7546 resultaten.
Fragmenten van herinneringen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
460 En doelbewust of ongevraagd
beleef je het verleden weer.
Herinneringen zijn belangrijk
geven zin aan het bestaan.
Toetsen het heden aan het verleden.
Als kompas om door te gaan.…
Bewaard geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
250 In de herfst van zijn leven,
Komt hij in gedachten ’t verleden tegen,
Dwaalt hij door zijn rijk verleden,
Met blik vanuit ’t heden.…
ongekende warmte
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
2.090 Ik dacht dat ik gevangen was
in een web van eenzaamheid en stil verlangen
Een verlangen naar het onbereikbare...liefde
Ik dacht dat ik opgesloten was
in een wereld koud en kil.
De kilte van het leven, een leven zonder...liefde
Ik denk, ik droom, ik voel
dat mijn wereld plots is vervuld met ongekende warmte.…
't Einde .....
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
927 gevangen verlangen
Woorden overbodig
blikken intens
gevoelens ...
zinnen verzinnen
Geluid gehoord
klanken zoet
muziek ...
vertonen tonen
Geslaakte kreten
stilte verstomd
't einde ...
zuchtend verzuchten…
ontworteld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
808 Als ik langs de velden ga
en me inleef in het gras
ervaar ik de aarde
zoals het leven was
Ik mis de bossen en de bramen
ik verlang zo naar een zee
van liefde voor de wereld
omhels mij, neem mij mee
't gegronde groen van bomen
de geur van hout en van het gras
ik wilde dat het eeuwig was
en dat ik alles hier nu had
ik ben gevangen…
Herfst ontluikt .....
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
969 Blaadjes vallen
als tranen,
bomen nakend
tot op de tak
Een bed
van bladeren
verstomt
mijn voetstappen
Zonnestralen
gevangen
tussen 't kalende
warm gekleurde bos
De geur
van de herfst
doet mij
naar adem snakken
Grote sponszwammen
schieten als "paddestoelen"
uit de grond
Herfst ontluikt ...…
Corfu
netgedicht
3.3 met 95 stemmen
30.715 Vergrijsde olijfbomen
leiden de weg
naar het dorp
de hitte drukt
zwaar en loom
op het plein
in de stilte
van het middaguur
zingen slechts de krekels
een hond ligt hijgend
gevangen in het spel
van zon en schaduw
onder de cypres
zit een vrouw
in roerloos zwart
een leven
trekt voorbij…
Trouw
hartenkreet
3.4 met 45 stemmen
12.721 Jij gevangen in jouw cocon
ik in die van mij, ben ik
de groeven in jouw gezicht
ontstaan op weg naar waar
geen verdriet heersen kan
een landschap van ravijnen
die bij elke nieuwe regenval
rivieren van smart bevatten
en ik pieker, pieker me suf
zeg jou dat het van vermoeid-
heid is, terwijl ik beter weet…
eens in het leven
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.305 in het stille ochtendgloren
ontwaakt een nieuwe droom
voelt mijn hart weer leven
is er liefde mij gegeven
waar een lach in tranen breekt
mijn traan om lachen smeekt
zal het duister in mijn leven
in licht worden verdreven
tot mijn dromend verlangen
in helderheid gevangen
mij liefde laat beleven
eens in dit leven…
Zwarte vlinders
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
887 Gevangen vlinders
in een gouden kooi,
zweven zo licht
gracieuze pirouettes.
Kus de vlinders
cirkelend om je heen.
Zie, de dwaallichtjes,
stille vriendjes,
roepen sterrenregen.
Strooien de gewonde aarde
in het rond.
Tweezijdige bliksems
als een zilveren sleutel
laten niets achter
dan het geluid van de stilte.…
web
netgedicht
3.7 met 299 stemmen
24.063 ik beland in een web
van een bitter tweegevecht
zo graag zou ik willen
dat je bij me kwam
om mijn pijn te stillen
en gewoon de moeite nam
luisteren naar mijn gevoel
zien hoe ik lijd
begrijpen wat ik bedoel
maar ik ben je kwijt
alleen liet je me vliegen
alles was nep
nu hang ik te wiegen
gevangen in het web…
Verliefdheid
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.616 Mijn geest,
In jouw web gevangen
Doet mij naar jouw aanwezigheid
Verlangen
Eigenlijk ben ik
Ontzettend rijk;
Ik hou van twee mannen
Tegelijk!…
gerommel in de trein
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
666 Gerommel in de trein
Van oor tot oor
Door gang en coupé gezworven
En dan, in een leeslicht
Gevangen tussen s en s.
Daar staat 'stilte' te lezen.
Reiziger a en b kijken elkaar bedenkelijk aan.
Gerommel in de trein.
Via oren en gangen,
In de lucht gehangen
En hier, als de zwartrijder,
Abuis.…
Fragment
gedicht
2.5 met 36 stemmen
17.202 Hij hield me gevangen. Ik moest bij hem
blijven totdat onze moeder thuiskwam zodat hij haar kon bewijzen
dat ik op zijn kamer was geweest. Ik lag ontvoerd te zijn op het bed
terwijl hij aan zijn bureau zijn repetitie leerde. Ik vond het stiekem
erg gezellig.
-----------------------------
uit: 'Koerikoeloem', 2007…
De ijsvogel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.005 de exotisch ogende vogel
stelt zich niet de vraag waarom
zijn schoonheid zo'n verrijking is
zittend op de ijle boogtak
kijkt hij niet neer
op de kleurloze
vliegende massa
om hem heen
maar omlaag
voorbij aan zijn
spiegel op het water
in stilleven gevangen
wacht de schuchtere jager
geduldig op zijn dagelijkse kost…
Tot het mes zal snijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 mensen wuiven
warmte en zon
maar schaduw blijft hangen
gevangen in
ondoordringbare spinsels
van angst en stress
tot het mes
zal snijden
kwaad en goed gaat scheiden
er wordt gebeden
op het scherp van de snede
als salomon zijn oordeel velt
in herstel zal het leven
weer toekomst
zonder schaduw kunnen geven…
in stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
718 sneeuwvlokken
vallen onhoorbaar
uit de hemel
ze vormen
een maagdelijk wit
donsdeken
ze dempen
geluiden en gedachten,
en doen je
even vergeten
alles lijkt
even stil te staan
verstomd
door dit zicht,
door dit gevoel
het is koud
maar ik voel
warm vanbinnen
schoonheid
gevangen
in licht,
in stilte…
Vast als een rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 In de toekomende tijd
genoeg hebben
aan een halfvolle buik
een kom water bij de hand
Gevangen tussen jouw armen
jouw benen mezelf zijn
in de schaduw vanwege
een te felle zon
Het merg hoeft niet te koken
de tranen in jouw ogen
het vasthouden blijft
wij ontsnappen niet aan elkaar…
Versteend verdriet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 De regen valt gestaag
druppels van pijn
slaan op het wegdek
gaten in mijn hart
Bleke zon van wanhoop
gevangen in een natte stilte
flarden van mist versnipperen
droefenis in de wind
Mijn poreuze steen
zacht en beschadigd
geurt naar ontzetting
en dode rozen op bruin mos…
I – intro tot de kale berg-
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 voor de ochtenddauw 2015
via de bruidsbloemlaan
naar de ondertrouw
naar kalenberg
de sleutels bij de buren
lucht met de rietmug
doorvoer groningse
bevingen zijn zeker
gevangen in water
in de vier winden
een rietgors op lagarde
moeras toch 't weer
op de kalenberg -
de dagen gaan dauw na dauw
nauw in hun weidsheid…
Moment van deinen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
499 Moment van deinen
bereikbaarheid gevangen
door plotseling licht
in een cocon verzegeld
brengt mij innerlijke rust.
Tot de horizon
stroomt gebundeld stroomafwaarts
de perikelen
die zij met zich meedragen
dat de brandhaard in mij blust.…
De pluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 zo hangt die daar
de rijpe vrucht
ik ben gaan liggen
de eerste druppels
geen deren
nog lig ik daar
natgezeken
kom niet overeind
de eerste aarzeling
hou je bek
zo speelt het als
gedachtevrucht
ik ben gevangen
geen ontkomen
rotte vrucht
nog lig ik er als
opgedroogd
verlangend zand
de vrucht verstrooit
in gedroomd fruit.…
Schrale Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Ik zit als een gevangene
achter glas en dikke muren,
de winter ken ik slechts
van het naar buiten turen.
Als een vogel die wil vliegen
zit ik in een kooi
te zwijgen in de stilte,
aan weemoedigheid ten prooi.
Als een monnik zit ik
eenzaam in m’n cel,
alleen een monnik doucht niet
met verpleegsters; en ik wel.…
TIKKERTJE MET VERLOS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 als je als kind niet
hebt leren voelen
ben je onzeker over
wat ze met hun
aanrakingen bedoelen
de emoties erachter
dringen niet door
toch sla jij je armen om me heen
even voel ik me gevangen
worstel me los – laat me alleen
je leert mij de ware gevoelens
kennen die er aan hangen
je speelt met me – het spelletje:
tikkertje met verlos…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
611 heb ik gezwommen
in een zee met bloed en tranen
een afscheid was niet mogelijk
mijn huis en hart zijn stil verbrand
ik kan de liefde niet meer
uit het verband rukken
mijn ledematen zijn moe
van het tevergeefs lopen
en hopen dat de grenzen
opengaan in nieuw verlangen
zodat het leed zich kan berusten
niet langer in het noodlot gevangen…
Soms
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
542 Soms blijven we hangen in het verleden
Het is eng om nieuwe stappen te ondernemen
Soms blijven we hangen in het verleden
Het is een sleur waar we in leven
Soms blijven we hangen in het verleden
Omdat we bang zijn wat het nieuwe kan geven
Soms moeten we stappen ondernemen
Een oud hoofdstuk afsluiten van het leven
Soms moeten we durven…
17 mei, de zeventiende mei
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
606 Het is de trouwdag van wijlen mijn ouders
81 jaar geleden in de Rotterdamse Laurenskerk
maar ook de geboortedag van Koningin Maxima
Hare Majesteit gaat haar 50ste levensjaar in
zij, mijn ouders zijn elk jaar die dag speciaal in mijn gedachten
zij, mijn Koningin viert het besloten in Koninklijke Corona stijl
hun families komen digitaal langs…
ANSICHTKAARTEN
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
4.355 Het verleden komt ansichtkaartgewijs
door het bewustzijn gegleden, vandaag
is zomaar vijftig jaar geleden. Huizen
bestaan afgebroken, mensen leven dood.
‘k Herken de kerken van het geboortedorp,
de zerken op het kerkhof, showroom van
getransformeerde geschiedenis.…
Anno 1700 en Zoveel
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.260 Ze zijn ad patres heden,
De rokjes zijn versneden,
Het goudleer ligt vertreden,
Maar ’t geestje dwaalt nog om:
Nog zoekt hij te overreden,
En relt van zuivre zeden,
In ’t oude heiligdom;
Maar wie zich wijdt aan ’t heden —
Hij zoek’ zich in ’t verleden
Een spiegel voor zijn schreden:
Doe wel en zie niet om.…
Museum
gedicht
3.6 met 27 stemmen
12.006 Het kinderjurkje dat al is geweven
voor er romaans gedacht werd of gebouwd
bestaat. Het slaapt niet ver in een vitrine.
Veel nachtblauw heeft de stof bewaard.
De mouwen liggen uitgespreid,
zodat het nog gedachten kan omhelzen,
die in dat leven niet zijn uitgesproken
en van dat sterven niet zijn afgeleid.
---------------------------------…