9375 resultaten.
met gebogen hoofd
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
505 zelfs toen ze bij
het zingen van haar lied
telkens uit de toon viel
de dirigent haar verliet
als een geslagen hond
met gebogen hoofd
het schouwtoneel afdroop
weet ze achter de coulissen
dat ze met open geest
en voor een heel ander publiek
nogmaals zal spelen…
op de vloedlijn komt tot staan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
743 stappen met muis en olifant
zwemmen in vijver en oceaan
spoelen met golven naar het strand
op de vloedlijn komt tot staan
een tel een jaar de eeuwigheid
open en onaantastbaar
een tijdvak van zijn grens bevrijd
de mens bezint en maakt zich klaar…
verwondering
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
923 verwondering , ik ving aan in je ogen
stralend door de iris van schemer
waarin je ogen open gingen
en dan te bedenken hoe wij nu leven
de taal in jou sprak met mij
het strooit woorden in mijn poëzie
als druppels water van liefde
als teken van leven…
gebroken vleugels
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
662 zo dichtbij
en toch,
zo ver van hier
zie ik
je schuilen
in 't sprookjesbos
achter de zon
met ineengekrompen lijf
staar ik
in open
heldere ogen
die vertellen
over eeuwige jeugd
och, regenboog vogeltje
met gekwetste vleugels
het was niet jouw schuld…
Poëzie in steen
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
981 gebakken stenen
gestapeld naar eigen aard
nemen ruimte in gebruik
scheppen uit het niets
een tastbaar figuur
openen een eerder
niet bestaand luik
waar cement een besmuikt rijm
voor het collectief vergaart
ze dichten het licht tot muur…
Zij bloeide vrijheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 nog bloeit
de bloem op de
dodenakkers van weleer
ze groeide
tussen oorlogsdaden in
sterven zonder ooit genade
haar wortels
schoten uit in ondergrondse
openheid en vaderlandse kracht
zij bloeide vrijheid
in de mei die ons na
vijf jaar eindelijk bevrijding gaf…
Water naar de zee?
snelsonnet
2.6 met 11 stemmen
904 En om de geldstroom flink te laten lopen
Wordt er voortaan gedweild met de kraan open…
HOT ITEM
snelsonnet
4.2 met 15 stemmen
1.235 De buren weg, de kinderen op vakantie
en ik zit voor mijn open raam zodat
geen boef iets stiekem uit mijn woning jat.
U snapt dat ik voor dichten echt geen kans zie.
Al mijn normale werk is stopgezet;
daarom vandaag helaas geen snelsonnet.…
Veerboot (H)
snelsonnet
3.7 met 9 stemmen
1.421 Ik lees zo vaak berichten in de krant
Hoe er opeens een scheepsramp plaats kan grijpen
Dat ik ‘m ongewild begin te knijpen,
Want ik moet heen en weer naar Ameland.
Misschien, zo denk ik bang, loopt ook ons schip
Wel midden in de Wadden op een klip.…
La morte-saison 4
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
734 ken haar al jaren
iedere morgen kijkt zij
tussen gordijnen
als pilaren
naar mijn open raam
ziet ze mij staan
of staart zij
naar een verte
met oude aarde
in gedachten
bij het vallen
van de avond
sluit ze buiten uit
wellicht om pijn
te verzachten…
In nonchalante pas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
543 je ging
voor even
nee niet weg
zag je open tas
de knuffelbeer
keek wat verbaasd
alsof niet alles
al geregeld was
in nonchalante pas
het hek
piepte subtiel
sloot de armzwaai
pas later wist ik
dat even
levenslang kan zijn…
Jij
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
618 De diepste gewrochten van mijn ziel
liggen open voor jou.
Hoezeer ik ook proberen zou mijn geest te sluiten,
jij treedt binnen
altijd vind je mijn levensader
en vaar je mee met mijn bloed
op weg naar mijn hart.
Jij leeft in mij.…
Interval
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Zoals zo vaak
tijdens het lezen
opeens opkijken.
Een halve cirkel
de wereld in.
Lucht, tuin, huis,
half maantje.
Dan via wang
en neus terug
in je hoofd.
Is dat mijmeren?
Is dit schrijven?
Finaliseren.
Even geduld.…
reclame
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
843 Proberen je darmen
je iets te vertellen
Probeert je poep te praten
Dan zijn daar drankjes
Voor en na het eten
En tijdens het eten
Zijn er drankjes
Ze worden dan gedronken dan
En je kunt er niets aan doen
Darmen schreeuwen
Staan machteloos te gassen
Dingen sterven af
Maar ik ik sterf niet
Ik ben opeens dood…
Verlossen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
947 jouw kleuren vervagen
naarmate de dag groeit
de reden van het bestaan
hangt nog
aan een zijden draadje
in vurig overleg worden
scenario's
besproken doch zijn
ze het snel eens
openen de kooi
en laten hem vrij
voor altijd
~ Voor Fred, rust zacht ~…
Keuze
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
859 Ik hoor de woorden van de ander
en blijf luisteren naar mijn gevoel
ik sta open en verander;
soms een beetje, soms een boel
zo bezie ik nieuwe wijsheid
welke ik soms negeer en soms erken
want ik heb de ruimte en de vrijheid
van wie ik word en wie ik ben…
Onlosmakelijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
562 het is de vorm
waarmee ik ruimte pak
reserveer voor mij alleen
kleuren onderscheiden
wat ik genomen heb
delen in bestaan
als klein of groot segment
maar onlosmakelijk
geïntegreerd in het geheel
harmonie is eigen keus
mijn ruimte is nu openbaar
geef uw oordeel maar…
Op het graf van ene ZANDLOPERMAKER
poëzie
3.9 met 11 stemmen
1.284 Hij die door stoffig zand, terwijl hij heeft geleefd,
‘t Verloop van ieder uur in 't glas gewezen heeft,
Wijst in zijn eigen stof, aan d'ogen daar toe open,
Nu 't aller uren uur, dat niemand kan ontlopen.…
keuze
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Ik hoor de woorden van de ander
en blijf luisteren naar mijn gevoel
ik sta open en verander;
soms een beetje, soms een boel
zo bezie ik nieuwe wijsheid
welke ik soms negeer en soms erken
want ik heb de ruimte en de vrijheid
van wie ik word en wie ik ben…
april
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
927 Ik ben vandaag nog nergens ingetrapt
Want ook al zeggen ze: ' Je gulp staat open'
Of: ' Getver, waar heb jij net in gelopen?'
Ik word niet beetgenomen of begrapt
Maar wel zie ik bij u, nee sta eens stil
Wat doet die groene kikker in uw bil ?…
verdriet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.930 ik was zo verdrietig vandaag
en eerst wist ik niet waarom
maar opeens was het weer duidelijk
mijn vriend, een goede vriend van mij
is dood gegaan een tijdje geleden
en niet eens speciaal op deze datum
maar evengoed was ik verdrietig vandaag
eerst kwam het verdriet en toen dacht ik aan hem…
Tim Ribberink
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Een open wond nog verder openrijten,
Je vraagt je af wat nou zo ’n man bezielt
Om een gezin waar zoveel is vernield
Nog achteraf van alles te verwijten.
Ondanks excuses is nog niks gesust,
Maar laat nou eens die Ribberinks met rust.…
Echo
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.328 Ik was ontroerd
sereen en stil
bij dit leven
nog oh zo pril
Moderne techniek
maakte wat ik wist
via een echo
opeens fysiek
Als in science fiction
zag ik daar
ons kleinkind
met een handgebaar
Een ogenblik?
een kleine lach?
voor mij of ik
een wonder zag.…
Goeden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
483 Goedemorgen ochtendgloren
mag ik u even zeggen
dat u mij wel kunt bekoren
met uw prachtige kleuren
verschijnt u nu hier
dus open gauw uw deuren
en vraag de ochtend ten dans
zodat u samen kunt schitteren
grijp dan nu uw kans…
t Winterkoninkje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
618 in de vroege ochtend
kwam hij mij vertellen
dat de zon was opgekomen
of ik nu eindelijk
mijn gordijnen ging openen
en wilde ontwaken uit mijn dromen
zodra het voorjaar daar was
zou hij 't mij laten weten
(middels 't hoogste lied)
hoe de lente is gekomen…
Als ik het leven niet meer zie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
783 Als alles ondoorzichtig
Geworden is, als alle
Lijnen die tot voor kort
Nog zichtbaar waren
Zijn vervaagd en niets
Meer zich aftekent dan
Louter teloorgang
Is daar op eens die
Schitt'rend zwartbruine kop
Die je op mijn schoot legt
Met ogen die van amber lijken
En die zo veel leven uitstralen
Dat ook ik opeens het leven weer zie…
LENTEVREDE EN -TWIST
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 tanka
Een dichte kluwen
vechtende eenden wankelt;
daaronder lig stil
het fel begeerde vrouwtje,
wacht af, is opeens weer vrij.…
het verraad van zeven mei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
615 er glansde vreugde op de Dam
ze sprak uit ogen, open naar de hemel
en men eerde blij
de vrijheid
een geweerloop blonk
zijn koude staal stonk zwaar en schoot
een vloek over de mensen uit
in elke ruit rondom
spiegelde het kwaad…
Gestolen wolken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 eenzaamheid klopt op de deur
welke zij radeloos openen wil
al was ‘t raam sneller
bij de hand genomen vliegt
zij over gestolen wolken
die intense leegheid verdoezelen
aangespoelde waarheid
gaat langzaam op in de mist
die al even treuzelde…
Duvelen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Gelijk 'n open boek
komt zij, nietsvermoedend
bij hem op bezoek
ze lachen en praten
hoe de tijd voorbij vliegt
heeft geen van beiden in de gaten
tot ze overmand wordt door gevoel
even werd 't stil, al balancerend
valt ze hals over kop van haar stoel…