2490 resultaten.
zo zou het moeten zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.248 ik wil ze zoenen
kleine kusjes geven
op elke vingertop ontelbaar veel
en dan
handen die beschermen
stevig om me heen
gekruist achter m'n rug
zoekend naar mijn billen
maar niet brutaal
hoogstens ietwat eigenwijs
en dan
lieve, zachte vingers
met ongelakte nagels
voelend aan de stoppels
zacht en kietelend
lachend duw ik hem weg
en trek…
WEIDEGEBIED
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.430 weilanden
akkers verrassend kromme wegen
kieviten soleren nabij bedreigd
bedreigend op hun beurt indringers
in mensengedaante of zwart veren-
pak tureluurs schieten door het beeld
huiszwaluwen zwenken kwetterend
voorbij onnavolgbaar acrobatisch
insecten verschalkend boven sloten
bij boerenstee rond wandelaars
indrukwekkende tractoren trekken…
De verbouwing
hartenkreet
4.8 met 78 stemmen
2.077 kin
de huid strakker om de billen
en mijn buik is niet naar mijn zin
Een klodder vet in de lippen
een schep siliconen in de borst
kraaienpoten weg laten stippen
wellicht een verlenging van de worst
Mijn ogen laten laserstralen
en mijn tanden witter dan wit
meteen wat wortelkanalen
voor een vorstelijk gebit
Huidplooien strak laten trekken…
De zoeker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
894 Waarheen zal ik gaan van hier,
ik trek mijn sporen in het zand.
Jij zet de deur weer op een kier,
als je uitreikt naar mijn hand.…
Zomer (I)
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.616 Verpletterd soms, als 't trekken van wat spieren
De rotsen storten doet, schurftkluit na kluit.…
De nachtuil (2)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.947 De turbulentiestromen zijn mij bekend,
de thermiek trek ik aan teugels.
Vrijheid is mijn noodzakelijk lot,
ik baad niet in modderpoelen.
Door het stof zal ik niet woelen
liever ontvang ik het genadeschot.
Eenzaamheid is zo wel mijn deel
maar zij kan me niet echt deren.…
Weg-Blijven
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.332 Zeg maar wat u nodig heeft
trek ik gelijk mijn jas vast aan
een blokje ouderwetse liefde mijn kind
en een slokje aandacht is me ook wel aangenaam…
BOUTADE
poëzie
4.3 met 40 stemmen
4.419 Trek overschoenen aan, gewijde grond der Vaderen,
Gij - niet op mijn verzoek - ontwoekerd aan de zee.
(november 1851)…
Zwarte nacht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
766 Deze nacht verdonkert en kleurt mijn gevoel
als gedachten vertranen in nachtelijk dauw
en staar wezenloos, verlamt voor me uit
bevangen door sterke innerlijke kou
Een eenzame traan zoekt langzaam haar weg
schurend door een ijzig landschap van bitter verdriet
Mijn gelaat verkrampt, gehard als kristal
en toont versleten trekken die niemand…
luieren
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.918 Ik zelf, ik wacht op inspiratie
Hij niet, hij ligt al lang en breed weer aan mijn zij
De luiste kat van onze natie
Lamlendig uitgestrekt
En gapend van verveling
Rolt hij nog even om
Hij merkt wel dat ik nog onrustig ben
En nog te veel beweeg
Hij is dan wel een kat maar
Zeer beslist niet dom
De nagels aan de poten trekken krom
De motor…
Misverstand?!
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
4.313 wankel luchtkasteel
Op de vesten van de nacht
Ze heeft het over een concept
Ik jank en juich over dorst
En hoe je buik en brein verzoent
Het is de stuip van een vorst
Die door de broze knieën zakt
De strop trekt strak
Rond de rots in mijn maag
Zo word ik een versteende tak
Tot ik knarsend vraag
Zal ik er een keurige streep onder trekken…
Wens voor 2005
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
861 Door de bladeren trek ik mijn sporen,
en laat ik alles achter wat ik bezat.
Ik wil niet meer zien, niet meer horen,
en wou zelfs even dat ik alles vergat.
Maar nu, in 2005 aangekomen,
zijn er, zegt men, nieuwe kansen.
Ze zeggen me weer te dromen,
om weer door het leven te dansen.…
TSUNAMI (2)
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.161 loopsteigers
hete muur voelbare herinneringen
het strand van Schier doemt op
verlatenheid met plukjes mensen
een tractor trekt een huifkar zon
schuilt achter donkergrijs gordijn
dat openscheurt het perspectief
is in een oogwenk veranderend
golven bulderen met overslaande
stem ik sluit mijn mond doe dop
op shampooflacon droog me af
trek…
Soepel
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.519 geur Beleef je geur
Intens
Ik doe alsof
Hoewel mijn warme vacht zich
spinnend wuivend spant
over vezels
van een wonderlijk verlangen
Doe ik alsof
Je bent er niet
Dan, soepel schurkend
sla jij je poten
om mijn schuldeloze lijf
Zet tanden speelsig in mijn zachtbehaarde hals
Doorzindert
heel mijn wezen
van de levensgeest
Dan trek…
Zin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.970 wat moet ik doen opdat ik het vergeet
Eerst probeer je het alleen
maar het eet je van binnen op
het is een neerwaartse spiraal
je hele leven raakt in het slop
Niet meer slapen, niet meer eten
alleen je gedachten die nog leven
trekken je verder in het dal
je ziet de toekomst met angst en beven
Maar dan ontmoet je die ene persoon
die doet…
Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.759 De Min met al zijn treken,
Jok, lach, bevalligheid daarinne zijn geweken,
En wat ter wereld is van wellust en geneugt.
Nature, die daar schijnt in droeve damp begraven
Door ‘t missen van uw glans, betreurt haar rijkste gaven,
Die ge altezaam besluit in plaats zo nauw bepaald.…
Niet steil
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
944 alleen in stilte
wat ik maar steeds niet kon bevatten:
dat lijden nodig was om mooi te zijn
en meer nog dat ik dan mijn moeder
daar eeuwig dankbaar voor zou zijn
als puber had ik het al gauw bekeken
de lijdensweg was toen ten eind
kort haar, als bij de andere meiden
hoewel, ik heb de steilen vaak benijd
dus sliep ik om het strak te trekken…
poker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
968 onze met olievlekken bezaaide baai
je past het kralensnoer dat spant om jouw nek
door het schroot van de vergeten postkoets waait
de mistral over de plankenvloer van de vrek
die uren, spijkers van mijn doodskist spaart
maar eerst proef ik de taart van de moerbeibes
puilt er een orkest van koperblazers en strijkers uit de gapende bek
trek…
Schelp
gedicht
3.2 met 24 stemmen
12.082 Nu je voeten koud zijn geworden
de wreven van je voeten, je enkels, je scheenbenen
nu je de televisie uitzet
en je blik langs de meubels gaat
nu merk je de tocht die over
de vloer trekt, die hoe lang al
aan het trekken is en die je
aan jezelf komt herinneren, in dit huis
uit de schelp in de boekenkast
wentelt het ademhalen van Triton omhoog…
Hades aan Demeter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.070 Lange snikken rekken, trekken
blaadjes los, losser en uit hun beregende
knop. Ze
vallen. De schone schijn is overstemd.
Doornen scheuren hun tanden stuk op steen
schuren als betonnen zon rinkelt
op bepoederd ijs. Zoete herinneringen
zijn een verleden op zich.
Huil niet madame, het leed is nog niet lang
en nog lang niet geleden.…
vogels sterven langzaam uit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.056 de zwaluwen troepen samen voor de aftocht
trekken met hun verleden naar het zuiden
de vunzige lucht is drachtig van bange dagen
onweerswolken nopen ons te wachten
op de stille komst van nieuwe ijstijden
wij die zijn uiteengerukt door het lot
tellen in onze handen de schaarse sterren
en onze voornemens voor de komende week
we schreven brieven…
Fantasie in droom
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
3.813 Ineens zijn we alleen
Onze lichamen verhit
Tongen zacht strelend
Ik kan mij niet meer beheersen
Je lichaam kan ik niet meer weerstaan
Wild trekken we onze kleren uit
Hongerend komen we tot een hoogtepunt
De climax is het einddoel van deze heerlijk droom...…
Onmogelijk
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
2.185 Net als storm trekken ze voorbij,
de kanssen voor ons tweeen,
ik had toch werkelijk oh zo graag,
nog eens heerlijk,
met je gevreeen.
Huid tegen huid, intiem met elkaar,
samen de passie voelen,
en zonder te veel woorden,
ons door liefde,
laten overspoelen.…
Verslaafd kind
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.677 Zoals altijd onschuldig begonnen
geduld raakt op wat zuinig was gespaard
alle waarheden zijn zomaar verzonnen
je eigen leven is plots niets meer waard
Het kan met jouw goedheid spelen
niets ontziend naar een middel tegen trek
het weet zelfs geld van je te stelen
je kleine kindje plots met een grote bek
Zware periodes vol met grof bedrog…
sterretjes zien
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.575 kanten uit
priemende pijnen pesten mijn kloppende kop
stenen stapelen stevig zich daarbovenop
zoveel zware vrachten til ik met mij mee
van alles om mij heen zie ik er minstens twee
een wankelend evenwicht dwingt tot stoppen
mijn mankerende maag kan niets verkroppen
met bonzende slapen onnoemelijk eenzaam
hevige peristaltische bewegingen trekken…
GARNALEN-VISSERS
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.226 Zie, men keert… en de oude dieren trekken,
Nu de vissersjongen roept: hoi hé!
’t Wriemelend net ten leste uit de zee,
Zó, dat borst en dijen zichtbaar rekken.
Blonde jeugd staat bij de volle manden:
Over ’t meisje staart de jongen heen;
Kijkers fonkelen onder brede randen,
En men fluistert: visserlief, nog één!…
Jezus zeker weten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.227 Was het triest u weer op die berg
tussen gannef aan palen te zien verrekken
met voorkennis dat u het niet zou trekken
al maakt dat het ook minder erg
U staat tenslotte ook weer op
om ons van boven gelaten met boodschappen
jaarlijks met alle narigheid op te knappen
Steeds garend in uw heilig sop
Neem de treurnis om verliezen
nu om Fritzi…
Aardsparadijs
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
941 Trek uw vijgenblad maar aan,
ons mooie leven hier, is gedaan.
'k Wil u nu echt niks verwijten
maar moest gij in die appel bijten?
Adam jongen, luister hier,
er was geen andere manier
om mijn honger te bestrijden,
'k liet me door 't serpent verleiden.…
Op Helena van Troje (5)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.459 Twee aan twee trekken zij door de verslagen stad
op zoek naar schandknaap Paris en zijn schat
totdat een verkenner van Troje’s laatste veste,
Heleen bespiedt, verschalkt ten langen leste.
Met een diepe schreeuw heft de hopliet het staal,
doorklieft de Myceense hoer voor de laatste maal
totdat zij stervend in Paris’ armen valt.…
Geboren voor...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
602 Handen, armen
die niet verwarmen
maar duwen, stoten en trekken..
haar vervolgens laten verrekken..
in die diepe put.
Daar lag ze dan..teleurgesteld en uitgeput.
Maar nog steeds kon je haar stem horen..
en echode het in ieders oren
wanneer ze schamper zei:
“voor geluk, ben ik geboren”.…