Alle inzendingen over blauw

5615 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCCCXXVI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
winddoorwoelde zeewalg opvrijende is d' erg irritante, bakkeleiende menswoekering (aurorakotssliertje in het blauw gapend ochtendkwartiertje). blaast ’s een eeuw en weg is de plaag. Gaia vindt vast een ander pleziertje.…

Verlangen

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 563
Wakkeren tot de adem van het nachtelijk universum stopt, zoete parfum verandert in koude winterlucht, ogen van Jade blikken naar blauwe bloesemrode koelte, op de tast voelt jouw huid naar melkblonte zachtheid, tot ik stop als een blinde beeldtaal te projecteren op mijn netvlies, alleen nog lege nachtelijke stilte.…
Katty wijns26 november 2024Lees meer >

dagen van eenzaamheid

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 644
op tafel de afgesneden bloem stervend in een blauwe vaas in de brief de afwijzing tussen ongeschreven regels door in de arena het tergend trage sterven van een dier onder de rivier de onzichtbare bedding die het water draagt in de vallei de echo’s en schaduwen van de doden het is de tijd die tot stilstand komt als de…

Tijden keren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 292
Wie ziet niet de blauwe lucht tussen de wolken of het zonlicht door zwaar wolkenveld. Wie hoort niet de zachte vogelzang boven zware stormvlagen of de traan van het geluk zacht vallend op blanke boezem. Wie herinnert zich niet de vreugde na somber verdriet vrijheid na verdrukking opluchting na gevaar. Alle goede tijden.…

Wereldeinde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 182
De hemel is stralend blauw, maar de zon schijnt niet. Wat krijgen we nou, het regent dat het giet! De natuur staat op z‘n kop, klimaat wordt bedreigd, broeigas vormt een strop. Het wereldeinde hijgt in de nek van de mensen. Onze erfenis een wereldramp, die wij toch niet wensen. Stop met CO2 uitstootdamp…

Wereldeinde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 297
De hemel is stralend blauw, maar de zon schijnt niet. Wat krijgen we nou, het regent dat het giet! De natuur staat op z‘n kop, klimaat wordt bedreigd, broeigas vormt een strop. Het wereldeinde hijgt in de nek van de mensen. Onze erfenis een wereldramp, die wij toch niet wensen. Stop met CO2 uitstootdamp!…

Ze is voor mij heldin

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 968
Zij was de rots in mijn bestaan de spil in ons gezin ik kijk haar blauwe ogen aan ze is voor mij heldin...…

In vrolijk bewegen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 519
ik heb ze zien zweven de stukjes blauw uit je ogen ontsnapt uit de hemel heel ver daarboven zij raken het zwart van de kring die het wit donkert in je heldere blik die de combi laat spreken in vrolijk bewegen en de dans der luchten volgt zo sprankelend in kleine letters de sensatie van goddelijk contact ervaren…
wil melker8 november 2022Lees meer >

In snel overbruggen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 461
het blond en blauw ogen vol verwondering in een lach die trouw blijft aan de vriendelijkheid van je gezicht nog is het handje zo gepakt in het snel over bruggen van veel jaren de echte warme gaan er niet zomaar af we hebben jouw sporen door laten lopen naar de vloedlijn en zee met witte golfjes je voeten laten groeten…
wil melker20 augustus 2022Lees meer >

In groen gevatte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 572
jouw ogen keken met het helder blauw van de eerste lentedagen die met voorjaarsachtige zachtheid vol verbazing het zwart van aarde vergeleken met een curieuze snelheid had de metamorfose van donker naar kleur plaats gevonden waarin pril wit en in groen gevatte bloemen en planten nu al bewondering oogstten van alle kanten…

Natuurliefde

netgedicht
3.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 7.824
Zwanger van water ontdoen grauwgetande flarden zich van hun neerwaarts ijlende last in hunkering de aarde te zogen, landschappen van stromende beken in mistige waas op glas, grijze lappen worden ijler waar blauw tevoorschijn komt, uit diffuus licht wordt zon weer geboren, liefkozend haar aarde als minnares.…

Dans Maar Door

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 905
Een kwestie van wikken en wegen, voor of tegen mezelf in objectiviteit als een mes dat dubbel snijdt dan komen de wolven, mijn polsen gebonden ik wil niet vluchten maar drijven wat zou dat mooi zijn blauw en groen regenseizoen de gedachte aan toen een schim vanuit mijn dodenrijk het verste binnen mijn bereik of toch niet?…
Wiron6 januari 2004Lees meer >

Mijn bloemenmeisje

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.594
Met een bloedstelpend begeren en een sprankje bang komt de geur van sneeuwwitte hyacint over mijn top tegen je wang Blauw bloed is bij ons te zien buiten zinnen, binnen lust onder een lading lavendel is het jouw mond die ons kust Wat ben je schattig schoon in een bed van roze rozen spreid je een strelende sfeer en je benen voor het liefkozen…

ritueel

netgedicht
2.9 met 44 stemmen aantal keer bekeken 6.152
niks, ik zit gewoon blikken zijn niet verboden blauwe halve maantjes zien de stoute bruine sterren van de brahmaan wat doe je dan? je wast mijn haar bij de dorpspomp giet je bekers water over mijn hoofd 's avonds loop ik de woestijn in alleen onder de groeiende maan tot de stemmen achterblijven eeuwig wil ik hier zijn…

Het overgangsland

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 406
ik zag kou in het licht kristal van je ogen je hand rijpte witte vingers gebogen in blauw toch ademde je de condenserende damp van het overgangsland ging een bevroren leven jouw dood voorbij jij ontsnapte door de lach aan het eind van de tunnel waar licht en warmte in wake op jou hebben gewacht…

Bijna volmaakt

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 477
ik zag je komen de schoonheid van je dromen gaf zelfs het stof op de zomerse trein wat zonnebloemgeel in een blauw festijn je trippelde danste bravoure van je jeugd in een sprankelend verschijnen door het bijna volmaakt uitlijnen van je lijf jij gaf met je lach wereld aan alles wat je zag en had wij zijn gegaan de rest van…
wil melker4 januari 2018Lees meer >

Een bed van wolken

hartenkreet
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 886
De goede God jaagt adembenemend hoog De winden boven het sop der zee Spelend met de zon Schudt hij de wolken op Tot schuimende witte kussens Boven een strak blauw overtrek Met hoofden opgeheven zagen wij benee Dat het goed was En leerden lief te hebben Genietend van het spel Der hemelse natuur…
Rikus Kiers11 februari 2006Lees meer >

de gordijnen sluiten bijna

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 706
de gordijnen sluiten bijna in een rillend houvast grijp ik om mij heen maar de dood treedt binnen het onlicht doet mij trillen de warme dood omhelst mij in een dribbelend blauw zwenk ik de melkweg op op weg naar een nieuw landschap veldboeketten in velours zie ik in een trechter van licht en jonge vrouwen met warme tranen…
klaes31 maart 2006Lees meer >

Vertrekken

gedicht
4.0 met 374 stemmen aantal keer bekeken 87.560
Grendel het hek, je biezen gepakt, zie de blauwe lucht - en vertrek.…

Jerez de la Frontera

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 748
Klappen de handen het ritme van duende een blauwe avond in.…

zeepbel

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.037
in de schaduw van de wind stoeit onbevangen een kind een zeepbel barst in duizend en één hemel open hoog in de lucht springen veulens in het blauw vrolijk fluiten dwergen op een luchtig pijpje stro sprookjesachtig fladderen broze vlinders naar omhoog betoverd door dit spel breekt een zeepbel in mijn oog.…

Castilla la Mancha

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 763
Een colonne muildieren zet zich in beweging citrusvruchten deinend op hun ruggen, de blauwe ballon van de namiddag vult zich met stof en zwelt op.…

in alle weligheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.925
het water dat uit de fonteinen gutst snatert welgemutst gulpt als zilver in het blauw gerimpel er stoeien aan de hemel witte wolken de wind huivert voorbij palmen wuiven sinds vanmorgen dadelloos in alle weligheid boven mij weet je nog wat ik je gisteren zei er hangt iets vrouwelijks in de lucht net als jij.…
delius12 september 2006Lees meer >

Sarah

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.137
mijn vriend de wind duwt schip naar nieuw op donker water Autobahn verbijsterend de leegte de dood was vriendelijk, beleefd haar spijt eet het verstand met kersen-rode lippenstift ochtendlicht straalt sterren op het projectiescherm oceaan staan tinten Sarah, blauw en zilver vroeger onbelangrijk ver…

Een doorzichtige lach

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
er golft water speels en traag onder eeuwig spiegelend blauw ik schep met mijn hand een doorzichtige lach als innige band die je pas ziet in het verdromen van beelden die mee zijn gekomen langzaam sijpel ik weg zonder een woord te hebben gezegd in de scene van scheiden ik kijk niet om maar het nat van mijn schaduw droogt…
wil melker13 november 2016Lees meer >

anne

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.204
meeuwen krijsen hongerend in vrijheid in de blauwe lucht naar gerechtigheid en vrede de kale kastanje wordt ooit groen in een donker en koud amsterdam na de schrille dagelijkse kreten komen weer de zilveren nachtvogels dreunend de verre dood aankondigen van kinderen die net als ik verlangen naar vrede en een betere wereld…

Kleurrijke armoede

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.267
Zo blauw, zo zee, kakelbont het volk in hun zwarte prauw. De Baobab heelt honger, viskoppen liggen naast tweedehandswagens waar kinderen lustig voetballen met de aarde.…

ik ken

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.161
ik ken een huisje met nog ranke wilgen voor de deur ik ken een boerderijtje met jonge stieren in de wei ik ken een boom die onder appelen bezwijkt ik ken een akker een zee van vlas gelijk ik ken een kerk met potloodtoren ik ken een poort met blauwe regen in de zomer ik ken zoveel maar zeg mij ken ik jou…
delius13 augustus 2007Lees meer >

aangekleed

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 908
bezwijkt zijn hand de zwaartekracht van haar wil een wereld van verschil tot stilte ze is bijzonder in staat tot leven hij wil, hij moet en zal begeven ooit vergeven geel, rood, blauw geen kleur zal haar nog sieren uit liefde uitgedeeld geen klap nog ergens terecht haar ogen niets meer dan ooit een blik in moeders ogen hij bekent…