398 resultaten.
Et lux perpetua (en het eeuwige licht)
gedicht
2.6 met 20 stemmen
9.876 Is het uit stenen, koppen slaan tegen elkaar?
De laatste sigaret in een mondhoek in Texas?
De dimmer die stuk was? Het ondichtbare licht.
------------------------------------------------------------
Uit: 'Man in Manhattan', 2003.…
Een echte chirurg kent niet zonder...
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.567 man of vrouw, hermafrodiet
slik voor nu alvast wat pillen
tot je geen verschil meer ziet
Dr Freek komt dalijk kijken
het is druk in de kliniek
want het team is energiek
u zult snel een ander lijken
Dit mevrouwtje wil graag ballen
die meneer daar is abuis
we verwisselen ze van kruis
hier een hechting daar een klapper
morgen zullen koppen…
Legpuzzel
gedicht
3.3 met 20 stemmen
12.311 van schoonheid hing de wereld samen
de koeien leken echt te kloppen
slechts hun koppen waren groter
of zat het in de ogen?…
van binnen naar buiten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.297 Even alleen en het dondert
zwarte koppen boven mijn hoofd
en regen vanuit mijn ogen
Even de energie voor mezelf
en het raast in zware stormen
tussen de diepe groeven door
En dan is daar, heel diep, dieper
van binnen een zwak schijnsel
dat wacht op mij vol rust
Even alleen en ik zie mezelf
van binnen naar buiten komen,
het harnas opzij…
poliziek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
7 je zou er toch doodmoe van worden
het leggen van zout op iedere slak
die stijve koppen achter vuistdikke borden
het gewijs naar elkaar het ge-jij en ge-bak
het groot ongelijk van het grote gelijk
de hakende hakken diep in het zand
compromisloos gezeur en stijfkoppig gezeik
met twistzieke inzet van hand en van tand
politiek spel geestdriftig…
Café Timmer
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.521 De gegroefde koppen kletsen door,
terwijl hun ogen al zolang weten,
dat ze alleen hier nog Jean of Arie heten.
In het echte leven komen ze niet voor.
Schilder, journalist of schrijver,
zelf denken ze niet zo meer.
Van hun voornemens, telkens weer,
tot hernieuwde creatieve ijver,
ligt nog een schaduw op hun gezicht.…
handwerk
netgedicht
3.3 met 60 stemmen
965 lafaard
zal mijn haar groeien tot aan de voeten
Jurken van perkament zal ik dragen
dat het water zuigt tot aan de lippen
Met zingende bomen stook ik hoge vuren
braad met blote handen zeven dove hanen
Aan de voet van de berg moet graniet geraapt
havenloze dieren het wijde watervat gewezen
Doofstom en moe van duivels dansen
de geplette koppen…
Borneo neushoorn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
874 Bloedzuigers zitten vast in zijn huid
de koppen hebben zich diep ingevreten
totdat ze kloppend vol hun gastheer verlaten
Stel dat er nog twintig mensen waren
zou dat voldoende zijn om te blijven bestaan
of zou met dat aantal juist het uitsterven
beginnen onhandig en angstig in een groot woud
waar het kleine welig tiert en luid
Ben geen man…
sinds jij me zei
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.491 sinds jij me zei
dat liefde mensen soms als bomen velt
die dan als in een heel koud land
omhullend met warm rode koppen
vuurbezwerend bij elkaar zich leggen
en dat zij meer is dan een droom
omdat wij bijlloos en met blote handen
ons slechts begrijpen en omvatten kunnen
als spaanders zijn in wrijvingshitte
dat liefde is zich te verlieven…
geketend vruchtbaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 ongeboren dichters
met een weerklinkend welven
ruggelings zonder spreken
noch een voetwaarts horen
het heden vermenigvuldigt zich hier
in de baarmoeder van het verleden
het landschap
van verzwaard papier
en loden pennen
ketenen
gedijend op het erfgoed van generaties
onderstroom
het vruchtwater
draagt hier schuim op de koppen…
Liefste van ooit
gedicht
2.8 met 20 stemmen
7.836 De blonde leeuwen
met hun gemelijke
koppen, trekken rondom
lopen kringen
in het losse zand, aleer
zij door de brandende hoepels
springen -
Een koperen pauw
draagt in zijn snavel
je spiegel -
Jij Narcissus die naar
haar evenbeeld kijkt
Ik: altijd bezig je ongrijpbaarheid
te bezweren in het net zo efemere
van de liefdesdaad
Lucht…
Een blanco papiertje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 weer hoor ik
de klokken slaan
zie lege uren passeren
het a viertje blijft onaangedaan
heb koppen gesneld
in luttele seconden
leeuwen geveld als held
uit de romeinse catacomben
heilige oorlogen gevoerd
op kruistocht geweest
ridders en graal laten verdwijnen
in schisma’s de zon weer doen schijnen
ik was cerberus die aan
de styx de…
Friesland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
677 Dampende friezen dravend
de arrenslee over het ijs
een watervlakte zwartbevroren
omzoomd met witgekante bomen
als ijsprinsessen op een rij
gekletter van klapperende schaatsen
over ribbels opgeblazen
door een speelse koude wind
de winterzon aan blauwe hemel
knisperend koud een nieuwe dag
rode koppen brede slagen
leerstoel voor een beginnend…
Schaatsers kraken stilte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
684 zon staat laag
rietkraag warmt
sloten met
een gele kant
kristallen kou maakt
water strakker
langs de zomen
verzwart in ijs
een brug teveel
eenden kwaken
hoenders houden
ijs en water los
schaatser kraken stilte
knisperend in vaart
diep de koppen
pegels in de baard
noordooster schrijnt
de winter over land
duurt maanden voor…
muren (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 muren van baksteen
leem of gewapend beton
ze brengen ons tot stilstand
we worden gescheiden
de muren om ons heen
scheiden mij van jou
muren breken wereldse
verhalen af voor treurige
aftochten zonder kleur
koppen door muren
vervangen kansen door
pijnlijke twijfels
ruggen tegen de muur
verlammen lijven om
liefdevol aan te…
Het Geweten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
549 Alle huichelaars die zweren
Op de heilige Bijbel of Koraan
Als ze voor de rechter poseren
En van het nauwe pad afslaan
Die jokkende koppen trekken
En grijnzend zonder schroom veinzen
Terwijl ze de zaak juridisch lopen rekken
Voor geen gebod terugdeinzen
Die zich aan geen God verplichten
Maar de waarheid met leugens beroven
Om jou onheus…
Eens...
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
686 Er hangt een halo rond de maan
vannacht laat ik een traan
morgen is alles anders
dan zal ik mijn mannetje staan
Soms voel ik een diepgaand spijt
voor wat ik niet heb gedaan
maar dat is allemaal voorbij
morgen zal ik mijn mannetje staan
Ik zal mijn masker afzetten
en spijkers met koppen slaan,
de stoute schoenen aantrekken
en voortaan…
HOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 op spijkers met
koppen staan
schepen voor je ogen
ten onder zien gaan
het einde overzien
van je eigen bestaan
de laatste bladzijden
van een boek omslaan
je afvragen wat toch
de clou mag wezen
en uitstellen door het
gedeeltelijk te herlezen
tegenover de naakte
waarheid komen te staan
de hoop niet laten varen
ontkennen met sussende…
ja, ik ben God
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.806 ik jaag ze na
de wolken in mijn hoofd
grijp hun koppen bij de staart
en vorm ze tot mijn hemel
ja, ik ben God
en schep mijn eigen luchten
vorm spookgedachten uit
een wereld vol met kluchten
ik pak je lach
als het even mag
het diepste wat je denkt, dat
wat je met je ogen schenkt
zo streel ik mijn omgeving
voel het intense van beleving…
Scandeerden fel haar naam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 nog hield zij
hun blik gevangen
maar als in een
vertraagde film bleef
hun glimlach hangen
onzekerheid was
al bereikt in de
discontinuïteit van
het anders zo bekende
en soepele protocol
angst lag op de loer
in de ongecontroleerde
decibellen die in de
menigte al bezig waren
koppen te snellen
toen nam zij met
ferme armzwaaien…
Zwartsneppers
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
678 Ze stappen rond op stijve poten
pluimage glad gestreken,
koppen in de nek, korte snavels
qua volume grote bek.
Zij pronken met de mooiste veren,
geen die hun zangkunst evenaart
of aan superioriteit kan tippen.
Ik zie hen gretig pikken
naar malse prooien in het gras.
Ze jatten al wat glanst en bergen
dat in bescheten nesten.…
KOUD LANDSCHAP
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.505 Een lage wei
waar 't water blank om korte wilgen stond
tot aan de zwarte koppen. Vlokken vlogen
neer, neer, al sneller langs de naakte twijgen
en tegen 't witte water, wit en weg.…
Heldere winterdag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
804 De zee slaat ze met schuimige koppen op het zand
keer op keer.
Door dit weer en deze verandering in de natuur
weet ik het: de winter staat voor de deur
koud en guur.…
Volledige bezinning
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
686 De zee legt zijn hoofd op het strand
middels ontelbaar veel koppen van schuim
het tij neemt het recht in eigen hand
de wind verdwaalt in het hemelruim
Het goudgele zand knispert een lied
tussen schelpen, zeewier en kwallen
de melodie van een rustgevend gebied
waar ’s nachts sterren zich laten vallen
De frisheid van de golven nodigt uit…
schreeuwen voor Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 de spanning stijgt hoog
en`t gebrul van de schare
uit duizenden koppen
wordt alom gehoord.
maar als ze verliezen
dan wordt het een kater
en ook het Hup Holland
in de kiem gesmoord.…
Antimoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 er bevolkt mij een lichtzinnig gemoed
zelfs nu luchten zwaar op daken leunen
ik doe me aan schijngestalten te goed
teneinde op rauwe voet te steunen
luister, daar krassen zielen zich een weg
langs erfgrens, Hoogmoedse Hymnen
gezang, hun aller koppen boven de heg
misschien om te zoeken zonder te vinden
vroeger waren er nog eens tijden…
niet te vergeten dat
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 de wilgen met hun kaalgekapte koppen
staan er, in een strak gelid
de weg scheert langs de waterkant en
lichtgebogen
staat het riet de laatste wind te keren
boven, in het lichtbewolkte scheren voorts
de eerste vogels in hun lentekoorts
op tijd te willen zijn
fijn dat elders bloemen bloeien
fijn
dat in het gras de eerste meizoen
wist…
Cluster pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 Een pil genomen tegen de migraine
moeder schenkt onvolprezen koffie in
met één oog gebladerd door de ochtendkrant
met zijn koppen scherp venijn:
bomaanslagen, godsdienstoorlogen
aardverschuivingen, bevingen
continenten drijven schokkend
op het gloeiend magma rond
Tussen de oren bonkt en bonkt
wordt als graan de tijd vermalen
het zwarte…
Orang Belanda
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
742 De koppen vet,
de neuzen groot en dikke lijven.
Het eilandvolk kon eerst slechts gapen
maar weldra kwamen tongen los.
Ze lijken sterk op onze apen.
Verdraaid! De neusaap uit het bos.
Arm dier, het zou van toen af aan
als “Hollander" door 't leven gaan.…
ik lapte met liefde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.007 ik was even God
had planeten geschapen
zonnen en sterren maar ook
quasars en wat zwarte gaten
vulde de ruimte met het heelal
gaf knappe koppen het priemgetal
begrensde de tijd met een
imaginair voelende eeuwigheid
mijn kroonjuweel gaf ik
potentie door een evolutionaire
dimensie, met zuurstof en zon
groeide het beste en won
maar…