles in de glazen kelk van wansmaak met frygische klaterdroppen: “Ik les met vloeibaar klatergoud uw dorst.” De goudglanspendel wiegde ik in ’t glas, alsof ik woog: welk maakt kans, het (‘k peinsde lang van zoete klank) nemen of niet nemen? Nu heb ik het gemorst.…

buikt door alle flessen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.347
je schittert in het glas buikt door alle flessen je smaak is eeuwig dorst en nooit te lessen de hang in druppels wijn toont goede jaren of azijn de kraag op sprankelend geel schuimt net een plas teveel drink je voor het lege glas of voor de flonkering die het je gaf…

lege dagen 2

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.471
Een anticlimax wordt bijna een climax op den duur: een druppel helderrode wijn die beter smaakt dan ooit een heel stel flessen, anders gezegd: ik voel dat ik jou missen mis, een dorst die nimmer valt te lessen.…

Sonnet van de eenzame zomer

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.383
Zo eenzaam is de zomer: de zachte roep der duiven in het woud; het dorsten naar haar lippen als rode wijn.…

carnaval

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.202
In het zuiden veranderen steden hun naam want het carnaval komt er aan mensen zingen dan uit volle borst hebben altijd een enorme dorst drinken wijn of bier hebben samen heel veel plezier ze gaan helemaal uit hun bol maar soms vergt dit zijn tol en zeggen ze 'nooit meer' maar... ze doen het volgend jaar weer.…

Onmogelijke liefde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 770
Je spreekt me aan met je mooie bruine ogen Die pijnlijke bittere woorden Wat ik voor je voel is nooit gelogen Altijd blijf ik zoeken naar antwoorden Net als regen onvoorspelbaar Mysterieus Voor een roos is dit onmisbaar Je maakt me nerveus Jij bent de regen en ik sterf van de dorst laat me niet lijden Door me te misleiden…
Egroot14 april 2013Lees meer >

Struikelen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 663
Ik heb je nooit benaderd ik dorst het niet jij stond zo ver weg alleen op een voetstuk vereerd door velen je wilde met niemand delen je was zo mooi blonde haren wapperend in de wind god, wat voelde ik me klein, een kind maar je viel je struikelde over het leven nooit geweten wat je had kunnen geven.…

Vervarelijk festijn

poëzie
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.977
Vervarelijk festijn voor onverzaadlijk dorsten: zo hebben ze u gekend, bij smaad- of smeek-gebaar, die, donker van begeerte of heller liefde klaar, van u besmaald misschien, misschien u tarten dorsten.…

Aan Oscar Wilde

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.424
Reading: schrei niet, hier is het wreed gebouw Waar een dichter in de tredmolen liep, Dorst leed, honger, op een plankenbed sliep Teedre handen stuk trok aan 't geteerd touw.…

Tranen van de boom

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 477
Het niets impliceert hier dat mijn krachtige wortels zwijgen rumoer van mensheid zegt me er is niets ernstigs aan de hand we zoeken het zand van vergeten dromen op het verkeerde strand verdwaalt tussen desillusie meneren die negeren mevrouwen die miauwen voor de kat zijn kut in de ochtendkrant en door het licht van nieuwe wanhoop…

buikt door alle flessen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.561
je schittert door het glas en buikt door alle flessen je smaak is eeuwig dorst en nooit te lessen de hang in druppels wijn toont goede jaren in uitbundig zijn de kraag op sprankelend geel schuimt net een plas teveel drink voor het lege glas en voel de flonkering nu de rekening is ook voor u…
wil melker10 december 2004Lees meer >

Griekse Tragedie

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
een geselende hitte dorst 't oude wijze land en drijft meedogenloos de boer tot flagellant Sirocco en Zephyrus schroeien de droge grond zinderend zijn de luchten brandend de horizon in waanzin tergt de ploert de geest der pyromaan wouden en wijken smeulen onder Hephaistos' waan…
Aramis31 augustus 2007Lees meer >

Hiroshima 6-8-45

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 709
Zie de soldaten graven met slechts hun handen in de stapels die eens gezamenlijk een stad was Met straten waar doden verbrand en verkoold lagen en de doffe zwakke stemmen van hen die levend waren begraven Wie deze gigantische storm overleefde leste slechts de eerste dorst met zwarte radioactieve regen…
Rudyard29 augustus 2006Lees meer >

De wereld is een spiegel

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 548
hemelwater viel in kleine spettertjes uiteen op mijn wangen zonder pose worden zorgen opgetild door deze neerslag de wereld is een spiegel in tegenwerkende krachten die de mens opvoert als wil tot macht hoe zal ik mij weren tegen schijnverrijkers zoals je het ziet ik zucht, sluit mijn ogen tussen de buien door laaf ik mijn dorst…

Je maagdzijn herontdekken

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
je hongerde de eerste twijfels uit en dorstte naar echt voelen kosmisch woelen in een kille maan zon moet blind de warmte gedogen het onbewogen rationaliseren van het rood in en ver voorbij de dood maar je komt je maagdzijn herontdekken leven voor het eerst ik wacht met een handvol licht op beelden voor morgen…

Een dolle boel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 483
een appeltje voor de honger en wat liefde voor de dorst meer heb je niet nodig wie braaf is die krijgt worst het vel is overbodig de kat gaat er mee heen zit te spinnen voor de muis in haar navel glimt een steen er is niemand thuis op tafel dansen kaarsjes een schim ontsteekt het vuur op hooggehakte laarsjes…
Hanny27 januari 2010Lees meer >

Een dolle boel

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 658
een appeltje voor de honger en wat liefde voor de dorst meer heb je niet nodig wie braaf is die krijgt worst het vel is overbodig de kat gaat er mee heen zit te spinnen voor de muis in haar navel glimt een steen er is niemand thuis op tafel dansen kaarsjes een schim ontsteekt het vuur op hooggehakte laarsjes…
Hanny27 januari 2010Lees meer >

OUDE ALPENBOER

netgedicht
1.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.788
Met lijdzame dorst schudt en spreidt hij het hooi op de zonnige helling vol geelgroene stoppels blikt somtijds naar die vertrouwde sneeuwtop hem het verste wat is zijn bronzen gelaatsplooien bergen de bescheiden bloei uit onweerstaanbare kracht van kleine rotsvaste stee bemoedigd door verdwaalde vleugjes altijd zoekende zeewind.…
Han Messie18 september 2010Lees meer >

Met feniks vleugels

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
onaantastbaar is haar schoonheid gracieus de vlucht volmaaktheid in contrasten tussen horizon en lucht heb haar pluimen nooit gestreken of het verenkleed gekort mocht uit haar handen eten delen onze creatieve dorst zacht spant zij de stilte aan om woordloos weg te gaan met feniks vleugels op te stijgen…