6818 resultaten.
ik heb het koren nog gezien
gedicht
3.0 met 6 stemmen
3.693 ik heb het koren nog gezien
en ook de koning die sindsdien
de barre woestenij regeert
ik heb hem distels aangeboden
en de graven van mijn dode
jongelingen gesigneerd
-------------------------------------
uit: 'De weg naar Egypte', 1970-1999.…
Zondag
gedicht
2.8 met 27 stemmen
11.580 Vader zit vanmorgen in het zwart gekleed.
Geniet van tuin en vogels. In mus en gras
ziet hij zijn leven na het neemt en eet.
Mijn moeder zingt de maaltijd weer gereed.
Ik zet mijn pop bij hem op schoot. Hij laat
zijn klokje met de vreemde cijfers zien.
Die í is één, de v is vijf en deze x is tien.
Hij is al jaren dood. Gras is gras, mussen…
Liefste....,
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
965 Jouw hand in die van mij...
Mijn hand in die van jou...
Een lieve kus...
Een dikke knuffel...
Ik kan 't nog precies voelen....
Alsof het gister zou zijn...
Maar 't is maar een gevoel van alweer een jaar geleden...
Want op 29 mei 2009 ben je overleden...
Ik houd nog steeds evenveel van jou als toen....
En stuur je met de wind een…
Aan het water
gedicht
2.9 met 10 stemmen
7.582 Steeds weer komt boven zij verdrinkt
in een droom. Aan haar navelstreng onder water
een steen. Aan de oever met een liefde die geen kinderen wil
een man die niet helpt. Die lacht. Die mijn gezicht heeft
Je vertelt het, je ogen vertellen het, je wimpers vechten
tegen opkomend tij. Ik koud en klein als een kiezel,
nooit groter vijand van hem met…
Kiekjesdief
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
686 ik zie jouw lach, aan het strand
met handdoek in je hand, en op
de achtergrond een koelbox en
een parasol die me elke keer
weer als een klok in mijn hoofd
en mijn hart, stilzet. Telkens ont-
vreem ik weer jouw lach jouw
gedachten uit een lichaam die
ik nooit goed heb begrepen.
Soms besta jij teveel in mij.-…
vergeten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
634 gevangen in vergetelheid
de drank die je daartoe dronk
vervaagde de herinnering
en toch weet je, elke weer,
wie ik ben en waarom
je bent jarig, is je verteld
de blijdschap is groot
bij binnenkomst, bloemen en cadeaus
kussen en knuffelen, een breekbare vrouw
maar bij de lift, op de weg terug
zie ik verdriet, brekelijk gezicht
korsakov…
Sluit ik mijn ogen
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
1.928 Sluit ik mijn ogen
Dan hoor ik de vogels
Dan ruik ik de bloesem
En zie ik het licht
Sluit ik mijn ogen
Dan voel ik jouw warmte
En lees ik jouw woorden
In dit gedicht
Sluit ik mijn ogen
Dan hoor ik de stilte
Dan voel ik de kracht
Die ons samen verbond
Sluit ik mijn ogen
Dan zie ik de jouwe
Voor eeuwig gesloten
In 't licht dat je…
Schelpen
gedicht
2.0 met 234 stemmen
23.438 En ongemerkt kwam regelmaat in maaltijden
wandelingen, lijn in gesprekken, herinneringen.…
Normandië
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
726 Hier sta ik dan, de tijd voorbij
een kerkhof vol gesneuvelden
maar al wat ik kan zien, ben jij
jouw tengere gestalte, jouw felle blik
de foto's die ik heb bewaard
herinneringen opgebaard
en telkens weer naar voor gehaald
je straalt, je lacht, je kijkt verbaasd
en veel te snel en overhaast
ging alles als een storm weer heen
hier sta ik…
Oud plaatje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
652 doe maar twee kan melk
een kopje boter en een endje kaas
wanneer ik naar een foto kijk
van de melkboer en mijn vader
die altijd naar linoleum rook
hoor ik mijn moeder weer…
Moeder (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.166 Van ver al zie ik moeder
aangewandeld komen
over de Hodonkse akkeren.
Op de Vonderbrug kruisen we elkaar.
Een meisje is ze,
donker van oog en haar.
“Dag moeder”, zeg ik,
“Dag kind”, groet ze mij
-een man van zestig jaar-
en ze gaat verder kerkewaarts.
Zo makkelijk valt de tijd weg
in het besef
dat slechts een laag beton
mijn stappen…
schoolfoto
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
848 we hebben een foto waarop
beide dochters erg jong nog
glimlachend een gelukkige
jeugd staan te bewijzen
de fotograaf ene Klompjan
vereeuwigde hen in kleur
zoals wij de ouders destijds
in zwart/wit werden gezet
zo merk je hoe paradoxaal
de tijd kleur krijgt
en straks weer zal verkleuren…
Ik was
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
897 Ik was
de jas
die je schouders bezwaarde
jeukte in je nek
je wierp hem af
op zoek naar lucht
ik verdrijf je
geur…
Naamloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.161 Ze was het mooiste meisje van allemaal
altijd maar zo leuk lachen en kortgerokt
Voor bijna alle jongens leek zij hèt ideaal
de massa heeft haar nochtans opgeslokt
Ze was het meisje uit vele jongensdromen
met haar wapperende cape in zomerwind
Ze is van een koude kermis thuisgekomen
voor verdriet van anderen bleef zij blind
Ze staat nu alleen…
Als pantserglas
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.045 Teder kuste zachte wind het lover
en zo warm beminde ‘t briesje mij
Mij sloeg haar hartje alsmaar over
haar liefde kwam nooit dichterbij
Langzaam naderde een waarheid
door deze nacht, zo zwart als roet
Einde liefde streed de doodsstrijd
‘t einde kwam mij reeds tegemoet
Gesproken had deze zachte wind
van mijn lieve liefje van voorheen
Die…
Eenzaam verdriet
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.830 Eens dat de donkere nacht viel
viel de stilte der duisternis mee
Mijn innerlijk, ietwat onstabiel
deed mij denken over ons twee
In gedachten kuste ik je lippen
zacht, als waren ze van fluweel
Hoe jij mij ooit kon ontglippen,
kon ruilen voor je luchtkasteel
Tegen oude eiken zacht praten
om hen vragen over mijn schat
Hoe wij hier toen samen…
- Dagen, in mijn hoofd gegrift -
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
668 mistroostige dagen vol hartenleed
hebben plaatsgeruimd
voor herenigde bezinning
verrukkelijk verfrissend
allemaal donkerheid
de correcte afbeeldingen
zonder defineerbare toonhoogte
het volledige klankspectrum
met liefde in mijn hoofd gegrift,
de passionele herinnering.…
Aan een ronde tafel
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
594 ze heffen armen
kijken omhoog in hun
verdriet om het gemis
maar langzaam sluit
de kring familie
die er dan nog over is
rond de tafel van herinnering
langs de vaste route die zij ging
alleen die ene stoel blijft leeg
pas later wordt het vierkant
echt gebroken aan een ronde
tafel is er nooit een plaatsje over…
Een ledenpop en harlekijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
616 een ledenpop en harlekijn
nog kraakt de speeldoos
het refrein uit vroeger jaren
dagen op de zolder
van de tijd gedroogde appels
verse melk bij het ontbijt
een moestuin waar de
struiken afgedekt met net
hun vruchten toonden aan de zon
wij de rechte regels
opgebonden bonen zagen
en niet snapten wie dat kon
het paard en koeien in de…
Traan op het medaillon
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.571 kleine medaillon
Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal
net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht
Het straaltje licht lijkt schier illegaal
en is waarachtig exact op mij gericht
Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon
net zo stralend als je toentertijd was
Zo je er toen uitzag in die nachtjapon
zie ik je nu achter ‘t ontspiegeld glas
Herinneringen…
Over de grens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
779 Over de grens
Het voelt vertrouwd;
rondkuieren
door het verleden
de pijn herleefd;
een douche
aan herinneringen
vloeit over je heen.
De grens is bereikt
het beweende verleden
doorlopen
de sjerp bestikt met tranen
weggeworpen
vooruit, de eerste stap
over de grens van
het verleden.…
Verliefd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
801 Een weekje Tessel en dat is voor Jeronimo van Elk wandelen door vervagende herinneringen. Hier sliep hij in een hooiberg en had het koud, daar liep hij voor het eerst met een meisje hand in hand en wist hij niet hoe hij het had. Ze was z’n famke maar haar stem kan hij innerlijk niet meer tot klinken brengen.…
Keerkringen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 De dagen zijn van plaatstaal en ijzer
betonnen uren in hamer en beitel gehouwen
het bad vol tranen gerouwd in vergeten
gaat het niet, de mussen, kwikstaarten
de struisvogel en schapen de hand het eten
als duif zo schuchter in het believen
de paarden stalden we onder de maan in
het hek van herinnering straks en later
staande tegen de keerkringen…
Verhalen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
787 Och, weet je nog
dat ik verdwaalde
naar de eendjes liep
in het afvoerkanaal
daar droomde
tussen zoet en zout dat ik
mijn naam vergeten was
ik omkeek en de hele
wereld zo was
het zout zo bleek
altijd bij mij bleef
toen jij me kwam halen
was ik niet verbaasd
je gaf me te verhalen
zoals mijn moeder deed.…
HET KOELTJE
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.548 In de lentemorgenzwoelte
Streelt me een labberende koelte,
Luwend, stuwend, loddrend stoeiend,
Zachtkens âmend, floddrend vloeiend,
Kussend voorhoofd mij en konen,
Schuddend tengere anemonen,
Die in duizendtallen beven,
Waar zij langs de grond komt zweven,
Voertuig voor der bijen wieken,
Die met haar de honing rieken.
Op haar golving zweeft…
Bewaarschool
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.850 Soms, als ik loop door een straat,
waar kalk valt uit een muur,
verschijnt mij een kindergelaat
en een non aan een kierende deur.
En ik klem mij weer vast aan de vrouw,
die mij altijd naar school toe bracht;
het galmde door het gebouw,
als de deur dichtviel met een slag.
Daar staat - de voet op de slang -
nog het blauwe Mariabeeld;
voor…
THE ANSWER MY FRIEND
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
761 op alle koopdagen zag je hem
zittend in zijn oude kloffie
ieder gat verried 'n herinnering
glorietijden van weleer
schitterende ogen tussen
lange verwilderde grijze haren
een mondharmonica tegen zijn lippen
dansend op de muziek
"the anwer my friend"
hij speelde het vol overgave
zijn centenbakkie deels gevuld
door gejaagde passanten…
JONG EN VERLIEFD
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
904 In de verte knetterde de donder
heel ‘t firmament kleurde grauw
En op slag, als door een wonder
stapte ze uit ’t overheidsgebouw
Haar panty toonden twee benen
via drie grote gaten zagen ze mij
Uit slippertjes staken tien tenen
die olijk keken onder haar kledij
Kleine pootjes renden, o zo vlot
naar waar ik ‘t reeds had gewild
Die hoofdprijs…
Atoomtheorie. Of hoe niet enkel Eisenberg een onzekerheidsprincipe heeft.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
778 Weet ge nog
van de zwembroekstoffenonderbroek.
En weet ge nog hoe sneeuw de warmte verdreef en hoe ge uw hand
dan tegen het raam plakte.
Het is onmogelijk tegelijkertijd exacte plaats en snelheid te bepalen,
aldus Eisenberg.
En voor lijmvlekken bestaat er aceton.
Maar weet ge nog de snelheid van mijn trillende deeltjes
(zoiets noemen ze…
Lichtflits
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 Al is het maar iets
waarmee zij in het duister kan tasten
hoeken en gaten welke toegang geven
met drie woorden: kom maar hier!
een wens komt niet uit op bestelling
doch daagt op als lichtflits, onverwacht
als flashbackdijken doorbreken
op een plek waar zij haar ei kwijt kan!
eigen toekomst willen ontdekken
zou misschien een optie kunnen…