720 resultaten.
doe het toch maar
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
497 doe het toch maar
schrijf maar over het leven
dan schrijf je vanzelf over angst
duisternis verlies en verdriet
zoek een heldere toon
waarin jij jezelf verstaat
graaf het hele leven lang
naar de kern
het duurt te lang
het is te koud om te huilen
doe het toch maar
schrijf maar over het leven…
Krachtig ingebed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
776 Ik ben de stem uit rots
en volhardt mijn taak
als onzichtbaar wezen
in eenvoud en gevoel
trek ik mijn leven
één geworden met
wind en water door het
landschap van verdriet
en hoop tussen kiezels
in schaduw over land
vergroei ik in de echo
van lichtend windgezang
tot in de kern van hart
waar thans mijn toevlucht is.…
De aarde
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.615 Eén massa, één geheel,
bestaande uit diversen
Een zachte kern
een mantel en een korst
De natuur in evenwicht,
de aarde draaiend om zijn as
bovendien natuurlijk om zijn zon
zo dus dag en nacht
Flora en fauna,
afhankelijk van licht
De natuurlijke balans
Planeet aarde in al zijn pracht…
Projectie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.042 Tijdloos
projecteer ik
de ruimte als vlak
het vlak als lijn
de lijn als punt
onvoorstelbaar klein
zonder begin ook eindeloos
het oneindige zijn
waarin ik ben binnengestapt
in de kern van mijn bestaan
waarin ik kan toeven
als ik dreig mis te gaan
waar ik de horizon snij
ligt mijn verdwijnpunt
buiten de tijd…
Dichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
545 Dichten is openen
van dingen die er toedoen;
de crux peuren die lezers
in zich kernen en duiden.
Dichten is verversen
met woorden blad blazen;
in wat dwars is en zwijgt
klanken durven klinken.
Dichten is letters baren
verzengolven branden;
op het veeltalige strand
zinnen en lijnen breken.…
Het zijn paradijzen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik wandel
door sprookjes met
een lach op mijn mond
kijk ernstig bij
legenden en sagen omdat zij
een kern van waarheid dragen
word licht
in het hoofd als
mystiek aan komt zweven
geniet van zinnen
waarin deze sferen
zo goed worden beschreven
het zijn paradijzen
voor letters en woorden
die al generaties mochten bekoren…
Perspectiefloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 natuurlijk draagt het leven
stenen aan voor ons bestaan
maar wie zegt dat ik bouwen moet
zij stapelen zich
vanzelf om mij heen
geven steun en goede moed
hun beperkingen
gaan echter snel benauwen
perspectiefloos wordt mijn zelfvertrouwen
ben dus rigoureus gaan ruimen
de ballast heb ik weggedaan
transparant is nu de kern van mijn bestaan…
Verborgen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
712 Omsloten door een laagje roest,
liggen in de kern van mijn hart,
de resten van een verloren liefde,
die alleen jíj nog weer opbloeien laat.…
In de grond der traditie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.123 In de kern van jouw menszijn
Was je voor iedereen jezelf
En, belangrijker nog,
Voor iedereen gelijk,
Als geen ander doordrongen
Van de gedachte dat de mens
Alleen samen met de ander
Het leven leefbaar kan maken
Zo hebben we je meegemaakt,
Buurman die voor alles
Medemens was, altijd klaar
Om de naaste in jouw omgeving
Te helpen…
Volle glorie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 Iedere discipline in één oogopslag
van jouw kern in een modellichaam
beleefde ik mijn dag optimaal
gebaarde jij in volle glorie zwijgzaam.…
Modder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
785 Dat is de kern van ons bestaan.
Met blije gezichten door de modder gaan.
Dat is gezond voor onze geest.
Sterker nog. Dat is een feest!
Voor toeschouwers is het leerzaam.
Voor ons die met schone handen,
aan de zijlijn blijven staan.…
Hervertelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 De moord
Op een duizend zielen
Rukt mijn vingers los
Van de kern.
Nu graaf ik
Met gekleurde botten
Om hun wortelen
Een plek te geven.
Ik schreeuw
Gebroken scherven
In lange tonen
Tot een nieuwe dans.
Wij oogsten lente.
Oude rouwende stemmen
Schenken ruimte
Aan mijn hervertelling.…
dichter
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.430 ik ben dichter
dichter bij de kern
verder van antiek
en dichter bij modern
modern past beter
veel beter bij mij
en ook veel beter
bij deze maatschappij
meegaan op de golven
meezwemmen in de stroom
maar niet afwijken
van je eigen droom
antiek is mooi
mooi in je gedachten
maar op antieke ideeen
zit niemand echt te wachten…
Blauw blauw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.379 Met ogen open
met ogen dicht…
De kleur blauw
maakt me het
meest verbonden
met de innerlijke kern
van het eigen bestaan.
Peilend de diepten
bij anderen
ervaar ik nog
andere kleurschakeringen.
De grootste schok
en tevens geluk
is de herkenning
van de eigen zielestemming
in de ander
blauw blauw
ik hou van jou…
Wouter
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
663 Een aanloop die
teruggaat
tot de kern
van de droom
en de daad.
In de voetstap
van Vondeling, Kok
en Duisenberg
met je eigen
zwierige been.…
Maurice Manda
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
836 Het warme hart
Doet het mijne branden
Ik lees je
Alsof ik je hoor
Dankbaarheid verpakt
In jouw gekozen woorden
Onschuldig maar puur
Voor mij veel te veel
Zo herkenbaar jij
De afgekorte woorden
Ogen prikken
Boven een voorzichtige lach
Afstand bestaat niet
Nu ben ik bij je
In de kern getroffen
Een prachtig geschenk…
Chaos van de "Big Bang"
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 Waar aarde niet is geschapen
of zee niet gegoten is
zelfs lucht tot niets geworden
licht in duister is verdwenen
nacht zich te sluimer heeft gelegd
verdwijnt ook kosmos in zwart gat
is materie nergens te vinden
kan energie nooit bestaan
zou ook maar een kern van leven
in chaos van “Big Bang” vergaan.…
Handen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
879 Jouw hand
mijn hand
simpel twee handen samen
slechts
een stroompje
kabbelend om de rotsen langs de planten
omarmend, aftastend
koel van buiten
vurig in haar kern
haar afdruk achterlatend
die van drie jaar geleden
van drie maanden geleden
van over drie dagen
misschien…
Zonsondergang doorstreept
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 In tranen om nieuwe chemtrails
schotse ruiten op hemelsblauw
namiddag kleurt wazig wit
zonsondergang doorstreept
geluidloze vliegtuigen
weven luchtig hun patroon
hertekenen het volmaakte
tot een schandelijk kladje,
gestoorde breinen willen
het klimaat onder de sloef,
aluminium en strontium
dringen in de kern…
pueblos blancos
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.245 wit van trots te paard
of hangend aan de rots
blaak je van pracht
spierwit van gebalde kracht
ik heb je weergaloos
in steegjes en op pleintjes
openhartig en oprecht
ontdekt
je oude kern
ijzersterk gesmeed
keihard geplaveid
krijtwit gekneed
op een pleintje
tasten mijn handen verliefd
naar de milde stilte
van de wind.…
mijn psyche
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
865 tussen woorden en
achter dingen leef ik
in een warwinkel van leven
zoekend als een alleseter
kijkend achter muren
wat er op mij wacht
daar moet het zitten
de kern wat ik zoek
gedachten en gedichten
in de groei van het ongrijpbare
doordrenkt door onze oertaal
die zich laat inwerken
in de vitrine van mijn denken
het zijn de verschijnselen…
gedachten
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.052 Ik zoek ik in jouw ogen
want de tijd die slijt
Naar de kern van je ziel
in het leven dat jij leidt
Ik wil je doorgronden
jouw hart weer horen
Je gedachten ontrafelen
als nimmer te voren…
Ik wil jou gelukkig zien
je hand gevouwen in de mijne
Dat je gaat waarvoor je staat
en niet langzaam weg zal kwijnen…
bleekveld
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
520 nu liggen witte woorden
rond hun oude kern
ze stralen nog, wanneer de zon ze streelt
overal en ook
langs onverwachte kanten
het was goed om ‘onder ons’ te zijn
we bloeiden waar we wilden
stoeiend met de binnenrijm
van allemaal
missen wordt een werkwoord
zwaarder in vandaag
donkerder dan avonden -en
uitgesproken
traag…
Verbonden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 De afstand
het fysiek
de hand die er niet is
Afhankelijk
kwetsbaar
Die ander
een stuk van mij
al die anderen
stukken van mij
Van mijn zelf
Ik snij ze niet los
van me af
Ik zou dood bloeden
Eén rivier
vele takken in de delta
naar de zee van het
één zijn
Water draagt de kern van onze ziel
Verbonden zijn in de pijn van…
Bevroren tranen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Het hart, de kern van
waarde
Ogen als spiegels
betreurd door de clown
Het hoofd, hoogste e-
tage
Grimas in kleuren
met lichtjes voorbij
Haar lijf, op van ver-
moeidheid
Laat haar lachen, op-
recht uitbundig, blij
Haar ziel huilt, nachtvorst
tranen
Gesmolten in een
vuur dat eeuwig brandt...!…
in gesprek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 loze woorden zijn het
wijdlopig
dwalen we
steeds verder af
langdradig
komen we opnieuw tekort
veel liever waren we
kort van stof
breedsprakig maken we
schijnbewegingen
ontwijken we
de kern
maar ondertussen
brengt de dag mij
het stilzwijgend zoeken
van de merel
de vlinder en de bij…
Je ziel was vervlogen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 jij lag naast het pad
had net ietsje meer
dan de andere stenen
heb je geraapt
met zorg schoon gemaakt
vorm en kleuren bewonderd
maar wilde door
schuren en polijsten
je diepere structuren bekijken
nog kon ik de kern
niet bereiken en heb
je in wanhoop gebroken
jouw scherven
hebben mijn ogen geopend
alleen je ziel was vervlogen…
Oneven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 eh, ik zou het eigenlijk niet
weten, niets rijmt op twaalf
ik heb er ook weinig trek in
we leven in maand dertien
na de stilte volgt een moeilijk
gesprek, over van alles wat
behalve de kern van de zaak
daarmee hebben we het gehad
ik richt mij woordblind tot u
er is nog een lange weg te gaan
ongeëffend over ongerijmd
u bent moeilijk…
De schoot is uitgedroogd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
833 soms draag ik
leven van handen
die niet geven
waarvan de borsten
zijn verschrompeld en
de schoot is uitgedroogd
nog ongeboren
zijn talenten die blind
zichzelf niet herkennen
waarvan de kern bevroren
is in middelmatigheid
van winters alle dag
maar leven kent geen tijd
jouw handen dragen die gaven
geven ons de eeuwigheid…
Kwestie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 zomaar een ziel uit duizenden
waarvan de bladeren één voor één
worden ontvouwd om zo
tot de kern te komen
is de vraag of je het wel toelaat
daar dagen niet meer lengen
de wind langzaam aanwakkert
de kou je wellicht de das omdoet
kleuren gedachten dieper
nu de tijd is aangebroken
om te leren schitteren
in alle eenvoud…