14988 resultaten.
Zo straks de dood door deze deur mocht treden
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.550 Zo straks de dood door deze deur mocht treden,
neerdalen langs de trap of kloppen aan het raam,
mij wenken zou en daarna noemen zou mijn naam
en zei: Volg mij, uw leven is verleden -
hij zou geen lang en moeizaam overreden
van node hebben voordat ik het drukkend haam
van een vrijwel mislukt bestaan, besmeurd met blaam,
afleggen wou en heen…
RETOUR VERLEDEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
867 is niet meer dan bundeltje kleren
onder het bloed continu kermend
aan de hand van pseudo-foto’s
registreert zijn bewustzijn een
snel driftige vader die deur intrapt
na gymuitvoering uitermate boos
de beelden gidsen terug naar heden
ver weg van het verleden toen jeugd
garant stond voor illusies en idealen
verschrompeld nu toén aanbeden…
Die speciale kast
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
520 Waarom weet ik niet, ze houdt mijn verleden vast.
In mijn eerste huisje was ze welkom, want we hadden het niet breed.
Een tweedehands van een tante.
Ik was dolgelukkig en heb haar tere lijf met veel geduld verzorgd.
Tot we verhuisden, deed ze dienst voor al mijn schilder gerief.…
Letterlijk besef
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
968 Een zwartgekleurd verleden
Bekadert mijn bestaan als een donker kaft
Van een zwaarlijvig boek
Dat stoffig ergens uitrust
Erbinnen dansen letters tot een mooi verhaal
Illustraties als een meesterdoek
Begeleiden klare taal
Met gekleurde strepen
Het is een feest daar in dat boek
Het sprankelt dat het doet
Maar elke letter hoewel zo blij…
Ik ben niet, ik was
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
2.683 Liggend in de molm van mijn bestaan
knaagt de botworm aan mijn ziel
Zwijgend sijpelt het slijk
Poeder verpulvert tot stof
Donker de ontaarde aarde
Een stempel uit het verleden
Vingerafdrukken vervagen
Nagelklanken, harensnaren
Traan slijt naam in graniet
holt bergen uit tot dalen
Het leven stampt als een olifant
langs de rand van…
geen replica
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
899 ik zie je in het strijden
in somberheid aan
het verleden lijden
terwijl je keuzes hebt gedaan
je zou je vrijer
willen voelen en niet
gebonden zijn aan al die doelen
die houvast leken in bestaan
vergeet de wereld eens
die je heeft opgevoed, want
dat wat vroeger opgeld deed
is tegenwoordig niet meer goed
je bent een ander aan het…
Met het oog op wederzien…
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.284 Als het verleden inderdaad zo goed was,
en de toekomst onvoorzien.
Dan is terughoudendheid heel veilig,
met het oog op wederzien..
Maar wat kan er nu gebeuren,
om uit balans te raken.
Geen tijd om na te treuren,
Na maandenlange staken.
Ik probeer het te begrijpen,
hoe moeilijk het ook is.…
liefde overwint
hartenkreet
2.2 met 30 stemmen
2.843 wie heeft niet een verleden dat ons parten speelt
angst die altijd wel een oorsprong vindt
moeten dan echt alle wonden zijn geheeld
voordat we weer kunnen vertrouwen als een kind?…
Zon en zee
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.691 En alles is mooier dan in het verleden.
Want eens gaan we terug, in alle rust.
Naar waar de zon, de zee, liefdevol kust.…
Vlaardingse "Vleet "
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
980 Vlaardingse "vleet"
Daar ben ik dus geboren
een stad die ik niet licht vergeet
Mijn kindervoetstappen liggen daar
Ze zijn wel uitgewist
De wereld heb ik rondgereist
maar ben geen chauvinist
Elk plekje waar ik heb gelopen
brengt herinnering omhoog
En, al die plekjes wil ik bezoeken
en houd daar dan mijn monoloog
Herinneringen uit 't verleden…
in blauw dat kou laat groeien
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.140 ik zocht je op
een weg van wilde bloemen
je kleurde aan de lucht
in blauw dat kou laat groeien
ik vond je in het groen
dat geen seizoenen kende
je leefde zonder tijd met
liefde die je niet verwende
we ruimden onkruid
uit ontkend verleden
je schoot op en groeide
naar de zon van heden
ik heb je niet geplukt
je bent nog lang niet open…
Ik kom pas .....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.055 Ogen schieten raak
onrustige gebaren
verraden bewogen
zinnen verwaaid in
beleefde uren
Ik kom pas los
in ons jij en ik
terwijl elk woord
geleefd verdriet
spreekt verpakt
in een geschenk
van het verleden
Nimmer was grijs
zo grauw, in gelopen
passen richting nu
waar noord het westen
niet meer draagt maar
loslaat in de wind…
Het pad van jouw bestaan
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.812 Ik zal op je blijven wachten
Langs de weg van jouw gedachten
Langs het pad van jouw bestaan
Tot ik met je mee mag gaan
Neem me mee naar jouw verleden
Naar jouw toekomst en het heden
Naar de wereld van jouw zijn
Jouw verlangens en jouw pijn
Jouw wereld heb ik aan mijn zij
Gewoven in het land van mij
Met mijn gevoelens diep verbonden…
verscheurd
netgedicht
3.4 met 189 stemmen
22.831 De pijn is groter dan de dagen
die ik steeds weer beleven moet
genadeloos verplicht te dragen
wat ongevraagd de leegte voedt
Geluiden uit een stil verleden
schreeuwen om een tweede kans
verlopen vlekken op het heden
geven illusie nog meer glans
Geheelde wonden scheurden open
toen mijn allerengste dromen
gehuld in schijn naar binnen slopen…
de weg die ik ga
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.030 in dwingende voortduring
zoek ik mijn verleden symbiose
vlucht voor wezenlijke eenzaamheid
ik ben geworpen, heb niet gekozen
mijn gang is vol van schemerige tragiek
val telkens in de smalle fuik
van de alomvattende mistige liefde
waarin ik even aan die veiligheid ruik
al hoop ik op eeuwige zaligheid
is plots weer het stof dat…
het komt niet terug
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
3.120 het verleden komt niet terug
wend het dus de rug
laat het heden je bekoren
maak een stap naar voren
blijf niet hangen in het toen
wat kun je er nog aan doen
jouw weg ligt in vandaag
maak een stap en stel de vraag
'waar wil je met jezelf heen,
wat houdt jou het best ter been'
volg altijd de weg van je hart
zodat je toekomst niet verstart…
Tanden in tijd
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
795 schittert ontstaan
in licht van verlangen
opent een mond
witte kristallen
gloren daarin
sprankjes hoop
passen en meten
een hechtere vorm
gedragen in de verorberkom
tot op zonnewende kaatst
het licht in lach
over
en weer
buigt een prisma verleden tijd
keert witschijn om
in eindigheid
vlakken getuigen van slijt
in gele…
Het wiegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Gedachten uit het verleden
scheren als meeuwen
rakelings over de witte
kammen van een oneindig
golvende, diepblauwe zee.
In de zoute werveling van
zon en zee dalen mijn
gedachten tenslotte neer
om zich te herenigen met
die eeuwigdurende cadans.…
ontbloot van alle pijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
828 ontleedde woorden
en gevoel
ik schrok
toen je naakt
jezelf in waarheid
aan me gaf
ontbloot van alle pijn
zag ik je jeugd
je baby zijn
na moeders schoot
je kapotte dagen
de jaren pijn
waarin je liefde
niet meer kon verdragen
samen hebben we gehaat
scherven zijn opnieuw gebroken
gelijmd en alles is nu uit gepraat
het verleden…
De mantel der euro's
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.668 In een lang en grijs verleden, ach
het is al zolang geleden
werd het licht zoveel vermeden
was men zó toch al tevreden
dat in het donker je ontkleden
de gewoonste zaak ter wereld was.…
Vergeten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
842 Voelbaar
is de eenzaamheid
die onafgestoft is
blijven liggen
op het kastje
naast haar bed
lege ogen door
verdwenen hoop
staren de koude
leegte in terwijl
't zonlicht zich door
'n raam naar binnen wringt
vergeelde ansicht
uit het verleden
staat onaangeroerd
evenals de klok
waarvan de wijzers
allang bevroren zijn
is de tijd…
Oud en Nieuw
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
756 Er staat een koffer in de gang
klaar om mee te gaan
naar het verleden
heden
tikt twaalf slagen
toekomst spattend
uit de hemel
knalt tevreden al het oude
naar beneden
nieuw brengt hoop
op beter weten
tijd om te vertrekken
wie of wat
weegt de bagage zwaar
het avontuur begint
zoals de reis
van vorig jaar
met allerbeste wensen…
Dezelfde dingen
gedicht
2.2 met 22 stemmen
7.093 Zijn kroon
lijdt aan verleden tijd: kristal
voorbeeld - ik ontwerp dezelfde
dingen, dagelijks overnieuw,
tevergeefs.
----------------------------
uit: 'Logos', 2002.…
Emma
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.089 Beelden uit een zwart verleden.
Historie? Nooit meer vergeten.
Haar hoofdje rust licht op mijn schouder.
Een duimpje in haar mond, zij slaapt.
Slaap der schuldeloozen.
Emma, vier jaar, Joods, tere schoonheid.
Ontroerd kus ik haar voorhoofd.
juli 1993…
Pad
gedicht
2.9 met 46 stemmen
20.229 Zo vet en vervuld het verleden,
zo nietig de pijn van de dag,
b.v. dat ik je lichaam wil strelen,
maar niet bewegen kan. Goedenacht.
Kon ik een naald in haar steken,
werd zij onttoverd misschien, een mens,
kon de schuld misschien wel geregeld,
b.v. ieder de helft.
-------------------------------------
uit: 'Naar de aarde', 1998.…
ik vertelde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.227 ik vertelde het de wolken en de wind
en de wind, ze huilde in mijn oren
en de wolken, ze traanden op mijn wangen
en ik, ik volgde het spoor naar gisteren
langs het water en bevroren bomen
met hun wortels tastend in de lucht
als armen zoekend naar de warmte
van de omhelzing kort geleden
door het tere witte waas
schilder ik verleden tijd…
een lach die krult
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
628 ik zie je
kind op kind
de lange genenrij
waarin jij eindelijk
bestemming vindt
nog zorgen handen voor
generatieslang verbanden
maar eigen zijn is weer je
lach die krult naar foto's
uit heden en een lang verleden
je eerste vloeiend spreken
zonder woorden en ogen
die nog hemelen pas uit de
warme schoot in jouw uitverkoren
is…
Alzheimer
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.207 De leegte in je ogen
Toont de inhoud van je ziel
Die, geruisloos verdronken
In de rivier van jouw heden,
Je ver weg voert van mij,
Onstuitbaar onbereikbaar
Voor de herinnering
Aan ons kolkend verleden.…
Emulsie
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
500 Vandaag, vervalt
het verleden,
schrijf ik onleesbaar
uitvluchten gesmeden,
luidruchtig gezint
in onbeschreven bladen
bemint zonder te schaden
gedoopt in kleurloos water
mijn greep die loslaat
in kritiek voor later,
alles wat afvalt, weer
opricht, de poëzie
in een woord beslaat,
emulsie van de tijd
verwaaid in transparente
pennen van vlijt…
Afschrift
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
698 leven blies de schrijver
in een vergankelijk relaas
met taal als goddelijk instrument
beeldde uit in enkel woorden
de werkelijke mens – al schrijvend
ingekleurd en verkend
met de sentimenten van die tijd
kleine eigenaardigheden
innerlijke en fysieke strijd
typische geuren kleuren klanken
miskenden uit een triest verleden
danken…