6019 resultaten.
Lamgelegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 stiller ben ik als voorheen
mijn tong is lamgelegd
verloren lig ik
in de schaduw van jouw lijf
verbaas me over gonzen
in mijn oren
laat jou geloven
dat ik dit te boven ben
sluit mijn ogen
en slaap gaten
in geluidloze dagen
die ik vul met mijn achterdocht
zodat het dragen
niet zo zwaar weegt…
Devotie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
451 tranen in de
ochtend
van innige emotie
getorend als
baken van ons leven
odoratie viert
triomfen
met uitgekozen woorden
harten verloren
in het warm
onze ogen
bespiegelen de
gelukkige ontmoeting
onze lippen
in plooi van
devotie
Elinora 5 Maart 2010…
Leeg
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.040 haar tassen staan
al klaar in de gang
zeven jaren samen
duurden nét te lang
haar hart was koud
zijn ogen kil
vechtlust was verloren
bij gebrek aan goede wil
het moment was daar
stilletjes haar jas aangedaan
zwaar bepakt verliet ze het verleden
het was tijd om te gaan…
geesten
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
644 geesten die in knopen waaien
en uitbreken uit de gevangenis
van huid en haar
zichzelf tekort doen
slingeren tussen de klippen
van liefde en dood
struinen knarsetandend straten af
reizend in verloren tijd
al tastend en roerend
als dirigent in hun verleden
troost vinden in
de ogen van eeuwen…
fee
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
2.160 in het bos
van de eenzamen
ontwaak ik
in een leven
niet van mij
voorbij
schieten de beelden
en ik denk
aan haar
haar gezicht
dat ik verlies
ik dwaal
verloren
tussen de bomen
op zoek
naar de stilte
waar ooit
de rivieren
van verdriet
niet meer stromen
ik voel mijn tranen
kolkend
langs mijn wang
en ik ben bang
zo bang…
als vriend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
671 mijn vriend de tijd is mild
hij slaat zijn ogen op
als ik dat wil
loopt met mij door de dag
in mijn vertraagde tempo
klagen daarover doet hij niet
hij wacht geduldig
als ik hem herinner aan of
treuzel bij verloren uren
gegeven als ze zijn
hij telt voor mij de dagen
één voor één
legt zich tenslotte neer
bij het onbekende
maar blijft…
geheugenspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
785 Zo word de volgende dag mijn geheugen weer uitgedaagd,
maar het is een verloren spel.
Alles wat gisteren was,
is vandaag weer vervaagd.
Toch speel ik iedere dag weer met mijn geheugen,
maar ik weet:
“Alles wat ik speel is steeds weer een leugen”…
Labyrint
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
629 Zo traag de nacht verschuift
naar avond zonder morgen
laag voor laag
lijkt leven
dood in eenzaamheid
waar tijd gehavend
door het stormend zijn
als drenkeling verloren
lijdzaam in vergeten drijft
maar toch…
hij blijft
en ik
grijp me aan zijn flarden vast
vlecht ze tezamen
tot een beeld dat was
als vlucht…
VERANDERINGEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
699 de Almachtige
voor Wie geen tijdperken gelden
ziet hoopvol toe op menselijk doen
als de vader die vol geduld wachtte
op de thuiskomst van zijn verloren zoon.…
zes november
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.667 gisteren verjaarde je en-
ik mis je niet meer zo; je verloor
jouw hart en mij
woorden kwetsen slechts
een lege muur -maar toch-
verlang ik nog
familiaire banden, strandend
in de warmte van een tijd toen heelheid
zo gewoon was
tussen alle kledingstukken aan de lijn
verblijf ik, immer als de mens
die
slechts ‘van jou’ wil zijn…
Fluisterzachte handen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
536 Wees zacht als de fluister
als ik de hoofden streel
van verloren kinderen
Schitter zuiver als kristal
wanneer donderwolken
uit ogen zijn gedreven
Heel wat half is
als verdroten bloemknoppen
uit verwarmde voegen barsten
Slaap gerust als
de vrouw in mij
liefde dwarrelt over jouw verlatenheid…
van mij
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
795 hoe ongerijmd het nu ook lijkt
dit schrijven over
een bedrogen lijf,
eens was het toch mijn sieraad
kon het jou bekoren
ja, sterker nog
ik schaam mij niet
te zeggen, hoe het spijt
dat ik verraste blikken van
het mannelijk ras ook gaandeweg
meer ben verloren
dus spiegel ik mij niet meer
aan die zekerheid
kijk naar me, als je wilt,…
Gedonder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
456 daar zul je het gedonder hebben
regen tikt als 'n ongenode gast
op pannen en tegen ramen
rennen mensen voor hun leven
vechten ruitenwissers 'n verloren
strijd voor beter zicht
delven fietsers het onderspit
door passerende auto's die hen
laf in de flank bespuiten…
zoals i
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
893 in chaos
vol geluid
zie ik jou
zeg ik geluidloos
niets
en voel ik
tranen
in vergeten ogen
als ik
in verloren tijd
diep
in duizend ogen
kijk
en doe
alsof ik vergeet
wat van mij blijft
je ogen
je handen
je ziel
op mijn huid
onze woorden
zonder geluid…
Tevreden opgelaten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
693 Waan me soms even vrij
als de wind om me heen
wanneer je me laat vieren
beperkt maar ook veilig
want waar zou ik nu zijn
als je me ineens losliet
ergens verloren zwervend
of doorgeprikt en leeg
dus zweef ik aan je touwtje
soms wat opgelaten
maar meestal tevreden
misschien zelfs blij…
zoals het toen begon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 als de dag de einder naakt
de laatste groeten van de zon
aan mij gericht wat harten raakt
en in het felle tegenlicht
het zichtbaar wordt
wat eens verloren ging
in schaamteloos evenwicht
zoals het toen begon
dan belooft de nacht
zacht fluisterend dat
de vroege ochtend wacht
en droom ik weg
al luisterend…
Wielrennen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
795 Het schikt zich graag naar uw smaak
naar de texturen van uw tong en de geuren
zij benevelen het brein en gaan verloren
als niet u het heeft gesmaakt.…
Het licht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
990 Ze was als een bloem
die bloeide in schoonheid
zich koesterde in wat
het leven haar bracht
tot plots een schaduw
de zon liet verdwijnen
het kil werd om haar heen
ze langzaam haar kleur verloor
toekomst voorgoed verdween
nu leeft ze met angst en pijn
maar heeft ook aanvaard
dat het warme licht
haar spoedig komt halen.…
Randverschijnselen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 de klaarheid van het moment
de graagte van de geschiedenis
de plek die je van vroeger kent
de stilte van de getuigenis
het daagt bij vloeiende vlagen
een ongeschonden kindverleden
van voor de bewuste dagen
zo voortschrijdend vermeden
wat niemand meer kan horen
raakt in rangen kwijt
gaat in geheugen verloren
in de zomen van de tijd…
Het tegenlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 lig op veren
wolkjes
op een hoge wind
hoor toch
het huilen
van een eenzaam kind
zie het lopen
op vaal strand
verloren in veel zand
schreeuw over golven
voorbij het tij
verbaasd kijken zij allebei
het tegenlicht
ontdekt de zoon
de moeder vindt haar droom…
Uit aarde en van turf dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.051 Woel me gedachten malend
Naar het eind van deze nacht
Slaap heeft het al weer
Verloren van dringende
Gedachten die door farmaco
Een tijdlang waren stilgelegd -
Nu zijn ze er weer, gedachten
Van toen, gedachten van nu,
Gedachten van straks als
Het leven er niet meer is
Dichtbij de aarde voel ik me nu
En de turf waaruit ik geboren…
Uitgegumd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 Wat wens ik jou
Dat graag toe, nu
Ik je aankijk
In ogen die
Dof van medicatie
Zijn - alle glans
Verloren in de ban
Van een verleden
Dat nu nog te zwaar
Op je schouders drukt
Wat zou ik je graag
Een gummetje geven
Waarmee je alles
Wat je bezwaart
Vanuit een donker
Verleden voorgoed
Uit de weg kunt ruimen…
Maar de betekenis vervaagt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
559 Kanten naar
Het leven staan,
Overmacht aan
Beeld en geluid
Die op mijn
Hersens een
Onophoudelijk
Bombardement
Uitvoeren -
Als ze dan
Hun vernietigend
Werk hebben gedaan
En het alleen nog
Woorden zijn die resteren
Zijn ook zij voor mij
Niet meer dan
Geluiden die vervagen
In de ruimte en al hun
Betekenis hebben verloren…
Dit is niet de stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
765 Dit is niet de stilte
die ik voelde toen mijn jeugd
een andere wending nam
geluidloos in mijn ouderdom
vol weemoed en verlangen
dit is ook niet de stilte
van verloren vriendschap
of liefde die een loopje nam
geluidloos in mijn hartstocht
vol melancholie en hunkering
dit is de stilte van jouw gestorven dood
in heimwee die geen weerklank…
Er waren naamgevingsproblemen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
479 Ik weet niet hoe ik je noemen zal,
Kind, zoon, diepstgevoelde eigenheid
Die voor altijd verloren gaat -
Die alleen geleefd heeft voor
Je definitief verscheen,
En al weer verdwenen was
Voor het moment dat je het
Levenslicht aanschouwen zou,
Eigen, noem ik je,
Gewoon eigen,
Eigen voor mam en mij
We houden van je, voor altijd,…
Tussen de stromen van het leven door
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 Tussen de stromen van het leven door
stuur je jouw schip
dat wordt meegevoerd
en heen en weer geslingerd
geduwd, geketend, getrokken, gebogen, gedreven, gedragen
vervuld, ontroerd, verbaasd, gevonden, verloren, vermaakt
stuur je
als een rivier meandert
door de stromen van het leven heen…
Liefdevolle ogen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
616 Ik ben verloren,
bevangen door je warme blik.
Liefde…
AFVAL.....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 Met in onbruik
en kapotte zaken
hun ziel
verloren
Tweedehands
en hergebruik
kan me zoveel
meer bekoren
Gemak
nonchalance
maakt al van val
afval
Het zal me
blijven storen
zelfs.....
als kunst.…
ankerpunt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
557 achteruit kijken
is talmend tijd verspillen
laat je niet verankeren
in het verleden
de tijd kruipt ongenadig voort
en wat voorbij tikt is verloren
hier en nu
begint de rest van je leven
gooi de ballast overboord
wat je ook kiest
is telkens weer
de eerste keer
en je enige kans…
zonder
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
710 je ogen
je hart
vermeden
omdat je aanblik
zo moe gestreden
zonder verleden
en heden
verloren
uitverkoren
voor dit lijden
zonder te vragen
niet meer te dragen
was
gelukkig, lief
dat je ogen
niet meer zagen
dat ik
je ogen
heb vermeden
je hart
verzwegen heb
naar het verleden
onze liefde
ben vergeten
mijn…