7023 resultaten.
?
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
938 ik voelde de aarzeling
van jouw hand in de
subtiele tinteling
van mijn huid en wist
nog voor je sprak
in de beslotenheid
van gestaag vallende regen
verkleinde jij de wereld
hoef ik niet verder
dan hier…
Droom vaarwel
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.166 zeldzaam
onder de rivieren
zwem je weerloos
op grote tafellakens
trillend van geilheid
door niemand zo bedoelt
eindelijk alleen op reis
door zon gebakken
gedichten lezend
zweef je, draai je
verander jij jouw lijf
onstuimig, langzaam
wulps verleidend
van kleur verschietend
leef je intens
kom je bij me
in mijn armen
neem je afscheid…
Moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
679 Tijd staat soms schril
in oneindig loze momenten
uit het verleden stille prenten
vallen de uren en dagen stil
Totdat de tijd ons inhaalt
sloom en constant
bleek en broos vervaald
gebouwd op wankel drijfzand
Momenten, die traag vervagen
tijd aaneengesmeden
tot in lengte van dagen
langzaam weggegleden…
"Voor een vriend..."
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.378 Je veerman houdt zich in
en nog steeds de wacht,
heeft het meertouw nog
niet losgelaten, gelaten
lopen in het laatste spoor
op het jaagpad van de nacht,
wat reeds z'n oude glans verloor
en een milde dood je wacht, al
vertrouwd met de tocht, misschien
wacht mij hetzelde veer, om
je aan de overkant weer
in de ogen te kunnen zien.…
zegening bij de euthanasie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
848 ga maar gauw
voordat het bestaan
je verder kwelt
ga nou
word geest
word stof
word niets
ga dood
ga…
Haar vleugels waren klaar
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.582 opgeschreven
uitgemeten
in de lengte
ook de breedte
witte veren
glad gestreken
woorden zal ze
nimmer spreken
kankerziekte
overmacht
levenstaak
nu volbracht
©Lady Love
~* In memoriam Carla Furth † *~
~* na 'n lange strijd herenigd met haar man en dochter *~
*…
Hemelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 vrije vogels balanceren onder een grijs wolkendek
dat gisteren nog zoveel meer grijzer leek
kale bomen staan hulpeloos met hun handen
in de lucht alsof zij vragen willen
een waterig zonnetje verwarmt niet meer
onzichtbaar is haar schoonheid alsof de natuur
haar adem inhoudt zijn het sneeuwklokjes
die zich als eerste tonen
overgoten door…
Vergane schoonheid
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
987 naar jouw handen kijkend
wordt het zichtbaar hoe
ringen langzaam van je vingers glijden
tijd heeft je getekend
waardoor je ouder bent gaan lijken
diep van binnen bleef je dat meisje
van twintig dat ronddanste in de weide
wat haar rokken deed bollen
zonnebloemen lachten haar toe
al stierven die als jij 'n vroege dood
©Lady Love…
Het donkere water dat mijn voeten kust
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.159 Het donkere water dat mijn voeten kust
En de geheimen meetrekt naar
Een oneindige diepte
Waar ze verzwolgen en
Vergeten worden
Alle sporen gewist
Door de niets ontziende
Handen van waternimfen
Die gillen als sirenes zo hoog
Je dieper meesleuren met hun zang
Langzaam zweef ik richting
Deze blauwe hemel
Waar mijn woorden
Slechts uit…
Jane Doe
hartenkreet
2.0 met 20 stemmen
2.795 Vervreemd van deze wereld
Geheel ontwricht van al haar rechten
Raakte haar ziel steeds meer verloren
Verloor zij uiteindelijk alles om voor te vechten
Reddeloos,was ze, zo zonder ziel
En geen mens zal doen begrijpen
Hoe het kwam dat zij zo hard viel
Of wat haar zo deed (af)wijken
Want niemand had oog voor haar
En dus bood niemand haar een…
Ons Pad
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
854 Vulkanische activiteit
Die brandt
Openrijt
De hitte niet vermijdt
Het splijt
Op het netvlies
De mooiste illusies
Innerlijk verscheuren
Door wat kan gebeuren
Zonder ooit te weten
Geweten geeft advies
Zonder ooit te kennen
Rennen voor verlies
Zonder ooit te ervaren
Verklaren niets precies
Zonder ooit te betreuren
Wat niet kon gebeuren
Afscheid…
Onlosmakelijk verbonden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
552 de tijd die jij mij had gegeven
waarbinnen ik kon beslissen
of ik al zou gaan of toch nog even
van jouw liefde zou vergewissen
tikt de klok gestaag achteruit
verruilt de zon zich voor de maan
voel ik weer jouw lippen op m'n huid
wetend dat ik je zal moeten laten gaan
schittert het zonlicht nog één keer
door jouw prachtige lange haren…
Mag ik uw woorden lenen?
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.888 ‘Tussen deze klamme stenen
heb ik nog maar één doel.
Mag ik uw woorden lenen,
om te zeggen wat ik voel?’
De dichter antwoordde: ‘wat, beste man,
is het dat ik jou op je ziekbed bieden kan?’
De zieke man sprak met rappe tong
over zijn land dat hij verliet,
het lage winterlicht, meeuwen en luchten,
een besneeuwde dijk, de open zee,
snelle…
Shelley 12 november 1991 - 4 februari 2004
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.394 Onze hond is dood
de vriendin, de liefste,
de schat van allemaal.
Het huis is leeg,
de ziel er uit
het hart van ons gezin.
Hoe moet dat nou
zo zonder haar
ik weet het even niet.
Want onze Shelley was uniek
zij gaf altijd, en gaf en gaf...
al haar liefde, steeds maar weer.
Wij moeten verder zonder haar
en heus, dat zal wel gaan…
de kade verlaten
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.729 ijzeren schoenen
van houten karren
kletteren in een oceaan
van lawaai
ik vaar de haven uit
onder een opgeheven brug
handen als geklonken
aan het draaituig
waarvan het hart niet klopt
omdat de richting
door vuisten wordt gekozen
mijn rug schermt
het priemen af
terwijl witte doeken
op de steigers
het water ten afscheid…
De Zee
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
2.009 DE ZEE -Het water, het zand,
Jij bouwde jouw fantasieen op het stand.
DE ZEE-Storm, hard waaien,
samen lopen tegen de wind.
Jassen staan bol, we waaien bijna weg, we hebben lol
DE ZEE-Vacantie, Rockanje,
Met jou en je broertje nog even naar het strand,
vliegen met Papa, blote voeten in het zand.
DE ZEE-Waar…
Kersen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
896 In de schaduw van mijn boom
waar het bladerdak van hoog
door de zware zoete kersen
zongerijpt en voor het grijpen
liefdevol en zorgzaam boog
naar het kleine witte wiegje
het beschermend voor de hitte
voor het zonlicht uit het oog
en ik droomde van de warmte
tussen pitten van die boom
klaargemaakt de confituren
taarten etend zoet van kersen…
Vaarwel mijn [ ex] lief
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
767 Mijn hart slaat weer onbewaakt
te snelle uren, de groente heb
ik al gesneden maar ‘k heb geen trek
in jouw strategieën die mij telkens
willen mee sleuren in jouw victorie
laat me deze lente mijn
eigen lijf en leden blijven voelen, want
jouw lust is het zout in mijn pap
en je handen ruwen mijn vel
mijn stem is uitgedicht, de tong
gezwollen…
Vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.283 Vader, heel snel was je vergeten,
waar men je zoekt, vindt men
geen steen, anoniem, omringd
door vreemden, lig jij, verdween
met een klap uit ons leven,
zonder afscheid, de eeuwigheid
in, voor mij een regelrechte zegen,
voor jou, hopelijk een nieuw begin.…
Fantoompijn
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.265 Op de grens van vandaag naar morgen
Op de rand van waken naar slapen
Moet ik een neergestorte droom borgen
Alle duizend duigen bijeen zien te rapen
Op de grens van ongeloof naar inzicht
Op de rand van hoop naar vrees
Zie ik de schade die is aangericht
Voel de pijn die uit de puin verrees
Ik zie je nog dag en nacht
Want je bent met mij verweven…
het kleuren van de lucht 2
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
881 stil zal het worden
heel zachtjes stil
en onhoorbaar worden
rimpels in de tijd
geuren van seizoenen
en de voorbije uren
sterren en strepen in de lucht
in en uit
dag en nacht
jouw warme hand
je zachte stem
lorelei van leven
de schelpen op het strand
sieraden van eb en vloed
ritme van leven
het zal onhoorbaar stil worden
de lucht…
stille wens
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
739 als ik ooit verdwijn in een stoffige
plooi van de tijd
vind me dan weer in de luwte van
die ene boom
waar klaproos en boterbloem het
weidse wuivend met ons deelden
waarover we spraken of zwegen
zich fluisterend herinneren laat
nu de wind er nog speels door
het lover waait
en rond die boom nog liefde ruist
in tere tinten…
Het ga je goed
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.474 en steeds weer je naam te horen vallen
brengt in mij de wee die met pijn de
poorten heeft gesloten in
een amendement van
het heeft zo moeten zijn
doch wie de vrucht werpt
en zelf met beide handen vangt
is in mijn hart een avant-garde
waarmee ik poëzie bedrijf
in naakte edelkunst
jouw aderen gevuld met
zuiver kristallen bloed
is mijn…
Een lange lege morgen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
3.981 Hoe kan ik nu vergeten, jij wensdroom
uit mijn hart geboren zonder zorgen
tot de dag dat het leven mij ging verlaten
en jij achterbleef in een lange lege morgen
er spreken vele jaren uit een moment
tot aan de dag van nu, en nu is telkens weer
dat jij me niet vergeet; maar ook ik mijn kind
ik zie jou, mijn lief in dag en nacht zo óók in de…
Afscheidsgedicht na zelfmoord
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.580 De zon komt weer op
de maan gaat weer onder,
Voor de één vanzelfsprekend
Voor de ander een wonder.
Voor de één een start
Een kans op een nieuw begin,
Voor de ander een last,
Want wat is de zin?
Het lukte je niet om gelukkig te blijven,
De ups en downs werden je teveel,
Je had geen zin meer om te strijden
En nu is alles stil.…
Afstel
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
810 Alles gaat langzaam
alles stelt uit
wat gister besproken
komt morgen pas uit.
Je kon me toen geven
wat ik eerder al vroeg
en niet telkens wachten
tot 'k de wens
niet meer droeg.
Je kunt nu beloven
alle bergen van goud
maar ze hebben de kleur niet
waar ik nog van houd.
De dagen vergingen
het wachten voorbij
jouw tijd is verlopen…
Vaarwel Oma Fien
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.194 Zij was voor ons een oma'tje
Zo'n vijftien jaren lang
Ze had geen eigen kinderen
Verloor alreeds haar man...
Ze had een gebogen ruggetje
Fragiel ook om te zien
Maar oma danste als er dansen was
Ze heette oma Fien...
Belandde in verpleegtehuis
Ze haatte dat verblijf
Was blij met elk bezoekje
Ja, dat stond buiten kijf
Ze rookte als een…
[ Ik wil het nog niet ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 Ik wil het nog niet,
niet al naar huis, alsjeblieft --
mag ik opruimen?…
Dementie
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.071 je kijkt
ontwijkt
de dag die er nog is
vergeten
in de tijd
met een sluier van niet weten
draag je stiltes in me op
kijk je blind naar ons verleden
alsof de dag is afgegleden
tot een wereld
die je mijdt
maar soms
verlicht de helderheid je ogen
schittert kleur tot regenbogen
zie je wat ons samen maakt
dan ben jij opnieuw de moeder…
Lieve Leska
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.334 nu de laatste hand was gelegd
aan het vervaardigen van haar vleugels
was de tijd daar om in alle rust te talmen
om naar het punt te groeien van pure overgave
wetende dat ze alles in vertrouwen kon achterlaten
zodat ze zichzelf open kon stellen voor de weg naar zomerland…