862 resultaten.
het ongeschonden Wad
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.036 Verwachtingsvol zijn de ogen
die naar me staren
als ongeletterdheid
de dorst is van trouw
laat me dan maar zwijgen
om slechts met denkbeelden
te zeggen dat de avondzon
zich laat verzinken in de diepte
van mijn Wad
en in de wolken lees ik
de spiedende nacht
die met hun witte rook
de bazuinen vullen
met adem van
het eindeloze tij…
Zomerse douche
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.213 Schaduwen van de wolken heersen
Bladeren fluisteren donkergroen
De wind stuurt water van de hemel
Langs en in bomen, over steen
Het vuil vervalt bij deze schone dag
Van blijdschap dansen takken
De droge dorst verlaat vragend wat is
Het gras wacht op de bakken…
Gele rozen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.341 Muggen dansen elegant
licht en luchtig, ijlend
dorsten naar de pirouetten
verre dromen beestenbloed
de lokroep van lavendel
beest flaneert heupwiegend
bruine ogen zoekend naar
in ravijnendiepe schaduw
kijkt de afgrond terug in haar
de gele rozen huilen…
Het aardse hart
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
559 om wie ik ben leest
mijn vrees, het beeld
dat ik droeg scherpt nog
telkens mijn aardse hart
was ik beneveld dan
dorst mijn besef zich
in donkere vaarten en sterf
ik vroegtijdig een eigenhandse dood
en steeds weer o telg
van kwade wonden
is het gemis aan liefde
te voorhanden in het stadsrumoer…
De brakheid van bestaan
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 ze brengen mij
een handvol water
uit de zee om me heen
ik die kwistig strooi
met gebeden uit het
flakkeren van een kerkkaars
als vloeibaar goud
voor hen die dorsten
met het water aan de lippen
maar in de brakheid
van bestaan moeten wij
voor zuiver gaan
de lijnen naar het
paradijslijk groen mogen
geen afvaluitstoot hebben…
TRA
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Krom gevangen
blijft mijn rug
verlangen
naar het groteske bos
waar mos mijn voeten kust
last berust
in schaduwzijden hars
gespreid met armen wars van schors
waar dorst de zoete heimwee zucht
op zoek naar lucht en kind van toen.…
Studie in blauw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
838 In zichzelf vindt de kleur
begin en einde, hermetisch gesloten
kan nergens anders zijn
om te ontsnappen aan een voortdurend leven
dat in de nacht naar buiten komt
met een grote dorst aanvangt
het licht van biljoenen jaren ver opvangt
dronken een dansje op leylijnen maakt…
Tot grijsgebied
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 met vurige
ogen schepte jij
zwart weg achter
wit dat als bron
overliep en
tot grijsgebied
verkleurde
contrasten
vervaagden
en essenties
konden zonder
doorslaggevende
motieven niet
relevant meer zijn
het was pijn
die dorstte
naar licht om
de scherpte niet
meer te voelen
van het geluid uit
duizenden kelen…
Varken
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.843 Er was er eens een varken
dat haast niet eten dorst
hij dacht als ik straks vet ben
verdwijn ik in de worst.
Daarom blijf ik maar mager
ik eet niet van mijn voer
want een mager varken slachten
dat doet geen ene boer.
Al heb ik nog zo'n honger
dat ik het haast besterf
dan loop ik toch nog veilig
hierzo op het erf.…
Jij, bloemige
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
3.148 Ik dorst;
zo zondoorschenen
glanst je mond uit rozenblad gekerfd.
Verstrik;
om je ogen, groen,
spelen de ranken van je haar.
Jij bloemige,
aan je zoete kelk
wil ik me laven,
vruchten wil ik in je zetten
en je bladen strooien
op zonbeschenen paden.…
Psalterfles
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
437 Druppelend uit de psalterfles
in de glazen kelk van wansmaak met
frygische klaterdroppen: “Ik les
met vloeibaar klatergoud uw dorst.”
De goudglanspendel wiegde ik in ’t glas, alsof
ik woog: welk maakt kans, het
(‘k peinsde lang van zoete klank) nemen of
niet nemen? Nu heb ik het gemorst.…
buikt door alle flessen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.347 je schittert
in het glas
buikt door alle flessen
je smaak
is eeuwig dorst
en nooit te lessen
de hang
in druppels wijn
toont goede jaren of azijn
de kraag
op sprankelend geel
schuimt net een plas teveel
drink je voor
het lege glas of voor
de flonkering die het je gaf…
lege dagen 2
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.471 Een anticlimax wordt bijna
een climax op den duur:
een druppel helderrode wijn
die beter smaakt dan ooit een
heel stel flessen, anders gezegd:
ik voel dat ik jou missen mis,
een dorst die nimmer valt te lessen.…
Sonnet van de eenzame zomer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.383 Zo eenzaam is de zomer:
de zachte roep der duiven
in het woud;
het dorsten
naar haar lippen
als rode wijn.…
carnaval
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.202 In het zuiden veranderen steden hun naam
want het carnaval komt er aan
mensen zingen dan uit volle borst
hebben altijd een enorme dorst
drinken wijn of bier
hebben samen heel veel plezier
ze gaan helemaal uit hun bol
maar soms vergt dit zijn tol
en zeggen ze 'nooit meer'
maar... ze doen het volgend jaar weer.…
Onmogelijke liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
770 Je spreekt me aan met je mooie bruine ogen
Die pijnlijke bittere woorden
Wat ik voor je voel is nooit gelogen
Altijd blijf ik zoeken naar antwoorden
Net als regen onvoorspelbaar
Mysterieus
Voor een roos is dit onmisbaar
Je maakt me nerveus
Jij bent de regen en ik sterf van de dorst
laat me niet lijden
Door me te misleiden…
Struikelen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
663 Ik heb je nooit benaderd
ik dorst het niet
jij stond zo ver weg
alleen op een voetstuk
vereerd door velen
je wilde met niemand delen
je was zo mooi
blonde haren wapperend in de wind
god, wat voelde ik me klein, een kind
maar je viel
je struikelde over het leven
nooit geweten wat je had kunnen geven.…
Vervarelijk festijn
poëzie
3.5 met 21 stemmen
2.977 Vervarelijk festijn voor onverzaadlijk dorsten:
zo hebben ze u gekend, bij smaad- of smeek-gebaar,
die, donker van begeerte of heller liefde klaar,
van u besmaald misschien, misschien u tarten dorsten.…
Aan Oscar Wilde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.424 Reading: schrei niet, hier is het wreed gebouw
Waar een dichter in de tredmolen liep,
Dorst leed, honger, op een plankenbed sliep
Teedre handen stuk trok aan 't geteerd touw.…
Tranen van de boom
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
477 Het niets impliceert hier
dat mijn krachtige wortels zwijgen
rumoer van mensheid zegt me
er is niets ernstigs aan de hand
we zoeken het zand
van vergeten dromen
op het verkeerde strand
verdwaalt tussen desillusie
meneren die negeren
mevrouwen die miauwen
voor de kat zijn kut
in de ochtendkrant
en door het licht van nieuwe wanhoop…
buikt door alle flessen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.561 je schittert
door het glas en
buikt door alle flessen
je smaak
is eeuwig dorst
en nooit te lessen
de hang
in druppels wijn
toont goede jaren
in uitbundig zijn
de kraag op
sprankelend geel
schuimt net
een plas teveel
drink voor
het lege glas en
voel de flonkering nu
de rekening is ook voor u…
Griekse Tragedie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
695 een geselende hitte
dorst 't oude wijze land
en drijft meedogenloos
de boer tot flagellant
Sirocco en Zephyrus
schroeien de droge grond
zinderend zijn de luchten
brandend de horizon
in waanzin tergt de ploert
de geest der pyromaan
wouden en wijken smeulen
onder Hephaistos' waan…
Hiroshima 6-8-45
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
709 Zie de soldaten graven
met slechts hun handen
in de stapels die eens
gezamenlijk een stad was
Met straten waar doden
verbrand en verkoold lagen
en de doffe zwakke stemmen
van hen die levend
waren begraven
Wie deze gigantische storm
overleefde leste slechts
de eerste dorst met
zwarte radioactieve
regen…
De wereld is een spiegel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
548 hemelwater viel
in kleine spettertjes uiteen
op mijn wangen
zonder pose
worden zorgen opgetild
door deze neerslag
de wereld is een spiegel
in tegenwerkende krachten
die de mens opvoert
als wil tot macht
hoe zal ik mij weren
tegen schijnverrijkers
zoals je het ziet
ik zucht, sluit mijn ogen
tussen de buien door
laaf ik mijn dorst…
Je maagdzijn herontdekken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
565 je hongerde de
eerste twijfels uit
en dorstte naar
echt voelen
kosmisch woelen
in een kille maan
zon moet blind de
warmte gedogen
het onbewogen
rationaliseren
van het rood in en
ver voorbij de dood
maar je komt
je maagdzijn
herontdekken
leven voor het eerst
ik wacht met
een handvol licht
op beelden
voor morgen…
Een dolle boel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 een appeltje voor de honger
en wat liefde voor de dorst
meer heb je niet nodig
wie braaf is die krijgt worst
het vel is overbodig
de kat gaat er mee heen
zit te spinnen voor de muis
in haar navel glimt een steen
er is niemand thuis
op tafel dansen kaarsjes
een schim ontsteekt het vuur
op hooggehakte laarsjes…
Een dolle boel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
658 een appeltje voor de honger
en wat liefde voor de dorst
meer heb je niet nodig
wie braaf is die krijgt worst
het vel is overbodig
de kat gaat er mee heen
zit te spinnen voor de muis
in haar navel glimt een steen
er is niemand thuis
op tafel dansen kaarsjes
een schim ontsteekt het vuur
op hooggehakte laarsjes…
OUDE ALPENBOER
netgedicht
1.2 met 12 stemmen
1.788 Met lijdzame dorst
schudt en spreidt hij het hooi
op de zonnige helling
vol geelgroene stoppels
blikt somtijds
naar die vertrouwde sneeuwtop
hem het verste wat is
zijn bronzen gelaatsplooien
bergen de bescheiden bloei
uit onweerstaanbare kracht
van kleine rotsvaste stee
bemoedigd
door verdwaalde vleugjes
altijd zoekende zeewind.…
Toulon
gedicht
2.1 met 10 stemmen
3.843 .
-----------------------------------------
uit: 'De dorst der havensteden', 1990.…
Met feniks vleugels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 onaantastbaar
is haar schoonheid
gracieus de vlucht
volmaaktheid
in contrasten
tussen horizon en lucht
heb haar pluimen
nooit gestreken of
het verenkleed gekort
mocht uit
haar handen eten
delen onze creatieve dorst
zacht spant zij de stilte aan
om woordloos weg te gaan
met feniks vleugels op te stijgen…