474 resultaten.
Matten en Rammen met Hari
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
561 MATTEN
De dag der dagen knalt ons
in het lijf,
Wee al de krijg, die ram-spoed met de benen
Wee al degenen die zich daarvoor lenen
Waar moet dit heen, dit holle tijdverdrijf
Ik ben pro forma maar weer
eens gezwicht,
Geïnspireerd op Coenraedts snelgedicht
...zie het snelsonnet van vandaag...
_________________________________
HARI…
Spoeddebat
gedicht
3.7 met 41 stemmen
12.589 Een zevenslaper zit discreet te snurken,
een zwartekousenkraai krast ach en wee,
de ratelslang heeft weer eens geen idee,
maar wijt in stilte alles aan de Turken.
Ziedaar een blik in 's lands vergaderzaal,
het onderwerp is de cultuur ditmaal.
--------------------------
uit: 'Veel werk', 2000.…
Dit klein bestaan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
864 De vogels zullen fluiten,
ook al kort de dag
en schuiven wolken voor de zon
en is er wee en ach,
bedenk dat heel dit klein bestaan
een druppel is in d'oceaan,
een komen en gaan...…
Bespiegeling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Omdat gevederd licht
-mijn maan-
niet gewogen mag
kan ik vers en wee
naar onbeschaduwd
land naar jou
bespiegeling verlangen.…
Het lezen van gedichten is
gedicht
3.0 met 33 stemmen
18.690 Het lezen van gedichten is
Een zaak die over 't algemeen
Zodanige bemoeienis
Van de ogen vergt dat ze getweeën
Van boven tot en met benee
De neergeschreven tekst af gaan
Terwijl 't gevoel van wel of wee
Dat hieruit veelal zal ontstaan
Van onderen naar boven rijst
En wel het krachtigst bij een auteur
Die in het dichten is vergrijsd
En…
Herfstdag in Den Haag
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.162 (voor Bob)
de hemel grijzig blauw
'k waai met de wind en bladeren mee
over het stil bekende pad, naar jou
in de verte het geluid van verkeer
een hond blaft, jij rust
ik kniel voorzichtig bij je neer
pluk dorre blaadjes weg
vertel je van mijn wel en wee
daarna ga ik terug en verder
en ook al laat ik je hier achter
je gaat in alles…
Schikten godinnen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
798 wij zijn in de
wolken geweest
hebben daar een
grandioos feest beleefd
in feeërieke
regenboogkleuren
schikten godinnen hun
verleidelijkste geuren
goden bedienden
in puur naturel
het wel en wee van
hun waardige gasten
het orkest deed
zijn hemelse best
iedereen te fêteren
met zijn geliefde muziek
als onverwachte apotheose
begon…
Dag van het Lichte Gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Zie 't snelsonnet van Bart Adjudant - ook wel B -
"Lichte Gedichtendag
twintig twintig twee"
Ik groet u edel, Ivo, Frank en B
Dat van uw vederlichte dichterszang
De wijs niet moge raken
in 't gedrang
Van kwinkslag, lof der zotheid, lach en wee
Ik groet u edel, Ivo, Frank en Bart
Lag Middelburg maar in het Groene Hart...…
Als ik je zou vertellen,.......
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.423 Wat als ik je zou vertellen
hoe vaak ik je om raad heb gevraagd,
mijn vreugde aan je heb getoond,
mijn wee heb geklaagd.
Wat toch als ik je zou vertellen
dat je deel uitmaakt van mijn geluk,
van de zin van heel mijn bestaan;
echte liefde is immers onvergankelijk.…
Laaiend vuur
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
679 verzuurd op zoek naar zonnelicht
zwicht al ras elk innerlijk vuur
voor een dekken met de mantel
die zwak wel van gemak voorziet
maar beslist geen warmte geeft
opgebrand raakt hij die zweeft
zonder zijn hoge vlucht te schermen
voor de sis van tegenwind
die ijzig wee doet kermen
laaien kan alleen met gloed
hij die niet om winnen geeft…
In de gloriesa
netgedicht
2.5 met 38 stemmen
8.526 Ze haalt voor zich de tijden in
Die minder over rozen gaan
ze kijkt er anders tegenaan
omdat ze vecht dus overwint
Haar inzicht is een allerlei
van krachten uit geputte wil
te warmen liever dan het kil
te hebben in zelf medelij
Een neergang staat zij zich niet toe
dan trekt ze `t liefst de hele kluit
met wee en moed de wortels uit
ze…
Kokkelkorrels en pekelschuim
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.027 blaast de wind zijn misthoorn
sluit dan de luiken en wees gewaar
dat er wraak door fuiken raast
witte wieven die bedreven
zullen lonken met hun rokken
van doorschijnend filigrein
laverend tussen stam en takken
leggen zij hun wil op aan de wind
die stilvalt voor hun klaagzang
en de dood in ‘t water vindt
wee de zee, met het pekelschuim…
Vechterij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
548 verlangend prikt
de kraai
in de
geplaatste vuilniszak
diverse kleine
gaatjes
maar oh
wee/onder
etenstijd geen
enkele behoefte
aan hebzuchtige
maatjes
grote bonje
daar een
enthousiaste ekster
echter van
korte duur
woedend opgejaagd
naar het
topje van
de boom
wat zuur
meer narigheid
twee bedrijvige
duiven ook
voor hen/…
een verhaal van alle tijden (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 van de aarde
een god met
een missie
schuwt de waan
van de dag niet
deze rebel with a cause
denkt vooruit
hij rooft het vuur
het licht van de
kennis uit de hemel
voor de mensheid
de Olympus schudt
op zijn grondvesten
de vertoornde Zeus
vuurt vanuit zijn
verheven woonplaats
bliksemschichten
naar beneden
hij zint op wraak
wee…
Stille sterfte ver weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Adviseurs en kabinet
met blinde angst besmet
volhardden in dure plicht tot
de samenleving was ontwricht
Wee gij, bijna doden
Sterven is hier verboden!…
Helemaal weg van elkaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
394 .....Ik hier, jij daar
.....Weg van elkaar
.....Onze liefde een bed
.....vol gemis
Onderweg naar huis
wee van verlangen
naar hele dagen
met ons gezin
.....Ik hier, jij daar
.....Weg van elkaar
.....Onze liefde een bed
.....vol gemis
Wilde, wilde paarden
kunnen ons niet scheiden
Wilde, wilde paarden
zullen we berijden
.....Ik…
Ei
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
612 Ik gaf een ei eens flink de schrik
maar ach, o wee, het kreeg de hik.
Lach er niet om, het was banaal,
dat ei maakte daarbij kabaal...
Het stuiterde van links naar rechts,
en had iets spookachtig onechts.
Zo'n breekbaar ei, of was 't gekookt?
Wat had men ermee uitgespookt?…
Helemaal weg van elkaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
41 .....Ik hier, jij daar
.....Weg van elkaar
.....Onze liefde een bed
.....vol gemis
Onderweg naar huis
wee van verlangen
naar hele dagen
met ons gezin
.....Ik hier, jij daar
.....Weg van elkaar
.....Onze liefde een bed
.....vol gemis
Wilde, wilde paarden
kunnen ons niet scheiden
Wilde, wilde paarden
zullen we berijden
.....Ik…
TUSSEN DE TWEE *
poëzie
3.5 met 14 stemmen
4.800 binnen: tussen, nl. lager in de vallei
leegten - dalen
het zuipt er: het doet er niets dan druipen
het stuift er: nl. van de droogte
het nijpt: nl. van de kou
hillen - heuvels, hoogten
wee - wei
jeune ik mij - voel ik me thuis…
Hollands vlag
poëzie
2.5 met 2 stemmen
857 Heel de lucht schijnt op te fleuren,
Strijkt ze er op haar frisheid uit,
Heel de lucht schijnt op te fleuren,
Strijkt ze-er op haar frisheid uit,
En je Hollands hart wordt wee,
Wappert met haar dundoek mee,
En je Hollands hart wordt wee,
Wappert met haar dundoek mee.…
In de schaduw van de maan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.054 Knipperend met mijn ogen
zie ik sterren vallen
en onder aan die boog van licht
doet een wens zijn gevolg
Telkens weer, zie je even niets
in het geweten van de duivel
in het donker van de hemel
achter de handen voor je ogen
Pijnlijk, elk geluid is onbekend
geen voorstelling te maken
en toch, je bent nieuwsgierig
wee en gebeente, de droom…
Altijd over zijn...
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.321 weer
een stukje levensbagage bij
de rugzak wordt wat zwaarder
voor jou, maar ook voor mij
Toch zul je onderweg ook weleens
weer een beetje last verliezen
want hoe het leven ook loopt
dat hebben we niet voor het kiezen
We kunnen onze lasten dragen
ook al valt het vaak niet mee
dan willen we de rugtas legen
vooruitziend naar ons wel een wee…
dominique suite 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.521 de stad ontploft tweevoudig
als de daders galopperen in het lagere dal
- want ik ben eertijds met de helm geboren
en zie, met verdeeld gemoed, in de stand van je ogen
de verborgen toegang tot het koninkrijk der doden
o wee, ik zet een stap achterwaarts
en neem met overleg mijn hoofd in mijn handen
reeds heeft de aarzeling de tover verbroken…
de waarheid
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
900 de waarheid, zult u vragen
dat is gemeen
u wilt zich beklagen
laten we wel wezen
heeft u het altijd
bij het rechte eind
dat moet ik vrezen
of is uw aard zeer verfijnd
ook al ga ik recht door zee
dan is nog niet gezegd
dat dit recht doet
aan mijn wel en wee
immers in de kennis
die ik openbaar
waarbij ik mijn uiterste best doe…
Zaailing van zwarte grond II
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.094 buik, ze schreeuwt
en beurt haar dracht in stuwend moeten
de laatste krachten nog niet verbruikt
haar wraak zal zwarter zijn dan de pest
vanuit het koude karreveld legt ze braak
een barre vloek in de mond van de mare
laat teugels vieren en zal in vrijheid baren
een stortvloed van ziektes vergiftigt
het koren, onder bloed van een valse wee…
Pruimensaus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
617 Stralend wit bloempje
Aan de kalme waterkant
Drinkt niet graag water
Arm zwetend hondje
Wacht op water van baasje
Loopt helemaal leeg
Lief klein vlindertje
Dartelt schoon zonder weemoed
Tot de regen komt
Wee vermoeid musje
Vliegt met korte vleugeltjes
Hijgend in het sneeuw
Lief dik konijntje
Wacht op een kom met zoet fruit
Konijn…
Over het gras
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.113 Smalle schelpen zijn haar handen
om een eeuwge zee te horen,
in zijn wieg en broze wanden
zingt haar hart mijn wee verloren.
Handen die mijn hoofd niet koelen
met hun sneeuw, de lichte, zachte.
Hartklop die ik niet zal voelen
onder stergoud, al de nachten.…
Zomaar.
hartenkreet
2.0 met 20 stemmen
2.220 even bij elkaar schuilen
over al het ach en wee......
Zomaar............…
- plooien -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
635 dat wat komen moet is onvermijdelijk
er zitten geen plooien
waar ze horen
de stof is glad en strak
het zwart duwt zonder vrezen
de leemte ruw naar voren
dof gemis beklopt mij wee van binnen
mijn hand omsluit het strak en wit
maar dat wat komen moet is onvermijdelijk
we hebben niets omklemd
en weten niet waarom
de tijd van daar was rozerood…
(kanker 15) pannenkoeken met spek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
477 de tafel droeg genoegen
de borden blonken helderwit en vulden
zicht met goud
mijn mooie zoon droeg liefde
in zijn ogen en zijn haar
zijn mooie lief, zij keek ernaar
zo zacht en vrolijk zag ze daar
de samenhang in hem
mijn stem verhief mijn fijn gevoel-
en lachte mee
ach zijn arme lijf
zijn wel en wee gewogen
op de schijf van hoeveel…