15015 resultaten.
Liefdeshaat
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.282 Jouw levenslied kent geen melodie
Een toonloos gehuil over kale vlakten
Rollende kille mist voortgestuwd door de wind
Gruwelijke afspiegeling van jouw minzaamheid
Rottend gaapt je versteende mond in de verte
Wellustig kronkel jij voort aanziend mijn leed
En verlicht door het vuur van palmtakken
Gloort aan de horizon de eeuwige hoop
Rust…
Venster taal
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
2.311 Wanneer glas gaat praten
tegen gevoelige snaren
flirtueel de knuppel
gegooid wordt
in dat ene hok
waarvan de deur
op een kier staat
dan lacht de dag
naar buiten
schittert woorden
van afwezigheid
ziet half ontloken
ander leven
voor waarheid aan
zacht schroeit huid
langs leven
daar waar vuur
zich uit in
verwrongen taal
pakt zij…
’t onopgemerkte sterven van een mens
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.099 ik plukte kleine asters van je graf
en wreef ze eindeloos tot aardebrokken
voor plantentuinen volgend jaar, misschien
wurgde ik met blote handen zelfs een tijger
nam hem zijn bloed tot maan opnieuw
het woud en ook de dalen vulde
en uit elk lijk heimelijk de adem roofde
’k vermengde als met slagersvuist
de ingrediënten in een zee van vuur…
Kleine onderzoeker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
758 tuin
Van vrouwenmantel tot cichorei
In jouw ogen een klein wonder
Geluidloos trekt een wolk voorbij
Serene stilte daalt op ons neer
Alles houdt zijn adem in
Kijkend met zijn grote ogen
Volgt hij nu een kleine spin
Van een afstand laat ik jou
Één worden met de natuur
Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt
In jouw ogen een heilig vuur…
Bent mijn valentijn
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
2.408 heb je lang aanbeden
jouw woorden legden
vaak het liefdesvuur
dicht aan mijn schenen
wikte woog je zinnen
maar was voorzichtig
wilde brand en rookte
later heel opzichtig
maar jij smeulde
heulde met de vuren
in mijn hart bluste ze
op jouw manieren heel apart
jij bent mijn valentijn
niet meer ik jaag de vlammen
door je zinnen en…
Uterus
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
870 een verdronken metamorfose,
vechtend en rollend in patronen van onderaards geluid
Deze warme holte, als een slangenhuid om mij gegroeid,
een microcosmisch perpetuum mobile, immer krimpend,
als was ik in de poten van een logge reus,
sterk en onbehouden
Wachtend op de dag dat mijn vrees een weg baant door het einde,
wanneer het ronde vuur…
Onweer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.682 Onze hartstocht kreeg last van onweer
en daarom moet ik nu helaas gaan
lieverd, we lezen elkaar niet meer
en we voelen elkaar niet meer aan
Ik kan niet langer bij jou blijven
als mijn gevoel mij in de steek laat
ik wil niet op labiele hoop drijven
daar zijn wij beiden niet bij gebaat
Met pijn in mijn hart verlaat ik jouw land
het vuur…
Ochtendkrant
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.918 Op de vroege lentemorgen
terwijl het bad mij wakker spat
dreunt de wereld op mijn mat
en dompelt mij in aardse zorgen
Ik lees van veel verterend vuur
van dode-mensen-landen
van weggeslagen stranden
ook van menig stervensuur
Vol blaren, derdegraads verbrand
krult mijn hart zich huilend krom
wil ik schreeuwen, maar blijf stom
door de koppen…
De overgave
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
609 Kom nou,
je stond voor heter vuren,
Zij die niets
meegemaakt hebben,
díe huilen,
maken
van een mier
een olifant.
Maar jij,
armen omhoog,
strijdlustig
als de mier,
je redt het!
Gedicht naar het gelijknamige boek van
Arthur Japin.…
Joyeuses Fêtes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.239 Rechtermuisklik: keuzemenu
beeldicoon voor groter scherm
linkermuisknop klikken:
arte's hulstbladlogo, cinema
(haardvuur in de gaten houden
bij koude voeten: te laat
blokken op het vuur gegooid)
...japanse kostschooljurkjes
een rode parasol, een
bruiloftsstoet, de hoofdpersoon
vouwt haar papieren wens
ik link van virtueel naar echt…
de ontmoeting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.316 de engelen in een stille winternacht
en de herders kleumend bij ’t vuur
zij en oosterse wijzen aanbidden
‘t slapend kind in de voederbak
‘n ontmoeting tussen de mensen
onder een verre stralende komeet
de jonge madonna eenmalig bezocht
door de geest heilig en mysterieus
hemel en aarde beroerden elkaar
goddelijke nederigheid in het…
Rozenoorlog
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.284 ~~
zwarte zijde, sensueel
omplooit vervagend, schaduwrijk
slechte dromen vervliegen
als flarden nevel in de zon
lichamen vergloeien koud vuur
zoeken grenzen in romantiek
wanneer illusies kastelen bouwen
met vluchtige luchten het fundament
dan bloeden rozen zwarte schaduw
in maanlicht ijskristallen-koud;
uit de wortels van dagelijks…
Voelde de trollen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
629 ik ben in
je wereld geweest
voelde de trollen
smidste de vuren
ijzerde staal in hun
apocalyptische grollen
maar danste
liever in sneeuw
met de elfen
zij smolten in
raken tot water
ik stroomde mee
door donkere
gewelven waar
kobolden hun arbeid
aflaten in schiften
en kiften over goed
en het duistere kwaad
ik ben bij jou in…
Alles moet weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
965 ruimen
overgeven aan de ruimte
Het is tijd
om puin te ruimen
uit te huilen
Op weg naar de zon
wachten op dit
vervallen balkon
Het pad dat
voor ons ligt
tussen donker en licht
Het groen heeft zoveel
aangericht
tussen donker en licht
De boulevard van gebroken dromen
is mij in de tussentijds
zoveel overkomen
Door hete vuren…
Urbi et orbi
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
544 Gedoofd is het vuur, het lijden
ontbonden van de geest, stigma’s
zijn geheeld en liefde vaart met
mededogen over de dode zee
mijn hand spreekt het leven
want mijn mond is door de tijd
gesloten, ‘k heb gevast totdat
ik van de hemel het brood mocht plukken
toch is deze wereld gezalfd met
onwetendheid en is het gehecht zijn
aan het bezit…
Beelddragers
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
676 We dragen beelden met ons mee
soms in een fel laaiend vuur
of juist een rustig kalme zee
die beelden ze blijven op den duur
Verbeelding wat je graag wil
kan heel lang blijven hangen
of beelden waarnaar je stil
met liefde blijft verlangen
Die beelden, foto's van ons leven
met schaduwkanten of overbelicht
koester dit geschenk want het gegeven…
De vrouw die in mij woont
gedicht
2.0 met 219 stemmen
34.231 De vrouw die in mij woont
kijkt uit het raam van een stil huis
en laaft zich aan de fado
de weemoed van de cello
het vuur van de gitaar
de waaierende zang
minstens één vergeefse liefde
kent ze, een val die haar deed
wankelen en misschien
een vijand in haar vlees
mooier is ze dan haar leven
zachter haar strelen dan haar handen
dieper…
Zaailing van zwarte grond
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.193 Brechtje Blaasbalg slingert heen en weer
tussen kwaad bloed en koudvuurspoor
ze zal geraakt worden door de knoet
van het luid klappend volk
zij rekent niet meer in dagen of nachten
tot de oogst aan haar voeten ligt
zal zij wagen om dit godvergeten land
van man en macht te ontschragen
het vuur in haar ogen ontvlamt de gerst
vogels verschrikken…
love is in the air
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.183 Voor jou zou ik door het vuur gaan
omdat ik zoveel van je hou.
liefde betekent heel erg veel
voor mij, maar ook voor jou,
omdat ik weet dat jij ook heel veel
van mij houdt.
maar het vertellen durf ik niet,
dan ga ik mij toch schamen.…
Zilte ziel
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
573 Op de rand van elke regel
puzzel ik mijzelf tot rijm
met de branie van een vlegel
die een hekel heeft aan slijm
bang dat iemand mij zal raken
wikkel ik mijn zilte ziel
in een ondoorzichtig laken
met de geur van sex-appeal
vrouwen spelen in mijn leven
met de olie op mijn vuur
in plaats dat ze liefde geven
maken ze mijn druiven…
Vijfde op de schaal van richters
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
809 Ontbeer de paleizen waar vrouwen hoereren en breng
mij naar de man die water, vuur, aarde en wind
in zijn lemen handen heeft gegrift.
Laat hem kruiken maken, de beloning zal een overwinning zijn.
Wanneer de lans gebroken wordt in hemeltergend licht
zal mijn leger de ramshoorn blazen.
Drager van de kruik, stel mijn bevindingen op schrift…
Wilde Nachten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 Wilde nachten, leeuw op prooi,
Met dromen vol nachtgezang en vliegend vuur,
Luna speelt op dit late uur,
Slapers, geliefden en vrijers, huizen vol mooi.
Zachte wolken, geen geween,
Niemand alleen in deze wilde nachten,
Vele vormen van wilde machten,
Slechts een gedachte.…
Donderjagen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.116 Je hoeft je niet te schamen
voor hetgeen wij samen gaven
aan elkaar hier in dit rollebollenveld
zo ongekend
als boterbloemen van plezier
die samen donder konden jagen
tussen koeien die jij later
nog eens naakt was nagerend
Jij was jezelf en nog meer
veel meer dan vuur er op kon laaien
onder wolken met hun schaapjes
die ik uren had verkend…
Met de puntige staken
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.190 heb de hemel bestormd
op weg naar succes
met het mes in mijn rug
helse poorten geopend
me gebrand aan het
laaiende vuur en moest terug
terug naar het hek
met de puntige staken en
de krakende deur van mijn huis
kuste vragende ogen
schudde hun handen vond
in gezin en familie weer thuis
maar als de maan
vol oranje opkomt slaat weer…
Met de puntige staken
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
534 heb de hemel bestormd
op weg naar succes
met het mes in mijn rug
helse poorten geopend
me gebrand aan het
laaiende vuur en moest terug
terug naar het hek
met de puntige staken en
de krakende deur van mijn huis
kuste vragende ogen
schudde hun handen vond
in gezin en familie weer thuis
maar als de maan
vol oranje opkomt slaat weer…
De liefde doet alles
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
978 Ik ben in vervoering en
in een vuur van liefde.
Zelfs mijn lichaam
is niet mijn lichaam.
Het is niet mijn lichaam
maar het is liefde en
de liefde woont
in dit lichaam.
De liefde ademt
door dit lichaam en
eet, kijkt en ruikt.
Ja, de liefde doet alles
via dit.…
Lees dit beeld
gedicht
2.6 met 16 stemmen
5.720 .
-------------------------
uit: 'Blind vuur', 1995.…
Als de stilte visioenen schept
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
592 Droom het sterrenkind in mij
in vlagen van bewustzijn
aan een ander wereld
Wij ontmoeten onze nachtzijde
waar onze zielen waken
Als het vuur het gruis
verteert dat onze
liefde omarmt
tillen we ons kinderleed
moeiteloos over vulkanische
erupties heen
Intuïtief en doortastend
wordt ons verlangen in
talende gebaren hoorbaar
vervult…
Herinnering aan vader (II)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 Zo at ik appels, de knieën opgetrokken voor het vuur,
terwijl mijn vader 'Warum weinst du' zong...
Ik huil voor de tijd die nu tot mijmeren dwingt,
want geen appel smaakt nog hetzelfde
en de stem van mijn vader is al lang niet meer...…
Genegenheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
739 Genegenheid, een laaiend vuur, maar je betaalt haar soms duur
Helaas zijn weinige zaken helemaal puur.
Relativeren is de kunst, het lukt echter niet altijd
Soms dreig je te falen in deze zware strijd.
Mijn lieve lapjespoes, wil ik echt nooit kwijt
Ze geeft me onvoorwaardelijke genegenheid!…