3326 resultaten.
Hardleers
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.600 Torenhoog rijzen de gebalde
vuisten ten hemel op
geknoopt aan verwijten tot
mijlen achter de horizon
ze schieten te kort, de buur
die vriend en God aan top
hun terminale ego’s straalden
al eer het heelal begon
Meedogenloos kloppen
stalen harten betonomrand
ijzingwekkend luider
door het kille ijspaleis
verkracht gevoel
slechts geldgevoed…
de strop zou adem blijken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
750 hoog in de lucht
zie ik je glanzen
vleugels gespreid
een horizon rijker
je ogen waren
leger dan de put
waaruit je klom
vanaf de bodem
je handen raakten muren
voeten klommen
gleden weg, ontvelden
in het pijn verdrijven
wanhoop was je touw
de strop zou adem blijken
verstijfd van kou wilde
je het leven grijpen
je bent herboren…
Advies
gedicht
3.3 met 32 stemmen
22.119 maken en een ander
middelpunt aannemen dan de
verwarmde holte van de eigen hand
het prentenboek van kinderlijke
teleurstelling verbranden
de spiegel uit zijn recht ontzetten
van de eerste bezienswaardigheid
de afgepaste vakken van de tijd
niet meer te buiten willen gaan
het ruiterstandbeeld van het zelfbedrog
in het publiek onthullen
de horizon…
Memory ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Gedonder van de golven
geruis van de wind
Onder zand bedolven
heftig en totaal bemind
Gedachten nemen 'n vlucht
woorden vliegen mee
Altijd weer dat trekken
naar die woeste zee
Oneindig in de verte
gevoelens stromen mee
Starend naar de horizon
verdwijnen in de zee
't Opsnuiven van zilte lucht
Ik proef op mijn lippen het zout
Ik…
Waarheen zijn al mijn dromen?
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.693 .
-------------------------------------------------------------------
uit: "Voorbij de horizon"
ontboezemingen van een psychotherapeut…
Zelfanalyse
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.164 Een grauwsluier
omgeeft golven
van emoties
een woeste zee
splijt mijn
gedachten
Lopen door het water
de horizon onbegrensd
waar mijn eigen ik
verdwijnt in de verte
en het denken
de macht bezit
Het rijzen en dalen
van mijn gedachten
het zuigen naar
het diepste diepere
van de zee
verdringt mijn pijn
Overpeinzing doet
met schuimende…
Sonnet voor Mishka
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 de zomer is droog, heet en kort
met botte bijlen en gebroken ruggen
het woud vergeven van de muggen
en de vrees dat het weer winter wordt
de winter is zwart, wit en lang
met zure stank en ziek gehoest
mentaal geknakt, fysiek verwoest
de dood is hier en gaat z'n gang
in een horizon gevangen
zal de Staat je niet vergeven
dat je uitspreekt…
dat je je schaduw haastte
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
3.777 was
geen vriendinnen had
dat je je schaduw haastte
ze hebben je alleen gelaten
omdat je niet voor slijmen koos
ze waren niet echt boos
er was gewoon niets te bepraten
hun stemmen irriteerden je
omdat ze nooit iets zeiden
hun lachen deed je pijn
ze lieten je zo eenzaam zijn
je ging je eigen weg
in een wereld zonder ogen
jouw horizon…
mijn mooie vlinder
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.065 Vlieg maar mijn mooie vlinder,
Ver tot achter de horizon,
Weet je wat ik zou willen mijn mooie vlinder?…
'Hulpeloos'
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.790 'Aangenaam zacht zand;'
Zei ik die ochtend,
toen richting verloren ging in afstand,
met mijn oog op de zon,
zijn bleke kleuren,
als verblindend aan de horizon,
mijn hoop verscheurend,
mijn lichaam getroffen,
'Die rotmoffen;'
Zei ik die avond,
toen leven verloren ging in leegte
en korrels zand mijn lichaam raakte,
als kogels afgevuurd…
Natte kat *)
gedicht
2.9 met 25 stemmen
11.593 Ik wuif de horizon en word zonneblind.
-------------------------------------------------------------
*) gemaakt in opdracht, naar een schilderij van Sattar Kawoosh…
Storm
netgedicht
4.1 met 234 stemmen
66.195 Storm is er achter de horizon
Niet te zien vanaf een veilige plek
In zeldzame schelpen enkel te horen
De alles verwoestende wind
Maakt mij verward
Lieve vriend.….welkom in mijn hart…
zwijgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.140 afgeschermd door fluweelzwarte nacht
waar randen zwaar in horizon vallen
hermetisch samenzweerderig het zwijgen
muisstil de uren van een zomernacht
luid tikkend in het niets
aan de andere kant wordt snel
door eerste tastende straal van de zon
de klok geslagen zó dat de hemel dreunt
taal als glanzende lichtcascade
woordschuimend zich op…
Eindelijk geluk gesmeed
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
877 eerste stappen
zijn gezet
het veel gelopen pad
is weer verlaten
stilaan nu af en toe
de nieuwe stenen
rapen die je route
gaan markeren
je zal nog vaak op
eigen schreden keren
als het uitzicht
even niet bevalt
in een steeds opnieuw
proberen tot ook jouw
kwartje valt want voor geen
dubbeltje ben jij geboren
jij hebt je horizon…
Wind
hartenkreet
1.2 met 15 stemmen
1.514 De wind waait mij
ver weg
van hier
over uitgestrekte vlaktes
van onbestemd
verlangen
ik wacht
waar de wind mij waait
aan de oplichtende horizon
is de dageraad
slechts een manestraal
ver weg
ze waait
over onbereikbare
bergtoppen
laat sporen na
in de bedding
van de rivier
er waait
zomaar ineens
een andere wind
geeft een…
je blotevoetenman uit zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag je
in het niets
woorden dansten geesten
als spoken die fataal
mijn lot beleefden
nu ben ik hier
de zon is vreemd
wolken niet geéigend
rotsen zijn de horizon
die nu mijn heden schrijven
ik dwaal daar in
de hoop een glimp
van je te zien maar weet
de afstand tussen beiden
meet weer veel te kort misschien
ik wil je kussen…
zijdezware rozen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
633 woorden tot steen
langs kapotte ramen
en ik tel de dagen nog te gaan
je hoeft niet te zien
dat ik ween of dat je
de lucht met lood vermengt
mijn ogen
zwaar van grassen en algen
waren ooit de bron van vruchtbaarheid
en nu, door wanhoop weggedreven
neergehaald tot aan de zee, zo oud
zo stiller dan vergrijsde lagen
tot aan de horizon…
Grauwe dag
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
880 zo’n grauwe ochtend lijkt ’t begin van een saaie dag
’t is zo’n voorgevoel van wat je zeker niet beleven mag
Zo’n saaie voorbode een grijs gedoe, ongezellig allemaal
Maar straks als de zon weer schijnt is ’t een heel ander verhaal
Zo komt er altijd weer een kentering, is er altijd een keerzijde
Is er altijd hoop die toch weer gloort aan de horizon…
Dorstige lippen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.131 De wolvin in haar
Gaf kracht en sloeg
Beschermend
Een warme mantel
Om haar koude lichaam
De adelaar gaf haar vleugels
In spanwijdte en liefde
Zij koos de vrijheid
Van de horizon
Wijl haar schaduw
Haviksogen opsloeg
Vloog zij sneller dan
Het fluisteren van de wind
Door de wolken
Over de zee
En belandde in de golven
Van de hartstocht…
Ode aan Chesil Beach
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
541 Nog net zie ik jou lopen
Verdwijnend aan de horizon
De wind trekt zachtjes aan je kleren
Lopend door de winterzon
Jouw dure schoenen
Stappen op de harde kiezels
Die kleine barstjes trekken in het soepele leer
Je attitude zo rebels
Eens begrepen we elkaar compleet
Deelden we onze dromen
Waren veilig bij elkaar
Niet verwachtend dat het…
Vriendschap
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
5.656 Langzaam, zwijgend lopen ze in gedachten
Hand-in-hand naast elkaar
De zon is al achter de horizon verdwenen
De schemering valt in
Het is een bijzondere avond
Zo'n avond waarbij de zintuigen extra scherp lijken te reageren op de ijle geluiden, de onbekende geuren, de aanrakingen
Bij vlagen zien ze elkaar
De blikken in hun ogen vertellen meer…
Bestaansgrond
gedicht
3.4 met 52 stemmen
15.276 .
------------------------------------------------------------------
Uit: 'Horizon', 1989.…
Verder
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.346 Dag ik moet verder, ik heb nog een lange weg te gaan,
voorbij de bergen aan de horizon,
onder de bloedrode lucht van de ondergaande zon,
Ik moet nu echt weg, had ik dit maar eerder gedaan,
dag ik moet verder, de wereld is nog zo groot,
laat me los, alsjeblieft laat me gaan,
ik ga op pad, op weg naar het onbekende, mijn schoenen vol met lood…
lacht je zacht gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 je kijkt naar mij
maar bent mijn
horizon al lang voorbij
doolt in onbekende verten
ik voorgrond niet
in een wereld waar
de waan het spook verscheurt
en vreemde geesten krijsen
toch wil ik
bij jou blijven
als een laatste draad
voor je ons voorgoed verlaat
ik pak je hand
je kijkt verschrikt en
voelt ineens je eigen ik en
lacht…
Vuur in de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
998 Met ongewone lichtheid
smelt de nacht in mijn ogen
en verdwijnt gelijk een vroege vogel
aan de horizon. Varend op de sterren
vraag ik mij af
in welke ademtocht de opgang ligt.
Bij welke maan kom ik thuis
is het te beschrijven een verhaal
waarin as in water veranderd.…
Ontastbaar dichtbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Ik wil haar verder dragen dan de horizon.…
een wereld zonder ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
747 vreemde was
geen vriendinnen had
dat je je schaduw haastte
ze hebben je alleen gelaten
omdat je niet voor slijmen koos
ze waren niet echt boos
er was gewoon niets te bepraten
stemmen irriteerden je
omdat ze nooit iets zeiden
hun lachen deed je pijn
ze lieten je zo eenzaam zijn
je ging je eigen weg
in een wereld zonder ogen
jouw horizon…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen onbestaand
zwart aan de rand
van de horizon…
zo intiem dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 ik verbijt mijn pijn
de zure smaak van bloed
vergoedt niet jouw afwezig zijn
het rot gevoel dat slijten moet
ik pak de wind en veeg
je paden weer begaanbaar
trek wolken uit elkaar
en openbaar je aan de lucht
ik verkort mijn horizon
met vergezichten
die jouw blikken laten blozen
zo intiem dichtbij
kom weer bij me
in de opgetrokken…
Pril geluk
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
3.308 totaal gefocust op elkaar
straalt het jonge paar in roze
is de bruid gehuld
en hij werkt al zijn dromen uit
ziet zelfs de kleinste wens vervuld
gedreven door beloften
glorend aan hun horizon
want sinds de band ontstond
breekt schaduw op in kleuren
kieren alle deuren naar een open eind
waar niets finaal
deze liefde kan verbeuren
zo…