4933 resultaten.
In druk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.408 mijn pen begeeft zich
op een hellend vlak
als ik begin te schrijven
ze schreeuwt
om lijfelijk contact
alsof ze
met het maagdelijk papier
de liefde wil bedrijven
het schrift kent echter regels
en ik ga regelmatig vreemd
met de pc
daarmee bezegel ik
het noodlot
ik begeef mij
op een hellend vlak
als ik begin te schrijven
ik schreeuw…
Het gegeven paart
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.757 Van dat ik je liefheb wil jij weten
in alle woorden die ik zeg
als een kleed om je heen mag slaan
met vingertoppen op je naakte huid
een liedje zingend in je oor
mijn neus kruistekent in je haar
Het is koud buiten het brede bed
Warm onder het donzen dek zijn wij
de liefde aan het bedrijven
met passievolle, gloeiende lijven
alsof er nooit…
miauw...
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
1.685 jouw ogen kijken mij dan aan,
alsof ze die van mij verstaan,
zo kijken we rustig naar elkaar,
ik streel je zachte zwarte haar...
ik voel je warmte in mijn zij,
ik hoor je adem heel dichtbij,
dan zeg je even zachtjes... miauw...
en fluister ik... ik ook van jou...…
overgang
netgedicht
4.2 met 46 stemmen
4.699 baas in eigen hoofd
alsof iemand daar iets van kan leren
we leven met elkaar
mezelf kom ik in mijn nieuwe hobby
scrapbooking tegen
misschien omdat ik weinig
van mijn eigen verleden
heb mee kunnen nemen
zodat ik nu als een malloot
alles vastleggen wil
het gaat zo snel voorbij
afbladerend reclamebord
dat een onbeperkte boodschap draagt…
het einde
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
3.835 Het leek alsof je weer verder kon.
De zon probeerde je op te warmen.
De sterren brachten jou geluk.
Toch besloot je weg te kijken.
Te vermijden wat je tergde.
Donkere donderwolken verschenen in je hoofd.
Het bliksemende, het knetterde, het brandde.
De pijn was onaanvaardbaar.…
Wankel perspectief
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 gedwongen door de werkelijkheid
zoomde ik heel anders in
en veranderde daardoor
het mij vertrouwde vergezicht
zo kwam de einder in het zicht
maar ik zie niet scherper, nee
zonder contouren wijdser, grootser
als in het ijler lentegroen
alle obstakels zijn vervaagd
het voelt alsof er dieper diepte is
de verte deel van mij
de toekomst…
fascinatie voor een 70-jarige
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.055 op slag gefascineerd
verbaasd, ben ik het die
de man op deze foto
maar steeds niet los kan laten
hij kijkt me aan
alsof hij met me spreekt
nee, meer dan dat
is hij me onweerstaanbaar
wij zijn zo door en door
vertrouwd, lijkt hij te zeggen
de rimpels in zijn huid
zijn die van mij
de frons is identiek
de haartjes van zijn neus
volmaakt…
Voor Angeleyes
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.572 Dansen op een niet bestaand graf
Engelenogen die krokodillentranen huilen
Kom maar en speel zei de boeman
Schelden op een dode alsof hij weer op zou staan
Zijn vrouw in leed en niet dom
Een deel van onze ziekte?
Vrede wanneer men maar wil
Maar waar is die wil?…
Lot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 Het was al laat
de klok draaide overuren
en wijzer geworden
gaf ik mijn laatste muntje
aan de muziek mee
het leek alsof het sterren regende
maar helder maanlicht gaf druppels voeten
en zij dansten op de muziek van thuisloos
al huiverend en spetterend
naar een nieuwe morgen
op het bruggetje snorden
soms wanhopig
vragen aan ons voorbij…
Greep op vastigheid
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
662 nog kranig
zit hij daar
de armen strak
over elkaar
de rug gerecht
zijn woord
is minder wet
de klanken warmer
het schalks lachen
tussen wijsheid en gebed
maar steeds vaker
kijkt hij weg
met verre blik
alsof hij tijdelijk
niet echt meer bij ons is
zijn handen
zoeken dan herinnering
in greep op vastigheid
wij helpen want wij
willen…
de b-kant
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
985 genoeg geschreven over
de reserve-tijd waarin het
allemaal nog moet gebeuren
alsof die voor de eeuwigheid
de beste indruk achterlaat
zo heb ik je nog niet verteld
over de b-kant van mijn leven
die soms veel mooier blijkt,
het grijsgedraaide lied meer
naar de achtergrond verdwenen
misschien was er niet mee te scoren
allesbehalve spectaculair…
de dood van december
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
800 Traag valt een herfstblad op mijn pad
en ik dien nederig te wezen
- tegen elk wat wils -
wanneer ik mijn tred verzet
door afgestorven bladeren
geen schaduw of verlangen
bietst van het geluk om me te raken
en het is alsof
december de dood zacht in mij laat spreken
ofschoon ik met liefde de adem proef
welke in mij een weeïg gevoel…
Bevrijding
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
651 alleen in verzet
sta je daar
of vergis je je
doorgedraaid in zelfbeklag
klaag je aan
vastgeketend in een
donkere wereld
schreeuw je
woordeloos alsof
niemand je horen wil
je legt je waardigheid af
ontdoet je van je zelfrespect
kaal en naakt sta je
staart de wereld aan
met grote ogen
strek je je handen uit
en voel je hoe de regen…
samen sterker
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
775 Samen sterker dan 1
Je kan bijna niks alleen
Ik zie jou gezicht
Het lijkt wel alsof ik word opgelicht
Ik ben samen met jou
Omdat ik van je hou
Ik voel me met jou 1
Het leven kan je niet alleen
Je zegt dat je niks voor me voelt
Ik snap niet wat je bedoelt
Maar diep van binnen
Ben jij een ander aan het beginnen
Zonder jou kan ik niet leven…
jij en ik
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.036 De wereld werd wazig
alsof er een zeepbel om ons heen gespannen was,
gescheiden van de wereld door een dun laagje glas.
Je tilt me teder van de grond,
ik kijk in je ogen en ik voel je mond.
Ik wil niets liever dan samen zijn met jou,
de zon die schijnt weer,
de lucht is weer blauw.…
Nachtpiano
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
758 Er is iets gebleven van het idee
van de piano in de nacht
muziek die in je geest verschuilt
en klanken klinken, hol en zacht
alsof stilte tussen toetsen zweeft
de geest muziek weer leven geeft
als adem zich in mist verspreid
weer terugvalt in genegenheid
en zielentoetsen, woordenstil
verliezen zo hun tijdelijkheid.…
Snaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 Snaren in vlammen,
gratieloos met muis en muis vergaan,
krullen alsof hen een laatste klank ontnomen is.
Gordijnen ooit op muren,
fladderen in stukjes door de lucht.
Grijze wolken,
van onder aangelicht,
verlaten vluchtig de stad
opdat de stad hen niet verlaten zal.…
Vandaag geen woorden
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.482 Aan de witheid van het blad
probeer ik de woorden
toe te vertrouwen
die ik je zeggen wil
of nog liever fluisteren
maar ik kom niet verder
dan wat omtrekkende bewegingen
alsof mijn hand niet meer kan schrijven
mijn hoofd nooit meer helder wordt
bij de gedachten die elkaar verwarren
ik verscheur het blanco blad
vandaag geen woorden
alleen…
nachtvorst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
541 nu kou de adem nam van zachte bloesems
twijfelt leven of ze verder kan, de
kille dood neemt kleur uit welig groen
de lente wacht
alsof ze stilletjes vertellen wil dat
uit één nacht
geen gram valt te behalen
over zeven weken bloeit april in witte jacobsladders
tree voor tree beklimt mijn spijt
langs bloemen die er niet toe doen…
Voordat het verder gaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 met de anderen is,
maar bij jou, je blinde liefde
moet met verstand gemaakt zijn,
één voor één in de war gebracht
bij jou, zou ik graag willen weten
waarom je zo verschrikkelijk ademt,
een afschuwelijke ervaring
terwijl we zoals gewoonlijk wat kletsen
omdat er niets bijzonders is te zien
zou ik graag op deze plek een spijker
willen slaan alsof…
Territorium
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
569 Je dwaalt in een vierkant land
waar ratio en emotie oorlog voeren
zonder elkaar pijn te doen
af en toe
komt er een spreekwoord voorbij
toepasselijk in de tijd
maar verloren voor de eeuwigheid
van het alsmaar dieper innerlijk voelen
alsof het land geen bodem kent
beadem je verleden in de toekomst
haal je alles wat overbodig is weg
om…
Podium voor de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Podium voor de wereld
Voor het podium stond de mensheid
Ze waren er allemaal
Ze wisten dat het grote donker hen morgen zou opslokken
Zomaar
Zonder reden
Met net zo weinig reden als de mensheid ooit was geboren
De violist begon te spelen
Alsof zijn leven ervan afhing
Ook al was dat niet zo
De blauwe aarde verdween snel en volledig…
Ik was de schikgodin
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.523 Hoe jankte niet
de kast, alsof haar vliezen braken
toen ze gingen. Wie schept,
baart sterven. Ik knipte
navelstrengen door, ik leerde
zonder zakdoek wuiven.
-------------------------------
uit: 'Vergeten licht', 2001.…
SCHEIDEN DOET LIJDEN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.113 'Scheiden doet lijden'
is het spreekwoord
alsof
het bij elkaar blijven
geen leed oplevert!
Noem het voortaan
'veranderende omgang met elkander'
daar profiteren
de kinderen van
de nieuwe geliefden
de families
de maatschappij
maar het meest natuurlijk
de oude geliefden.…
Hoogtijdagen van de zomer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
812 Ik beadem droef de stilte
op jouw graf met de hortensia
die blijft zwijgen over regen
door mijn vrienden onherkenbaar
loop ik langs oeverloze gewoontes
van de rivier met haar onstuimigheid
licht met ongekende duisternis
passeer je in de schaduw vol empathie
voor het leven in geestelijke ruimte
alsof afstand naar werkelijkheid
bestaat…
Vakantie
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.247 Op vakantie moet men zich ontspannen
de boog mag immers niet altijd gespannen
maar de ellende van thuis neem je ongewild in je koffer mee
ook al heb je een prachtig huisje aan zee
maar je bent gewend aan het doen alsof
en zo wordt vrije tijd toch nog net geen sof
maar het is niet anders dan thuis
alleen hoor je hier het zee geruis
je kijkt…
Het eerste touche
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
456 mijn onzekerheid streek
jij trilde al blijheid
bij het eerste touche
vormde langzaam klanken
vulde ze met volheid
door een krachtige resonans
pas later kwamen
de hoge tonen in
een esoterisch genieten
alsof in onze muziek
met zijn dialoog zonder woorden
liefde opnieuw werd geboren
wij hebben de melodie
van sterren gespeeld en het…
voorbeeld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 Hier
verplicht niemand ons
te schrijven
alsof het bloed van een mug
geplet staat op het net geschilderd stucwerk
je kent me door
en door muren spreken wij
samen een winter lange na
ieder uur van onzekerheid voorbij
Raadsels zonder enige vorm van genre
je draagt dezelfde ring als
mijn mededogen
geloven is niets anders dan
kracht vinden…
meisje in de zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 zomers klokt de taille van haar rok
op lome tast golft de omslag
zonnige taf
de rechte rug is rustplaats
voor het lange haar
ze voert een hondje aan de lijn
als nietig tegenwicht van wat
deze zomer is
ze gaat door naar de zon
de enkels vlechten op
het keerpunt van de rok
een tip wit secuur
ze loopt zeker licht
alsof ze beschikt…
Samenzijn in overgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
668 zij hebben de
deuren dicht gedaan
ter voltooiing van hun leven
zijn de reeds
nabije dood al
eerder aangegaan
het huis is leeg
toch klapperen er
zo af en toe nog deuren
alsof er leven
steeds ontsnapt dat
nog had moeten gebeuren
de lach en traan in
warme zorg de liefde van
het zijn tot overgaan
zij hebben daar
niet voor gekozen…