36400 resultaten.
éénnachtsvlinder
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
2.294 geef ons één nacht van liefdesleven
deel samen de verhitte pijn
het is je daarna om het even
wie ’t volgend vlindertje zal zijn
want waarheid laat zich niet verkrachten
je weet dat ik niet bij je blijf
maar lief geef me één van jouw nachten
laat ons genieten, lijf aan lijf
die ene nacht is van ons samen
al ruiken wij 't grote gevaar
ik…
klapwiekende muizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen verkorten schaduwen
naar ontkleurend duister
de grond is nog warm
als het licht
zich spiegelend aan de hemel
de aarde een laatste veeg geeft
maan versijpelt in
een vallende schemering
de ongebroken roos
domineert wittend zicht
maan en roos
roekeloos in hun spel
met stralen van licht…
wens
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.266 heel zacht komt de nacht
aan haar einde getekend
door zonlicht langs zwarte
randen verleden hemel
blauw zal je verblijden
deze dag en zich in rood
en goud verdwalen tot de
avond valt in zwarte lucht
elke ster een glimlach
zeldzaam als de wens die
langs je snelt als hij valt en
jij vraagt in stilte om geluk…
Nachtelijk schaduwspel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
678 Rijzende nocturnes
flitsen honend contouren
van verachte flora
uit hun losse pols
Gekegeld op
gepolijste kasseien
druppelen zij bebloed
de versmade grond in
en smeken onnodig
om herkansing
Dan puft de maneschijn
in 't holst van 'r nacht
en gelukkig beklimt
'n schim de berg
van hoogmoed
en vergankelijke kracht…
Nachtbraker
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
917 Ik zoek de stilte van de nacht
waar een verlate fietser
afscheid roept
en mijn koelkast haar
eigen leven zoemt
De woorden die ik vind
binden letters op papier
mijn hond snurkt zacht
en ik, ik adem de stilte…
Kus van samenstromen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
663 uit de diepte
een glimlach en steeds opnieuw
de stroom vanuit de bron
vult elke vorm van nabootsing
ook ik wacht op het uur
morgen waarin wij smelten
in een kus van het samenstromen
een vederblad zachte kringen
blaast over elke gedachte
onnodig blijkt het moment
vergaan als nooit gekanteld
pluk ik jou uit de schaduw
neem jij mij uit de nacht…
ijskoningin
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
8.005 stil sluipend in de winternacht
tekent ze ijsbloemen op de ruiten
wervelende wind
blaast zilvervlokken
in het rond
tikt ze warme oogleden zachtjes dicht
glazen kristallen weerkaatsten
het fonkelende licht van de maan
in schijnende ijspegels
langs haar oren
de lach op haar bleke gezicht
lijkt vastgevroren…
Perspectief
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.222 De nacht staat ver onder de zon
toch treurt ook zij niet om zichzelf
het fundament van de berg bedekt
de stroom die haar langzaam slijt
de vogel leerde de honger overwinnen
oneindig blauw versterkt een sterrenleger
in de borst sterft de denkers droom
verdiept het inzicht via omwegen
is de zachtzinnige glimlach geluk…
De zon schijnt
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
647 Het is nacht.…
aai me
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
679 maar, lijkt het gras
mij toe te roepen
ik ben nog vochtig van de
schenkende dauw
laat mij je hand begeleiden
over mijn groene sprieten
voel de aardse trouw;
ze is zo zacht als zijde
als straks de ochtend gloort
en wij het licht begroeten
zal je zeker, met mij, ervaren
waarom de dag ons bekoort
dampend zal hij verklaren
ik heb de nacht…
Zwarte feesten witten tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
786 het hete zweet gutst lijven
vuil beklijft juist anoniem
adem stinkt verdorvenheid
ook zwarte feesten witten tijd
de desolaten blijven eenzamer dan
ooit in hun krochten vol met vrezen
licht heeft angst de nacht gewezen…
Liggend op mijn warme bed
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
1.777 Liggend op mijn warme bed, denk ik aan jou
voel ik een sterke drang je te grijpen en te kneden
Ik kan de afgelopen nacht maar niet vergeten
Onverwacht kwam je uit de stilte en schaamteloos en
zonder voorbehoud kroop je over mijn naakte lijf naar beneden
Mijn onverschilligheid bemerkend liet je je hongerige mond
zuigend gaan zonder schuldgevoel…
Zwoele luchtstroom
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
920 Laat het raam maar open, lief
zodat haar hortende zuchten
ons nachtelijk bewegen
kan strelen
ze is geschapen
voor het bedwingen van de vuurtongen
die in likkende vlammen
de atmosfeer aan de wanden plakt
en in de ochtend
zal haar koelte zich neerzetten
in onze vervlochten klamheid
tussen verdwaalde lakens…
Dageraad...
hartenkreet
4.7 met 73 stemmen
1.477 Maar tevergeefs, kan
er niet omheen,
het is laat, je moet helaas
weer gaan,
lijkt de nacht steeds langer
dan voorheen,
weer een nacht, op
eigen benen staan...
Ben zo bang voor het moment,
doch hoop het nooit
te beleven,
dat de nacht
de dag niet meer herkent,
en zij vergeet je
terug te geven...
aan mij...…
Verdween met de stilte
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.160 weten doet toch een beetje pijn
Het was net als met de vier seizoenen
een heel groot en hemelsbreed verschil
de kinderen krijgen straks twee huizen
en dat maakt mij stiller nog dan stil
Liefde kun je niet dwingen zie ik nu
maar het raakt me meer nog dan ik dacht
heel eventjes is er nog hoop geweest
maar het verdween met de stilte in de nacht…
Liefde is.....
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.081 Liefde is:
Slapeloze nachten hebben,
vol zorgen om jou.
Liefde is:
Dit gedichtje maken
om jou te vertellen
hoeveel ik van je hou.…
Duistere charme
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
697 Alsof het stralende licht van de tijd dooft
En mij zeeën van herinneringen geeft
Biedt de nacht mij de troost van de dag
Zonder schaamte komt zij elke dag tot mij
Zodat ik dingen zie, die ik overdag niet zag
Wanneer de tijd dan weer gaat schijnen
Laat het de duistere charme verdwijnen…
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 en vond geluk zo
heel gewoon maar nooit of nimmer
stond hij stil bij dit intens gevoel
van heel alleen en droefenis
wat moet hij nu beginnen
De dag ebt weg, de schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij voelt, hij ruikt en huilt
het wordt een lange koude nacht…
De geur van verlaten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.577 Het vers boeket op tafel
vulde de ochtend
met kater
zomaar
afscheid van een nacht
die toch gemeenschap
had gebracht
Hadden je ogen
dus gelogen toen je
sprak over later
over dat wat buiten
van binnen verwacht
Een boeket
een tafel vol vragen
en ik rook weer de
geur van verlaten die
zo penetrant ver
kan dragen…
Avondlitanie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
577 De geladen nachtlucht
hangt onaangeroerd
in mijn gemoed
Verstoken van de tinteling
stroomt het innerlijk als een spiegel
rimpelloos over
Dus wereld werp uw steen
vang reflectie in de golven
en bezink in mij
Staar mij in de ogen en
laat mijn verwondering
de vrije geest…
Nachtmuziek
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.195 De nacht luistert ademloos,
in de ruimte baart de tijd een prelude.
Was het geen nachtegaal die mij
verleidde met haar zwoele klanken
en lyrisch beroerde
in de opera van de nacht.
Geluk fluistert een zee
van musicerende dromen
laten wij allen drinken
verstillen
in rustieke nachtmuziek.…
Zij stroomden genade
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
810 ik telde omarmde ze
zij stroomden genade
beschenen mijn handen
met cirkels vol warmte
balancerend langs lijnen
op een tocht zonder einde
een lantaarnpaal
verder viel licht
kapot op de grond
bomen droegen
meer schaduw van
struiken zonder houvast
een merel ontwaakte
aangeschoten door herrie
van de zuipschuitenferry
begon tegen donker…
Avondromance
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.303 Het laatste geflonker
Der zonne ging ter rust;
De beek is door ’t donker
In sluimring gekust;
Maar ’t zwijgende duister
Toont lieflijke pracht:
Want de aard groet uw luister,
Vorstinne der nacht!
Geen nevelen betrekken
Uw Goddelijk schoon;
Geen schaduwen dekken
’t Azuur van uw troon.…
Hoe eindloos lang...
poëzie
2.1 met 9 stemmen
2.170 Hoe eindloos lang die nachten van ellende!
Hoe lang nog in 't verschiet de dag die naakt,
nu 'k uit de korte koortsdroom half ontwaakt,
mij oprichte en de blik naar buiten wende.
't Is dag, maar toch geen dag voor mij, die kende
de volle luister, die 't Heelal doorblaakt:
zie alles treurt zó mat, zó dor, zó naakt....…
Schaduw zonder geur
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 zag je
bloemen rapen
de zwarte
van de nacht
een boeketje
maken zonder kleur
met een lint van
schaduw zonder geur
maar als de zon
jouw bloemen ziet
ontwaken ze in roze
rood zonder verdriet
kleurt zwart
tot nieuwe dag
waarin pril groen zich
eindelijk openen mag…
Stil vragen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.207 Zo is de nacht een palet
en ben ik de schilder
die wacht
op de schilderingen
en antwoorden die
hij mag beminnen zolang
de nacht hem
niets anders vraagt.…
koelte
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
736 kom bij me, liefste
onder m’n warmende jas
dan zullen we ons laven
aan bedwelmende wijn
op de heuvel gaan we praten
praten.. tot vermoeiens toe
tot ogen in elkaar verzinken,
verstrengeld onze handen
een zucht antwoordt de zucht
monden vinden elkander
traag donkert de nacht hierboven,
en koeler wordt de lucht
alleen nog wuivende varens…
Trollenslaap
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.291 De dikke trollen van mijn slaap
verschijnen in het lome
als zij mijn ogen vogelvrij
versluiten om dan zachtjes mij
gebracht door zoete dromerij
mijn droom te laten dromen
Zo droomde ik van lange slaap
die mij goed zou bekomen
maar vond wat later op mijn sprei
een briefje met een zin die zei
het spijt ons maar nu hebben wij
de nacht vrijaf…
Hun vuren laaiden hoger
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
713 heb de trollen
begraven ze spookten
door mijn nacht
hun vuren laaiden
hoger dan ik de
werkelijkheid ooit zag
zij smidsten
donkere dromen zodat ik
dacht te komen in jouw tijd
maar in iedere zonsopgang
werd ik afgerekend
op wederzijdse eerlijkheid
heb ze begraven
hun vuren staan lager
de nachten zonder strijd…
De maan is al boven de seringen
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.116 De maan is al boven de seringen;
De stralen hellen de kruinen langs...
De nachtegaal houdt zich stil van zingen
Tot de hof verlucht staat van haar glans.
Tot de donkere tuin als een ijle beker
Tintelt vol licht, dofgouden wijn,
En als slaapwandelaars onzeker
De rozen ontwaken in de schijn...
Ik weet niet wat…