Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

errare canis est

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 563
hij had er een studie van gemaakt zijn dissertatie “Canis Emptor” werd wereldwijd bejubeld nog nooit had de mens zich zo in zijn trouwe vierpoter herkend maar de evolutie speelt spelletjes met de mens èn de honden, op onverklaarbare wijze verdwenen in de loop der jaren alle honden en de mens ging er steeds hondser uitzien en…
enrico9 april 2012Lees meer >

Steentijd

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Al meer dan vijftig jaren gaf hij lucht en schaduw aan ieder die dat wenste nu vond men hem te lastig te veel zonlicht wegnemen altijd maar bladeren vegen een bron van vogelpoep echt te veel in de weg staan zijn stam en takken verdwenen als voer voor een gulzige open haard in de kale tegeltuin staan nu op zijn plek twee plastic…

het eentonig gebrom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
nu de herfst lijkt te smoren in onkundigheid is het gloren van de nieuwe zon verdwenen in de trage dimensie van mijn vlijt hoe het boek ook schreeuwt zich wil laat lezen dwars door het doffe kaft is mijn vlucht langs dode vogels iets wat ik nooit had bedacht het hart, de pionier van mijn reis de ingezetene van het verdorven vlees blijkt…
elze23 november 2013Lees meer >

Zijn tijd ver vooruit

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 507
achterbuurman Gejongd heeft - Bekommert hij zich Om de naaste die Hij bij de brug over De diepenring tegenkomt, Een half gebit, maar Niets om op te kauwen - En voedt hij hem met Een boterham met pindakaas In de pastorie, en met Liefdevolle woorden, Van mens tot mens, En is zijn virtuele versie Onzichtbaar klein Aan de einder verdwenen…

Oorlog

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
De moeder met haar gedode kind in haar handen Het bloed is al opgedroogd De tranen zijn al in de gootstenen gedropen De wonden zijn veranderd in korsten En het verdriet is verdwenen Gretig staar ik naar de TV Naar het bebloede circus dat zich afspeelt in de geluiden om mij heen.…
C.L. Otterman27 februari 2014Lees meer >

BEGIFTIGD (voor Ankie L.)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
te verrijken Ze zag de jaren daarna snel verstrijken Ze werd geholpen door het Opperwezen En Jeshua, ooit uit de dood verrezen, Die wilde maar niet van haar zijde wijken De tijd verstreek, gevuld met hulp verlenen Ze wilde zich toch eens de ruimte gunnen Om nog op tijd te kunnen achterhalen Wat in de drukte leek te zijn verdwenen…

Rechtop in het gras

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
maar jij hield me tegen om alles nog een keer te overwegen jij spiegelde ons leven terwijl ik stil bleef staan liet jij de caleidoscoop van jaren gaan de affiniteit was weg ieder detail was al eerder gezegd in perspectiefloos constateren in confronteren konden wij elkaar niets meer leren jij bleef de tunnel waar ik leefde wij verdwenen…

Het troosteloze rood

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 910
een wereld vol jagen en jachten op vrede en succes in de maand met de langste nachten de hoop om dat te bereiken is al vervlogen met in de spiegel te kijken naar het intens vermoeide gezicht de vrije dagen zijn snel verdwenen met nog meer water naar zeeën van overvloed en decadentie te dragen duurder en mooi maar met een moraal…
wil melker23 december 2014Lees meer >

Met oranje tintje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
in wederopbouw zijn zij uit beeld verdwenen toekomst dooft stukjes verleden herdenken met oranje tintje heraldiek en romantiek de stoere jongens van het pintje vrijheid is ons hoogste goed gebleken maar de zekerheid is wel gesleten langzaam zijn zij weer tot leven gekomen gezichten uit mijn dromen namen krijgen nu een stem angst…

Opslagcapaciteit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Geuren, kleuren, een paar woorden is al wat bleef, de rest verdween, God weet waarheen. Soms komt wat is vergeten, in een dagdroom voorbij, of glinstert in de verte vaag bekend, tot mijn brein in het schijnsel van een moment, plots verlicht zich in een herinnering herkent.…

In eigen herinnering

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
voeten bogen het gras kleine takken kraakten het was mijn eerste pad ik ben terug gegaan na enkele dagen het spoor is blijven staan verbond na betreden twee plaatsen in mijn leven ieder met een eigen gezicht de horizon aan het einde van mijn blik verdween terwijl er een nieuwe verscheen mijn pad was het ontdekken van hoe ooit…
wil melker25 september 2016Lees meer >

Zonder besef

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
Wat als de geur verviel, smaak niet bestond Wat als ook het gehoor verdween misschien Men nog wel tastzin had, maar niet kon zien Zou het dan zijn dat men de liefde vond?…

opa zaliger

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 718
ik zie je nog zitten altijd op dezelfde plaats het bankje in de tuin een beetje pitten… of naar vogeltjes staren die ravotten tussen takken rustig je pijpje trekkend denkend aan vervlogen jaren de rook steeg op in witte pluimen verdween in wolken maar op een dag stopte het leven en je ziel volgde de weg van witte rook om al je…

Daar

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 7.653
- terwijl hij verdween. --------------------------------------- uit: 'Wuif de mussen uit', 2006.…

Verhaal van de zee

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Luister op het duin naar golven der zee Daar spoelen ondersteund door branding Verhalen van lang verleden met zich mee Verhalen van verre landen onbekend Met kusten van rotsen of palmenstranden Landen vol schoonheid zo niemand kent Daar in Atlantisch heerste enkel vree Geen haat of nijd verscheurde de band Helaas, ’t is verdwenen in…

Zoveel ogen uit het hart.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Zoveel ogen al jaren uit het hart van hen die uit je leven zijn verdwenen. Schaduwen werden zij in een steeg die je nimmer meer bezocht. Waar geen toekomst was naast een verleden. Mensen, gezichten, ze prikkelen een gevoel waar je niet meer bij lijkt te kunnen komen.…

Overhoop

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 507
Soms is er een moment van kalmte, rust Soms is er een moment van spanning, druk Verstand slaat op tilt en gevoel overheerst Of gevoel wordt beheerst en verstand regeert Overhoop met de een en rust met de ander Harmonie is verdwenen en beheersing is een rariteit Cirkels tollen en golven deinen Dieper in de confusie duiken Tot overhoop…
tjecpen12 oktober 2017Lees meer >

Zalige kerst

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
Zoals "God zij met ons" Met de gulden verdween Heb ik steeds meer moeite Met dit sprookjes fenomeen.…
Juun Voorzaat22 december 2017Lees meer >

The hard problem

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.468
ons lichaam is een ontvanger van bewustzijn van daarbuiten als ons lichaam kapot gaat sterft ontvangt het niet meer andere lichamen ontvangen nog wel alle op hun eigen manier als eekhoorn eik paddestoel of zeeanemoon alle op hun eigen ingewikkelde of primitieve manier als al die zeeanemonen paddestoelen eiken en eekhoorns mensen verdwenen…
Remco Ekkers24 februari 2018Lees meer >

paskamer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
levenloos wit marmert wangen het licht gaat gepaard met wat ogen willen zien er hangen harde haren rond een uitvergroot hoofd begeerte dooft op slag de hang naar meer is verdwenen in het wenende licht één vierkante meter grond beweegt rond afgetobde voeten het gezicht in ruw geplooide lijnen, zij verdwijnen in een welgevormde lach…

Vergankelijk.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 514
Stof stuift door mijn kop zinvolle gedachten vervlogen in mijn denkruimte van zijn waar is de verloren vraag verdwenen in het niets alom een ons onbekend terrein sporen zweven er volop vruchtvolle zaden bewogen in een natuurlijk vertoon waar blijven de vruchten vergankelijk is het verdorde oer onmetelijk fantoom meteen begint het…

Heer en meester

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
ik las met vingers het alfabet aan klanken in zwart witte toetsen speelde met voeten donkere tonen opende alle registers in een uitbundig creatieve ontlading voelde mij heer en meester over de melodie beheerste alle nuances van deze muziek verdwaald in de ruimte klom het ijlste toontje omhoog en verdween in het schoonste…
wil melker7 februari 2019Lees meer >

Zal helledood zijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
steeds vaker jaagt een brandende wind langs het steen waar zij vroeger polijstte schuurt nu de grove korrel het fijne zand is verdwenen in duinen die al de benen hebben genomen hier brokkelt alles af dat zachter is dan rots tot ruïnes van muren die eens de winden keerden bescherming boden aan de kleine oase nog vegeteren…

Wereld zonder alfabet?

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Het is licht in je ogen glijdt langs het stiltegebied van schouders en de boezem waarin we beide zijn verdwenen.…
Pama10 augustus 2019Lees meer >

Het bos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
De zon liet haar licht schijnen toen de wolken lichtelijk verdwenen. Het gezang van vogels, was prachtig om te luisteren. Mijn gedachten en herinneringen kwamen naar boven in de prachtige omgeving van de bosrijke natuur. Foto Dick Voogd…
Dick Voogd21 augustus 2019Lees meer >

Laatste dromen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
tegemoet gelopen hebben onze laatste dromen meegenomen in passend avondrood stilte heeft al lang geleden de herrie overwonnen en vindt geen laatste woorden in atmosferen zonder wind drukverschillen zijn structuren van enkele uren nog draaien dag en nacht hun maanden vol maar in seizoenen is leven leeg en hol het synchrone is verdwenen…
wil melker23 september 2019Lees meer >

Herrie

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 577
Simpelig gekwetter kwam u maar uit vogelbekjes waarvan de helft reeds verdween, die horen kunnen, of zien, door mistig vuur, flarden essentie blinden en binden aan verloren of gewonnen waan.…
Marije Geerts15 november 2019Lees meer >

Ducttape

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
Corona, Jij hebt de wereld in houdgreep Corona, 'k Bind jou het liefst vast met ducttape Wij willen jou elimineren, vermoorden dus echt kwijt Een kopje kleiner maken, zonder dat het ons oprecht spijt Corona, Jij verwoest, ruïneert en doodt Corona, Vele bedrijven echt in nood 'k Prijs de ochtend als ik wakker word Weet jij bent Verdwenen…

Vreemde pigmenten

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 359
ik zag hoe jij achter je ogen stukjes vreemde wereld tevoorschijn toverde in een transparante blik verdween wat wij als normaal zagen en begon nieuw te dagen waarbij licht in vreemde pigmenten de nieuwste kleuren verkende diepte en vorm nog zonder norm wel speelden tonen een verrassende melodie die een jeugdig bewegen orkestreerden…

Napoleon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
klein van gestalte, grootse dromen dankzij de Revolutie omhooggevallen je wilde er hoe dan ook komen ook al stierven daarvoor honderdduizendtallen het koninkrijk verdween, jij werd keizer en zorgde voor moderne wetten helaas werd je allengs eigenwijzer, wilde heel Europa bezetten in je overmoed trok je Rusland binnen maar had niet gerekend…