5615 resultaten.
LAIS CCCCXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 winddoorwoelde zeewalg opvrijende
is d' erg irritante, bakkeleiende
menswoekering (aurorakotssliertje
in het blauw gapend ochtendkwartiertje).
blaast ’s een eeuw en weg is de plaag.
Gaia vindt vast een ander pleziertje.…
Verlangen
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
563 Wakkeren
tot de adem van het nachtelijk universum stopt,
zoete parfum verandert in koude winterlucht,
ogen van Jade
blikken naar blauwe bloesemrode koelte,
op de tast
voelt jouw huid
naar melkblonte zachtheid,
tot ik stop als een blinde
beeldtaal te projecteren op mijn netvlies,
alleen nog lege nachtelijke stilte.…
dagen van eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
644 op tafel de
afgesneden bloem
stervend in een blauwe vaas
in de brief de afwijzing
tussen ongeschreven
regels door
in de arena het
tergend trage sterven
van een dier
onder de rivier
de onzichtbare bedding
die het water draagt
in de vallei
de echo’s en schaduwen
van de doden
het is de tijd die tot
stilstand komt als de…
Tijden keren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
292 Wie ziet niet
de blauwe lucht
tussen de wolken
of het zonlicht
door zwaar wolkenveld.
Wie hoort niet
de zachte vogelzang
boven zware stormvlagen
of de traan van het geluk
zacht vallend op blanke boezem.
Wie herinnert zich niet
de vreugde na somber verdriet
vrijheid na verdrukking
opluchting na gevaar.
Alle goede tijden.…
Wereldeinde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
182 De hemel is stralend blauw,
maar de zon schijnt niet.
Wat krijgen we nou,
het regent dat het giet!
De natuur staat op z‘n kop,
klimaat wordt bedreigd,
broeigas vormt een strop.
Het wereldeinde hijgt
in de nek van de mensen.
Onze erfenis een wereldramp,
die wij toch niet wensen.
Stop met CO2 uitstootdamp…
Wereldeinde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
297 De hemel is stralend blauw,
maar de zon schijnt niet.
Wat krijgen we nou,
het regent dat het giet!
De natuur staat op z‘n kop,
klimaat wordt bedreigd,
broeigas vormt een strop.
Het wereldeinde hijgt
in de nek van de mensen.
Onze erfenis een wereldramp,
die wij toch niet wensen.
Stop met CO2 uitstootdamp!…
Ze is voor mij heldin
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
968 Zij was de rots in mijn bestaan
de spil in ons gezin
ik kijk haar blauwe ogen aan
ze is voor mij heldin...…
In vrolijk bewegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
519 ik heb ze
zien zweven
de stukjes blauw
uit je ogen
ontsnapt uit
de hemel
heel ver
daarboven
zij raken
het zwart
van de kring
die het wit
donkert in
je heldere blik
die de combi
laat spreken in
vrolijk bewegen
en de dans der
luchten volgt
zo sprankelend
in kleine letters
de sensatie van
goddelijk
contact ervaren…
In snel overbruggen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 het blond
en blauw
ogen vol
verwondering
in een lach
die trouw blijft
aan de
vriendelijkheid
van je gezicht
nog is het
handje zo
gepakt in
het snel over
bruggen
van veel jaren
de echte warme
gaan er niet
zomaar af
we hebben
jouw sporen
door laten
lopen naar
de vloedlijn
en zee met
witte golfjes
je voeten
laten groeten…
In groen gevatte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 jouw ogen
keken met
het helder blauw
van de eerste
lentedagen
die met
voorjaarsachtige
zachtheid vol
verbazing het zwart
van aarde vergeleken
met een
curieuze snelheid
had de metamorfose
van donker naar kleur
plaats gevonden
waarin pril wit en
in groen gevatte
bloemen en planten
nu al bewondering
oogstten van alle kanten…
Natuurliefde
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
7.824 Zwanger van water
ontdoen
grauwgetande flarden
zich van hun neerwaarts
ijlende last
in hunkering
de aarde te zogen,
landschappen
van stromende beken
in mistige waas
op glas,
grijze lappen
worden ijler
waar blauw
tevoorschijn komt,
uit diffuus licht
wordt zon weer geboren,
liefkozend haar aarde
als minnares.…
Dans Maar Door
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Een kwestie van wikken en wegen, voor of tegen
mezelf in objectiviteit
als een mes dat dubbel snijdt
dan komen de wolven, mijn polsen gebonden
ik wil niet vluchten
maar drijven
wat zou dat mooi zijn
blauw en groen
regenseizoen
de gedachte aan toen
een schim vanuit mijn dodenrijk
het verste binnen mijn bereik
of toch niet?…
Zie
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
1.192 Waar blijft
het licht van uw zo blauwe wimperslag?…
Mijn bloemenmeisje
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.594 Met een bloedstelpend begeren
en een sprankje bang
komt de geur van sneeuwwitte hyacint
over mijn top tegen je wang
Blauw bloed is bij ons te zien
buiten zinnen, binnen lust
onder een lading lavendel
is het jouw mond die ons kust
Wat ben je schattig schoon
in een bed van roze rozen
spreid je een strelende sfeer
en je benen voor het liefkozen…
ritueel
netgedicht
2.9 met 44 stemmen
6.152 niks, ik zit gewoon
blikken zijn niet verboden
blauwe halve maantjes
zien de stoute bruine sterren
van de brahmaan
wat doe je dan?
je wast mijn haar
bij de dorpspomp
giet je bekers water
over mijn hoofd
's avonds loop ik de woestijn in
alleen onder de groeiende maan
tot de stemmen achterblijven
eeuwig wil ik hier zijn…
Het overgangsland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
406 ik zag kou
in het licht kristal
van je ogen
je hand rijpte
witte vingers
gebogen in blauw
toch ademde je
de condenserende damp
van het overgangsland
ging een
bevroren leven
jouw dood voorbij
jij ontsnapte
door de lach aan
het eind van de tunnel
waar licht en
warmte in wake
op jou hebben gewacht…
Bijna volmaakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
477 ik zag je komen
de schoonheid
van je dromen
gaf zelfs het stof
op de zomerse trein
wat zonnebloemgeel
in een blauw festijn
je trippelde
danste bravoure
van je jeugd in
een sprankelend
verschijnen door
het bijna volmaakt
uitlijnen van je lijf
jij gaf
met je lach
wereld aan alles
wat je zag en had
wij zijn gegaan
de rest van…
Een bed van wolken
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
886 De goede God jaagt adembenemend hoog
De winden boven het sop der zee
Spelend met de zon
Schudt hij de wolken op
Tot schuimende witte kussens
Boven een strak blauw overtrek
Met hoofden opgeheven zagen wij benee
Dat het goed was
En leerden lief te hebben
Genietend van het spel
Der hemelse natuur…
de gordijnen sluiten bijna
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
706 de gordijnen sluiten bijna
in een rillend houvast
grijp ik om mij heen
maar de dood treedt binnen
het onlicht doet mij trillen
de warme dood omhelst mij
in een dribbelend blauw
zwenk ik de melkweg op
op weg naar een nieuw landschap
veldboeketten in velours zie ik
in een trechter van licht
en jonge vrouwen met warme tranen…
Vertrekken
gedicht
4.0 met 374 stemmen
87.560 Grendel het hek,
je biezen gepakt,
zie de blauwe lucht -
en vertrek.…
Jerez de la Frontera
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
748 Klappen de handen
het ritme van duende
een blauwe avond in.…
zeepbel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.037 in de schaduw
van de wind
stoeit onbevangen
een kind
een zeepbel
barst
in duizend en één hemel
open
hoog
in de lucht
springen veulens
in het blauw
vrolijk
fluiten dwergen
op een luchtig pijpje
stro
sprookjesachtig
fladderen
broze vlinders
naar omhoog
betoverd
door dit spel
breekt een zeepbel
in mijn oog.…
Castilla la Mancha
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
763 Een colonne muildieren
zet zich in beweging
citrusvruchten deinend
op hun ruggen,
de blauwe ballon
van de namiddag
vult zich met stof
en zwelt op.…
in alle weligheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.925 het water
dat uit de fonteinen gutst
snatert welgemutst
gulpt als zilver
in het blauw gerimpel
er stoeien aan de hemel
witte wolken
de wind
huivert voorbij
palmen wuiven
sinds vanmorgen
dadelloos
in alle weligheid
boven mij
weet je nog
wat ik je gisteren zei
er hangt iets vrouwelijks
in de lucht
net als jij.…
Sarah
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
2.137 mijn vriend de wind
duwt schip naar nieuw
op donker water Autobahn
verbijsterend de leegte
de dood was vriendelijk, beleefd
haar spijt eet het verstand
met kersen-rode lippenstift
ochtendlicht straalt sterren
op het projectiescherm oceaan
staan tinten Sarah, blauw en zilver
vroeger onbelangrijk ver…
Een doorzichtige lach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
494 er golft water
speels en traag
onder eeuwig
spiegelend blauw
ik schep
met mijn hand
een doorzichtige
lach als innige band
die je pas ziet
in het verdromen
van beelden die
mee zijn gekomen
langzaam sijpel
ik weg zonder een
woord te hebben gezegd
in de scene van scheiden
ik kijk niet om
maar het nat van
mijn schaduw droogt…
anne
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.204 meeuwen krijsen hongerend
in vrijheid in de blauwe lucht
naar gerechtigheid en vrede
de kale kastanje wordt ooit groen
in een donker en koud amsterdam
na de schrille dagelijkse kreten
komen weer de zilveren nachtvogels
dreunend de verre dood aankondigen
van kinderen die net als ik verlangen
naar vrede en een betere wereld…
Kleurrijke armoede
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.267 Zo blauw, zo zee,
kakelbont het volk
in hun zwarte prauw.
De Baobab heelt honger,
viskoppen liggen naast
tweedehandswagens waar
kinderen lustig voetballen
met de aarde.…
ik ken
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.161 ik ken een huisje
met nog ranke wilgen voor de deur
ik ken een boerderijtje
met jonge stieren in de wei
ik ken een boom
die onder appelen bezwijkt
ik ken een akker
een zee van vlas gelijk
ik ken een kerk
met potloodtoren
ik ken een poort
met blauwe regen in de zomer
ik ken zoveel
maar zeg mij ken ik jou…
aangekleed
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
908 bezwijkt zijn hand
de zwaartekracht van haar wil
een wereld van verschil
tot stilte
ze is bijzonder
in staat tot leven
hij wil, hij moet
en zal begeven
ooit vergeven
geel, rood, blauw
geen kleur zal haar nog
sieren uit liefde uitgedeeld
geen klap nog ergens terecht
haar ogen
niets meer dan ooit
een blik in moeders ogen
hij bekent…