3643 resultaten.
Ruimtekunstenaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 Laat alles weg in het schrift, laat een vorm staan,
die is van binnen, ergens zal die bestaan…
onvoltooid geleden tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 hoofd zonder schouder
zakt weg alweer ouder
de werkelijkheid ontsnapt
aan een vergeefse grip
struikelend over losse rafeleindjes
van wat een tapijt had moeten worden
stenen die een huis zouden bouwen
woorden die zinnen moesten vormen
doden die zouden moeten leven
liefde die een leven had kunnen vullen
resteren slechts de flarden van illusie…
Je moet een vogel zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
713 je bent zo Zon – zo Maan –
– zo neon Rood –
in het blanke licht
rank te staan
ik geur in je op
en stamel mijn stem vast
door jouw blozende honingraad
wil ik zijn als de stoeiende libellen
om dan al zoemend ten ondergaan
daar de woeste golven
– gelijk aan kerktorens –
alle bellen rinkelen doet
vraag ik je – bind me in –
vorm…
Kerst(vrede)licht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
568 ’s Avonds zie ik op straat lichtjes stralen
in vrolijke kleur en vorm overal
als een groet of om warm te onthalen
die eens geboren werd in koude stal
mensen lopen in feeststemming op straat
kopen cadeaus om elkaar te verblijden
alsof in heel de wereld nu om vrede gaat
en niet meer wordt gedacht aan strijden
dan denk ik schijnen al die lichtjes…
Afgedankt conservenblik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
615 ik kan mijn lichaam niet spreiden
tegen het beeld van zwarte magie
woorden ketsen als vreemde wezens
tegen de sterren uit het heelal
mijn vingers krommen in de nacht
wanneer het bezetene me drijft en verjaagt
en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes
zonder enige vorm van inhoud
nog brandt het restant in een afgedankt
conservenblik…
Liefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
839 Liefde presenteert zich in vele vormen
buiten regels en normen.
Ze gaat gepaard met pijn,
loskomen en blij
ze leeft in jou, in ieder
en in mij.…
Volle maan.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
900 Dansende vormen komen tot extase
Bestaat er nog een mooiere fase?
De avond breekt dan aan
Ik zie de volle maan.…
Woordencarrousel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
421 Nezami*
In de twaalfde eeuw al
werden sterren van 't gewelf
geplukt en werd liefde met
de muze bedreven in schraal licht
Dichter koos zorgvuldig uit
alle hem ingegeven
woorden; schoof en schrapte tot
uiteind'lijk verzen in vorm gieten
Een fluitje van die veel
besproken cent bleek te zijn
Van dimlicht naar donker en
vale avond…
Pasen - De opstanding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 Hoewel de aarde mij bedekt
is er geen graf dat mij kan begraven
Ik ben vrijheid
En er is geen graf dat mij kan begraven
Ik ben liefde in de meest pure vorm
Geen graf kan mij begraven
Ik ben leven over de dood heen.
Ik ben het leven zelf.
Voor mij is er geen graf.
Ik breng je thuis.
Ik kom je tegemoet.…
Het geluk als vuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.209 nog dichterbij en mijn vlam
zal de eenvoud tonen in de kaars
waarin alles is ontwaakt, deze dag leeft
in herinnering en sterft telkens
in de nabijheid van de gloed van
zijn aanwezigheid
niets zal verdwijnen al lijkt
de vorm zich vast te bijten
in werkelijkheden zonder naam, rouwranden
en korstige wonden zijn als het getij, de maan…
in elkaar verward gebladerte
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.761 in elkaar verward gebladerte
in een lege studio riemt de man van het heftige handschrift
zijn hond af
toe mijn trots mijn plebejische bruid sla maar kadetjes in
de zorgvuldig uitgekozen brokken barbecuehoutskool
glansden inderdaad als zwarte juwelen
allen grillig
allen anders van vorm
- ik gloei zo en ik hoor de wind…
tengels thuis
laat…
Spreeuwendans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Terwijl stadionlampen
Hun licht in aanvankelijke
Fletsheid op betonnen
Muren werpen
Zwermt anderhalf uur
Voor het treffen een
Golf van tienduizenden
Spreeuwen in de
Avondschemering
Die voor alles het
Afscheid in zich draagt,
Vormen aannemend
Die bol en rond zijn
Maar ook langwerpig
Als een zandloper uitgezakt
Legt ze…
Hersenwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Depressie gaan,
Vraag ik mezelf
En de hooggeleerde
Op dit symposium -
Is er iets om
Beducht voor te zijn,
Zoiets ergs als
Dementie misschien -
De professor schraapt
Zijn keel en zegt
Dan met rustige stem
Waarin de ervaring van
Decennia doorklinkt -
Ze hebben alles met
Elkaar te maken,
De overlap is immens,
Want elke vorm…
Een ontdekking, het is de waarheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Muziek die ik maak, samen met de anderen,
Cello, viool, en alt die met elkaar strijden,
Elkaar aanvullen en opvangen,
Golft door de kamer en door onszelf,
Biedt troost die door geen woord
Gegeven kan worden, geeft vorm
Aan ons verlies, aan het verdriet
Dat niet alleen ik maar ook zij voelen,
Immers zij missen de mensen die ik mis,
En…
Wie dit niet snapt...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.282 Ben al een tijd niet meer verbonden
met de wereld om mij heen,
maar om dit nu narcisme te noemen
of een gebrek aan medeleven, nou nee,
eigenlijk niets van dit alles,
het is meer een bedradingsprobleem,
die hele lichte vorm van Asperger
waaraan ik zo zwaar til, t’is niet niets,
in wezen alles voor mij, een nieuw geloof
dat ik graag met verve…
wellness
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
620 er staan dikke muren
in hun oude sfeer boetserend, rond
een eeuwig hart
het zoutbad stort vanzelf in sprekend
lichte vormen, tussen rozen en
de schijn van wat vanille, rozemarijn
en zuivere gebaren
zandsteen schuurt langs wit beton
waar het plafond de druppels draagt,
van warmer evenaren
maar het water schraagt
het stillere ervaren…
Wiegend op wind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 ik weet met een lach
dat ik ooit god ben geweest
tenminste dat heb ik altijd gedacht
als ik lig in het gras
en speel met de wolken die
in kleur en vorm de hemel bevolken
praat tegen bloemen die
wiegend op wind mooi staan te zijn
hun harten openen in aandacht voor mij
bomen hoor die in hun donker ruisen
dissonanten uit melodieën kuisen…
Nog vol uniciteit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
402 ik herkende de kleuren
van stenen die
jij legde op mijn pad
vaak bijzondere vormen
waarvan sommige
verborgen in het hoge gras
voelde hoe wind jouw
woorden langs mij waaide
lieflijk als een spelend kind
je zinnen bloeiden
diep van binnen schoonheid
in hun kwetsbaar zijn
je lach ontdekte ik pas
toen ik voor het eerst
jouw kleine…
Staalde het skelet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
393 ik zag de blokken
in je handen veranderen
jij speelde met hout
wist van bomen
zag het groen komen
in warme affiniteit
jij timmerde geen muren
of staalde het skelet
maar bloeide puur natuur
los van vorm
en structuur deelde
iedere jaarring zijn eigen vuur
jouw bloemen
zongen in het bouwen
hun veelkleurige melodie
kwamen in jouw…
Tussen het witte linnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 ik was in de ban
van vorm en kleur
zij inviteerden mij
als hun penseel
mijn beitel bleek
te scherp en agressief
claimde teveel ruimte
in een brok graniet
bij het sierlijk
transparante van glas
was het de warmte die
ik niet onder controle had
ik wist altijd
al garen te spinnen
tussen het witte linnen
in mijn schildersatelier…
Ons uni-versje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Honderden miljarden ervan,
vormen ons heelal.
Niemand weet, niemand durft te zeggen,
hoe klein ons heelalletje eigenlijk is.
Geacht lezertje, onderschat mij niet!
Ik durf in dit gedicht gerust te stellen,
dat ons versje niet uni is!…
Cirkels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 Ze raken in de randen,
kleuren in elkaars verlangen,
lichtten in de ander,
zonder vorm,
of kennis van respijt.
Vrij.
Zoals het lot.
Zoals de zomerzachte klanken,
van een in zichzelf gekeerd,
en spelende fagot.
Cirkels.
Kozend, strelend,
oneindig reflecterend,
kruipend in elkaar.
Cirkels.
Zoals die,
van jou,
en mij..…
Huismens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Haar tred is meegaand en spoorvast,
haar ritme aangepast aan mijn
chaotisch leefpatroon waarin
de tijd naar vorm en ruimte tast.
Zij is het antwoord op de vraag,
de bijzin van ons hoofdbestaan;
zij kan ook hij, en ‘tuurlijk, graag’
past zij zich aan en aan en aan.…
wederzijds
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
681 er zweeft een vaag vermoeden door de ether
een ijle zwerm op zoek naar vaste vorm
een krachtveld dat haar invloed wil doen gelden
door middel van een dichte woordenstorm
het knettert, zindert, flitst; wie komt zich melden
om dit sint elmsvuur te kanaliseren
waar zijn die lettervlechters, Aengus' helden
hun geest fijn-afgestemd op hogere sferen…
Transparant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 Jij spetterde in het warme bad
damp op de ruit van het raam
achter doorzichtige douchegordijnen
Jij noemde mij bij de naam, kuste
me door het plastic heen, tevreden genoeg
aan elkaar van stukjes en beetjes
Jij en ik, mij en jou op te eten
Om ons heen gewikkeld het bijna niets
als een koele, lichte deken
Samen namen wij elkanders vormen…
Cijfers en letters
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
571 Letters vormen woorden.
Smeden zinnen aan elkaar.
Schriftelijk gesproken ontmoeten
onze universele beelden elkaar.
Becijferd en geletterd
drukken wij op schrift
gemeenschap uit aan elkaar.
Worden onze dromen in
woordbeeld en verrekening
een medemenselijk loyaal gebaar.
Cijfers en letters een
uitdrukkelijk gebaar.…
Verstand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
461 Gaaf en puur van vorm in
zijn organisch verband.
Een eenheid ons door het
leven geschonken die ons
wijs kan doen spreken met
de mond.
Welk een voorsprong is aan
de mens gegeven die deze
verantwoordelijk maakt voor
al het minder begunstigde
leven om hem heen.…
Vuurkracht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
454 Als alle vormen hun betekenis
zien afglijden.
Als in de nacht de blindeman
wankelmoedig op zoek moet naar
een nieuw evenwicht.
Vuur wekt passie op als een van
de natuurlijke elementen.
Zonder vuurkracht kan er geen leven
zijn. Zijn er slechts dode duistere
momenten.…
De jaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 Al kent een jaar ook wind en stormen
en zal het zonlicht geen kim beschijnen
zal nog geen duister mijn leven vormen
geen tegenslag mijn hart doen kwijnen.
Al nemen de jaren toe in getal,
onafgebroken de vele dagen,
onmerkbaar leiden ze tot verval
en doen zoveel herinnering vervagen
Begrijp mij wat ik met dit vers bedoel.…
schepping of noodlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 begin en end
Al willen wij dat nog wel ontkennen
Het is het gevoel dat het niet went
Ook ons eigen eind te erkennen
Maar weten we niet van het begin
En kunnen het eind niet bepalen
Dan zijn we stuurloos tussenin
En kan het resultaat slechts falen
Dan zijn we schepen in een storm
Willoos, zonder veilige haven
Op koers zonder enkele vaste vorm…