1421 resultaten.
morgen weer
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
644 eergisteren composteert al
gisteren zakt al naar de bodem
vandaag drijft nog in het licht
gevoed door vergane dagen
ontrolt zich morgen weer een nieuwe dag…
Vrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Jouw wereld
mijn wereld
waar in
ieder ochtendglore
rijkelijk doorbloed
met levenslicht
je eigen geluid
en warme gloed
je horen en zien
vergaan.…
Vergangenheit
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
756 Het vereenzelvigen met vergane zielen.…
zilver praten
gedicht
3.5 met 2 stemmen
7.488 zilver praten in parken
de gele knapenzon
toont zijn gespannen lijf aan
de meisjes op de kiezelpaden
zij draaien hun zinnen
als parasollen om en om
---------------------------------------
uit: 'Dingen die niet vergaan', 1985.…
Monument
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
618 Het land is nat,
het werk is groeizaam
vergaan.
Het grijs daalt
en steelt de lichtpuntjes
uit het hart.
Het waait
maar zij is bewust
en maakt een buiging
voor de eenzame toeschouwer.…
Bloesems voor een verloren verliefdheid
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
816 Ik bracht je takken van de jasmijn
geurig geschenk van een nieuwe zomer
maar mijn hart bloedde
om een verliefdheid
vergaan door de tijd
waarvan ik niettemin nog getuigenis aflegde…
mijn rots
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 hoe langer wij samen
te dichter wij staan
hoe veel ook de dagen
te meer er vergaan
hoe lief is jouw lachen
verdiend is je trots
het zal altijd beklijven
mijn liefde, mijn rots…
Najaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 Het Leven is moe
De takken verdorren
De bladeren sterven
Onaangeraakt
Tot aards stof vergaan
Om weder te keren
Uit 't hemels' sterrenstof
Bij Lentemaan…
Bloesems voor een verloren verliefdheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Ik bracht je takken van de jasmijn
geurig geschenk van een nieuwe zomer
maar mijn hart bloedde
om een verliefdheid
vergaan door de tijd
waarvan ik niettemin nog getuigenis aflegde…
Als ik later oud ben....
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.034 In een bejaardenhuis
wachtend met smart
elke keer angst
dat je weer zal gaan
hoewel leeftijd
met het lot heeft getart
het "houden van"
zal nooit vergaan
Als ik later oud ben...…
Graf
poëzie
3.9 met 16 stemmen
4.877 Dit is haar graf, onder de jonge linden
vergaan haar handen en haar zachte ogen.
moet men geloven dat wie haar beminden
haar eens hervinden en herkennen mogen?
-----------------------------------------------
uit: Tweede periode (1929-1933) VII…
Nooit meer slaaf.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
840 Reeds lang
diep in de schedels gevallen ogen,
gebroken ruggen,
vergane oren,
zullen niet meer zien,
niets meer voelen,
nooit meer horen.
Laat staan spreken.…
Mijn vriend Sam
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
801 Hoeven lopen over je vergane graf,
briesend vriendelijk
waar jij eens was
onze nauwe vriend, telkens weer,
kwispelend aan onze zij.…
Zie je
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
489 Of ga jij je gedachteloos gewoon te buiten
totdat dit alles is vergaan?
En al dit moois niet meer kan bestaan?
Onnozel verwonderd hoe dat zo gekomen is?
Vingerwijzend naar wie de schuldige is?
Of ben je nieuwsgierig, ben je begaan?
Wat is jouw invloed hoe het zal vergaan?
Kom, wat zijn nu jouw gedachten?…
avondrood blues
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.425 fluister één ster
het ochtendgevoel
laat de nacht vrij
in ontwakend gelach
vat in één glimp
die avondrood blues
waar dagengeween
tot traan is vergaan…
Jeugdtrauma
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
825 Als een vogel
Gewiekt
Gekooid
Gedoemd tot een leven
Alleen
Afgezonderd
Beroofd van z'n
Vleugels
Vrijheid
Wie opent een deur
Terug naar de onschuld
Die voor jou is vergaan?…
Herfst brengt soms wel zonlicht
netgedicht
2.4 met 33 stemmen
2.170 Herfst brengt soms wel zonlicht,
maar gefilterd vaak door tranen;
de kerkhofgang
duurt toch zo lang
en doet de weemoed groeien
waar alle andere bloemen
nu vergaan.…
armen van troost....
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.598 laat mij jou leiden
doorheen het geluk
waar tranen verenigd
vergaan in een lach
verdriet van ons samen
herleeft in hoop
liefde hernieuwt
in armen van troost…
Hun zielen gemist
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
624 heb het aardse gekist
gecremeerd of begraven
maar hun zielen gemist
zij ontsprongen
de dood in het sterven
erven een ander bestaan
ik kan ze niet vragen
hoe het daar is vergaan
wel hen mijn gebeden opdragen…
Debat
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 De Kamer lijkt bijzonder goedgemutst
Er wordt gegrinnikt en geginnegapt
Soms bozig naar de microfoon gestapt
Dan speelt men verontwaardigd of onthutst
In het verpleeghuis kijkt men het eens aan
Het lachen is ze daar allang vergaan.…
Grote schoonmaak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 ik heb mijn geschiedenis
weten te wissen
oude liefdes , met vergane
vriendschappen heb ik
versnippert alsof zij
nimmer zijn geweest
de doden bewaar ik
even heb ik naar ze gekeken
heel even
en sloot ze
voor altijd
in mijn hart…
Stapel
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
595 Een dam in het noordoosten van Sudan
Bezweek, en door de grote modderstromen
Zijn twintig dorpen, dus het onderkomen
Van vijftigduizend inwoners vergaan
Na honger, oorlog en wat dies meer zij
Ook nog een krappe woningmarkt erbij…
Dorenpijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
341 Hand
Zij reikt mij haar hand
Maar die in wildernis van dorens groeit
En als hun bleke vingers toch vergaan
Dan ligt de roos gedood in dorenpijn
Dan zien ze elkander als ontwaakten aan
In haar verliefde hand…
Zoals het eiland dat doormidden brak
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.268 waar eerst een nis was met een bronzen dak
een tabernakeltje van filigraan
een open schatkist voor het eiland brak
een toegang die door niemand werd bewaakt
een baken voor wie aankwam in de nacht
daar waar de wand een eigen lichtbron had
daar werd de rots geraakt het eiland brak
onvast als ijs dat breekt rondom het wak
de zigzaglijn onzichtbaar…
- Bloed vergaan als Glorie -
netgedicht
4.7 met 46 stemmen
623 Kan het jaloezie vertragen
dat rood het levensbloed bekruipt
langzaam, tergend, vechtend
als levenslijn, de streep
die hapert en sleept
wordt bloedeloos overgeslagen,
rood de lichaamsvloeistof
om er te zijn.
Bloed als edele gratie,
symbolisch,
prestigieus gezien
religie aan huidige grenzen
van het ruimtelijk denken
als rood juweel…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 ’t Zal vijftig jaar geleden zijn toen ‘k aan het Groetse strand
een schoonheid van een meisje zag met een fles zonnebrand.
Maar ja het arme kind zat toch een beetje om het hand
Want hoe ze zich ook rekte, zij kwam niet aan d’ achterkant.
En ik zag haar geworstel van gepaste afstand aan
maar ben uiteindelijk toch naar het meisje toegegaan
en…
Menig vogelkein
snelsonnet
3.3 met 7 stemmen
816 De nikkelgrauwe winter is vergangen
en bloembollen ontwaken ondergronds.
Ik zing een lenteliedje, binnensmonds,
heb net een nieuwe nestkast opgehangen.
Straks zijn er vogels teder aan het minnen,
nou ja, hij dringt brutaalweg bij haar binnen.…
Verliescirkel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 elk begin
gaat naar een einde
er is geen winst
geen onderscheid
nochtans
wat niet verwekt is
moet niet sterven
wie niet meespeelt
wint altijd…
Vlakke stilte
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.117 in het vergeten landschap
waar schaduwen rafelen op mijn huid
onomkeerbaar, zonder einde of begin
waarom zeg jij niets
laat je mij tot stof vergaan…
tijdloos
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.487 knarsend geluid
doorweven in roodbruin
vergane dromen
krakend roest
als verlangen
aan een leven
verward in kronkels
gedraaid
in breekbare tijden
als stukgelopen radars
in de klok
van het leven…