inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 889):

Pad

Er zit een pad op mijn leven
een grote onwrikbare pad
die opeet wat ik wil vergeten,
opdat de schuld niet ontsnapt.

Zo vet en vervuld het verleden,
zo nietig de pijn van de dag,
b.v. dat ik je lichaam wil strelen,
maar niet bewegen kan. Goedenacht.

Kon ik een naald in haar steken,
werd zij onttoverd misschien, een mens,
kon de schuld misschien wel geregeld,
b.v. ieder de helft.

-----------------------------------------------------------
Uit: 'Naar de aarde', 1998.

Schrijver: Charles Ducal
Inzender: BK, 16 dec. 2003


Geplaatst in de categorie: emoties

2,9 met 44 stemmen 18.548



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:francina
Datum:20 dec. 2003
Emailadres:verhagen.kreugerplanet.nl
Bericht:zeer hartverwarmend

Naam:loes
Datum:19 dec. 2003
Emailadres:
Bericht:suuuper!!!

Naam:elise hofman
Datum:16 dec. 2003
Emailadres:
Bericht:ik vind het echt een vet mooi gedichtje.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)