Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

De wijngaard overwoekerd

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
een oude lappenpop is opgestaakt aan het metalen hek dat roestig open kraakt waar ooit het landelijk odeur de hoeve welvaart bracht hangt nu de vuilnisgeur verlaten is het land de wijngaard overwoekerd druiven zuur en klein toch ooit drie sterrenwijn het dorp is grijs vervallen de laatste vrouwen zullen nooit bevallen hun kinderen…

Verduistering

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
Als nacht de dag verlaten heeft de zon de maan beschijnt verliest de koude van de warmte tot de zon in harmonie haar licht doorgeeft aan de maan Maar als de nacht de dag vast blijft houden in haar onrustgreep mis ik je zo, mijn maan je stille zilverglans die waakt terwijl ik slaap want ik zie alleen een zon die mijn maan overbelicht…

Schrijven en dichten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Langzaam komen gedachten tot woorden schrijven handen de zin van het leven geven zielen hun geaardheid weer willen harten zich ontdoen van lasten ogen vragen om begrip en liefde langzaam stijgt de sfeer van eenheid naar een doel waar het brein om vraagt uit de woorden die het hart verlaten gewogen in de gedachten tot een zin uit ogen die…

ga maar

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.131
nu je sterft uit een verlaten lichaam vogels zingen van de voorjaarszorg, uitbundig blij en tomeloos het leven vieren zucht ik vrijer over zeven uren zweeft jouw stille lach zonder machteloze durf een andere tijd tegemoet hoe zoet is dan het sterven blijer zal ik zijn als jij jouw haren glanzen laat in bovenaardse zon In memoriam…
switi lobi23 februari 2012Lees meer >

Het mysterie van de dood

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.028
De dood schrijdt op dit late uur Het kaarslicht danst zijn vretend vuur De zieke ademt zwaarder De ziel strijdt om de hemelpoort Het lichaam wordt een nijpend oord dat men graag wil verlaten En koortsig stroomt het leven weg heeft geest en tempel opgezegd Men gaat over de drempel Wat daar een mens te wachten staat…

Als ik kon ...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.230
Als ik kon… Je zou genezen De pijn zou je verlaten Het leven nam een andere beslissing Jong met een mes in je buik De nachten brengen geen rust Elke dag Een strijd in je hoofd De waarom vraag is al veel gesteld Toch blijf je stralen Zorg voor man en zoon Je gezin, het hoogste goed Bewondering voor je doorgaan Een vechtster pur sang…
De Ruiter24 november 2012Lees meer >

Vileine teksten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
zie het als antwoord op macabere zinnen, de daad van een wankele berg die zich hult in de leegte van het verlaten landschap of neem het zoals het sterven zich verrijkt aan tranen, de geur van gestold bloed waarvan het blad nooit liefde heeft gekend geen profeet schrijft nog nostalgie op zijdeglans met vileine teksten zonder oorsprong…
elze23 januari 2013Lees meer >

Avontuur

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.336
Een avontuur dat het leven heet Een leven met boordevol avontuur Dagen vol ellende en verdriet En een altijd lachende man Het verdriet in mijn leven heeft mij gevormd Maar heb ik wel eens echt verdriet gehad De zon heeft mij nu ook al verlaten Ik heb enkel de nacht De dag zal weer verdriet en ellende brengen De nacht enkel tranen Dat…
Ferdinand7 oktober 2013Lees meer >

Horizonnenlang geleden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
ik verzamel vergezichten en bouw een horizon waarin ik kan verdwijnen als jij dicht bij me komt de stappen zijn geteld als strand en veld zon overgoten blaken en jij weer je entree komt maken woorden dragen slechts verlaten omdat elkaars nabijheid niet tot naderen zal geraken wij leven met het nemen van wat we ooit elkaar hebben…
wil melker25 november 2013Lees meer >

Wankel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.285
Wat is vriendschap waard Als er niets valt uit te praten Je na 1 strubbeling Wordt afgedankt Verketterd en verlaten Wat is nog de meerwaarde Van een leuk en fijn kontakt Als rücksichtslos en Onverwacht je kop wordt afgehakt Zo'n vriendschap Is geen vriendschap waard Misschien ook nooit geweest Het bezorgt je weer wat littekens En een wond…
Hookie2 februari 2014Lees meer >

Nederland zingt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
duinen waaien niet in zee om aflandig dwars te liggen geen wolk bakt stenen uit rivierklei of hemelstorm zonder koketterie geen glorie dacht men voorwereldlijk, verwerpelijk misschien, als moment van dijkzwakte om zonder gewetensbezwaren tijdig tempel en haard te verlaten nog voor het laatste refrein in het zweet uws aanschijns…
Iniduo11 april 2014Lees meer >

Onbewoond

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
mijn koffer neem ik eilanden, kinderjaren en een schepje mee uit de poriën tussen korrels waarschuwt een stem voor twee ga niet te ver in zee, blijf dicht bij de schaduw van het duin volg de lijnen van geheugen zie de palm, de vlag in de kruin aflandig waait de tranendood naar de horizon van het oog een weidse zucht tot verlaten…
Iniduo31 juli 2014Lees meer >

Jou woorden

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 726
Jou woorden raken mij Ze raken mij diep van binnen Diep in mijn hart, diep in mijn ziel Jou woorden raken mij Ik voel onrust van binnen Tranen van geluk verlaten mij Jou woorden raken mij Ik voel kriebels van binnen Het maakt vlinders vrij Jou woorden raken mij Bezorgen mij een grote glimlach jij hoort…

Loslaten.

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.666
Nu ga je me snel verlaten. En niemand kan deze pijn wegpraten. Nu is het wachten tot de tijd is gekomen. Tot je van me zal vrijkomen. Nu moet ik je loslaten. En moet je aan God overlaten.…

Intense pijn.

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.343
Je kan me elk moment gaan verlaten. Nee, deze pijn valt niet goed te praten. Wat de mooiste dag van mijn leven zou kunnen zijn. Is veranderd in een intense diepe pijn.…

Waggelen

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 961
Waggelend door verlaten straten Wiebelend door holle duisternis Stom dronken onderweg naar nergens Dansend uit mijn evenwicht De muren die de leegte vertellen Zwak lantarenlicht op mijn gelaat Schoonheid en stilte met eenzaamheid Geen levende ziel te bekennen Steeds verder waggelend wandelend Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd Met hoofdpijn…
Tim Albus19 februari 2015Lees meer >

Ontluikend verleden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
waren we hier al geweest waren we eerder onszelf in afstand, nabijheid in gezamenlijk verliezen hebben we nooit bestaan na afscheid, herinnering vergeeld vervagen, vergeten in dozen op verlaten zolders in avondlicht langs kale muren als huisraad zonder handen zullen we elkaar ooit weerzien ergens aan zwaarte voorbij zomaar,…
Iniduo25 juli 2015Lees meer >

onderlaaks

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 892
ik krul je haar in mijn open mond, verpersoonlijk mijn lichaam in die van jou raak je lieve leden met het blijspel van mijn lust deze dag geopend met de sleutel die jij onderlaaks tot je neemt, je bewegingen laten mij de nacht versperren die ik net verlaten heb liefste, deze dag is nog rijp aan verlangens, stort je adem in een lange…
elze22 augustus 2015Lees meer >

Fluit mij een vogel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
maar laat mij niet in de kou struikel mij een blok glij mij een banaan schiet mij een gebed en lach mij een traan brei mij een naald naai mij een steek hou me vast klem mij stevig beet regen mij een boog kleur mij in, wis mij uit hou van mij met haar en huid zwijg mij een woord fluit mij een vogel zing mij een lied maar verlaat…

Hittegolf

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 555
Als de wind door je haren gaat En de temperatuur is gezakt Je jezelf eindelijk hebt herpakt Weer verfrist in het leven staat Belust aan het schrijven slaat Je kladpapier niet langer plakt Als de wind door je haren gaat De muze in fluistertaal praat Laat weten dat ze naar je snakt Atmosfeer zoete broodjes bakt De hitte het laagland verlaat…

Medicijn

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 673
ik zie het bollende zeil als een leven van vrijheid niets dat nog meer jaagt enkel de spelende wind een streepje zilver legt zich over mijn rozige wangen glanzend de vreugde die ik op het water hervind de zere plek verstrooit zich geleidelijk als een luchtbel die de zeeboezem verlaat ogen voor verstoring blind wolken drijven weg…
Hilly Nicolay17 december 2017Lees meer >

even maar

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
er waait een wind voorbij mij; een kind in de glans van haar ogen het is zeker dat zij zichzelf bemint wijl zij eerder door 't zijn lijkt bedrogen ik zie nu, hoe ruimte zich vult, sterker nog, ook mijn gedachten geraken verlicht omhuld met pure glans en gratie; hier verlaat zich toekomst op vrijelijk verwachten woorden, ongezegd…

nachtelijke monoloog

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
teruggeworpen in stilte klinkt een vraaggesprek enkelvoudig kent slappe sneeuw liefde, angst om verlaten achter te blijven is dit een doorwaakte nacht met vaal straatlicht blijven passie en paniek altijd dicht bij elkaar liggen onzichtbaar in het donker hoe harder hoe dieper staat er weining wind, vraagt niemand of het koud is…
Iniduo17 februari 2018Lees meer >

pyroclasmen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
je zou je nog nestelen in geheugen nog oorverdovend een stilte doorbreken een kamer bezoeken en verlaten, je zou de toon van afwezigheid nog inkleuren daarbij hadden we afgesproken niet ter plaatse te zijn, stellig te ontbreken we zouden een herinnering ophalen dat kon aan zee zijn geweest, in een bos tijdens een glimlach, in het voorbijgaan…
Iniduo26 oktober 2019Lees meer >

WEER GEMIST

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
weer de nachttrein gemist stond toch op tijd op het perron de deuren gingen niet open het lot heeft het blijkbaar zo beslist en daar sta ik weer verlaten de reis naar dromenland gewist en niemand heeft in de gaten hoe vervelend dat is en ‘s morgens vroeg rijst de vraag en die ergert mij zelf het meest de vraag: heb ik mij vergist – bestaat…

LAIS CLXIX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 381
Op het eindpunt van haar stralen, waar tijd de mens verlaat, aan het raakpunt van haar schijnen waar ’t menselijk betrachten zwicht, in loden stilte achter hemels klaar: de gouden lichtval in heur ochtendhaar.…
Dirk Vekemans30 november 2020Lees meer >

in kaart gebracht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 426
in de zee van mogelijkheden dobbert een verlaten boot veilige aankomst vervlogen in oceanen van overvloed varen cruiseschepen verveelde dromen na op het eiland van verlatenen waait een kille tegenwind dwars door zielen en dekens heen in havens van hebzucht meren superjachten voor gouden kansen aan in baaien van bezinning stromen…
J.Bak18 december 2021Lees meer >

spiegel in spiegel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
we zijn wie we altijd al waren oud geworden kinderen al zolang geen vijftien meer maar keer de vingers op één hand bewegend levend in herinnering bladdert het huis heel langzaam af binnen brandt het vuur verwarmt zoekend de gedachten woorden in vage trage bochten namen worden aarzelend genoemd geliefden die het brein verlaten maar de…

denken aan toen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
ik heb mijn denken in het huis gelaten wat ik wil doen is een ontastbaar feit bij wat ik deed krijg ik amper respijt hier op het erf voel ik me verlaten de beiden paden ernaast en de tuin zijn voor mij in gebreke gebleven ik wil er naar toe en er weer leven en brokstukken opduiken uit het puin of ik daar nog iets terug kan vinden dat mij…
Wijnand Raben25 december 2022Lees meer >