3160 resultaten.
Voelbaar in herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
696 Soms,
wanneer ik in schemerlicht
peins over het alleen zijn
vrees ik weer de eenzaamheid
die tijdens mijn adolescentie
zo onvruchtbaar voelbaar was
in eigenzinnigheid van dromen
ik keer dan terug
in de wilde rozentuin
probeer gevoelens
over diep verlangen
in brieven te omschrijven
na iedere zin voel ik de droomvlucht
erotiek van…
Mijn carrousel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 je zit in
mijn archief
want ik heb
je eindeloos lief
natuurlijk
ben jij al lang
uitvergroot maar je
kleding werd te bloot
ik heb jouw
foto’s in allerlei poses
ook die jou heel
lichtjes doen blozen
zij zijn mij
het liefst omdat
je daar voor even
je ziel laat leven
jouw lach en ogen
zijn mijn carrousel
gewoon omdat zij mij…
mijn vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 elk seizoen mijn vriend
viert de voortgang
maar ook nestelt twijfel
zich in de kruin van onbesef
terwijl het waarlijk besef
in ieders bezit
een balletje mee speelt
waar is het moment
gebleven dat akkers
werden geploegd en
hoge vorens de wallen
waren van ons zandkasteel
ergens huilt de wind,
dezelfde wind van toen alleen
het spreken…
Monumentgezicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Er stonden monumenten
op het veld
die door Van Gogh
gepenseeld konden zijn
De kleur geel zag je
soms een blauwe strik
van een zomerhoedje
We lagen verscholen
tussen tarwe en gerst
bekeken de monumenten
Hadden ze de namen
van de verloren zonen
of bleven het onbekenden…
Schooljaren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
928 Dit dorp maakt mij oud
ik graaf naar liefde
en een kalender
waar ik de schooljaren op terug vind
Na het eten wandelden we
een kwartier voor de eerste les
taal was een bloem in knop
die in het voorjaar ontsprong
Het speelkwartier was vrijheid
vooral toen je lachte
nu ben ik het koren
dat knakt in de herfstwind…
OVERVAL IN DONKER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Er werd gestreden, dit met wapengekletter
schoten klonken door deze donkere nacht
De donker geklede gozer scheen een etter
die in donker de oude man had opgewacht
Het werd een knokpartij op leven en dood
dan leek de oudere aan de winnende hand
Daarna de slechterik, tot zelfs in een sloot
de ander duwde hem onder tot de overkant
Geen van…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
468 rond een kerk knielen huisjes
ze zijn devoot en houden blinden dicht
de buitenwereld slaapt in
oude volksverhalen
slechts een oogwenk verderop
scheert de snelweg rakelings langs
trage dijken en daarachter
nog een slootkant, met wat riet
je ziet
dat waar de tijd in stilstand
naast de bermen schuilt, je oog getrokken
wordt naar meer…
zondagskinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 en dan kerstavond
met ons pap mee naar de mis,
de enige in het donker
honderden kaarsjes
en een donderende vrede
thuis
streek mama
lakens glad, ze waren geborduurd
met rode sterren, afgevuurd
rond groene krans
elk bordje gaf een kerststol
elk gezichtje
droeg de glans
van duizend lichtjes
en hield dat - de nacht uit -
vol…
oh aardappels!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
626 jullie liggen
op mijn keukentafel
naast een paar citroenen
in het schaarse zonlicht
herinner me jullie geur
in het aardappelhok en
niet te vergeten de aardappelboer
die net weg of er was de kolenboer
oh ja, aardappels ook de schillenboer
en de melkboer en de groenteboer die
allemaal langs kwamen,gek genoeg herinner
ik me niet meer…
Vervlogen schittering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Soms
soms denk ik nog,
aan jou..
het zijn van die momenten,
die fundamenten,
van mijn jeugd.
Je haar,
dat als een sluier van perfectie,
langs de glooiing van je aanzicht viel.
Je ogen die,
in mij verzonken,
altijd naar de wereld lachten.
Wachten, kon ik niet..,
je had mijn hart,
je had mijn ziel.
Je had mijn liefde,
als een…
mijn huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 in dit huis heb ik gewoond
verhalen gehoord
het erf zien sterven.
het is een gedeelte van mijn leven
waar ik jeugd en kattenkwaad
aan de kapstok hing
ik voelde mij er vrij
zat aan de tafel
keek naar de kerk
en drogisterij
nu sterft het in het dorp
dat ooit een zomers ansicht was…
Vervlogen tijden...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
631 Mezelf tegen het hoofd slaan
ik kan niet meer mee
in deze vluchtige tijd
van leven.
Gisteren ongedwongen zalig gevoel,
morgen tranen in gemis.
Niets gebeurt zonder rede
waar het bestaan geen grenzen meer heeft.
Verdwalen in gesproken woorden van samen,
alleen, stil en breekbaar in mezelf.
Hunkeren naar vervlogen tijden,
waar alles veel simpeler…
Het bankje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 Het bankje stond er nog
waar wij best wat verlegen
de eerste zoen uitwisselden
net voor die bui met regen
er stonden nu weliswaar
andere namen en initialen
maar ik wist die van ons
nog feilloos te achterhalen
daar waar ik ook vergeefs
tijden later op je wachtte
hoe kan het nu voorbij zijn
blijft nog steeds de gedachte…
Laatstetelefoonboekhaiku
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
395 In de brievenbus
het laatste telefoonboek:
'onze' tijd verdwijnt.…
Geur en galm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Ooit woeien geur en kleur uit straat van ergens
Verloren galm voorgoed uit
de pendule
Spoorloos verdwenen in een tijdcapsule
Met noorderzon naar niemandsland van nergens
De authentieke dorpseigen gebaren
De onvermengde ouderwetse geuren
Oorspronkelijke spraak van
halve garen
De slachters die hun eigen koeien keuren
Rooms-katholieke…
Voortgezet onderwijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
575 in het spelen
was ik altijd
razend snel
ook waren er
meisje maar in
de poppenhoek
echt meisjesgedoe
vrijwel nooit
samen de scholen
hielden de groepen
gescheiden pas in de
hogere klassen van de
lagere school gingen
groepen samen
er gingen vreemde
verhalen over bloot
dansen in de klas
bij kleine feestjes
maar de jongens
gingen daarna…
nu
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
491 ik denk
aan vroeger
maar het ontglipt me
vaak en niet weinig
aan de toekomst dan
maar die is ongewis
dus blijft het nu
is echter
de vraag
wat dat is
iets van vroeger
toegevoegd aan wat komt
roer dan wat
en je hebt het nu
echt veel is het niet…
Zwartgallig mens
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.287 Ach, ik ben een mens
die teert op het geluk van vroeger.
Een mens,
die hoopt op het geluk van later.
En langzaam strompelt in het heden,
waar vroeger voorbij is
en later maar nooit komt.…
egoïsten als we zijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
785 en die er met heimwee aan dacht
hoe het vroeger was
en die nu is omgekomen…
BB ging vreemd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
996 het motto
tegenwoordig
van de vroegere sexbom
Brigitte Bardot
'fransen eerst'
is zeer pijnlijk
ze voegt er
namelijk
in één ademtocht
aan toe
'vroeger was alles
beter'
logisch
dat die haantjes
gallisch worden…
Later
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
344 Later
snelt op mij toe,
wordt vroeger.
Telkens een vriend
voorgoed verdwijnt,
groeit de leegte
van het woord.
Later haalt het niet
-een klankomhulsel-.
Vroeger vreet het op.
Ik kijk lijdzaam toe.
Machteloos.…
Als was in je handen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
575 Vroeger was ik
als was
in je handen.
Nu was
ik die van jou!…
Enkeltje Verleden Tijd
netgedicht
4.2 met 47 stemmen
7.241 Ik denk terug, terug aan vroeger tijden,
aan het leven met een ander soort lijden.
Het leven waarin de mens nog genoot,
maar dat leven is begraven … dood.
Misschien heb ik wel teveel gedronken,
en ben ik blind, blind voor het heden.
Ik droom weg, droom van het verleden,
zit ik zwijgend in gedachten verzonken.…
pijntjes
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
556 kluif
de andere op de bank, dit alles
tijdens het lied van Frans Halsema
“ voor haar “
mijn vrouw aan het werk, ben net
aan mijn tweede ontbijt begonnen
die zij met liefde heeft gemaakt
en nu wacht ik op het liedje
“ voor mij “
het leven gaat z’n gang,
Carmiggelt schrijft nog
steeds in het Parool, niet heus
maar het “ vroegere…
[ De wind blaast alles ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 De wind blaast alles
weg, wat liefde is geweest --
ruist in de bomen.…
kwelder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 het jeugdig sentiment
kende in mij geen twijfel
wanneer ik het zilt
van de kwelder waarnam
met geuren die als
honingdraden me lokten
naar de stamper van de kwelder
het vluchten was ik moe, het van
huis rennen, het kabaal
achterlatend bij hen die niet
misstonden om als afbeelding
op het leesplankje te kunnen staan
de dijk, prielen…
Een kleine herinnering
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 ik zag jou
de trap opgaan
halverwege bleef
je even twijfelend
staan in een
besluiteloos
stil moment
om dan sneller
doelgericht naar
boven te gaan
het voorval
intrigeerde mij
en later keek ik
naar haar uit
om te vragen
waarom zij dit
leven voor even
had stilgezet
daar op die trap
en op dit moment
een ontmoeting
liet niet…
Met straffe hand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 er werd geleefd
naar vrome wensen
door lieve mensen
aan de buitenkant
toch was er ook de
straffe hand die
oordeelde zonder
onderpand
slechts wikte en woog
zonder weerwoord
onkreukbaar in de uitleg
van goed en kwaad en
wij warmden ons met
aangeleerde waarheden
die de wegen plaveiden
naar hemel en eeuwig leven
voor kinderen en…
In de diepte van onze dagen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
661 Vroeger scheen het leven
voor mij en aan me
een stuk eenvoudiger.
Daarna kwamen pijn en verdriet
die ik nooit kende.
Ik vroeg om antwoorden; die kreeg ik, mocht ik
ontvangen en stimuleerde ik, blijkbaar
in de ander.
Men leerde van me, werd er gezegd.
Vroeger was vroeger.
Geen weg terug.
Ik ga verder heen, in de kern van mijn bestaan.…
De bossen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Slechts aanschouwde ik, leunend,
de gang van zaken, op aarde,
in bossen der vroeger tijden.
Niks en niets scheen mij te bevrijden.
Alleen en nergens,
met hart en geest
vol betrokkenheid in het menselijk lot...
zo machteloos!
Totdat ik losliet, wegging,
om terug te keren...…