4052 resultaten.
zo doe ik dat
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.917 iemand die liefde was
sloeg koopwaar stuk
en schopte tafels om
ik leg mijn inborst open
en vraag hen toe te steken
ze graaien naar mijn organen
ik zwijg en trek me terug
mijn glimlach is van steen
ik vertrek, kom terug
en gooi mijn inborst open
is niet voor hen bestemd…
De schommel
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.461 Vlakbij
Dichter bij
Die hele hoge tak
Ik groet hem
Maar val
Terug
Passeer ik
De grond, stenen
Wat kleine sprietjes gras
Bruine klinkers ontvluchten voeten
Ik kom hoog, veel hoger dan daarnet
Alleen nog blauw, mijn neus en wolken
Ik val, maar sneller en naar voren
Mijn maag kietelt van geluk
Oude schoenen remmen
De klinkers komen
Weer…
je zit zo diep van binnen
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
2.020 ik kan niet verbloemen
hoeveel ik voor je voel
je zit zo diep van binnen
ik laat voor even de boel
in een spiegel zie ik mezelf
maar ik ben niet alleen
want jij zit in mijn leven
en mijn hart is niet van steen
delen wil ik mijn liefde
om te geven en te nemen
heerlijk om je te kussen
zonder voorbedachte systemen
nee, je bent mijn hart…
Ik weet dat jij er bent
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.032 Ik weet dat jij er bent
wanneer de tocht mij overvalt,
het dal mij opslokt,
het pad steil afloopt
en stenen zeer doen aan mijn voeten.
Jij zegt: kop op, als je
eens omhoog keek, jongen:
pijnbomen staan weer in bloei
en uit de rotsen groeit een plant
die hen in spleten breekt,
alles zal vlak worden, ooit.…
Intensiteit
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.429 de rode lava
brandt mijn zinnen
waar vurig diep
de eros troont
braakt de witgekraagde krater
die asse spuwt
die stenen gooit
en maalt de aarde langzaam
in vlammende tooi
de wanhoop uit de dalen
schroeit de witgekraagde krater
het wezen nog
in thanatos
waar tranen nooit
zo lang verblijven
dan een ogenblik
van spijt
omdat al het einde…
KIND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
2.112 Ik had je willen bouwen
van het harde hout
met balken die wat dragen konden
in steen die het blauw van staal omsloot
maar mijn handen
beefden even
ik zag dezelfde
architecturale fouten
die ik in mijn hoofd
vergeten wou
spiegelde me
in de vensters van je huis
waar ik mijn eigen dromen
ontmoette die ik ooit verloor
maar een open deur…
Boerenzomer
gedicht
2.9 met 32 stemmen
10.537 Dit liep uit op zand en stenen
en ik lag daar
tot de regen kwam.
Niemand die zich kan herinneren
wat nog opgeraapt kan worden
en met zorg gedroogd.
-----------------------------
uit: Tirade 394, 2002.…
Eindeloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
940 Ik probeer de tijd te meten
een seconde, zo verdwenen
een minuut, een kort geweten
maar dagen te kort voor stenen
weken zwijgen voor planeten
een maand zoekt naar fenomenen
jaren tellen in het weten
zoals eeuwen tijdloos schenen
De tijd is nog nooit gevangen
In momenten en gedachten
Tijd bestaat voor jammerklachten
Tijdloos is ook zielsverlangen…
spookgestalten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
628 zie ik door de koude straten van de stad
zwarte spoken waren, denk ik:
het zijn mijn gedachten die penselen
en schilderen op het stenen vlak.
toch kruist zo'n spook mijn pad
nu net iets vaker en denk ik:
ík schilder niet die taferelen
ík ben niet die in zwart verpak.…
bange nachten
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.358 des ‘s nachts doorsneed de maan het venster
vlijde zijn tranen op ‘t mij lege bed
ik was de droom (die mij gejaagd) ontvlucht
toen ‘t kaarslicht na een lange tijd uitdoofde
was ook de maan zijn weg gegaan
probeerde ik alsnog de slaap te vinden
te zwaar bleken de stenen op het koude laken
met naast hen scherven van de dode droom
en ik omhulde…
Mijn prachtig blauw
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
2.167 Ik kijk omhoog, langs wanden van steen.
Er is nu leegte om me heen.
Waar is de lijn om weer naar boven te klimmen?
Waar zijn de uitsteeksels om mijn voeten te zetten?
Het prachtig blauw daar in de verte,
hoog boven me: mijn leven zal hernieuwd beginnen.
Het prachtig blauw zo ver maar ook dichtbij.
Het prachtig blauw, dat blauw ben jij.…
als tijdlijnen in handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
930 stenen liggen
aan je voet
ik zie de breuken
in je wanden
als tijdlijnen
in handen
geëtst door je
gedachtengoed
je ontlook
de aarde als
een kale rots
massa kartelde
met puntig trots
in ongenaakbaarheid
passeerde je
de eeuwenloze tijd
je bent nu broos
en zacht meegaand
in koude nachten
is je hardheid
langzaamaan gebarsten…
leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
930 groen liegt door bladeren
winterbruin en perkament
vertellen van in herfst verdwenen dagen
karig de grond met sporen van wat zand
in voegen tussen stenen aarde
lijkt hopeloos het wachten op ’t ontwaken
en toch
gestreeld door zonbeminde dagen
streeft het omhoog in voorjaarslicht
als een klein wonder in een godvergeten hoek
lieft het de…
Goed beginnen
gedicht
2.2 met 20 stemmen
12.991 Neem hoe haar woorden glanzen
neem hoe haar mondhoeken
krullen, hoe zacht het achter
haar tanden moet zijn, neem
elke lieve lach in acht
sla geen oogopslag over
en vergeet geen moment
waarop ze spreekt of zwijgt
neem de tijd die nodig is
haar te bekijken, te buigen
in alle rust, neem ook die
in een zak, één beweging
en wat stenen nog…
Wat als?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
536 Zal je hart die nu van steen is, veranderen in een warme gloed?
Zal je dan geen vijand meer van jezelf zijn?
Zal je veranderen in het goede, inplaats van het slechte zijn?
Zal je dan diegene worden die ik denk dat jij diep van binnen bent?
Jammer dat we eerst moeten wachten
tot er geen morgen meer zal zijn!…
Eenzame Kerst
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
3.410 Tijdens de kerst, wit een koud
als het weer gaat vriezen
Krijgt ze het zo snel benauwd
en gaat ze zitten kniezen
Alles om haar heen lijkt zo groot
en zij zeer klein daartussen
Dat witte maakt het zwarte dood
maar het blijft de warmte sussen
Het koude verkoelt haar hart
zo koud als harde steen
Met kerst beleeft ze opnieuw haar smart
zonder…
Jouw Normandië
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 Het strand vol stenen
en ik zoek je stemmen
maar er is geen zonlicht
of zout op de huid
Zo slaan wij dood,
aan een kust kwetsbaar
en ketsbaar de keien
die opspatten wijsheid
die ons zo ontcijferbaar maakt
Ik zal ooit begrijpen
hoe de geur van je armen
ons daar overvleugelde,
rotsen door regen en wind
kiezels werden.…
Moederdag
hartenkreet
2.8 met 21 stemmen
5.708 Vergeet-me-nietjes
Een schattig bosje
Erg toepasselijk
Maar meer ook niet
Het is verwerkt, zegt zij
Ze moet nu verder
Desondanks voel ik verdriet
Haar moederdag is blijvend anders
Ontbijt op bed verleden tijd
Niet samen op, geen peukie roken
Geen kopje koffie of simpel ontbijt
Dit is alweer de tweede jaargang
Haar man rust zachtjes onder een steen…
Vaakbeestjes
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.555 In jouw ogen zijn, verdrinken
zinken naar de bodem waar
kalk en zout conserveren
schelpdieren, anemonen hechten
Draai om vrouwen van Lot
bedek de ogen, volg of versteen
zie geen meteoren brandend dalen
onmensen smelten in de straten
Massief blijf ik bewegen en jij
kraakt steen, verkruimelt mij
krakend tussen de vingertoppen
van duim…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.146 Op een rotsblok vol mos
Stond hij met de handen los
Schrapend naar de laatste stappen tot
Zich overgeven aan een duizelingwekkend lot
Toen daar een adelaar van boven
Een duikeling maakte op de wind
Hij kon zijn ogen niet geloven
Die buitelende vrijheid als van een kind
Sierlijk gleden vleugels langs de stenen
En scheerden ijlings langs de…
De winter en mijn lief zijn heen
gedicht
4.0 met 70 stemmen
30.623 Hij luistert: uit een verre boom
klinkt als het ketsen van twee stenen
een vonkenregen van verlangen
zo luid, zo helder en zo bang.
De merel stort zich met een kreet
vol wildheid in de voorjaarsvlagen.…
Lot
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
2.531 Ik ben lang en slank
en weeg geen gram teveel
ben wel een beetje mank
terwijl ik dagelijks speel
Ook zit ik te vaak in de knoop
vooral toen ik nog langer was
maar heb nu toch een beetje hoop
dat ik beter bij m’n maatje pas
Schichtig schiet alles om mij heen
ervaar soms pijnlijk elke meter
sleur door een plas, raak weer een steen
het trieste…
wees zuinig op het heden
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
849 wees zuinig op het heden
het is je enige houvast
de toekomst nog in een wazige stilte
gevangen in de muzen
het verleden het draait
sierlijk naar het heden
soms in vreemde dagen
je ogen moeten nog wennen
langzaam uitgelicht
om ook weer tot een
diepe herinnering terug te keren
nieuwe stenen door mijn
blote voeten gekoesterd
het verleden…
Het zwijgt er woorden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
685 hoe schijnbaar lucht danst
in de weerspiegeling
van getraliede ramen
blauwig paarse bloemen
geuren mij toe in het nest
van het met riet getooide huis
achter me een stenen muur
waar een eenzame tafel
enkel de wolken draagt
als in gebed verzonken
het is mijn tuin niet
ik snoei ook de rozen niet
maar plooi me nederig
tussen de avond…
paasweesgegroet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
871 verborgen holte
baadt in licht
open mond
verbaasd gezicht
duisternis treedt
terug in licht
steen gerold
rock ‘n roll
een engel lacht
de morgen vol
verbaasde vrouwen
slaan op hol
paasweesgegroet
de ogen dicht
voor zo veel hemel
voor zo veel licht
als de nacht
voor het leven zwicht
het leven ongelogen
waarheid sterft niet meer…
Straf baar
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.231 mannen
schermen
met beschermen
listig lustig
langs de digitale snelweg
het eerste slacht
offer valt
vlakbij de vangrail
waar groen gras
zacht ontluikt
mooie woorden
paaien
witte strepen
met zachte dwang
jaren tellen niet
haar lichaam
was een spel
dobbelend
rolden de stenen
langs haar
jeugd
hij ging vrijuit
zij kreeg levenslang…
ik paleteer in aquarel
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.316 ik was één
met rotsen en spelonken
zocht naar een verborgen kras
een tekening van hoe het vroeger was
voelde je aanwezigzijn
in steen, herinneringen
schoten door me heen in ontzag
voor kracht en opgeslagen macht
tijd heeft hier niet stilgestaan
is langsgegaan in tal van
kleine levens die hun gevoel
in kleur hebben…
Mystiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 De rust is ingetreden
Roerloos liggen bladeren
Windvlagen zijn verleden
Lage wolken naderen
De takken bedekt met dauw
Aan mist overgegeven
Schimmen achter in het blauw
Met het uitzicht verweven
Twee bomen door de tijd heen
Naar elkaar toe gebogen
Hun twijgen vlechten ineen
Nevelige atmosfeer
Het stenen erfgoed geeft weer
Symbolen…
in filigrein van pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 de helling op
waar warmte breekt
in vergezichten
de zon in rimpels bron
langs rotsen stroomt
licht snijdt glas
de pas af in
doorzichtig existeren
de glazen schijn gevat
in filigrein van pijn
sculpturen
klinken kristallijnen
tonen barsten als
hun spiegelbeeld
verstart in tijd
mijn hart
bloeit steen in
dierbare herinnering…
Insjallah
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.149 Van kim tot kam kompleet omketend
duizel ik helemaal terug
bij nacht verkleumd, bij zonschijn zwetend
naar d'oertijd op een ezelsrug
kapotgeschoten stenen krotten
langs wegen zelfs die naam niet waard
gemijnd, bezaaid met mensenbotten,
geleiden doods mijn bedevaart
muskieten zwermen om de posten
van strijders in gevangenschap
de stank…