Alle inzendingen over verwachting

3541 resultaten.

Sorteren op:

Ach er komen wel weer bloemen

gedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 17.014
Ach er komen wel weer bloemen. Heb je ooit zoveel honger gehad als nu? Als er weer bloemen komen zal het brood zijn. Dan komen alle dromen terug. Boze dromen van honger zullen weer terugkomen. Er komen weer bloemen van lente en angst voor de winter. ------------------------- uit: Vrijgezel', 2003…
Jan Arends1 februari 2020Lees meer >

Je zit te vaak in mijn hoofd

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.224
Je zit te vaak in mijn hoofd En je wil er niet uit Onverwachts duik je op en kleurt mijn gedachten Dan weer ben je weg en laat me verwachten Je zit te vaak in mijn hoofd En je wil er niet uit Je zit te vaak in mijn hoofd En je wil er niet uit Je schuilt onder dromen en vlucht als het klaart Wat blijft is de stilte , de storm die bedaart…

Regenboog

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 725
Hoe kan iets er zijn eer het er is? Hoe kan iets eindigen eer het begint? Hoe kan een roos geuren zonder de zon? Hoe kan het licht breken eer de dag begon? Regendruppels kleuren de dag, de roos en de zon, het einde en het begin; tekens van hoop, groene olijftak na de gloeiende hitte.…
Adeleyd26 juli 2006Lees meer >

DE TRAAN

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Door vader en moeder kan ik alles beleven, al was het anders dan verwacht. De altijd op en neer gaande beweging, het goede, het slechte, de pijn in mijn hart. Misschien heb ik het niet goed begrepen, de traan heeft gewonnen van mijn lach.…
E van Dam11 januari 2009Lees meer >

suites voor Annemieke LVII -pakhuisstraat-

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
een spinnenangst en krokodillentranen geperst uit woorden ze bakte voor mij het genot van scharretjes om in te schuilen mijn hete penne korreltjes gerookte zalm koelen snel af over rougette lijnen die samen komen -frans in duitsland van vroeger op school de dorische kroon op dak bijna flessenhals…
robflipse19 februari 2009Lees meer >

leven

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Ik tracht, verwacht, en dacht teveel misschien te weinig doelen, te weinig zin in leven, doen. Angstbevend. sta ik aan de kant van mijn leven.…
Effie11 maart 2009Lees meer >

Tegen beter weten in

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
Donkere wolken pakken zich samen boven haar en in haar hoofd ze wil niet huilen manmoedig slikt ze de tranen in maar het mag niet baten de regen valt in stromen haar hart huilt mee dikke waterlanders over haar wangen zelfs de wind fluistert geen troost zegt alleen wees eens eerlijk had je anders verwacht ja dat had ze wel tegen beter…

het onvolkomen leven

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 919
wat rest er nog van het streven zowel verwachting als de droom blijkt zoveel groter dan het leven dat we straks wellicht met spijt zullen erkennen dat we tóch meer hadden moeten geven…

Advent

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 973
Toch komt de lente al van ver in het gezicht want straks begint weer 't wachten op het lengen van de dagen, op zon en voorjaar, ook al moeten we nog eerst veel klagen, afzien, dromen van wat komt, al is 't verlangen nooit voldaan, nooit ingevuld tot waar er niets meer te verwachten valt.…
Adeleyd28 november 2009Lees meer >

Bijna Kerstmis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 794
De Maagd die 't Kind zal baren, ze gaat nu stil op weg - wat zal de toekomst brengen, ze weet hier heg noch steg. De hemel zingt van stilte, geheimen zijn zo groot - de Maagd die 't Kind zal baren, ze baart Hem voor de dood. De toekomst blijft verborgen en God zwijgt nog altijd maar toch is Hij gekomen temidden van de tijd. Er schijnt…
Adeleyd22 december 2009Lees meer >

En dan

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 831
En dan En dan kijken we nog even om naar wat verleden tijd is om te laten rusten wat voorbij ging de herinnering te koesteren van al wat bij ons blijft beklijft soms want niet alles in ‘t geheugen brengt een lach zo af en toe spreken de doden voelen we de stilte van hun zwijgen weer ’t gemis, de pijn van het geheugen verwachting…
sacrajewa1 januari 2010Lees meer >

Nunc dimittis (voor 2 februari)

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 628
Intens verwacht, een leven lang gehoopt, nu mag ik gaan. Een Kind gezien, de toekomst geboren, nu mag ik gaan. Het heil ontmoet, voor alle volkeren, nu mag ik gaan.…
Adeleyd1 februari 2010Lees meer >

eisprong (unlimited)

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
soms gebeurt er iets waarvan je de gevolgen pas heel veel later gewaar wordt... met pasen bijvoorbeeld…

Kleurverloop

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 786
schakeringen wringen elke volgende lente tot in het transcendente dringen ze verder door en telkens dommelt ergens een verholen bloem in knop droomt alweer een meisje haar allermooiste doek ze wil nieuwe kleuren grijpen in het ijle en met felle vegen vatten tot nogmaals vruchten licht naar donker rijpen…

Geheim van de Echoscopie

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.074
Het mooiste geheim kon ik niet over praten er was al te veel pap wat je los moest laten maar de echo van een hartje wat ik toen zag kloppen ging met je mee bij het afscheid ik heb het in je pak gedaan rust jij maar zacht ik denk aan je daar in de eeuwigheid met een traan maar nee nu weer een lach pap want ik voel het nu schoppen…

zoeken naar de pijngrens

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 458
niet de dromen maar de verwachting naar werkelijk beleven niet de onrust maar het verlangen naar 't onbekende niet de pijn maar het verdragen van 't bestaan ervan zelfs niet de verliefdheid maar zoveel liever blijvende liefde…

Belofte

gedicht
2.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 8.894
Zoals het blanke appelvlees nog niet tevoorschijn gebeten, zoals de grand cru in de fles nog vol met gloed geweten, zoals het eerste goede vers nog enkel in het hoofd geschreven, zoals jouw geschiedenis nog niet met die van mij verweven, zo is mij je oksel en je mond: een geur, een onbetreden grond. --------------------------…

Oelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Zoek in staren en mijmeren rust van gedachteloos zijn herinneringen laten zweven gewichtloos tussen wolken als spattende zeepbellen in ijle lucht van zonnig blauw en over groene vlakten dromen van witte nevels golvend in gouden gloed als zee van welzalige vrede eindeloze stroom tot de horizon door liefde en geluk gevoed meevliegend met…

Advent

gedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.527
Wie wacht weet nooit waarop want steeds is alles anders. Je wou rustige grond zijn klaar voor de zaaier maar niemand komt. Die stem ben je zelf je zingt een oud lied van vrede. Welke vrede. Je buigt het hoofd knielt eerlijke woorden fietst naar huis geen engel te zien. Prijs dan de uren, als niet de jaren hangt straks in de kerstboom…

Winterlied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
Dus leef, m'n lief, naar dat wat je verwacht.…
Steven17 januari 2011Lees meer >

de wuivende

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
wuivend achter glas met sterretjes in d'ogen verwacht oma ons. ************** in jouw warme schoot smelt mijn ijsberghumeur steeds als sneeuw voor de zon. ************…

Het meesterwerk.

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 748
Het penseel schrijft grote geschiedenis En het is koud, Nauwelijks nog voedsel, Koortsend en rillend Brengt de geest van het penseel In ontbering De juiste vormen aan. Met half zichtbare blauwe vingers, Bijna gevoelloos, Valt het penseel na de laatste streek In weken vuil. Een verdubbelde hartslag Voorspelt de grote toekomst.…

VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Speculaasgebak, de lekkernij zonder tijd, prijkt op kunstwerken der Goudeneeuwse schilders, belooft steeds weer iets _ voor straks! Een reis gaan maken, 's morgens vroeg vertrekken; op gras en daken glanzen zonnestrepen, wekken vrolijke vragen. De hoge oever is vol luchtig fluitenkruid: tere zuiverheid van fijn versnipperd wit geeft…

Schepping in liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Verlangen reikt verder dan begeren warmte geeft zoveel meer dan vuur geen zee die deze diepte kan bevatten in beken vindt men water nooit zo puur. Bergen zullen nooit tot deze hoogte stijgen er kunnen geen dalen zijn die dieper gaan wouden niet groener of bomen hoger zijn geen velden begroeit met geler graan. Wolken kunnen niet sneller zeilen…

De weg van het hooglied

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 399
Aan het begin van die weg heb ik eens gestaan gewacht op mijn liefste waarvan ik zeker wist dat ze hier langs zou komen op het midden van die weg ben ik eens stil blijven staan dacht dat ik haar zag komen waarop ik zolang had gewacht alleen nog van kon dromen op het eind van die weg heb ik nog eenmaal omgekeken ben bedroefd doorgelopen…

Hun lach.

poëzie
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.212
De wolken beginnen te varen, De bomen in wiegeling Hebben gezang van blaren, En alles - Herinnering, Het Heden nú, en het Verwachten, Het nóóit moede licht van de zon, Het korengeel, het smaragd en Het bloemenrood bij de bron, Het geluid van een vogel jeugdig Vol uitgelaten genot, En hun eigen stemmen, vreugdig, Als een levens-danklied…

TWEEDUIZENDTWAALF

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
dit jaar begint met overbekende én onnaspeurbare vragen heeft één grote terugblik een eeuw geleden was de reus der zeeschepen schitterend voltooid gereed voor zijn vertrek pracht en weelde daarbinnen riep rijke mensen voor een geweldige reis vol sprookjesgedachten de trots van de oceaan wachtte op groots beleven oogstte bewondering…
Han Messie1 januari 2012Lees meer >

Alleen...

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.071
De zon komt op Ik hoor de vogels fluiten En toch is het stil… Ik ben alleen Alleen op deze wereld Ik ben niet zoekende Ook heb ik geen haast Ik ben tevreden met hoe het is En hoe het gaat Ik verwacht niks van een ander Maar zet mij in voor ieder ander En toch ben ik alleen Alleen op deze wereld…
Mr.E19 april 2012Lees meer >

De vader

gedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 14.540
Dit kleine prinsje, kraaiend, blij en rap, is 't enig wezen in het aardse tranendal voor wie hij in een afgrond springen zal. Nu ja, maar stellig van een hoge trap. Van vadertrots zwelt hem de weke krop, want dit is nu toch 's levens suikerstang. Hij sabbelt, maar het duurt niet lang. Het zoet slinkt weg, de knaap groeit op. En geen notaris…