11794 resultaten.
GELUK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 hopen
dat jouw weg die
van de zich ontladende wolk
niet kruist
haar hoosbui vermijdt
en je naar een alledaags
gelukje leidt…
verliezen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
3.011 toen de dag niet meer bestond
toekomst een verleden kreeg
stonden zij verloren
in het donker samen
bevroren in de tijd
zonder weg en zonder woorden
alleen in de verlatenheid
nu gaan zij de weg terug
niets heeft meer een vaste plek
in die eeuwigblije kamer
tussen bad en babybed
verliezen zij de tijd
tastend in het donker
raken zij zichzelf…
Depressie
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.362 Donker is niet donker,
zwart niet zwart genoeg.
Zelfs de dood lijkt te vermoeiend,
al lijkt het daarvoor niet te vroeg.
Leegte is niet leeg,
mat niet mat te zijn.
Alles wat je voelen moet,
doet alleen maar pijn.
Er is niets maar dan ook niets,
maar zelfs dat is nog teveel.
Leven lijkt op martelen,
en dat is ook mijn deel.…
Universum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 In stilte is tijd geboren
vanuit grenzeloos niets
uit lichteloos bekoren
gebroken duisternis
uit hartstocht is de dag geboren
na zoele donkerheid
gaat niet in duister verloren
in stilte van ongeboren tijd
tijd rijgt dagen tot eenheid
een snoer van pracht en licht
vanuit donkere nachten
tot zonnegloren en gedicht.…
zonlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 met hoofd gebogen
tranen in ogen
't licht valt over m'n donkere haar
't is net een donker waas
waar men niet meer uit kan komen
om van nieuwe resultaten te dromen
ik voel met mijn handen
naar dat ongrijpbare licht
het geeft mij
totaal geen zicht
op het leven
op de strijd
droomt gij ook wel eens van vrijheid…
alles heeft een verhaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
428 de lucht is donker
het land ligt onder een
zwaarbewolkte hemel
kinderen!…
als het maar...
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.107 ik laat je vliegen
op mijn vleugels
ik zal je leiden
door de donkere nacht
ik zal je troosten
met mijn woorden
als het maar...
jouw pijn verzacht
voel de warmte
van mijn woorden
voel het vertrouwen
voel de kracht
misschien kan dit
een beetje helpen
als het maar...
jouw pijn verzacht…
onschuld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
847 noem mijn liefdesdebuut openbaring
kan ik als leugentest mee prijken
wij bleven van jongs af gedresseerd
elkaar recht in de ogen kijken
om goudeerlijk alle gevoel samen te delen
niet knipperbliks kunnende verhelen
puur vleselijk te zijn geïnvolveerd
wie schetst dan ook beider verbazing
tredend uit het woud onzer afspraken
dat wij met een…
Na de zon
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
667 De zon is hoogbejaard en kan straks geen licht
meer uitzenden, omdat zijn reserves opgeraakt zijn
en hoe spijtig ook, het heelal zal totale duisternis
moeten gaan accepteren om lichtjes in het donker te
zijn, die ongezien liefde verspreiden, als vuurvliegjes
zonder zichtbaar effect.…
jeugd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
645 verdwaald in donker licht
zoek ik mijn vertrouwd gezicht
wat bij klaarte niet meer lukt
jong en fris zijn weg voor goed
op reis met tijd, zo snel
bewijzen zijn er wel
als ik zie, mijn gerimpeld vel !…
TOEKOMSTVISIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 ‘Eerlijk gezegd zag
ik haar altijd donker in
en ik zie haar nog immer
zo – ik draag nog steeds
dezelfde bril.’
‘Maar jij dan wijze uil in welk
licht zie jij de toekomst?’
‘Heel licht, zelfs in
het donker zie ik licht.
Jij bent een zwartkijker
met een tunnelvisie.’…
Stil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Lig stil en schreeuw me
Zoek me,
onder het kussen
Beleef me, in je droom
Kus me, alsof
het klopt
Verlicht me
in je donker
en zie mij…
Onpeilbare diepten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
429 langs uitgesleten paden
lopen eeuwenoude zielen
in vermoeide rijen
verdwijnen in het duister
van het donkerste zwart
in het holst van de nacht
diep onder de grond
liggen de verborgen geheimen
van leven en dood
de echo van de geest
schreeuwt om verlossing
uit de kerker van wanhoop
smekende handen
reiken naar het onbereikbare
genezende…
Zomertuin
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
735 naar de wolken
dit is mijn plaats dit is mijn besluit
de zon verdwijnt het water wordt zwart
de wolken onthullen de nacht
kille wind zo scherp als dolken
grote natte druppels vallen op mijn lijf
het is koud guur en fris
maar de plek verliest niet zijn kracht
ik haal mijn voeten uit het zwarte water
mijn handen van het kriebelende gras…
Wolkenwandelaars
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
776 als het weer lente is
kinderen
ga ik samen met jullie
over de wolken wandelen
over de witte wattenwolkjes
zie je ver beneden ons
koeien in de wei
vol gele boterbloemen
en daar ons huis
kabouterhuis
zie je moeder
wuivend met een zakdoek
dag moeder
wie staat er
midden op de weg
de hand beschermend
voor de ogen
turend naar onze wolk…
Halte?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 En donker is het.
Alleen binnen neemt het de tijd mee.
Neemt het de tijd.
Het buiten spiegelt slechts
en de voerman laat ons raden.
Waarom het daar doorgronden?
Het donker duiden.?
De klokken luiden immers nog niet.…
achter mij laten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.511 Jij laat me achter, de zon zakt weg
Kou komt er voor in de plaats
Vragen vervullen mijn hoofd
Sterren zie ik niet die boven mij verschijnen
Ze willen laten zien dat het donker niet overwint
Maar ik denk met mijn ogen dicht
Scherm mij af tegen de hoop
Tegen het licht wat wil schijnen
Mij het donker uit wil leiden
Ik laat mij zelf achter in…
Weidt schaduw uit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 onder donker loof
weidt schaduw uit
over rust en stilte
woorden lossen op
in verwaaid geluid
van een verre kerkklok
over het trillend land
komen de boerinnen
manden aan de hand
kleden zijn gelegd
het maal bereid na
danken voor de spijs
zo biedt de boer
de lange zomerdag het hoofd
eten en siësta onder donker loof…
Bedding
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
455 Achter mijn oogleden is een donker heelal.…
Wankeling
gedicht
4.4 met 5 stemmen
2.943 In de periferie wordt gefluisterd
over de initialen van het donker
zijn vingerafdruk op je lijf.
Je maant jezelf tot overgave.
Je bent een schepsel dat zich ontlaadt.
Ooit zal iemand je val breken
niet aarzelen, de hand heffen.
-------------------------------
uit: 'Donkere arena', 2006.…
Op weg
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
400 Als schimmen uit het donker
van gebrande Siena tegen oker gele achtergrond
kwamen twee zielen samen
om te versmelten met hun ceruleum blauwe schaduw
toen de zon zijn gouden gloed liet vallen
en hen teder aanraakte
op hun donkere gezichten
als schittering, die hen veranderde in reizigers
in ruimte
met kleurschakeringen als goddelijk geheel.…
Hemelbed van Rozen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
2.038 Ik wou dat ik jou kon vertellen
Waarom sterren konden stralen
Waarom mensen konden blozen
Onder wolken, uit het zicht
Wij vliegen hoog aan hen voorbij hier
Op dit hemelbed van rozen
Over wolken die voorbij gaan
Over huizen zonder licht
Jij hebt jouw wereld opgetild
Op wolken die jou zullen dragen
En zo zul jij in voorbij gaan
Dragen wat…
Ontsnapping
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
994 Gedachten die verdwalen in een fantasie
Dromen die zich tot vlinders ontpoppen
Gevoelens die zich in de wolken wanen
Geweten dat de moed ontbreekt een luchtbel door te prikken…
Voleindende sleutel
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
931 Het zou fijn zijn als ik me en met kracht kon omringen
voor het wezen dat eens niets aan het toeval overlaat;
fijne wolken voor Helios dan het overdrijven opvingen,
aan een tempelingang tot beding mijn prejudiciele staat.…
[De drinkschaal geeft]
netgedicht
1.6 met 9 stemmen
709 De drinkschaal geeft
passerende wolken weer
en morgen misschien
wel twaalf vale gieren
speurend naar dood en eetbaar.…
zwerk
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
933 de westenwind scheurt
over de duinen wolken uiteen
het land wil blauw
en een gouden zon
hoopvol kijkt de badgast
een vakantie tegemoet…
impressie 2
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.002 winter als gedicht
in de fruittuin hangt muisstil
een roerloos wachten
de greppels staan vol water
een wolk spiegelt zich erin…
Leven met de liefde in je hart
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
998 De wind en de wolken,
Zij laten het bloed in mij kolken.
De hete zonnestralen,
Ik ving ze op met mijn lijf.
Met mijn paard door de weilanden,
Voor mij was dat leven.
Dat hij een huurling was...
Ik kon het hem vergeven.…
Land Art
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
801 wonderlijke houten dieren
staan in de groene leegte
van het Groninger land
ze staren naar de wolken
vannacht
rennen ze voorbij de horizon…
Op slag verliefd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
944 een pyroclastische wolk
blaast de spinnewebben
uit mijn hart
brandt jouw aanwezigheid
diep in mijn netvlies
en mijn ogen
rollen in tranen
van geluk…