5429 resultaten.
Eb en vloed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 Terwijl ik daar sta
als aan het zand genageld
denk ik, trek ik naar jou
of jij naar mij
het zachte zand wordt harder
nu we elkaar naderen
voor even, vaste grond
onder mijn voeten
Maar ik probeer verder te kijken
dan wat ik wil
achter me mijn volle leven
voor me het nog in mist
gehulde
van wat me toekomt
in me de zekerheid
van pure…
Vlakbij de ziel
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
735 veels te mooi
tot aan de uiterste kimmen
van de rimpelloze zee
hou ik jou vast
ontsluiering wacht lonkend
langs de waterplooien
van zijn bestaan
om groot te worden
ons onstuimig hart
kent het marionettentheater
vlakbij de ziel
van rijpe handen
rankt de kust juwelig verder
duizendvoudig gegroeid
mijn hart bonst verstild
alleen voor…
ongeloof
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.778 Het laatste wat ik mij van je herinner zijn sirenes
Ik zie nog hoe ze je meenamen,
Hoe ze je vast pakten en hoe ze je in de auto zetten.
En dat allemaal voor mijn neus
Ik keek je vol ongeloof aan
Ik wist wel dat je het in je had.
Ik wist gewoon dat het ging gebeuren
Denk je dat ik je dit ooit vergeef?…
geef me
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 dit is alles wat ik vraag
mijn vriend
geef me een plaats
't zij nu of later
leg me vast in tijd
aan jou gegeven
ik zal de ruimte delen
met alle vrouwen
die je op je netvlies
hebt bezeten
je oor gestreeld in
hun verleden tijd
veel mooier nog
is zij, die lang het bed met je
mocht delen
maar geef mij toch een plaats
al was het…
Koud
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
834 Ik klamp me vast aan wat ik heb,
De angst, de pijn,
Bereid me voor op mijn vertrek,
Zal de leegte opgevuld zijn?
Een half sieraad vergaat,
zelfs al draagt het jouw naam.
Onthou slechts de haat,
Zie het licht door het raam.…
Boodschap van naastenliefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
616 sloot met een steen
het graf waar hij
gewassen en gebalsemd lag
een lichaam
op de witte lakens
verlaten door de ziel die zich
in handen van de vader gaf
de vroege morgen
zag de steen verrold
het doodsbed leeg
verschrikte vrouwen in geween
maar hij verscheen
aan volgelingen en getrouwen
vroeg hen zijn boodschap
van naastenliefde vast…
Warme horizon....
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.052 Houdt me vast zodat het verder kan bloeien
en ons vertrouwen samen gaat groeien.
naar een mooie warme horizon
waar onze liefde ooit begon.....…
verloren
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
685 rond jouw gebogen slaap verdroomde niets
mijn harde werkelijkheid
de dichtgebonden stoel hield vast
wat niet meer verder kon bleef zonder zon
de dag beschijnen
bloemen kwijnen in een lichtloos raam
rimpels schreven over wie we waren
nergens sprak vertrouwd gevoel van strelen
over haren of
mijn kus op je wang -levenloos
verkoos je…
Vriend of vriendin.
hartenkreet
2.6 met 27 stemmen
2.558 Een vriend of vriendin
kan delen je zorg,
praten heeft vast zin
vriendschap is een borg.
Om samen te zoeken
de zin van jouw leven,
haal niets uit boeken
kies nooit voor even.…
OPLEVEND EN RUSTEND GETIJ
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 De maïs bloeit hoog,
ofschoon vast omslingerd door
dichte haagwinde.
De kale akker
is vol damp, die zacht voort schuift
naar natte bomen.
De kastanje valt...
Zal hij wintervoorraad zijn
of een nieuwe boom?…
Vluchtheuvel
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
581 het huis is een vluchtheuvel
waar zelfs gewenning loert
het hoofd vol maar vullen niet
de lege kamers van boven en hoger
niet omdat de vorige een schaduw achterliet
mijn wortels mogen hier niet aarden
worden nog eens naar elders vervoerd
ach, draag ik ze niet al jaren
hebben ze ooit vaste grond gekend
zo dichter bij het eind
probeer ik…
Verboden vrucht
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
716 Zo zwaar de vrucht was
Zo buigzaam naar beneden
Hield de tak haar vast
Liet haar niet los
Liet haar niet vallen
Zelfs als de storm
door de takken raasde
de regen zich liet voelen
Totdat ze rood gekleurd was
en gerijpt
Liet ze zich los
en zachtjes vallen op de aarde
Ze keek nog eventjes terug
naar boven
Om te zien hoe…
Panenka
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 .
-------------------------------------------------
Een keeper duikt bij voorbaat naar een hoek,
Maar denkt soms vast en zeker bij dat zweven:
“Was ik in vredesnaam maar staan gebleven”
En voegt daarbij een welgemeende vloek.
Dus wéér raad ik de heren keepers aan
Bij penalty‘s rechtop te blijven staan.…
Hockey
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.190 .
----------------------------------------------
Een hockeybal die sla je met een stick,
Althans, zo zou het bij die sport steeds moeten,
Maar komt zo’n bal dan tegen een der voeten,
Dan zijn - bij opzet - sancties vaste prik.
Het “aangeschoten hands” kent men er niet,
Bij hockey heet dat “aangeslagen feet”.…
kabouter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Toch heeft hij veel aanbidders
in onze maatschappij,
die vast in hem geloven,
men haalt hem er steeds bij.
De sprookjes die men ons vertelt
vanuit regeringshoek,
komen van mijn kabouter,
voor hem gesneden koek.
Met hem bij ons is het zo fijn
en als ik hem soms mis,
dan doet hij zeker in Den Haag
werken der duisternis.
Efeze 5:11…
Tot vrucht gekomen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 uit samenvloeien
mocht ik groeien
bloeien tot volwassenheid
maar nog
was ik niet rijp voor
het boeket des levens
pas toen jouw bloem
frivool bleef wuiven
mocht ik haar bestuiven
tot vrucht gekomen
wisselden de dromen
verwelkte de kleur
wij konden nirwana bereiken
waar ons jong leven al vaste voet
aan wal probeert te krijgen…
Brij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Eén brij, onverteerbaar,
verleden, heden
draag ik mee
weggemoffeld onder lach en leden
voelbaar wel
een misselijk makend maagresidu
dat vraagt te vasten, purgeren,
rusten,
maar hoe hou ik van de lusten
van 't leven, de lasten(?)…
Wederwaardigheden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
415 zij vertelt mij alle dagen
in jubelen en klagen
haar wederwaardigheden
wij delen het verleden
altijd op pad
naar iedere uithoek
of hooggelegen oord
overal wordt zij gehoord
stuwt met vaste hand
haar bagage vliegensvlug
over zee en land
barrières kent zij niet
geniet soms even
in de luwte van mijn tuin
dwarrelt wat met bladeren
ritselt…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Verbanden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
500 bij binnenkomst struikel ik
over de eenzaamheid
die her en der verspreid ligt
aan de muur tikt de tijdloze
veroordeling van hen
nog immer voort
vage ideeën schieten wortel
klampen zich vast aan
dat wat al even was
door mufheid omarmd baan ik
me een weg naar een raam dat niet
vastgeroest in de sponning zit
om deze met een zwieper…
De knipoog
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
914 Nog even hou ik je hand vast
het voelt zo klein, zo breekbaar
waar het eerst zo grof, zo krachtig was
is het leven weggegleden
ik zie je ogen niet
je houdt ze dichtgeknepen
zit daar achter nog macht
de controle over het leven
je hebt het nog niet helemaal opgegeven
dan plots een kleine knipoog
een laatste ademstoot
ik zie nog even…
Begrafenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
837 Vandaag zag ik een moeder huilen
Haar zoon lag in een kist
En ik dacht heel even
God heeft zich vast vergist.
Vandaag zag ik een moeder huilen
Om het afscheid van haar zoon
En ik dacht heel even
God dat is toch niet gewoon.
Kinderen moeten ouders overleven
en niet andersom
En ik dacht heel even
God wat bent U dom.…
Eb en Vloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Terwijl ik daar sta
als aan het zand genageld
denk ik, trek ik naar jou
of jij naar mij
het zachte zand wordt harder
nu we elkaar naderen
voor even, vaste grond
onder mijn voeten
maar ik probeer verder te kijken
dan wat ik wil
achter me mijn volle leven
voor me het nog in mist
gehulde
van wat me toekomt
in me de zekerheid…
Ik vertrouw op de waarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Doorzichtigheid kan
schijnen waar vaste waarde verdwijnen.
Mijn blik vertroebeld raakt in een
vertrouwen beschaamd. Mijn toenadering
mijn handelen zullen normeren.
Wanneer de geloofwaardigheid mijn kern
niet meer raakt.
Ik vertrouw op de waarheid;
maar wat is die waard.…
keergrens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 ergens voorbij het keerpunt,
in verhoogde staat, als de
stilte stormachtig zwijgt, op het
uur van bombastisch wilde wolken
grauw, grijs, chroom, groots,
van golven met hun woeste koppen
hun haren wapperend in de wind
schuim op de bek
geen vaste vorm te zien
nergens grond om te staan
driftig op drift
met nog een lange reis te gaan…
duister en licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 Zonder het duister kan het
licht zichzelf niet zien
De aarde draait door, we
draaien mee en houden vast
Aanpassing is confronterend,
ik merk het elke dag
Zelfs de wind zocht naar
beschutting op gure dagen
Wij worden bepaald door waar
we gaan, niet waar we waren
Houdt de macht bij jezelf
en laat de angst maar varen…
Kleine dingen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
572 Op de versleten, leren zetel zitten-liggen wij
blazen gezamenlijk rook uit, de kamer in
lurken aan een waterpijp, inhaleren
houden vast en binnen ons speelt muziek
Ook hier schuilt geluk in kleine dingen
genieten van jouw aanwezigheid en die van mij
Door het open raam zingen de pimpelmezen
hun hoge, zilveren tonen, begeleiden
ons lied van…
De laatste rustplaats
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 zo houden ze vast
aan wat eens was, eens geweest is
aan het goede, aan het mooie
voor altijd geborgen
in een kruik, een beeld
een vaas, een Pyramide
in een muur, of toevertrouwd
aan de koude schoot van Moeder Aarde
omringd door foto’s
brieven vol lieve woorden
planten en bloemen
waar bijen hun hart op kunnen halen
evenals ander…
unbeatable flying object Matti Nykänen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 zwaluwen doen
hun ding volgens
vogelregels
ze weten wat hen
te doen staat in
de snelle vlucht
een mensvogel
zeldzaam in zijn
soort vliegt als
geen ander
engelen
daargelaten
de hoogvlieger
geschenk van god
kent geen angst
vliegt ver en
verder door de
blauwe lucht
een gevallen
engel verstrikt
in aardse regels
mist vaste…
oevergewas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 alles anders is terwijl er gisteren
nog een man was, er kon geen lach vanaf,
die zich ‘werkelijkheid’ noemde en dat er
geen reden was om daaraan te twijfelen
maar misschien is het beter dat geen
mens weet wie ik bedoel, ik val in herhaling
en sta op, draag water naar dezelfde rivier
mijn dromen lijken steeds vaker op elkaar,
zonder vaste…