2620 resultaten.
Strijkt wat wilde haren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
762 niet van ze weg
je hebt ze aangekleed
met alle zorg en
liefde in die jaren
zij gaven jou een evenbeeld
vertellen hoe jouw
leven is gevaren
met wie je bed en
dagen hebt gedeeld
je strijkt wat
wilde haren plat
kust rode monden vergeeft
zonden die een enkeling nog had
dan daal je af
de trap met eindeloze treden
bent in het heden…
Zomaar een zomerdag
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
630 Een brede muur
van boze woorden
verstrooid door kwade tongen
beletten de doorgang
van verleden, naar toch nog heden
een toekomst ook vergaan.
Bloemen staan in alle kleuren
strooiend nieuwe zaden
feestelijk belicht
voor een zomerfeest,
dat niet is, en nooit zal zijn.…
herenafspraak afgeschaft
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.436 hoe het met de heren
innerlijk is gesteld
blijkt op het voetbalveld
lag tot voor kort
een speler neer gestort
vreemd roerloos hevig kermend
in de kramp uitgeteld of niet
men trapte sportief subiet
het leder buiten de lijnen
heden gebeurt dat wat later
laat heerlijk liggen men slaat munt
heilig de tactiek scoren nu je kunt
het is…
je verzinnen
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.978 gaf je geluid, tekende je lach
en een hand om blozend aan te raken
Nu woon je in mijn hoofd, mijn weten
je pakte tassen hart en koffers uit
en ik, ik ruimde planken leeg
en deed mijn kunstje van vergeten
Om jou herbouwde ik mijn verleden
tot zachter, zoveel liever en te doen
Ik gaf mezelf die grootse rol
en weet je terug in nu, mijn heden…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.099 Van ‘t hart uit wit tot de einden als de dromen,
Die, woord na woord, uit dichters neergekomen,
Zich levend schikten in het stilst der nachten;
Zo ligt de tuin gestrekt nu in het heden;
Wie zal er zetten komen de eerste schreden?
Anders dan mussen die hun kruimkens wachten.…
Kerstmis 2007
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.828 Laat ons elkander liefde geven
en tederheid en engelenzang,
want heden kwam Gods Zoon op aarde,
we vieren Kerstmis, vol van vreugd.
De ogen van de kinderen stralen
en zelfs de sterren zijn verheugd.…
dicht de dag
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
862 vandaag worden woorden uitgelicht
soms aan elkaar geregen
zwaar of licht van gewicht
doch in de mond gelegen
uitgesproken
en meer dan alleen
op pennenlikkers gericht
heden is de dag van het dicht
het verbloemd verbeelden
of afdrukken van vergane weelde
opdat hopelijk menig lezer zwicht
en zich herkent in de ander
poëzie is voor…
je transformeerde liefde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.168 wij waren al
toen tijd nog naar zijn
kinderschoenen zocht
heden met verleden vocht
herinnering geen ruimte had
en niemend iets vermoedde
van een gangbaar pad
we deelden met elkaar
het bloeien van de bloemen
vrijden zonder afscheidszoenen
geschapen als een paar
tot ik je uit het oog verloor
ik wist en voelde je
in het vliegen zonder spoor…
Te zijn zonder te willen
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.210 Als ik kijk naar hoe ik ben
En hoe ik had kunnen zijn
Dan zie ik zoveel verschillen
En dat zien doet dan pijn
Ik mis zoveel dingen
Die ik in mijn leven nooit heb gehad
Verlang naar van alles
Zoals je verlangt naar een verborgen schat
Ik wil zoveel meer kunnen
Maar mijn verleden liet dat niet toe
Mijn heden lijdt daar nu onder
En naar…
Ademt toekomst vrij.....
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
817 zandkorrels masseren haar voeten
vergezellen haar op weg naar het morgenlicht
om samen een nieuwe dag te begroeten
herinneringen in reeds gelopen sporen
galopperen gegriefd het verleden voorbij
nog eenmaal kijkt zij om, de schaduw verloren
wandelen dromen en nachtmerrie zij aan zij
nimmermeer kunnen zij haar rust verstoren
helder herwonnen heden…
Het zou een blijde tijding zijn
poëzie
3.9 met 19 stemmen
3.674 Het zou een blijde tijding zijn, indien
God heden tot mij sprak: "De dag is om,
Waarop gij werken mocht, nù laat mij zien
Het werk uws levens." Dan sprak ik: "Ik kom
Met lege handen, meester, ik verdien
Uw ongenoegen en uw straf, want dom
En slecht heb ik gearbeid." Dan misschien
Sprak God: "Ofschoon met lege handen, kom!…
De herfst van ons leven
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.392 We willen in het heden leven, en
verder denken....nog maar eventjes niet.…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 de trap ben ik
in 't midden opgegaan
om je te zoeken
zogenaamd je schilderijen
te zien
tussen de pilaren
loop ik van zaal naar zaal
langs witte wanden
reliefs van het heden -
je vloeren en deuren
onzichtbaar wit
lopen scheef van
opgeslagen verleden.…
ach u wilt verrast worden
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
2.969 ach u wilt verrast worden aan het
verkeerde adres meneer mevrouw
een dichter is een kringloop van papieren
genieen gerecycled verslonden verteerd
en uitgebraakt duizend maal het wiel
opnieuw maar dan net even anders
u wilt geraakt worden maar u bent
allang niet meer gevoelig voor kwetsbaar
heden zeker als ze niet de uwe zijn wat
raakt u…
een lach lichtte op in je groet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
758 lichtte op in je groet
je wilde geen kus
maar je ogen maakten muziek
van een honger die niet was te stillen
ze zongen akkoorden
die niemand ooit hoorde
van je blikken begon ik te rillen
ik trachtte met flarden geluid
jouw beeld terug te roepen
maar stilte klonk er hard bovenuit
waar je jeugd had geleden
verkenden vingers het heden…
het nachtelijk gerecht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
805 als mijn schaduw slaapt, als het ware
en mijn ziel opgaat in het onbestemde
nee, niet in de alom eeuwige rust,
dan drijf ik af, weg van de bewuste vaste wal
dan wordt mijn heden, wat dat ook moge zijn,
met het verleden in schemerland gesust
of haalt de geest de prikkels van stal
die doorheen de dag, bij ogenschijnlijk licht
hetzij van…
Mislukt gevoelsgedicht
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.197 zit te piekeren tobben en te zweten
ik had het allang en grondig moeten weten
de horizon huivert me tegemoet
de zon wordt kleiner het moet
vandaag nu echt gebeuren
gevoelens mag je niet mee leuren
nu duik ik in mijn nachtelijk habijt
ik ga de sterren en de droom verzoeken
wellicht heb ik morgen eeuwig spijt
maar mijn gevoelsgedicht is heden…
Cartier Bresson
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.146 stelletjes
die nauwelijks de puberteit
ongeschonden zijn ontklommen
Vergeet de schurftige honden
en verenlatende verwilderde
duiven hijgend en koerend
tegelijk naar iets van eten
of geslachts gefixeerd naar
elkaar kruipen in het stof
van vele gepasseerde eeuwen
Ik sta alleen, verlegen onder
de aandacht die ik niet zoek
niet in dit heden…
ik geef jullie een vrije dag
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
907 van mijn eigen gedram
ik heb zo
van die momenten
dan voel ik mij
een groot schrijver
je kent dat zelf wel
ieder heeft ooit
een zwak moment
en denkt: ik ben
een blijver
dus sla mij
vandaag maar over
het is goed zo,
wat een inzicht
heeft die vent,
hoor ik je zuchten,
iemand die zichzelf kent
ja ik ga dan maar
je hebt heden…
Socialisme
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
693 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoord
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
bekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende hun rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens jaren…
Alles grijzigjes modaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
601 ik spiegel je net anders
dan je jezelf ziet
je gezicht weerspiegelt niet
wat ik voor ogen heb
je talenten zijn versneden
gedrag is heel sociaal
geen wondertjes in heden
alles grijzigjes modaal
ik wil je anders
meer gekte dat normaal
je niet laten binden
overleef maar de moraal
ga zon verhitten
zodat polen dolen
en niet eeuwig pitten…
Sneltrein
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.337 Ik ben weer terug op het perron
daar waar het einde begon
Het ging allemaal zo vlug
Een sneltrein zonder eindstation
Hier liggen gemaakte fouten
in het heden
Ze zijn niet meer terug te draaien
Ook al ben ik opnieuw in het verleden
De coupé is leeg
maar mijn hoofd gevuld
Ik begrijp niet waarom
het leven geen 2-de kansen duldt
De trein…
Groene idylle
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
655 dat bange rozen rimpelen in de wind
maar als het botert tussen de bloemen
smeert de klaver zoetgevooisde honing
klappen papavers hun blaadjes tot moes
en verkleurt regen dwarrelend in goud
de bruidssluier slingert zich bevallig
om een wild tegenstribbelende wingerd
sprookjes zijn hier allang uitgebloeid
dit hof tiert fantasievol in het heden…
vrij van je eiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
832 eiland
dat veiligheid bood
je liefdevol
in zijn armen sloot
het gevoel gaf
te leven in een wereld
die goed voor je was
je bent klaar
met die spinsels
dat kleine vertrouwde
blijf je behouden
maar de horizon wenkt
in zeeën van liefde
die wachten op golven
volop beroering
door jouw nieuwe passie
los van verleden
gestapt in het heden…
Gebrandmerkten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
738 Ervaring van voorouders in verleden
in onze genen geschreven
vormen samen met de eigen ervaring
onze geest in het heden
Jongeren met slechte ervaringen die
als brandijzers hersenpaden merken
plaatsen storen waar synapsen werken
Geest uit littekenweefsel geweven
heeft geen ruimte voor streven
naar een normaal sociaal leven
Gebrandmerkten…
De hoofdrol
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
764 Gevoel is onze oudste taal
heeft ‘t beste met ons voor
luisteren vergroot de kans op overleven
Onze enige taak is creatie
van ‘n volgende generatie
aangepast aan eisen van ‘t nieuwe heden
De vrouw romantisch
de man rationalistisch
stereotypen die werkelijkheden verhelen
We doen de vrouw tekort
zij is de ster in de hoofdrol
lonkt…
nog even
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
766 Nog even
nog even op de zij liggen
inhaleren en uit zwaar
eventjes nog gisteren
op toekomstige wijze
zoals het zegt, zoals
het je zou toekomen
straks is het weer
links rechts links
het bubbelt en ergens
is een loopplank van essentie
het troebelt van mensen
om je heen, heden
spat steeds weer open
rechts links rechts
en ontwijken
van…
Druppelsgewijs
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
618 je slaat breekbare gedachten tegeneen
en wat je toen zo zeker wist
tracht je nu opnieuw te weten
elk heden heb je slechts te leen
over de grens van het moment
ligt het druppelsgewijs vergeten
Genomineerd in de wedstrijd van de stad Ronse n.a.v. gedichtendag, thema "Over de grens".…
De tranen maken paden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
687 mijn zondes op aarde
Gezondigd zijt gij
Die lieft maar niet trouwt
Een doods gevoel bekruipt mij
En maakt zich meester
De pijn wordt een gewoonte
En de tranen een gezicht
Ik zie mijn tranen terug
Op mijn linker onderarm
De witte paden
Hebben elk hun verhaal
Een verleden, maar nooit een toekomst
De roze paden, staan voor het heden…
Waar is de trouw
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.181 vrijer die open en vol vertrouwen
voor hun gerief hoofs klit aan vrouwen
schept zich de kat hij wordt een muis
Zie mij gestuurd door geweten
steeds in eerste aanleg bij elke stoot
vol liefde de rol van brave echtgenoot
eerlijk en oprecht aanmeten
Gister nog ‘s morgens zei zo’n dame
zoals jij hier vannacht hep verwend
was ik tot op heden…