4042 resultaten.
Allerzielen
gedicht
3.8 met 24 stemmen
22.684 Soms loopt er door een drukke straat
ineens een oude kameraad
of reisgenoot.
Je weet zodra je hem begroet:
het kan niet dat ik hem ontmoet,
want hij is dood.
Eerst ben je nog een tijd verbaasd
omdat die levende toch haast
die dode was.
Heb je de zaak dan afgedaan,
dan komt er weer zo'n dode aan,
met flinke pas.…
Vannacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
746 De meester kwam een plaatje brengen,
een aai over de bol, een vriendelijk woord,
- ik had het al voorheen gehoord -
Voor het schoolplein in de straat,
een paard kleppert over de hobbelkeien,
aan de wand een oude Jetses plaat.…
het landschap dat jij voor mij had opgezocht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
645 er is geen wind
in dit oude dorp
het dwarrelen is ongezien
zoals het kind in die ene lichtvlek
dat blijft fluisteren en ongestoord rozen plukt
heb ik dan de oorsprong losgeweekt, de hele kleine woorden
die zoveel overeind hielden en die ik wilde houden
graveren
in de straten van mijn jeugd, vrij van huiver en zwarte richels
al waren…
verlies
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.832 ik ga wankel door de dagen
van onwezenlijk besef
in soms trage, lege uren
naar het moment, nu zo nabij
en onvoorstelbaar, dat jij
niet tastbaar meer zal zijn
herinneringen
oud en pijnlijk vers
verdringen zich
ik lachte overdreven nog vandaag
naar vrouw met kind op straat,
eet chocolade die mij smaakt
en voel me schuldig
mijn…
DE KEIZER
poëzie
4.6 met 58 stemmen
2.369 Hoog en stil, in 't glinsterend ijzer,
Boven volksgril - die hij haat -
Rijdt, als droomde hij, de Keizer
Dwars de davering door der straat.
Maar de spotschelm, eng ter slinker,
Schampert: "ken uw waarheid, dwaas!…
groensel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 met mijn wenkbrauwen
hang ik aan de stoeprand
dit kikkerperspectief
biedt nieuwe mogelijkheden
de stroom van de goot
gaat voorbij het riool in
vervuiling van de straat
verdwijnt als sneeuw
ik vlieg hier in spiegelbeeld
door lucht en wolken
anaeroob als ik ben
een bevrijdende vlucht
thuis in het slijk der aarde
proef ik de bitterheid…
Sneeuwpoel bij dag
gedicht
3.3 met 9 stemmen
3.452 Languit
vallend in de bevroren pap op straat
slaken wij geen kreet dan zwijgen.
Wie heeft dit bedacht? Wij zijn zelf
uitgegaan, met tassen voor voedsel
en een muts om ons gezicht grappig
te doen uitkomen tegen de lucht.…
Journaal
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
546 Dichter bij de mensen op straat en de jongere doelgroepen.…
danseres
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 ik wil wel eens een dansje wagen
zomaar, met iemand in de straat.…
Die knusheid gaven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 vertrouwd kraakt de trap
veilig zijn de cirkels licht
die in de kamer stralen
alles op zijn vaste plaats
alleen de ogen van de hond
zien moeder koffie halen
zo droom ik over jeugd
de eindeloze dagen waarvan
de avonden die knusheid gaven
een eenvoudig tafereel
huis en straat met vaste waarden
waar mensen nog betrouwbaar waren…
KONINGSLIED, hou je veilig!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 Het volk heeft "'t bedacht" gesproken
en zal het uit volle borst meezingen
op markten, pleinen, straten, lanen
om half acht op 'Kroninginnedag' 2013!
Dan vallen alle voors en tegens weg
dan voelen we ons even 1 in Willem
en steken echt massaal 3 vingers op
en die houwen we er in, voor Willem!
en voor ons zelf: "HOU JE VEILIG"!…
Voelbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Mijn onbehouwen filter je voor lief
Samen springend door natte straten.
Gewandeld langs vochtige muren.
Regen waar we voor schuil gingen.
In eeuwigheid kan dit eeuwig duren.
Ik voel jouw lichaam en geest.
Mijn dagen glinsteren in de nacht.
Als een parel in de stille oceaan.
Daar ligt de basis van jouw kracht.…
GEDICHT VAN VERRE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.047 Van verre zweefde een stil gedicht
‘t fluisterde losse dromerige zinnen
Over lange schaduwen van het licht
van de dag die nooit zou beginnen
Door stille straten gleed het geluid
van zo goed als ontzielde woorden
Door een gedeeltelijk gebroken ruit
waarachter de mensen ze hoorden
Mensen blikten in gedoofde vuren
van twee ogen die gebroken…
De eigen refreinen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
586 ik heb de noten niet geschreven
noch het lied gecomponeerd
de melodie is van het leven dat zich
in emoties manifesteert
in straten en op pleinen
klinken de eigen refreinen
zingen woorden verbondenheid
met familie vriend en buur
soms met wat ongure dissonanten
die verkeerde passen dansen
op een feest dat door ieder wordt gevierd
een zachte…
Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
762 Gele en roze bloesems sieren reeds
straten, parken en pleinen.
Geur van de lente hangt in de lucht,
terwijl de zon alweer dagelijks
zijn warme stralen laat schijnen.…
EEN VROEGE LENTE....?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 op onze buik schrijven
Op het terras
geen enkel glas
met ijsblokjes
Geen blote lijven
van de meisjes-van-de-bank
van een argeloze studente
Geen stukje bloot
van de heer-op-leeftijd
de dame-van-stand
Mijn ochtendkrant
meldt een wind
die aanwakkert
De tulpjes
en narcissen
gaan tegen de grond
Plastic zakjes
dansen op straat…
Elektronische Ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
429 Wij willen ons overal vrij kunnen bewegen;
Maar op iedere hoek van de straat
Richt zich een camera op ons leven,
Die ons overal gadeslaat.
Bij iedere stap in een mensenleven beperken
Elektronische ogen ons constitutionele recht
Om te bewegen en te handelen zoals
In vrijheid ons is toegezegd.…
Rechtsomkeert
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 De straat wacht onverlicht, verlaten.
Zij kent de weg met ogen dicht
weet waar de kuilen zijn
waar opgestoken tegels.
Een hond waakt over zijn domein.
Er komen stappen ongehoord zacht naderbij
omringd door langvervlogen rook
zwaar ademt ze zijn komst in.
Hij spreekt geen woord maar leidt haar losjes
rechtsomkeert.…
Een veeg licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 ik mozaïekte
met stukjes leven
om ze harmonisch
te passen in het bestaan
het leek goed te gaan
tot de lijm verdroogde
het cement verpulverde
waarin ze waren gegoten
heb met alles gebroken
toen ik jouw ogen zag
een veeg licht in een
donkere straat bij nacht
je lach parelde tanden
in witte aanstekelijkheid
handen speelden met schaduw…
Nummer 8
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 de lucht van de lege straat
kent een stadse geur
de stilte is vreemd
ik ga voorbij
de verlatenheid,
aan de linkerzij,
deur voor deur
doeken dienen als luiken
immers de hitte speelt op
het beklede raam
sluit de wereld buiten
de oude man op nummer 8
ontmoet alleen zijn naam
hij denkt in dromen
over de wens naar morgen
als zijn naasten…
De vieze man
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Een mysterie, zie hem
gaan onze straten
afstruinen. Zijn ogen
scannen wat wij niet
willen. Zijn honger
zal hij met onze resten
stillen.
De vieze man, zonder
medegevoel. Een vertrapte
straattegel in de zondagse
regen. Leven doet hij zo
nog wel, maar wie zal voor
hem zijn voeten vegen?…
Dordrecht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.446 Mensen lopen door de straten.
Er is een kerk, waarin geloof werd scherpgesteld.
En al die huizen! Naar verluidt
trekken jongens zich er af
en staan er meisjes naakt onder de douche.…
Rauwe zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 Alles dat puur is, is rauw
zoals de rauwe zee
in jouw oorspronkelijke dromen
en ik verhef mijn stem niet
er is geen waarheid onder een steen
er is geen stilte in jouw betekenis van zwijgen
ik twijfel niet lang over mijn aarzeling
het is dat onbestemde nee gevoel
van niet willen, niet voelen, niet begrijpen
alsof schoonheid op straat…
Amsterdamse struikelstenen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Enkele honderden struikelstenen sieren
sommige Amsterdamse straten. Stappen in
duizendtal gaan er dagelijks overheen
zonder emotioneel probleem. Stappers die
haastig hun zolen aan hen slijten;
onbekend met het oorlogsleed dat zij in
namen symboliseren in steen.…
Doodrelativeren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
518 Verslapen, nooit meer gezien
Tot, ja tot de man in de straat
Door een politiek correcte staat
Laagsgewijs gevuld met haat
Elk stuk tuig de kop in slaat…
Gelukkig in de Laanstraat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Zomaar voel ik mij gelukkig worden,
in onze Baarnsche straat van Laan.…
Zij wachten nog altijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
568 sirenes huilen allang niet meer
de mensheid nog wel
zij die verborgen zitten
onder trappenhuizen
mensen die iedere dag weer
worden opgeschrikt door
inslagen, terwijl het ziekenhuis
hun veiligheid zou moeten bieden
scholen zijn al jaren gesloten
daar straten niet meer veilig zijn
kinderen zijn allang geen kind meer
daar oorlog iedere seconde…
Zingende daad
gedicht
4.2 met 10 stemmen
4.586 Zij gaan op de zon af vanuit hun straat
en stormen langs de ladders van het licht
naar boven! Midden in mijn klein gedicht
hoor ik dit aan en vraag het groen:
of ook ík een zingende daad zal doen?
Zeker, wuiven de bomen met hun vlag:
kinderen en dichters zijn eenzelfde slag,
dat alles kan en alles mag.…
toen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
759 mijn straat is nog doorlopend te bezoeken
haar stenen hebben alles doorstaan
lantaarns, stoepen, winkels op de hoeken
alsof ik niet ben weggegaan
mijn school is heel dichtbij gebleven
lokalen vol leven, net als toen
ik blijf er graag komen, al is het maar voor even
waarbij ik haar dan vol heimwee zoen
mijn ooit, tot bijna tastbaar verworden…
Waar geweld leeft
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
919 In onze eigen straat.…