Alle inzendingen over vergaan

1421 resultaten.

Sorteren op:

morgen weer

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 644
eergisteren composteert al gisteren zakt al naar de bodem vandaag drijft nog in het licht gevoed door vergane dagen ontrolt zich morgen weer een nieuwe dag…

Vrede

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Jouw wereld mijn wereld waar in ieder ochtendglore rijkelijk doorbloed met levenslicht je eigen geluid en warme gloed je horen en zien vergaan.…
Hein Pierik12 februari 2011Lees meer >

zilver praten

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.488
zilver praten in parken de gele knapenzon toont zijn gespannen lijf aan de meisjes op de kiezelpaden zij draaien hun zinnen als parasollen om en om --------------------------------------- uit: 'Dingen die niet vergaan', 1985.…

Monument

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 618
Het land is nat, het werk is groeizaam vergaan. Het grijs daalt en steelt de lichtpuntjes uit het hart. Het waait maar zij is bewust en maakt een buiging voor de eenzame toeschouwer.…

Bloesems voor een verloren verliefdheid

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 816
Ik bracht je takken van de jasmijn geurig geschenk van een nieuwe zomer maar mijn hart bloedde om een verliefdheid vergaan door de tijd waarvan ik niettemin nog getuigenis aflegde…

mijn rots

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 631
hoe langer wij samen te dichter wij staan hoe veel ook de dagen te meer er vergaan hoe lief is jouw lachen verdiend is je trots het zal altijd beklijven mijn liefde, mijn rots…
jan zwennes15 november 2017Lees meer >

Najaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Het Leven is moe De takken verdorren De bladeren sterven Onaangeraakt Tot aards stof vergaan Om weder te keren Uit 't hemels' sterrenstof Bij Lentemaan…

Bloesems voor een verloren verliefdheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
Ik bracht je takken van de jasmijn geurig geschenk van een nieuwe zomer maar mijn hart bloedde om een verliefdheid vergaan door de tijd waarvan ik niettemin nog getuigenis aflegde…
I.Broeckx21 september 2021Lees meer >

Als ik later oud ben....

hartenkreet
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.034
In een bejaardenhuis wachtend met smart elke keer angst dat je weer zal gaan hoewel leeftijd met het lot heeft getart het "houden van" zal nooit vergaan Als ik later oud ben...…

Graf

poëzie
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.877
Dit is haar graf, onder de jonge linden vergaan haar handen en haar zachte ogen. moet men geloven dat wie haar beminden haar eens hervinden en herkennen mogen? ----------------------------------------------- uit: Tweede periode (1929-1933) VII…

Nooit meer slaaf.

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 840
Reeds lang diep in de schedels gevallen ogen, gebroken ruggen, vergane oren, zullen niet meer zien, niets meer voelen, nooit meer horen. Laat staan spreken.…
Peterdw.20 december 2022Lees meer >

Mijn vriend Sam

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 801
Hoeven lopen over je vergane graf, briesend vriendelijk waar jij eens was onze nauwe vriend, telkens weer, kwispelend aan onze zij.…

Zie je

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Of ga jij je gedachteloos gewoon te buiten totdat dit alles is vergaan? En al dit moois niet meer kan bestaan? Onnozel verwonderd hoe dat zo gekomen is? Vingerwijzend naar wie de schuldige is? Of ben je nieuwsgierig, ben je begaan? Wat is jouw invloed hoe het zal vergaan? Kom, wat zijn nu jouw gedachten?…

avondrood blues

hartenkreet
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.425
fluister één ster het ochtendgevoel laat de nacht vrij in ontwakend gelach vat in één glimp die avondrood blues waar dagengeween tot traan is vergaan…

Jeugdtrauma

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 825
Als een vogel Gewiekt Gekooid Gedoemd tot een leven Alleen Afgezonderd Beroofd van z'n Vleugels Vrijheid Wie opent een deur Terug naar de onschuld Die voor jou is vergaan?…
Ymke27 februari 2003Lees meer >

Herfst brengt soms wel zonlicht

netgedicht
2.4 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.170
Herfst brengt soms wel zonlicht, maar gefilterd vaak door tranen; de kerkhofgang duurt toch zo lang en doet de weemoed groeien waar alle andere bloemen nu vergaan.…
Adeleyd28 oktober 2007Lees meer >

armen van troost....

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.598
laat mij jou leiden doorheen het geluk waar tranen verenigd vergaan in een lach verdriet van ons samen herleeft in hoop liefde hernieuwt in armen van troost…

Hun zielen gemist

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
heb het aardse gekist gecremeerd of begraven maar hun zielen gemist zij ontsprongen de dood in het sterven erven een ander bestaan ik kan ze niet vragen hoe het daar is vergaan wel hen mijn gebeden opdragen…
wil melker4 november 2009Lees meer >

Debat

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
De Kamer lijkt bijzonder goedgemutst Er wordt gegrinnikt en geginnegapt Soms bozig naar de microfoon gestapt Dan speelt men verontwaardigd of onthutst In het verpleeghuis kijkt men het eens aan Het lachen is ze daar allang vergaan.…
trawant21 september 2016Lees meer >

Grote schoonmaak

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
ik heb mijn geschiedenis weten te wissen oude liefdes , met vergane vriendschappen heb ik versnippert alsof zij nimmer zijn geweest de doden bewaar ik even heb ik naar ze gekeken heel even en sloot ze voor altijd in mijn hart…

Stapel

snelsonnet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Een dam in het noordoosten van Sudan Bezweek, en door de grote modderstromen Zijn twintig dorpen, dus het onderkomen Van vijftigduizend inwoners vergaan Na honger, oorlog en wat dies meer zij Ook nog een krappe woningmarkt erbij…
Theo Danes27 augustus 2024Lees meer >

Dorenpijn

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 341
Hand Zij reikt mij haar hand Maar die in wildernis van dorens groeit En als hun bleke vingers toch vergaan Dan ligt de roos gedood in dorenpijn Dan zien ze elkander als ontwaakten aan In haar verliefde hand…

Zoals het eiland dat doormidden brak

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 9.268
waar eerst een nis was met een bronzen dak een tabernakeltje van filigraan een open schatkist voor het eiland brak een toegang die door niemand werd bewaakt een baken voor wie aankwam in de nacht daar waar de wand een eigen lichtbron had daar werd de rots geraakt het eiland brak onvast als ijs dat breekt rondom het wak de zigzaglijn onzichtbaar…

- Bloed vergaan als Glorie -

netgedicht
4.7 met 46 stemmen aantal keer bekeken 623
Kan het jaloezie vertragen dat rood het levensbloed bekruipt langzaam, tergend, vechtend als levenslijn, de streep die hapert en sleept wordt bloedeloos overgeslagen, rood de lichaamsvloeistof om er te zijn. Bloed als edele gratie, symbolisch, prestigieus gezien religie aan huidige grenzen van het ruimtelijk denken als rood juweel…

Vergankelijkheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
’t Zal vijftig jaar geleden zijn toen ‘k aan het Groetse strand een schoonheid van een meisje zag met een fles zonnebrand. Maar ja het arme kind zat toch een beetje om het hand Want hoe ze zich ook rekte, zij kwam niet aan d’ achterkant. En ik zag haar geworstel van gepaste afstand aan maar ben uiteindelijk toch naar het meisje toegegaan en…

Menig vogelkein

snelsonnet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 816
De nikkelgrauwe winter is vergangen en bloembollen ontwaken ondergronds. Ik zing een lenteliedje, binnensmonds, heb net een nieuwe nestkast opgehangen. Straks zijn er vogels teder aan het minnen, nou ja, hij dringt brutaalweg bij haar binnen.…

Verliescirkel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 528
elk begin gaat naar een einde er is geen winst geen onderscheid nochtans wat niet verwekt is moet niet sterven wie niet meespeelt wint altijd…

Vlakke stilte

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
in het vergeten landschap waar schaduwen rafelen op mijn huid onomkeerbaar, zonder einde of begin waarom zeg jij niets laat je mij tot stof vergaan…

tijdloos

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.487
knarsend geluid doorweven in roodbruin vergane dromen krakend roest als verlangen aan een leven verward in kronkels gedraaid in breekbare tijden als stukgelopen radars in de klok van het leven…
danny cant.8 december 2003Lees meer >