inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 40.155):

Vluchtheuvel

het huis is een vluchtheuvel
waar zelfs gewenning loert
het hoofd vol maar vullen niet
de lege kamers van boven en hoger

niet omdat de vorige een schaduw achterliet
mijn wortels mogen hier niet aarden
worden nog eens naar elders vervoerd
ach, draag ik ze niet al jaren
hebben ze ooit vaste grond gekend

zo dichter bij het eind
probeer ik het opnieuw
of blijft het toch enkel aanvaarden

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 26 juli 2011


Geplaatst in de categorie: emoties

4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 367

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Hilly, 14 jaar geleden
Een stukje onzekerheid, maar toch het wagen waard.
Het verlangen naar, mooi neergezet.
kerima ellouise, 14 jaar geleden
sterk neergezet deze hunkering naar een 'thuis'. Mooi!
Marije Hendrikx, 14 jaar geleden
Prachtig!
Irmlinda de Vries, 14 jaar geleden
De onrust en de onwennigheid heel voelbaar beschreven. Mooi en melancholisch gedicht!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)