557 resultaten.
schone schijn
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.096 niemand kon bevroeden dat zij later
die dag zouden bespeuren in agenda's
en kalenders in hun verstand
als een videoband zonder poster
nooit openbaar
opgevoerd of bekroond
te eenvoudig om te boeien
te waar om mooi te zijn
zij, sterren zonder betekenis
bedachtzaam aanwezig
tot schone schijn bereid…
Show must go on
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
944 Daar gaat de clown
hij stoot z’n hoofd
iedereen moet lachen
daar loopt de clown
hij struikelvalt
men vindt het geweldig
daar ligt de clown
met gebroken hart
het publiek juicht hem toe
maar het duurt lang
hij staat niet meer op
de zaal verstomt tenslotte
niemand biedt hulp
want is het nu echt
of nog steeds show…
Vol spiegelend sentiment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
683 het decor
waarin wij spelen
is van glas
transparant als
kristal maar ook
het ondoorzichtige mat
in lichteffecten
breken we met tradities
nemen eruditie op de hak
natuurlijk moet het
volkstheater zijn
vol spiegelend sentiment
met als finale een tikkeltje
agressie van een keiharde hand
zodat alles in de glasbak belandt…
marionettenpop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.068 opgevouwen in een la
alsof ik niet besta.
ik kan niet weg
zonder overleg.
ik zit aan touwen vastgebonden,
ik lijk voor hun wel een grote zonde.
elke beweging die ze maken aan het touw
voelt als rouw.
ik heb verdriet,
niemand die dat ziet.
ik heb geen eigen leven.
geloof mij, dat voelt niet als een zegen.
hopelijk geven ze me…
Maanpark
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
961 Vanaf het balkon
kijk ik recht
op het zwembad neer
twee mensen,engels vermoed ik
praten geheimzinnig met elkaar
raar
zij praten zacht
er zit voor de rest
niemand
die op ze let
die naar hun kijkt
wacht
ik loop er heen
kijk nog eens goed
om mij heen
wat doen zij hier
waar gaan zij heen
in de maantuin
staat iedereen
er alleen
voor…
- De grote poppenkast van ons leven -
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
1.458 Poppenkastverhalen waar volwassenen zeker puur
van balen, het grote en kleine pantomimesteekspel
van personages uit ons leven gegrepen die wisselen.
Verhalen verzameld van prinsessen die rijk dromen.
Van op visite gaan, het mooie kasteel binnen komen.
Met scenario’s van verkrijgbare poppenkastpoppen,
komt men meestal al een heel eind door de straat…
Zevenblad
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
827 Als ik zo vrij mag zijn
welwillend en waarachtig te vragen
zonder buiten de lijn
je vermeende Goddelijkheid
te mishagen
waarom je tong van zin zo zacht
de ridder en de zwaan
zelf bedacht
niet meer, niet minder
musicerend als kleine jongen
om naam en faam…
Zij laten zich vermaken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
716 een zaal die
nog weerbarstig lacht
en wacht met warm applaus
ik het enig lichtpunt
in het zwart die met
klam zweet de sof afwacht
ik knip de wilde haren weg
breek zacht met wat ik zeg
hun weerspannig ik
tot zij met honger blik
alles uit mijn handen eten
hun eigen egootjes vergeten
ik herder weer en hoed
de kudde met mijn schapen…
kijken
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
924 het akkerland toont haar contouren
in een koud en grijs beeld
op zoek naar licht in woorden
het is nog steeds koud en kil
laat zonlicht langer blijven
ik wacht op warmte voor mijn gezicht
staan de geheimen nog steeds op mijn pad
wij wachten altijd af
en kijken door de ogen
die alleen maar blijven
kijken…
Open podium
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
659 Daar lezend op het podium
alleen met duizend woorden
leg je het leven bloot
gericht zijn alle ogen
die naar jouw zinnen hoorden
zelfs netjes aangekleed
ben je nog nooit
zo naakt geweest.…
Vederlicht
netgedicht
4.7 met 52 stemmen
945 vliegt zij voorbij
de werkelijkheid en waan
van dit aardse bestaan
alle ogen, op haar gericht
tot het doek valt en zij
eenzaam huiswaarts gaat
in een nacht zonder licht
thuis toont de spiegel
haar vermoeide gezicht
de weegschaal kroont haar
tot lichtgewicht
elk hapje teveel
in een mensenleven
weegt zwaar wanneer
je over het toneel…
Raapte het applaus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 ik raapte het applaus
dat nog opklonk tegen
de sluitende gordijnen
zag de glinsterende ogen
warme lach en bloemen
langzaam uit beeld verdwijnen
voelde het succes
maar kon er niets van vinden
in mijn chaotisch diep van binnen
wilde terug naar de zaal
om weer de flow te proeven
van mijn allerlaatste verhaal
nog één keer volmaakt gelukkig…
Haar masker af
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
999 Nadat ze ’s avonds de gordijnen sloot
zag zij zichzelf in de spiegel even aan
Haar ogen, door ‘t lange schreien rood
volgden de natte sporen van haar traan
Een diepe zucht verliet toen haar keel
eindelijk mocht ze even..zichzelf zijn
Eindelijk stopte eventjes ‘t spel toneel
en kon ze even alleen zijn met de pijn
Een blik in de spiegel toonde…
Wisselvallig weer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
577 Teveel een brandend hart,
Teveel wisselingen van emoties,
Weinig onderuitgezakt voor de t.v.
Ik stel mezelf altijd de brandende vraag:
Heeft dit zin, heeft dit nut? Met binnenste-
Buiten broekzakken loop ik verdoofd van
Plek naar plek als een gokautomaatverslaafde,
En niks gaat vanzelf, soms wil ik iemand anders
Zijn maar nooit voor lang…
De voordracht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
927 Zoals ze daar stond
fier en rechtop
beweginkjes
in haar benen
geen enkele schroom
puur uit het hoofd
concentratie
tot in de tenen.
Hoe ver ze al was
in haar nevelige geest,
bij voordrachten
leek ze aanwezig.
Hoe klonk haar ontzag
in de stem
van de haan
voor de hond
in de tweespraak
gesproken
trefzeker haar ogen
in ‘t diepst van…
Simulant
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.244 Je loopt er nu al jaren mee
Nog steeds is het niet weg
Alsof je niet meer zonder kan
Jij had toch zoveel pech
Misschien voel je je veilig
In de rol die jou zo past
Hetgeen je overkomen is
Is allang geen loden last
Zo ben je met je zielig zijn
Uiteindelijk interessant
Luistert men naar wat je zegt
Toch klopt het van geen kant
Om iets te zijn…
Wiptegel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
725 Lopend
in de motregen
over oneffen pad,
door een wiptegel
mijn voeten
in een schoenenbad
sjomp ik door de stad
voor een try-out
van theater te water.
Onderwerp van voorstelling
op het schip “Verwondering”:
“KOUWE VOETEN”
ik leef me vol huiver in……
Een vlaag van verbeelding
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
762 een sproeier met nat licht
wuift langs de statige gevel
de wind verdraait het zicht
heen en weer
snel of even
in de doorgaans proestige nevel
achter sombere ramen
bewegen figuren in zwart
zijn het weduwen
of één persoon op iedere wand apart
ik schuil aan de overkant
en staar naar binnen
zou men daar
alvast de spoken wekken
kruipen…
Van het voetstuk.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
780 Vastberaden, zette hij zijn eerste stap,
de volwassenheid tegemoet,
met een doeltreffende rake klap,
maakte hij zijn wereld bijna schaakmat,
bijna,
want voor ie goed en wel doorhad
wat ie aan het doen was,
viel hij van zijn net verworven voetstuk,
belandde met een misselijkmakende klap
weer terug op aarde.
Tja, volwassenheid is…
Het vage vuur
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
967 soms walmt
van onder
een schedeldak
het vage vuur
van ijverzucht
ik ruik dan
gebakken lucht
van een zwart
geblakerde leugen
velen kennen
reeds de klucht
waarin meervoudige
persoonlijkheden
verre van deugen…
ZWANEN-KEUZES
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.088 Toelichting: uitkijkend vanuit mijn appartement in de “De Hoge Erasmus”op de Zwaan over de Maas, werd ik door mijn buur-vriend spontaan uitgenodigd om echt de 2 laatste kaartjes te 'pakken voor de komende avondvoorstelling van ‘s werelds grootste Zwanen-meer van Peter Tsjaikofski in het nieuwe Luxor Theater aan de Maas in Rotterdam. Een paar uur later…
Gezellig
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
895 Een blaadje ritselt
langs het tegelpad.
Hij ruikt de kamperfoelie
in het te lang geworden gras.
Nog even oversteken
dan ziet hij hen
die hij ontmoeten wil.
Ze zijn aan het tomaten kweken,
een kleine kas wacht stil.
Het laatste nieuws
snel opgevouwen,
nu wordt er opgelet.
Hij ziet de blijdschap
in de sterk gekrompen vrouwen
als hij…
Gemompel
gedicht
2.3 met 39 stemmen
12.394 Kijk hem met zijn bloemen.
Nou denk je hij heeft succes gehad
of een rijke bewonderaar.
Maar reken maar dat ze elke avond dezelfde bos krijgen
op alle bühnes van het land
rozen van plastic
voor de goedkoopte.
--------------------------------------
uit: 'Remco Campert dichter', 1995.…
De laatste act,
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 Ik zit begraven in deze eeuw, ik
teken mijn gebreken in de tijd,
op witte grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, niet moedwillig want
morgen valt de eerste voorjaarsregen en
worden schetsen van mijn zonden grillig.
Vroeg bloesemtapijt sneeuwt de bühne
onder, sneller wat ik had verwacht,
bewonder ik het schrale vuur al was die
wat kwijt…
vanuit het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
681 langs water licht schaduw
ver ster water licht geen
richting recht ster ver
recht richting water ster
geen water langs licht richting
een licht schijnt op dit water
zilver glimt langs water in een schaduw
schaduw licht water lang
geen ster ver weg val
richting
recht richting
het schrift sterft
kus deze geest weg vooruit onderweg…
Maanziek (vijfde bedrijf)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
913 Kraaien eten van de appels
Die groeien aan de appelboom
Sappige, vlezige appels
Die groeien aan de appelboom
Op de top van de vuilnisbelt
Tussen smeltende rubber autobanden
En rottende lappen weggegooid vlees
Groeien aan de appelboom
Sappige, vlezige appels
De kraai die het goorste lied
Spuwt
Eet de sappigste
Huilende appel
Doek!…
speel mee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
762 in dit stadium van volgegeten magen in staten
staart dit volk in een lege ruimte
het zijn vrienden noch maten
alles om ons heen zal vroeg of laat sluiten
vertel mij nog eens dat verhaal van haat
waarin alles verdwijnt in de dood
leeg plein leeg bord lege straat
de zon wordt warmer en warmer rood
het orgel klinkt als die van Manzarek
Jim…
kleine waarheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
725 zolang het wiel
blijft draaien
en de lucht fikt
zolang zal ik
rijden
bij nacht
de zon
zakt
niemand weet waar jij
heengaat
je schrijft
in gaten
kon ik
daar
waar
jij
ooit
begrijpt…
Voor de laatste keer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 trekken wij onze kostuums aan
worden onze gezichten beschilderd
zetten we alle relikwien klaar
tikt de klok de minuten weg
wensen we iedereen toi toi toi
wachtend op 'n vers publiek
zodat wij de eerste stappen
op het toneel kunnen zetten
om hen een geweldige middag
te kunnen bezorgen…
twee in buurland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 Iedereen 2cb
koel de trip
je leven een vuurwerk
of niet?
Beter is geïsoleerd
goed is niet haalbaar
verlicht nooit verleerd
intergalactisch gebaar.
Melancholisch gewaar
in twaalf stappen
de weg en het gevaar
wie zal `et ooit snappen.
Iedereen een eiland
niemand de rots
in de branding
en uit de brand
het schouwspel
de leugen…