Alle inzendingen over kwetsbaar

1332 resultaten.

Sorteren op:

tijdloos

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
om de tijd op te vouwen als een vloerkleed in een doos van vergankelijkheid om de tijd te vouwen in de rimpels van het voorbije op te vouwen in mijn handpalm te bewaren kleine, kwetsbare seconden om de tijd op te vouwen in mezelf…
Sevichny1 december 2021Lees meer >

Vroeger was ik een held..

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.497
Nu ik haar zo zachtjes streel over die mooie wang, schiet ik zomaar vol, en ben weer bang, Realiseer me haar, maar ook juist mijn eigen kwetsbaarheid, want ik heb maar één oudste kleine meid.…
Roodrules28 december 2002Lees meer >

de zee

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.438
de zee lokt met haar ruige beweging wild ademend neemt ze mijn innerlijk tot zich laat me daar mezelf zijn kwetsbaar rilling bij de eerste aanraking laat ik mij golvend meeslepen in de woeste diepte…
angelique17 januari 2003Lees meer >

HET GLAZEN HUISJE

gedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.553
Het is zelf maar zo kwetsbaar gehuisvest. ---------------------------------------------- uit 'Voorzichtig bazuinen' (1964)…
José Boyens16 november 2023Lees meer >

Geen Half Ei...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 907
In de liefde kun je niet delen daar is Liefde te kwetsbaar voor... En, met liefde kun je niet spelen, dus, ga ik alléén wel door...…

naakt

hartenkreet
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.714
Haar vrouwelijke vormen in naaktheid zichtbaar kwetsbaar doch uitnodigend Lokt zij en brengt je in vervoering Wil je haar aanraken Voelen en proeven Met zachtheid omarmen en liefhebben tot lust, bezit en liefde samensmelten Tot een geheel…
angelique2 februari 2003Lees meer >

op een kier

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Nog nooit eerder stond de deur Verder open dan op een kier Zodoende hield ik mij staande Dat was voor mij de enige manier Nog nooit eerder heb ik iemand Toegelaten tot zo dichtbij Heb ik mij zo durven voelen Dat allemaal deed jij Heel even heb ik kunnen genieten Van de overwinning in mij Zo verliefd en zoveel liefde Geen remmingen, helemaal…
Wendy15 april 2003Lees meer >

Ja

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.613
stoïcijnser heb ik je ogen niet gezien kwetsbaarder liet jij eerder nimmer intuïtief weten waarheid zijn het woordloos schermen laat mij triest spelen herdenken en ik ik ken en rust…
montanero9 november 2005Lees meer >

Kerstkwatrijn

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.935
Ongerept en onbetreden krijgt de tijd iets van weleer samenlevend in het heden blijkt verdraagzaamheid soms teer…

aukje wijma

hartenkreet
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.395
kostbaar kwetsbaar mens naweeën van geboortepijn omlijsten je gezicht kom te voorschijn hoog opgericht laat je zien aan wie je verwachten morgen vandaag misschien geef je krachten spiegel van je Schepper bloei als een roos…
aukje wijma14 november 2004Lees meer >

Liefde

hartenkreet
4.8 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.143
Liefde maakt je kwetsbaar de pijn gaan dieper dan bij haat Maar daar kom je pas achter als de liefde je verlaat Als ik nu iets begin te voelen wat liefde zou kunnen zijn dan begin ik alvast te vluchten voor de naderende pijn Of ik ooit nog van iemand houden zal dat is nog maar de vraag In tegenstelling tot het breken geneest mijn hart…

Zonder muziek

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
ik wist dat ijlte en kou met hoge tonen door mijn ziel konden snijden zonder muziek in de melodie van rouw is herhaling als refrein een remedie tegen existentiële pijn omdat schaduw als fantoom nog altijd zichtbaar is in het licht van diep gemis juist als loslaten het kwetsbare toont van de eenzame verwerking van een…
wil melker6 oktober 2019Lees meer >

Blue lines

gedicht
3.1 met 47 stemmen aantal keer bekeken 14.740
Je hoort wel in mijn porseleinkast, maar ik breek altijd zo veel. Je hebt een hart van één nacht ijs, de splinters steken erdoorheen. Je houdt van mij maar kent me niet, je zwaait met waaiers van verdriet - we zijn wel voor elkaar gemaakt, maar jij van glas en ik van steen. -------------------------------- uit: 'Aan de bruid…

Het actuele en het ongelooflijke

gedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 9.458
En struikelde zonder armslag behalve de vrije, terwijl toch in de ochtenddauw melkchloor me de adem kortte: haalde adem languit. Spreid en sluit en opgelucht herboren, beentje gelicht door boom of steen. Wat maalde ik erom dat ik even bleef zitten met de handen geheven, dat passanten uit hoofde van de legende een scheve blik lieten vallen…

Onbegrip

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.831
Als ze schamper lachen dan zien ze eigen waanzin als dingen die van jou zijn ze wijzen naar zichzelf verbergen hun gezicht achter stijf geworden grijnzen je bent niet kwetsbaar mensen zien de buitenkant de tranen twinkelen anders dan ze denken ze zien nattigheid niet de bron je hart is afgesloten veilig in je borst diep in je warme…

Koolzaad

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Rode stengel geel gewaad een kwetsbaar leven in het zand door wat de mens daar laat belaagd ook door mijn hand laat het zijn blaadjes gaan wat ik hier pluk is wat hier staat een kruid met welke naam…

oerslurp

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.392
na die nacht waren de sterren veranderd evenals de zon de maan en de planeten jij schiep het tomeloze zweven naar een ster achter een ster het gieten van licht verdampen van waterstof wolken van methaan waar doorheen het heden trager reist in dichtheid bijna stolt zich om massa stulpt gewicht heeft als regen in zwarte gaten valt…

Akureyry

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 958
een deur voorbij desolate plaatsen van geboren en vergaan verlaten om nietgevangen vis en van alleengebleven zielen voorbij het sterven van onbekend en jong hoe schuld en onschuld samengingen zij hebben daar een thuis nu zonder kinderen voorbij ik immer had kunnen vinden die hazelip jou niet zo mooi gestaan en ik van kwetsbaar…
montanero2 oktober 2005Lees meer >

Wankeling

gedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.943
De nacht zaait uit en je beweegt langs oneven niemandsland alsof je hebt leren lopen tijdens een aardverschuiving. In de periferie wordt gefluisterd over de initialen van het donker zijn vingerafdruk op je lijf. Je maant jezelf tot overgave. Je bent een schepsel dat zich ontlaadt. Ooit zal iemand je val breken niet aarzelen, de hand…

Nieuwsdienst

gedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 18.544
Hij staat met een plastic tas in zijn hand en weet niet welke kant hij uit moet. Linksonder loopt de klok met grote snelheid door. Later zie ik hem met geopende mond achterover liggen: een paardebloem bloeit tot pluis toe tussen zijn lippen. Het is diep geworteld: werkelijkheid, verval, eierdoppen die krakend barsten onder schoenzolen.…

carnaval des visages

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.117
ik schraap mijn masker af deze dagen het bestaat uit vele menselijke lagen die soms mijzelf een glimlach schenken of verkrampt mijn verdriet dragen maar ook rimpels men zegt van het denken als ik mij tenslotte voor de ander kwetsbaar weet blijkt ieder zich inmiddels te hebben verkleed…

Voor nu en altijd

gedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 14.807
De bomen in de schemer het zwartst en schrikbarend groot als de geesten van straks. In een vijver gaan eenden mopperend slapen. Er is niets te voelen na zonsondergang, afwezigheid. Niets te vermoeden, nacht is nooit weg. Bomen maken de dag, ze stralen met jong maar bezadigd lommer dat aan zijn voet kuilen graaft, schaduw kweekt voor later…

Wapenfeiten

gedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 8.523
Van alle pantsers nog het meest te duchten is niets - geen pantser, nergens. Niets te zien. O Djenghiz, om een wereld te veroveren is nodig: honger en gebrek, niet meer. Ik kwam vanmiddag langs een voetbalveld. Ik zag de mannen spelen. Ik kon ze niet behoeden voor 't feit dat midden op het veld niet één obstakel staat, of ooit zal staan.…
Lloyd Haft3 januari 2023Lees meer >

terzijde (voor gerrit*)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 997
poëzie is toch maar kwetsbaar en de dood loert op de weg. -------------------------------------------------------- uit: Maatstaf, blz. 312, 18e Jaargang Nummer 4/5, september 1970 * 'gerrit' was mogelijk Gerrit Komrij, redacteur toen met Martin Ros, met voor dit speciaal Zeelandnummer gastredacteuren Hans warren en André Oosthoek…

porseleinzwammetjes

netgedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.443
twee zwammetjes van porselein heel frêle salon damesachtig glanzen van slijm op hun bolletjes van onder opwindend transparant lammelletjes om doorheen te kijken ze kleuren wit tot ivoor zo koel welzeker kwetsbaar in hun gevoel heel diep daar binnen dan moeilijk ze daar precies te raken om gewoon ‘ns te kijken of ze kreetjes slaken in…
Suasso5 april 2007Lees meer >

De morgen ben jij

gedicht
2.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.033
De lucht is vol rozen de rozen zijn weerloos weerloos je handen je ogen roos van je mond de morgen ben jij weerloze roos van de morgen wond van de rozen [vertaling Gerrit Komrij] --------------------------- Uit: 'Ik herhaal je', 2000.…

Solve et coagula

gedicht
2.6 met 37 stemmen aantal keer bekeken 13.180
Toen je die bloedneus had weet je nog wel, dat het niet meer ophield, je zat bij de wasbak, hoofd voorovergevouwen, 'loop ik nou helemaal leeg?' en ik zag je daar zitten, het was alsof ik je nooit meer zou durven aanraken, of je meteen zou op- lossen in de werkelijkheid als goud in koningswater als ik je ook maar het minste beetje zou aaien…

Gedicht in spiegelschrift

gedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8.604
Hij raakt verdwaald in een doorsnee park, ontdekt een vijver die langzaam ademt, veegt het roet van een zwarte zwaan en valt daarna in slaap van geluk. Dit moment vormt een schiereiland in de duur van zijn bestaan. Er loopt een barst door zijn denken. Hij ziet een gat ontstaan in de lucht. Zijn voet weegt zwaar en schreeuwt om woorden,…

Kerstmis

hartenkreet
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.118
Licht in de duisternis Het feest van verwachten Wat er nog steeds niet is Verlangen naar de vrede Hopen op een veilig jaar Kerstmis brengt gevoelens Van respect voor elkaar Verlangen naar de tijd Dat woorden bemoedigen Met warmte uitgesproken En zo het leven verrijken Verlangen dat wordt geboren In het hart van ieder mens Het is kwetsbaar…